Derman İline Tabip Mi Olur

Cihan içinde aşk Gönül’e bir han

Var yolcusu ol bul sende can

Damarda boşuna aşksız dolaşmasın kan

Cihanda aşk bu Gönül’e bir imtihan

Dert anlamayanda aşk ile olmaz insan

İnsan olmayana derdini söyleme her an

Dertten anlamayan yıkar her zaman

Secde ’siz ey kul aşk mı bulunur

Günde beş vakit miracı olmayan

Derman iline tabip mi olur

Aşksız insan hekim mi olur

Hekim olsa derman mı bulur

Aşksız benlik şeytan ile dost olur

Şeytan ile olan yıkılır yok olur

Aşk ile kul aradığını bulur insan olur

İnsan dediğin Rahmana kul olur

Aşksız kul dermansız olur soyulur

Haramiler cihanda aşksız diyarla da bulunur

Aşksız illerde merhamet zor bulunur

Aşksız cihanlar mı kurulur

Secde ‘siz ey kul aşk mı bulunur

Günde beş vakit miracı olmayan

Derman iline tabip mi olur

Aşk dergâhının yolunda olmaz taşlar

Edepten eğilir kalkmaz başlar

Aşk gönülde bir damladır akmaz yaşlar

Aşk nehrinde olmaz bentler

Yıkılır aşk ilinde benlikle kinler

Secde ile açılır cennet bağında güller

Secde ‘siz aşk bağında cennet kokar mı güller

Aşk gönlünde akar aşkın pınarı

Yıkılır içinde benlik dağları

Cennet içinde gezer aşkın canları

Susuz pınarın bağları kurur aşksız gençlik çağları

Ara bul gönülde aşkla gezen canları

Secde ‘siz ey kul aşk mı bulunur

Günde beş vakit miracı olmayan

Derman iline tabip mi olur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kazandığın Her Fazla Senin Değil

Bu dünya imtihan dünyası

Varmamız gerekir manevi haza ermek

İman ile yaşamak gerek

Hak yolunda hakka yürümek severek

Bundan başka bu dünyada var mı mutluluğa eren beğenerek

Dünyanın bu gerçeğini bilmek gerek görerek

Yaşamak gerek yürüyerek

Var mı bu dünyada ve ahirette imansız güzelliğe eren

Var mı gören dünya malını yanında alıp götüren

Sonucunda hepimiz bir karış mezara yerleşen

Bir parça bez kefen ile giden

Kim dünya malını aldı mezara koydu

Salih amel iman ile olan mezara iyiliğini koydu ve oldu

Kim dünya malı ile can bulan

Bir gülümseme bir candan muhabbetle dostluk ile var olan

Gönüllere dolan ölse bile unutulmayan

Herkes gönlünü iman Salih amel ile kursun

Zalimin karşısında haksızlığa imanı ile dursun

Haksızlığa imanı ile gölge olsun

Hem dünya hem ahiret hayatı için çalışsın yol olsun

Gönül’e ne güzel yakışır iman ile ar

Onun yanında da ne güzel cennet gibi kokar yar

Bundan gayrısı insan gönlüne olur dar

Haydi, insanlığı ve yârini sar

Onca nimet gelir önümüze

Fazlasını ne diye sokarız gözümüze

İhtiyacı olan içindir fazlan olan Rabbim verir önüne

Götür ver der fakir olan birine

İmtihanın amacı Rahman verince almak

Fazlasını alıp emaneti vermek imtihan sırrına varmak

Fazlası senin değil ihtiyacı olanın anla

Ateşle doldurma kasayı artık yeter anla anla anla

İmtihanı yaşa bu canla imanla

Yaşama nefis şeytan malla

Yolumuz iman yoludur sapmayalım

Can ile canları sarmaktır kopmayalım

Derdi olana ulaşmaktır gayemiz kaçmayalım

Kaçarken şeytan aldatır inanmayalım

Bu dünyadaki her şey Yüce Allah’a ait biliriz

Neden bilmez gibi gezeriz

Neden gönüller ezilir muhtaçtır yardıma gitmeyiz

Yüce Allah senin elinle verir fakirin ihtiyacını

İmtihan eder bu kulum veriyor mu emaneti

Yoksa ateş olarak saklıyor mu emaneti kendine

Cenneti istiyor mu?

Yoksa cehennemimi istiyor

Alıyor mu saadeti

İstiyor mu cehennem ateşi

Budur imtihanın amacı sırrı işareti

Zaten doyacağın kadar veriyor dünya nimetini

İste emanet ile cenneti

Sana gönderiyor cenneti anlasan ey kul anla anla anla

Kalma ne olursun şeytanla

Koşma cehenneme şeytanla bu nurdan canla

İmtihanla gönlün niyetin taranmaktadır

Virüs varsa ver o emaneti sahibine ver sil tüm virüsleri

Kazan cenneti güzellikleri

Yüce Rabbim cennetlikle cehennemlikleri seçmektedir

Herkese bu fırsatı vermektedir

Kazandığın her fazla senin değil

Az yüce Rahman önünde secdeye eğil

İhtiyacından fazlası senin benim değil

Budur imtihanı kazanmak haydi her şeyi sil

İman ile gez her şeyi bil

İman ile dönsün konuşsun o dil

Cenneti anlatsın döndüğü kadar budur tahsil

Budur kul dünyadaki ahirete yansıyan temsil

İman ile yetişsin haydi nesil

Olmayalım lütfen embesil

İman ile emanet dünyada canı diri tutmaktır

Yüce Rahman yolunda Rahman’a ulaşmaktır

Nefis şeytan mal hırsı şeytanla cehenneme atılmaktır

Gayemiz bu dünyada iman ile var olmaktır

Cennet yoluna hep beraber varmaktır

Dünyada olduğu gibi ahirette kucaklaşmaktır

Nefis şeytan dünya malı hırsı yandırır

İman ile gezmek emaneti sahibine vermek kazandırır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Embesil: Budala, ahmak, aptal

Yol Belli Sonu Belli

Varmak zordur menzile

Önü arkası imtihanla dolu çile

Sabır içinde ara bul deme nafile

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Sabır deryasında dertler sanma susmaz

Çile dert az gıdıklasa da onsuz hayat olmaz

Hak yolda yürüyen kul imanı ile yolda kalmaz

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Sabır ile yol almayanın acısı dinmez

Hak yolda imanı ile yol almayan hakikatleri görmez

Bu yolda yürüyen ölse de gönüllerde ölmez

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Az bekle gezdiğin bu âlemde

Her şeyi silme bir kalemde

Yalnız kalmıştı bir süre âdemde

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kurduğun hayaller dünyalık olmasın

Dünyalık olursa içinde merhametsiz adım ile solmasın

Ahirete doğru kur hayallerini yalnız kalmayasın

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Dünya hayatın her şey çok net

Dünya ve ahiret için az et gayret

İman ile gezersen bulursun cennet

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kul dediğin doğarken çıktı menzile

Ölüme koşmak için yaşar güle güle

Gül ne hoş kokar öten bülbüle

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Dikkatle takip etmeli izleri

Gül kokan Resul çağırıyor bizleri

Bazen boğar gibi olur nefsin şeytanın elleri

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Bu fani âlemde ne kazansan da nefis doymuyor

İnsan imansız olursa aradığını arayıp bulmuyor

Nefis şeytanla gezince beli doğrulmuyor

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kul gideceğin adres bellidir

İnsanı yakan o acı dilidir

İnsanı insana yaklaştıran gönlüdür

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Dünya âlemine doğarken daldık

Gittiğimiz yolda ne aldıysak aldık

Doğru olanı alamadıysak yandık

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kul Mehmet’im ne gerek var dünyalık hayale kurmaya

Ahiret hayatı varken gayretsiz alamazsın bedavaya

Girmek için Salih amel iman gerekir buraya

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sabırla

Ne inlersin ey kul sanırsın çaresiz yaran mı var

Çaresiz derman için tabip olan yüce Rahman’ın var

Sanma bu yaşadığın dünya sana olur her gün dar

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Kamil olan kul imtihan dünyasında olduğun bilir

Çile dert içinde olsa bile yüce Rahman ile olur yürür

Vahdet için yürür nefis şeytanı yola çıkarken öldürür

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Kamil kul gönül içinde cennet mekân var bilirler

Cennet mekân gönlü kırmaz cennet kapısı görürler

Kendi gönlü kırılsa da gönül kırmaz hep af ederler

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Can mal kalmaz bu dünyada bunu bilmek gerek

Dünya hayatının sonunda ölümle var hazırlık gerek

Arayıp hak olan iman yolunu bulmalı nura erek

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

İmandır teslimiyettir Rahman’a her işin başı

Gururla kâmil kul iman denilen nurdan tacı taşı

Bazen bu yolda aksa da aldırma gözden gözyaşı

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Kul Mehmet’im çıplak geldik bir arşın bez ile gideriz

Biz bizi sevmeyenleri de candan öte gönülden severiz

Vatan hainleri olursa onları sevmez uçuruma iteriz

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönül'ün gönül'e yakınlığı...

  Gönül'ün gönül'e yakınlığı cennetten bahçelerinde çiçekleri açtırır, kokusu evi mahalleyi şehri sarar, hatta o çiftin mutluluğu gönülleri sarar, herkes böyle bir mutluluğu yakalamak için gayret gösterir? Hangi zamanda? Ne zaman? Nerede? Kim yapar? Nasıl yaparız? Binlerce soru ile dolu bu güzelliği gerçekleştirmek için! Aslında çok kolayda ah egomuzu benliğimiz bizi yok eden bu benliğin kapısına yapışmış elimiz gönlümüz bir serbest bırakarak özgürlüğe bir koşabilsek o zaman olacak. Lakin ama velhasıl nasıl becereceğiz?

   Bu dünya gelip geçici imtihan dünyası bunu unutmazsak, yaptıklarımızdan hesap vereceğimizi bilsek ne kadar güzel olacak, dünya hayatında cennet hayatını yaşamış olacağız. Kendimizi yok edenlere bağlı olmaktan kurtularak, güzelliklere götüren var eden mutlu edenlere bağımlı olsak, ah gel gör ki egomuz arzularımız nefsimiz buna izin vermiyor! Verse bilene biz istemiyoruz, alışmışız iyi olmayanla yaşamaya, sanki bize kaba geliyor sevmeler, sarılmalar gülmeler! Gönüllerimiz hep son baharı yaşıyor, güzelliklerimiz dallarında bir bir yere dökülüyor, birbirimizin sevgisine ihtiyacımız olduğunu bildiğimiz halde, yok olmaya uçuruma düşmeye yakın aklımıza geliyor, heyhat o zamanda etrafımızda kimsecikler olmuyor.

   Geceleri sokakları aydınlatan sokak lambaları gibi, gönlümüzde sevginin lambaları hiç yanmıyor hep sönük! Kim fişini çekti neden? Niçin? Niye? Ne mantıkla çektiğinden de haberimiz yok! Tam bir keşmekeş muamma! Şöyle elimizle yüreğimizi yakan nedir diye elimizle bir yoklasak, gönlümüzün var olduğunu anlayacağız amma bunu da yapmıyoruz! Herkes bir köşede kendi yalnızlık kâbus dolu dünyasında, araya betondan duvarlar örmüş oturuyoruz!

   Acaba sevmenin yolunda yürüyünce çok yoruluruz diye mi korkuyoruz? Oysa sevgisizlik yolunda koşarken nefesimiz ömrümüz bitiyor, yorgun bitap düşmekten bir adım dahi atamıyoruz, yok oluyoruz... Ellerimizi ayaklarımızı gönlümüzü kıran bu sevgisizlik yolunda hala yürümekte ısrar ediyoruz. İnşallah en kısa zamanda Yüce Rahman'ın izni ile bu yok oluştan kaçarak, yeniden sevgi ile dirilmenin yolunda yeniden el ele gönül gönül'e var olur güzelliği ile mutlu yarınlara yürürüz inşallah. Selam ve dua ile.

Ah bakıyorum sevgisizliğe koşuyorsun

Nereye koştuğunu bilmeden

Yolda ayağın takılarak düşüyorsun

Yüreğinle beraber dizlerin kanıyor

Görmüyorsun hala düşmenin yolunda

Yoluna devam ediyorsun bilmiyorsun

Görmüyorsun

Hissetmiyorsun

Yağmur gibi sevgisizlik yağıyor başına

Kocaman taşlar gibi

Kendini sevgi ağacının altına

Alıp korunmuyorsun

Kanıyor bütün vücudun

Hala görmüyorsun

Bilmiyorsun

Hissetmiyorsun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kaç kaçabilirsen

Yaktın yıktın harap oldu bak işler

Kudurmuş at gibi neden sen kişner

Nefret ateşiyle dönerde döner

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Yollar karışık karanlık çıkış yok

Perdeler yırtık yüzlerde yırtık çok

Fakir dersen ihanete karnı tok

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Elinde belalar var koşar gelir

Yediği hepsi faiz tatlı gelir

Yediği alev olur çıkar bilir

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Vurdukça vurursun insafı yoktur

Peşinde koşan densizlerde çoktur

Derde dermanı hiç görende yoktur

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Rüzgâr peşinde estikçe eser

Eline almış kılıcı hep keser

Ecel gelir bir metre bezle göçer

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Gülümsersin elinde vardır bela

Ecel gelir okunur elbet sela

Gitmem desende mezara zor bela

Girer belanla kalırsın evvela

Belan senin ile sığmaz mezara

Ateşle yanar sığarsın güç bela

Görünenin görünmeyen yüzü var

Görünmeyen yüzü görmeyen azar

Sanma mutlulukla geçer bu Pazar

Bakalım Rahman daha neler yazar

Çekmediğimiz dert gamıyla kaçar

Kaçmana gerek yok ki kul Rahman var

Kulu imtihanla her an sınar

Üzülme mazlum seven gelir yine

Kör gözlü edepsiz koşar kine

Hep gider utanmaz burun dikine

Mutluluk kaldı bak bir dahakine

Kaçmana gerek yok ki kul Rahman var

Kulu imtihanla her an sınar

Kul Mehmet umutla hayalini kur

Sen imanla her an o yerinde dur

Zalim önüne imanınla kur sur

Kaçmana gerek yok ki kul Rahman var

Kulu imtihanla her an sınar

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Karanlık Anlara İmanın Nurdan Elbiselerini Giyindir

         

         

Nedir bu gamın, çile içinde isyan bayrağı çekmen? Sığın Rahman’a, sığın sabrın umman dermanına, birde bakarsın bir an sonra o gamın çilen yok olmuş, üzüldüğüne yanarsın…

Sinende, seni yarınlara taşıyan üzgünlük dolu “ah”ları fırlat uçurumlara gitsin, ruhunu kanatarak feryatlar ile kaplar gözünü, ömrünü, fikrini, zikrini kaplar yokluğa şeytanın yanında olmanı sağlar ve sonunda, şeytan seni uçurumlara atar arkanda kıçından güler gider…

Rahmanın yanında, umutsuzluk toz olur, ömür az çile çekse de imtihan için mutluluk ile dolar ahirette…

Dünya malı dünyada kalır, iman, yapılan iyilikler gönül güzelliği seninle kalır mezarda, sırat köprüsünde seninle gülümseyerek, Rahmana Resule ulaştırır, dünya malın dünyada kalır. Dünya malı peşinde fazla koşarak, dünya ve ahiretinizi zindana çevirmeye ne gerek var? Gülümsetmenin imanın güzelliğin peşinde koş, gülümse ki gülümseyesin…

Damarlarında iman ile insanları sevmenin aşkı dolaşsın, karanlık anlara imanın nurdan elbiselerini giyindir ömrüne kâinata, gülümsesin ömrüm ine kâinat…

Kuran ‘a Resule yürüyerek yoldaki dikenleri, zalimleri, imanın ile temizle elinden geldiği kadarı ile…

Gözlerinde hülyalarını, düşlerini nefis ile şeytan kaptırma… Aklının kıyılarında dolaşırken nefis ile şeytan, iman ile def eyle gitsin…

Yollarına sevgisizlikle umutsuzluk fakirliği ekme, imanla umudun İmana Resule varmanın nur tohumların ek ki, hem dünyada hem de ahirette beraberce Rahmeti, Lütfü, keremi, ihsanı… Sonsuz olan Rahmana, gül kokan Resule, gülümseyerek bakalım varalım hep birlikte… Zor olsa da bu yol, iman ile hep birlikte beraberlik olduktan sonra, hiçte zor değil… Selam ve dua ile…

Gözlerinde kirpiklerinde iman parlasın

Değdiğin bir kuru dal iman ile yeşersin

İman ile mutluluklar hep bizimle olsun

Güneş gibi iman hep gönlümüzde doğsun

Mehmet Aluç

Yaşatır Gönüle Yazı

Gönülden sevenin olmaz mı gönül sazı

Birazda olmaz mı az tatlı gülümseten nazı

Sevende onu severken almaz mı hazzı

Gönülden aşk ile seven yaşatır gönüle yazı

Ah birde gamzesinde olursa mutluluk gülüşü

Birde halden anlayan tatlı gülümseyen bakışı

Dilinde aşk ile sevgi ile sözlerin güzel çıkışı

Gönülden aşk ile seven yaşatır gönüle yazı

Sakın ola sevgilini devri düşük sözlerle incitme

Sakın ola yaşayacak sevgimiz kalmadı diye terk etme

Medeniyet tek dişi kalmış canavarın sözü bu dikkate alma

Gönülden aşk ile seven yaşatır gönüle yazı

 Kul Mehmet’im bak güle ibret al var etrafında diken

Acı sıkıntı ile kullar değil mi bir anlığına imtihan edilen

Az sabırla mutluluğa kapıyı açıp gülümseyen

Gönülden aşk ile seven yaşatır gönüle yazı

Mehmet Aluç

Sana Şükürler Olsun Rabbim

Nefsime şeytana uydum girdim günaha, gelemedim Rabbim kapına

Şeytan dedi işledin günahı, Rabbin bakmaz yüzüne kandırdı gitti

Gece gündüz ahu figan eyledi gönlüm günahlarım için koştum kapına

Sana şükürler olsun Rabbim nasip eyledin af kapısını kuluna sancım bitti

Ah seneler isyan dolu yaşanılan Rabbim koskoca senden uzak seneler

Helal haram nedir bildiğim halde nefsim şeytana uyarak içtiğim haram içmeler

Günah ile kalbimi kirleten rahmani kelam ’sız kararan kapkara iz bırakan lekeler

Sana şükürler olsun Rabbim nasip eyledin af kapısına kulunu sancım bitti

Anladım bir anda bu dünya bir imtihan dünyası ateş düşşe kalbe imtihandayım

Kul Mehmet hazırla azığın ahiret hayatı için şimdi ben o nurlu yoldayım

Gönül darda kalsa da sabır ile varmak gerekir Rahmana simdi farkındayım

Hidayet verdi Rahman çok şükür olsun artık doğru yolun ayrımındayım

Sana şükürler olsun Rabbim nasip eyledin af kapısına kulunu sancım bitti

Mehmet Aluç