Son Nefeste Kime Gidersin

 

                                       

Boş gelmedi boşa geçti bu ömür

Şimdi sona geldi neylersin

Bir nefes hak ile olmadın

Son nefeste kime gidersin

 

Dünya için ömrü feda ettin

Arzuların için günü gün ettin

Hak yoluna hiç girmedin

Son nefeste kime gidersin

 

Son nefeste kime gidersin

Halin ne olacak sen bilir misin?

Gideceğin yer seni  kabul eder mi?

Son nefeste kime gidersin

 

İyi düşün şimdi iyi yaşa

Gün ola neler gele başa

Hakkı bil o yolda yaşa

Son nefeste kime gidersin

 

Gideceğin yeri iyi hazırla

Dertlere dayan sabırla

Sakın olma sen kahırla

Son nefeste kime gidersin

 

Gittiğin son yer mezardır

Yerin hazır çoktandır

Bu dünyada düşün ne kalandır

Son nefeste kime gidersin

 

Bu dünya inan yalandır

İman gönülde açan bahardır

İmanla her şey çok tatlıdır

Son nefeste kime gidersin

 

Yalan dünya hep kandırır

İman dersen onu yandırır

Dünya bak kime kalandır

Son nefeste kime gidersin

 

Dünya bak kime kalandır

Yalanla içine alandır

Yarı yolda eli boş bırakandır

Son nefeste kime gidersin

 

Dünya ayrı yolda eli boş bırakandır

İman dersen içini doldurandır

İman yoksa her şeye yalandır

Son nefeste kime gidersin

 

Son nefeste Rahmana gidersin

Allah din iman merhamet versin

Mezarın imanla nurla dolsun

Son nefeste kime gidersin

 

Dünyaya bin can feda etsen boşa

Nefis bu iman gelmez hoşa

Bu beden iman ile coşa

Son nefeste kime gidersin

 

İman gönüllere olur has

İmanla nefsin üstüne bas

Gözlerde akıtma sakın yaş

Son nefeste kime gidersin

 

Son nefeste ölüme gidersin

Ölümden sonra imansız ne edersin

Cehennem yaklaşınca bitersin

Son nefeste kime gidersin

 

Kul Mehmet’im ne bakarsın

İmanla ol iki cihanda rahat edersin

İşte geldin bak gidersin

Son nefeste Yüce Rahman’a gidersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Eyvah Geldi Geçti Ömrüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Bir gül gibi soldu gönlüm

Elimde süpürge dertleri süpürdüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ağlayanla hep ağladım

Gönül dağlayanla gönlüm dağladım

Namazda Rahmana elim bağladım

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ağlarken gülenle güldüm

Aç gezerken bir lokmamı bölüştüm

Yeri geldi zalimle döğüştüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Güneş batar iken fakir sofrasında doğdum

Ekmek diye suyu içtik yudum yudum

Şükür ettik çok şükür doyduk

Eyvah geldi geçti ömrüm

Zahmet çekerken kolay oldum

Yokuş yollar varken düz yolda kendimi buldum

Kendime zararım varsa da Allaha kul oldum

Eyvah geldi geçti ömrüm

Dağlar düzüldü önüme

Ecel göründü gözüme       

Bu dünyada çıkarını düşünme

Eyvah geldi geçti ömrüm

Zengin sofrasına hiç gitmedim

Fakir aç içen tok gezmedim

Ağlayanlar var iken hiç gülmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Elimde olan ile yetindim

Elimde olanı bölüştüm kendim yemedim

Zalime haddin bildirdim başım eğik gezmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Bu dünyaya gelen göçer gider

İman eden kul imanıyla cennete girer

Zalim zalimliği ile cehennemde ne eder

Eyvah geldi geçti ömrüm

İnsanları sevdim bir gül gibi

Bu âlemin bizlerin Yüce Allah sahibi

Olsak ta bu âlemin en garibi

Olmadı çok şükür gönlümüz buz gibi

Eyvah geldi geçti ömrüm

Geldi bu ömrün son demleri

Bu dünya kendisine kalacak sanır birileri

Mevla’m güldürsün cümle garipleri

Eyvah geldi geçti ömrüm

Kendim kırıldım kalp kırmadım

Kuş tüyü yatakta hiç yatmadım

Edep ile gezdim namus çizgisini aşmadım

Eyvah geldi geçti ömrüm

Dağlarda gezdim çiçekleri hiç ezmedim

Hakkım olmayan bağda ekin biçmedim

Fakir kardeşim varken zengin olanı seçmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Halden anlayanlar gibi gezdim güldüm

Vakti gelince bende herkes gibi öldüm

Mum gibi gönüllerde yandım dertleri bölüştüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Yüce Allah’ı Rabbim bildim secde ettim

Verdiği nimetlere şükür ettim

Ecel ile çağırınca yanına gittim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Nurdan nur Resulü çok sevdim

Peşinden giderken kendimden geçtim

Ahirette şefaatine erenlerle olmayı istedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ömrün gayesi Allah’a kul olmakmış

Bu dünyada imanla yürüyüp varmakmış

Derdi olana derman olmakmış

Dermanın yoksa gülümseyerek kalmakmış

Eyvah geldi geçti ömrüm

İşte böyle geçti ömrüm

Dertlerimin içinde kendimi gülerken gördüm

Allah ve Resulüne birazcık kul olmak için yürüdüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Fazla söze ne hacet

Halini her zaman Yüce Allah’a arz et

Bu ömür ahiret için bu dünya bir ticaret

Eyvah geldi geçti ömrüm

Kul Mehmet’im çok ağladım hiç gülmedim

Viran iller gibi viran gezmedim

Dert bana neden geliyor demedim

Namert ile zalimleri hiç sevmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Mehmet Aluç-©Kul Mehmet-

Saldım Gurbete Kendim...

                                                       

Seherde gördüm güzel baktı yüreğim deldi

Yanakları gamzeli aklım başımda gitti

Hasreti ölüm sanki gönlümü yaktı geçti

Saldım gurbete kendim bu kaderin eseri

Gel güzeller güzeli sensiz yüzüm gülmedi

Sendin gönlüm özeli beklerim yar gelmedi

Aşk gönlümde gezeli sanma yüzüm gülmedi

Saldım gurbete kendim bu kaderin eseri

Keremi sonsuz Rabbim bu güzeli bana yaz

Onun olsun bu kalbim etme yârim bana naz

Gamzelim olmasın el gönülden sevsin beni

Saldım gurbete kendim bu kaderin eseri

Ömrümü ona verdim alsın gülsün alsın haz

Gonca gülleri derdim senin için yar bu yaz

Gelmedin yar bekledim dondum çıktı bak ayaz

Saldım gurbete kendim bu kaderin eseri

Tez buldum geç kaybettim oldum ben bir serseri

Ben işte o an bittim oldum aşkın kanseri

Aldı o ecel seni elden ne gelir şimdi

Saldım gurbete kendim bu kaderin eseri

Kul Mehmet'im inledi feryadımla gökyüzü

Bittim kalmadı sözüm verdim ben namus sözü

Geleceğim yanına ecel bekletme bizi

Saldım gurbete kendim bu kaderin eseri

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-