Yalnızlık Söyler Misin Acep Nedir?

  İnsan! Tepeden-tırnağa, sen arzu, dileksin

  Nefsinde doyumsuz, fakat aşkında meleksin

  Zulmün yüzüne hak denilen silleni çeksen,

  Sillende mühürlenmiş o gayrettedir Allah

  (Bahtiyar Vahap zade-Ya Nedir Allah- şiirinde)

Yalnızlık Söyler Misin Acep Nedir?

Düşün bakalım ey insan

Dünyanın en ağır yükü nedir

Taşırsın sırtında sen kendinden habersiz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

İnsan gönlünde sevmeyle insandır

Yalnızlık dediğin kendini yiyen andır

Yalnızlık Allah’a mahsus kula değildir

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Eser kıştan borandan bir rüzgâr

Gece gündüz üstüne yağar kar

Gecesi gündüzü her an olur dar

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Gözden akıtır ince ince yaşlar

Eğilir öne kalkmaz başlar

Gönlünde ağırlık yapar taşlar

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Dimdik beli söyleyin odur büken

Ağlayarak hiçbir an gülmeyen

Canlı canlı yaşarken ölüm gelmeden öldüren

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Her düz yolu eder yokuş

Yokuşta insan yaşar yok oluş

Bu değildir büyük bir buluş

Bu kahr oluş yok oluş

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Her derdine ortak bulunmaz

Yanına yaklaşılsa durulmaz

Gönülden vurulsa ona sarılmaz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Bir dileği içinde saklamaz

Canın içinde gezer cana can olmaz

Hak yolunda gezdirmez aradığın bulunmaz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

İdrakten uzak eder güldürmez

Ömrü heder eder bitirir gider sevmez

Şafaklara vardırmaz gönlü sevdirtmez

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Kul Mehmet’im bırak bu yükü taşıma

Sen birlikte bire var yalnızlıkla yarışma

Kulun derdine karış hayatına karışma

Gönül vardırmazsa ayaklar hakka varmaz

Hak kulunu sevmezse dünyada yaşama hakkı olmaz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Hak Batıl Savaşır Çatır Çatır

 

duyan yok ki artık ey sen istediğin kadar bağır

duyan belki mezardadır onunda ömrü bitti yükü ağır

batmakta bir millet iman yok gönülde gel de sen kimi çağır

zulüm dört bir yanda gözler gönüller kör bu hayat böyle değil ağır

böylemi gelip geçecek zulümle imansızlıkla bu asır

masumların feryadı yıkıyor alemi duysana çağırır bangır bangır

yürekler ki ne için yakılır baksanıza görsenize yanar cayır cayır

zalim kurmuş alemin ortasına çadır yokmu diyen yıkılacak o çadır

yokmu duasında düşüncesinde zalim yok olsun diye adım atacak delikanlı çakır

yoksa böyle gelip gitmez iyi kötü belli olmadan ömür bitmez hak batıl savaşır çatır çatır

 

neden boş dünya malı düzeni için insanı üzerler

yüreklerine sokulacak o düzensiz düzenleri için insanları kurşuna dizerler

hakkı olmayan tıprağa neden haksızca edepsizce girerler

ah masum kardeşim Rabbim halini bilir sabırla yola devame et zalimler bir bir biterler

zalim için yola çık çıkmazsan Hakkın yardımı gelmez yoksa insanlığı bitirirler

ey imanlı kardeşim imanki yıkılmaz kalen göster merhametle gücünü  korkup giderler

meydanı çıplak kimsesiz bırakma kardeşim boş görünce zalimler her şey benim derler

okur yazar olmak okumak gerek kuru bilgi ile bizi yıkıp geçer yüzümüze tükürürler

 insanlar namusuyla emniyetiyle bizim iman bizim haydi kuşanalım imanı görsün gözler

yoksa böyle gelip gitmez iyi kötü belli olmadan ömür bitmez hak batıl savaşır çatır çatır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Götürdü

yıllar varki düştüm ardına
ayrılık yükünü vurdun sırtıma
bindin gittin ayrılığın sırtına
acımadın yıktın seni seven bu canımı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

açmadın bir gün benimle gözünü
esirgemedin söyledin yıkıcı sözünü
göstermedin o gülümseyen yüzünü
gösterdin o ekşi suratsız yüzünü
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

her gün çıkardın  bin bir hadise
gönül evimde attın beni kodese
anlamadığım benden ne istediğinse
hep yolumu çıkardın çıkmaz adrese
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

senden yedim severken büyük kazığı
seninle paylaşmıştım yediğim her azığı
seninle kuramadım mutlu bir aile ocağı
kısmette varmış senin elinde yemek kazığı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

ellerimle yedirdim her çeşit kaymağı
seninle yaşadım ben anlam aykırılığı
gündüzüm  hep olurdu akşam karanlığı
buluştuğumuz yerdi sanki ayrılık mezarlığı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

her oturduğumuzda sanki şeytan bize bakardı
koynunda merhamet değil sanki nefret yatardı
söylermisin aşk değil kin mi damarlarında akardı
bitirdin viran ettin beni söyle senin yüzüne kim bakar
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

kul Mehmet'im ben aldım boyumun ölçüsünü
benim yaşadığım gibi sende yaşarsın mahşer gününü
artık bir daha görmek istemiyorum o ekşi yüzünü
sensiz görüyorum artık çok güzel ben önümü
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

Mehmet Aluç-KulMehmet-

 

 

Gören Rahman'sa Kolay

---

Sen gel bu sensizliğin çaresizliğini yor
Aşk yüreğimde yanan bir alevden sönmez kor
Bu çareyi ey gönlüm sen gel şimdi kimde sor
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Aşk kalemimle seni şiirlere yazdığım
Seni nakış nakış bu gönlüme kazıdığım
Sensiz bendim hep yalnız geceler ağladığım
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay


Aşk ile yaşadığım değildir dertler yükü
Yazdığım ise benim aşka dair bir türkü
Sen ister dinle ister dinleme budur ülkü
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Aşkın peşine düş sen sarmakla onu doyur
Aşk sen terk edince o sanma tatlıca uyur
Aşk altındır unutma atılmaz ona çamur
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Kul Mehmet aşk isminle hep türküler söyleyen
Gelmediğinde gece hasretinle özleyen
Sinemde çocuk gibi saran ninni söyleyen
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...