Güzel Bir Haldir Sonu Ölüm Değil

Aşkın gurbet iline düştüm avareyim ben

Aşka küskün değil etrafında pervaneyim ben

Dedim derdim benim dokuz değil on dokuzdur  

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim ey sabır bu gurbet ilinde halim hal değil

Sabır dedi bu güzel bir haldir sonu ölüm değil

Haktan bir misafirdir şikâyetçi olmak akıl karı değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim yolum bire giderdi yolumu şaşırdım

Sanki dedim ben bir an aklımı eyvah kaçırdım

Dedi haktan gelene sabır et benle ol dedim

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi yolun birden ikiye vardıysa geriye dön

Aşk seni bir olan yolda bekler bu yanlış yön

Az şükür et hakka yalvar derdine de haydi sön

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim hakka ben halimi niyaz eyledim

Anladım kendin bu derdime muktedir değil          

Haktan emir aldım dedi durma önümde eğil

Bu derdi sen çözemezsin bu senin karın değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Sabır dedi bak bulmuşsun derdine şifa

Hakkın şifası gönlüne konmuş çekmezsin cefa

Al beni gönlüne artık sür sevdiğinle artık sefa

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi bu âlemde niceleri bu dertle göçüp gitmiştir

Hakkın emrine kulak vermeden ecel şerbetini içmiştir

Küçük bir dertle sanki sandın ölüm gelmiştir

Ölüm gelirse eğer bil ki kul bu âlemde göçmüştür

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Aldım bu sabrı gönlüme dedim bu nakittir

Bu derdimin çaresi bak işte gelmektedir

Âlemlerin Rabbi işte sana âleme yetmektedir

Az sabırla yoluna devam et bak ömür bitmektedir

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Kul Mehmet’im aşk kula değil gönüle iner

İçinde dert olsa da az sabırla bu dertler biter

Âlemlerin Rabbi sana bu âleme elbet yeter

Allah vermesin gönüle başka bir dermansız keder

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet

Dinletemedim...

 

Uzaktan görsem razıyım halini

Zaten yaşıyorum ben hayalinle

Ufuklarda bekler dertlerin biri bini           

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Sanki bana dersin sen inle

Kal böyle bu garip halinle

Nasıl kalırım sensiz son nefesimle

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Ne olur ben az konuşayım sen dinle

Hayat geçmez sensiz böyle

Ne olursun az gönlümde serinle

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Çıkıyorum her sabah yoluna

Ne olur taksan beni koluna

Çok mu sevmek geliyor zoruna

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Bittim dedim sen dedin gittim

Bak gör işte bende halim arz ettim

Sen görmüyorum dedin gittin

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Her gün rüyanda perişanlığımı göresin

Bensiz huzur nedir bilmeyesin

Yine koşup gülerek bana gelesin

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Kul Mehmet’im destan gibi aşkımı söyledim

Seni candan sevdiğimi sen hiç görmedin

Bir gün olsun can kulağıyla beni dinlemedin

Artık beni dinlemene gerek yok sen gözümde öldün

Oysa gönlümde açan solmayan bir güldün

 

 

  Ben seni severken beraber güleriz dedim

Sen beni sevme git öl dedin ben bilemedim

Garibiz ya sana gönlümü gösteremedim

Hecelerle de senin işin olmaz göremedim

Dilimle de sırrımı sana söyledim de dinletemedim

 

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Rahman ile

İlmik ilmik kalbime imanı ördüm

İmanım olmadan çok dertler çektim

Sanki her gün binlerce kez öldüm

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Derdime derman için insanlara çareler sordum

Çare diye binlerce sebepsiz sözler duydum

Çok şükür aradım en sonunda iman yolunu buldum

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Düşenin dostu Allah imiş öğrendim

Kendi elimle düştüm hep kendim çektim

Gülümseyeyim derken hep çelmeleri gördüm

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Dert gizli olsa da gönülde Rahman bilir

Her an insan Rahman ile dirilir

Merhametli olan her kul sevilir

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Akıp giden zaman içinde kayboldum

Arayıp dedim kendime dost bulayım

Dost bulamadım Rahmanı buldum kaybolmadım

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Rabbim halden anlamayana muhtaç etmesin

Mezar kapısını açsın yanına göndermesin

Gönlümüzdeki derdin dermanın bilir sezdirmesin

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Ah yüzler ah o gözler ah o eller

Laftan halden anlamayan sözler gözler eller

İyilik için uzanmadan cepten el ile gezenler

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Dert sıkıntı bitmez diyenler

Kara gün içinde kara kara kalsın diyenler

Gülümsemek isterken gülümsemesin diyenler 

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Dertler ile canda bağlar viran olmaz

Hak yolunda hakkı bulan yorulmaz

Hak aşığına yollar sorulmaz

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Kul Mehmet’im dertler kullar içindir geçer

Dermanı veren Rabbim izni ile biter

İyi gün dostu kara gün oldu mu acep nereye gider

Dert bitince Rabbim izni ile neden söylemedin bana diye,

Birde utanmadan ahkâm keser

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hasret değmesin

Seni ben ararken kim bana güler

Bana gelişinle dertlerim bir an biter

Gülüş sende gülüşün beni mest eder

Anla halimden koş gel bana bekleyişim yeter

Üç günlük dünya denilen hana

Gelme demesen de geleceğim ben sana

Seviyorum seni ben yana yana

Hasret değmesin seven cümle cana

Bozulmasın gönlümüzü sevda ütüsü

Gel beraber söyleyelim sevda türküsü

Yaşadığım aşk olsun hayatımızın öyküsü

Gelme demesen de geleceğim ben sana

Seviyorum seni ben yana yana

Hasret değmesin seven cümle cana

Gönlümüz aşksız sakın çürümesin

Aşkımızın üstünü karlar örtmesin

Gülelim bahar gibi aşkımız üşümesin

Haydi gel el ele yürüyelim

Yaşadığımızı aşk ile bilelim

Gelme demesen de geleceğim ben sana

Seviyorum seni ben yana yana

Hasret değmesin seven cümle cana

Sevdiğini bileyim yol uzun olsa da olur

Sevda yolunda kaybolan izler elbet aşkla bulunur

Sevda yolunda elinde aşk olmayan elbet kaybolur

Geliyorum ben sana papatyalar açtığı zaman

Beni karşında görürsen şaşırırsın o an

Gelme demesen de geleceğim ben sana

Seviyorum seni ben yana yana

Hasret değmesin seven cümle cana

Aşk senin seven gönlündeydi

Seni sevmediğimi kim söyledi

Seni sevmeden önce bilmiyorum aşk neredeydi

Gelişinle bir baktım seninle benim gönlümdeydi

Gelme demesen de geleceğim ben sana

Seviyorum seni ben yana yana

Hasret değmesin seven cümle cana

Gitsem de dönüşüm hep sana olacak

Aşk ile sevmezsek bu gönlümüz çürüyecek

Bir ömür boyu bu gönlümüz aşkın sırrına eremeyecek

Aşk bizi biz aşkı bilmeyecek hayat aşksız devam edecek

Gelme demesen de geleceğim ben sana

Seviyorum seni ben yana yana

Hasret değmesin seven cümle cana

Kul Mehmet’im gel bekleyelim çiçeklerim açtığı yerden

Beraber ağlayıp beraber gülelim ikimiz birden

Aşkın çiçekleri açsın bizimle beraber cümle gönüllerden

Herkes kavuşsun sevdiğini aşkla beklediği yerden

Gelme demesen de geleceğim ben sana

Seviyorum seni ben yana yana

Hasret değmesin seven cümle cana

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

İslam İle Hemen Yola Çıkmalı

İslam dinin güzelliğine olmalı talip

İslam ile yol alan olmaz galip

Durmak olmaz dinde çok çalışmalı

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Derdi olana ol merhem

Az kazansan da ver bir dirhem

Şeytan ile olursan yer cehennem

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Gerekir İslam’la gönülleri okşamak

Yalandan kaçınıp gerekir doğruyu açıklamak

İslam’la adam olup adam gibi gerekir yaşamak

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Dil yalan ile konuşursa çözülmez

Yalan dile güzellikler görülmez

İslam’ın yüceliği gönüllere örülmez

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Zalim ile olma satma çalım

Yel alır götürür dersin malım malım

Zalimle kırılır cümle dalın

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Kaçar kul kendinden kaçar

Bu nedenle hep kalır naçar

Rahmana varan gönlünü açar

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Şükür ile olmayan nimet az gelir yetmez

Gül açmayınca bağında bülbüller ötmez

Niyet halis olmayınca adımlar gitmez

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Boş niyetsiz oturup beklemek olmaz

Nurdan imana varınca niyetler solup sakatlanmaz

İman eden kul nefis şeytan ile oturmaz

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Ölmüş geçmiş için oturup ağlamak yakışmaz

Mazinin kor alevinde yandı geçmiş varmaya değmez

Pişmanlıklar kapısında oturup yola çıkmayan varmayı bilmez

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Vakitsiz soldurdunsa sen gülünü

Fazla bekletme sen ölünü

Bekler varacak o gidecek yerini

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Ölenin arkasında çalınmaz saz

Kıştan sonra gelir elbet yaz

Sevgiliye de yakışmaz fazla naz

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Yüce Allah’a her an sığınarak

Açar gönül yaprak yaprak

Gerekirse istemeli hidayeti her an ağlayarak

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Kul Mehmet’im yaşasan da bazen med cezir

Nefis şeytanla birlikte olup olmamalı esir

İman et gönlüne etsin nuru ile tesir

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şiirin Başlama Ve Bitmeme Anı Hakkın Da Röportaj –Monolog

Şiir, okuyucuların gönlünü hecelerle okşamak, gönlündeki dertleri yok ederek az gülümsetmek, bir folklor anlatımı ile yani geçmişten gelen ve onu yarınlara taşıyan değerlerine sahip çıkarak, onun güzelliğini anlatan inançlarına pranga vurmadan, şair kendi gözlemleri ile gönlün pınarından yıkayarak, okuyucusuna sunduğu edebiyatın bir kolu, güzelliği neşesi ve gülümsemesidir. Hecelerin tonunu ahengini seçerek gönlü ile okuyucuya sunması ve okuyucularına şiiri ile gülümsemesi, gönül kapısını açtırarak okuyucu ile düşünceler arasında bağlar kurdurarak, değişik düşünceleri birbirine bağlanması güzelliğin fark edilerek anlaşılmasıdır. Nefeslerimin kesildiği bizi sıktığı anlarda, şiirler ile hava almaktır, havayı derin derin çekerek rahatlamak huzura varmaktır şiir.

Sayın okuyucularımız bugün Kul Mehmet ile olan sohbetimize hoş geldiniz. Geçenlerde benimle sohbet ederek bu sohbeti röportaja çevirerek sesimi siz gönlü güzel okuyucu kitlesine ulaştıran bu yazar kardeşimizle uzun uzun sohbet ederek gönlünden geçenleri siz değerli okuyucularımıza sunacağız.

Nöbetçi Şair: Sayın kul Mehmet hoş geldiniz sizi herkes tanıyor geçmişinizden bahis etmeden direkt sorulara geçeceğim, öncelikle hoş geldiniz.

Kul Mehmet: Teşekkürler ederim kardeşim bana gönül kapınızı açarak bu fırsatı verdiğiniz için teşekkürler ederim. Gönlümde saklı kalan hislerimi duygu ve düşüncelerimi açık bir şekilde anlaşılır bir şekilde değerli gönlü hoş okuyucularıma açtığınız için teşekkürler ederim.

Nöbetçi Şair: Öncelikle hayatınızı etkileyen şekillendiren edebiyat yani şiir öykü makale ile başlamak istiyorum. Bunlar hayatınızı ne kadar etkiliyor?

Kul Mehmet: Gündüz herkesindir yani ayık olanların, gece ise uyumayanların edebiyat ile haşır neşir olup bir şeyler yazmaya kendisini adayanların olduğu gibi gece nasıl uyumayan ben gibilerinin ise, şiirde beni böylesine etkileyerek geceleri herkes uyur iken gönül ferahlığı ile yazmaya davet ediyor. Allah insanın kalbine dokunur ve bu yazma işini sevdirirse insan hiç gocunmadan gece gündüz Allah’ın yardımı ile yazabiliyor.

Nöbetçi Şair: Geceleri daha çok sessizlik olduğu için mi yazmak bu saatlerde size huzur veriyor.

Kul Mehmet: Evet aynen dediğiniz gibi, duygu ve düşünceler sessizliğin huzurunda dillenerek gönlümü okşayarak kâğıda dökülüyor sessiz sessiz. Kelimeler heceler daha anlaşılır oluyor. Gündüzün o kalabalığından insanların koşturmasında ki acelelik evdeki işyerindeki telaş, onları hisseden gönül ve kalem gecenin huzurundaki gibi yazamıyor, düşünüyorsun etrafındaki insanların koşturmalarını hissedersin kaleme almak isterken, evin içinde çocuklar veya eşiniz hayatın ucunda tutmanız için sizden yardım ister ve bu nedenle o hisleri sakin bir kafa ile kâğıda dökemezsiniz, her şey yarım kalır. Ama gece öyle değil herkes tatlı uykusunda siz uykusuz kalsanız da eserlerinizi meydana getirirken, gündüz kaçırdığınız hedefinize ulaşmanın sevinci şimdi ulaşarak varırsınız ve yazarsınız. Yazdıklarınız o sessizliğin huzurunda kulaklarınıza ahenkle konuşur ve kendinizi yalnızda hissetmezsiniz. Siz bunu daha iyi bilirsiniz siz ki nöbetçi geceleri yazan şairsiniz.

Nöbetçi Şiar: Size katılmamak mümkün değil, Sözcükler ve düşünceler dünyayı değiştirebilir mi?

Kul Mehmet: Dünyayı değil de önce ilk basamağı çıkalım, sonrasında çıkmaya gücümüz olursa en son basamağa çıkar dünyayı seyrederiz. İlk önce okuyucuyu sözlerin hecelerin okşayan elleri ile gönlünü okşayarak değiştirmek o okuyucunun monoton dünyasını şiirlerle daha doğrusu edebiyat ile süsleyerek değiştirdikten sonra gerisi basamak basamak gelir, geç gelir ama bir gün gülümseyerek gelir, gülümseyerek dünyayı kucaklar, bizim öncelikli amacımız yazarken okuyucuyu gülümsetmek, okuyucunun da arkadaşını eşini dostunu gülümsetmesini sağlamaktır.

Nöbetçi Şair: Çok güzel söylediniz sözleri ağzımdan benden önce aldınız ve söylediniz. Keşke şair olmayla hecelerle tanışmamış olsaydım, geceleri yatar dinç biri olarak uyanabilirdim dediğiniz oldu mu hiç?

Kul Mehmet: Zaten yazmak dinç olmaktır içindekileri saklamadan ortaya samimi bir dil ile aktarmaktır. Çoğu insan stresten kurtulmak için terapistlere para aktarırken sen gülümseyerek hecelerle dost olarak gönlündeki birikmiş olan sıkıntı ve dertleri hecelerin gülümseyen gülümsemesi ile okuyucularına anlatıyorsun. Sigara içer bırakırsınız, bir meyveyi çok seversiniz yarın usanırsınız yemezsiniz, ama yazmak bırakmazsınız, yolda iki adım yürürken aklınıza gelir birkaç mısra bir köşeye çekilir cebinizde hazır olan birkaç kâğıt ile kalemi alır oturur hatta duvara yaslanır yazarsınız. Allah'ın yardımı ile her gün her saat yazma ile usanılacak bir şey değildir buda Allah'ın hikmeti olarak biliyor ve ben böyle hissediyorum. Mesela aşkın başladığı anı ve bitiş anını insan bilir hisseder ama yazmak edebiyat ya da şiir öylesine güzel gülüşü vardır ki ve okuyucuyu öylesine memnun eder ki o güzelliğinden vazgeçemesin, kâğıda kaleme dökmesen de içinde gönlünde yazarsın, bazen de yazmak istersen yeter ki elinde kırık bir kalem küçük bir kâğıt parçası geçsin yetiyor yazmaya...

Devam edecek inşallah

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gönül dilim ile beyitlerim-2-

Vefasızlığınla paramparça olan kalbime demedin merhem olayım
Şimdi dertler içinde pişmanlıkla gezermişsin söyle hatırını ben nasıl sorayım

Terk edeyim dedim alemi terk edemedim baktım iki kapılı bir hanmış
Yüreğim yanar terk edeceğim için dönüşü yokmuş yine yanan bu canmış

Gönlün yangın yeri aç bak külden başka nedir kalan
Küllerinden silkelen yeniden diril imanla bu dünyada iman ve ölümden başkası yalan

Ömür var iken gel gezelim insanları yaşar iken sağları
Ölüm gelince unutulursun arayıp da bulamazsın sana dua eden canları

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bu Dünya Bana Olur Dar

Önüme nefret ile çıkanı döverim

İnsan insan gibi ise insan gibi severim

İnsanlara küsüp sanmayın başım alır giderim

Nar ateşinde yansam da sabır ile beklerim

O ateşi söndürmez isem bu dünya bana olur dar

Ah edeni görünce yüreğim sıkılır ahına çare ararım

Acı dertlerin içine bal reçel azda neşe katarım

Kattığım neşeyi pazarda bedavaya satarım

Sanmayın her gece herkes gibi döşeğimde yatarım

O ateşi söndürmez isem bu dünya bana olur dar

Dilleri har sözler yakar görür üzülürüm

O sözlerin karşısında sanmayın yeni gelin gibi süzülürüm

Dilime güzel sözleri alır yakan sözleri uçurumlara süpürürüm

Bu gidişat iyi olsun diye formül arar gece gündüz düşünürüm

O ateşi söndürmez isem bu dünya bana olur dar

Kul Mehmet’im şükür et sen bu gününe

Güzelliği al ser sen bu milletin önüne

Güzelliği bilmeyenin sok sen o kör gözüne

Hakkı bilen millet ile sen dön yönün hakkın yönüne

O ateşi söndürmez isem bu dünya bana olur dar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yetişsen Bana Baba

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Ben verirken bu yolda sensiz dertlere çaba

Baba bilmezdim senle ben bu çileyi derdi

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm de baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Yokluğun bir yıkımmış gidince ben anladım

Sensiz gecelerde sensizliğe yatamadım

Sensizliğe çare bulup yola çıkamadım

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Şefkatli yüreğinle hep bizleri sarardın

Mutsuzluğumuzun içine şeker katardın

Üç kardeştik biz sarıp sarmalardın yatardık

Sen mutsuzluğa nasıl olur çare bulurdun

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Ödenmez üzerimizde senin emeğinde

Annemde bizimle beraber göz bebeğindi

Geceleri gizlice sen ağlar gördüğümde

Gözüme limon sıktım derdin her seferinde

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Kul Mehmet’im her gün aşın bekler bu sofrada

Sensiz mutluluk zor bulunurmuş bir arada

Ne olur gelip sarsan sen ağladığımızda

Yokluğun hançer gibi saplanır yokluğunda

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Mehmet Aluç-Kul Mehmet