Gittiğimiz Mezar…

 

Gördüm ilerde sanki zalimi can çekişirken feryat figan içinde

Açılmıştı gözleri fal taşı gibi amansız çaresizdi

Yardım ister gibiydi bir anlığına çaresizliğine

Çırpına çırpına can verdi çaresizlik içinde

Şimdi gittiği yer zaten çaresizlik çukuru oldu

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

Herkesin bir iyi bir son kötü gülüşü olacak

İyi yaşayan için iyi olacak her gün ve son gülüşü

Kötü ile kötüyü yaşayanın kötü olacak her an ve son gülüşü

Muhakkak olacak her canlın bir gün ölüm günü bitişi

Rabbim gülüşle giden gülenlerden bitirsin bitişi

Zaten gülüşle giden yolda gidersen Rabbim yardım eder

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

Ey zalim arattın en kötü günleri insanlara

Para güç güç dedin inandın şeytana

İnsanlığını sattın bir kâğıt parçasına

Kâğıt gibi parçalandın son nefeste ecel ile

Hep dedin yükseleyim ama hep düştün görmedin

Bir gün gülümsemedin gülümsettirmedin ağlattın

E olacak feryat figan içinde ölmen ne bekliyordun

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

Dönüşü olmayan yola şeytan ile girdin

Her şey sadece benim olsun dedin ezdin yıktın

Unuttun ezen ezilir yıkan yıkılır

Dönüşü olmayan yola gidişin sonun oldu

Feryat figan çaresizlik içinde ölümün güzel oldu

Hep koşturdun insanları çığlığa

Sen düştün hiç bitmeyen sonsuz çığlıkla çukura

Eden bulur unuttun sırıttın

Şimdi cehennemin dibinde tek başına çığlıklarınla kaldın

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

İman et diyenlere güldün

Merhametli ol diyenlere püskürdün deli dedin

Ölüm var dedin bana uzak dedin büyüklük tasladın

Ecel ensene soluksuz bırakmak için yapıştı şaşırdın

Param parça oldun o son nefeste parçalandın

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Geçmişine Bir Baş Sağlığı Dile

İnsan düşer mi zillete gece gündüz bile bile

İman et zilletten kurtul zilletin gelsin dile

İmanına sor zilletin ne olduğunu söyler

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Yollar uzundur bazen büyür Selvi gibi

Çukura düşsen de görünmez karanlık dibi

Hayır, kapısını aç çık içinde yürü nurdandır içi

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

İbret al imansız perişan eski zelil halinden

Kurtul nefis şeytanın bitmez tükenmez dilinden

Zaten faydası yoktu gittiğin yönlerin her birinden

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Fakir olsan da bu şereftir imanın da al fikrini

Gece gündüz Rahmanın ismi ile söyle zikrini

Hayat pusulan şaşmaz artık soğutma devrini

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Ömür bu son devri nasıl olur bilinmez

Ecel vakti gelmeden Azrail meleği görünmez

Bil ki cennete Rahmanın Rahmeti olmazsa girilmez

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Bak arkana geçti sanki ömür bir saniye gibi

Dün doğdun geçen onca yıl bir dakika an gibi

Bu dünyada ömür bir nefeslik handa bir nefes gibi

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Yaşarken nimetlerin karşılığı hiç ödenmez

Az çile çektin ise bu karşılığı diye söylenmez

Rahman bilir yarın ne olacağı hiç bilinmez

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Bazen hüzünle bölünür anlar saatler

Hiç bitmezmiş gibi gelir çileli ile günler

Sabır deryasında yürüyünce geçer tüm dertler

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Zaman gözyaşlarına bakmadan akıp gider

Onu takip eden sanmayın yok olur biter

Zaman içinde gönül aynası kırılır bazen dersin yeter

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Mektubu gerçek sahibine yaz yanlış yollama

Viran yollarda yanlış olanı sevip onu kollama

Aşkın adresini şaşırıp yok olanın gönlünde arama

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Bu ömür Yüce Rahmana teslimiyetle huzura bürünür

İman etmeden ey kul sanma yoldaki tehlikeler görünür

Nefis şeytan zalim boş sözlerle boşuna zırvalar söylenir

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Benlik ile huzurun yıkılınca imana koş

Var sen bu yolda mutlulukla coş

Sanma iman olunca bu dünya boş

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Ömrünü günahla kambur etme

Nefret ile kin sakın gütme

Tövbe kapısı var iken sakın es geçme

Dünya hanesinde imansız yol alıp gitme

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Kul Mehmet’im şükür ile gerçek sevgiliyi gör aks edilene ulaşma

Aks edilen ışığa değil aks ettirene var ulaş sen durma

Önce kendini oku sonra seni yazanı ara bul sakın ola yanılma

Geçmişine bir baş sağlığı dile sen bundan böyle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yıkıldı Sönük Olan Ne Varsa

Umudumu süpürdüler attılar çöplüğe, dokunmayın dedim umudumu alırsanız gözlerimi ellerimi yüreğimi yarınlarımı alırsınız dedim duymadılar, arkalarına bakmadılar süpürdüler ve çekip gittiler. Koştum arkalarına yetişemedim, yollar hep çukurdu her düştüğüm çukurda çıkana kadar benden uzaklaştılar gittiler.

Birde baktım onların arkasında koşarken yüreğimdeki sevginin çukurların içinde kaybettiğimi anladım, gerisin geriye döndüm geride bir şey bulamadım. Vefasızlığı, insanlığı bir pula satan tacirlerin aç gözlüğünü gözlerine sokmak için elimdeki uzun sırığı alarak gözlerine sapladım, Lakin hiç acı duymadılar!

Tozpembe hülyalarımın yanına koştum, onlarda yerinde yoktu, uykuya yattım tekrara yanıma gelirler diye, lakin yine gelmediler yanağıma konan gözyaşlarımla baş başa kaldım, huzurun kapımı çalmasını beklemeye başladım.

Gözlerim gökyüzünde yıldızlarla buluştu, yıldızlarda gözlerim, gönlüm gibi sönüktü…

Yürekten “Allah” dedim yıkıldı sönük olan ne varsa, parıldadı bir anda sönük gönlüm, gözüm, yıldızlar, hayallerim gülümsedi, umutlarım koşarak geldi bana sarıldı, bende onlarla gülümsedim, vardım Rahman’a şükür secdesine huzur üful üful esti kâinatta gönlümde…

Mehmet Aluç

Birileri Ne Demiş? Ben Ne Demişim?

Albert Einstein’ın ne demiş?  Hayat bisiklet gibidir, dengeyi kaybetmemek için ilerlemek gerekir.

İleriye doğru yürümek içinde, ileriye doğru giden düzgün yol olması gerekir ki denge bozulmasın, fikirler çukur, görüşler çukur, anlayış çukur olduktan sonra sen var düşmemek için çaba sarf etki düşmeyesin, lakin iki pedal çevirdikten sonra muhakkak ki düşeceksin, hiç kaçar yanı yok bunun!

Albert Einstein’ın ne demiş? Ben gelecek için hiç bir endişe duymadım. O yeterince hızlı geliyor.

Yeterince hızlı gidiyor, ama bizim yürüyüşümüz çok çok yavaş, hızına yetişemeyince yere düşerek yuvarlanıyoruz, tüm bedenimiz yara bere içinde kalıyor. Ya da biz geleceği başka bir gözle yaratık olarak görüyoruz ve onu yok etmenin peşinde koşuyoruz. İyi ki gelecek hızlı koşuyor, yoksa bizim sakat anlayışımız içinde oda sakat kalacak ve hiç yürüyemeyecek, güzel gönüllü insanların yeryüzüne gelmesi için.

Mehmet Aluç