Şöyle Güzel bir türkü dinleyelim mi ?

                       Ankaralı Yasemin/Bahçenizde Gül var mı/Ateş Müzik

Yapayım Ellerimle Sana Bir Güzel Salata

Bu gönül tanımaz ki senden başka

Gönlüm seni sevdi işte düştü aşka

Söyle sevgili bakışın neden başka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Ben söylemedim sana aştan başka

Sen suçu var diyorsun bendeki aşka

Yemeğine yerken aşk koydu mu salça

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Ayakların gönlün yürümez neden aşka

Ben seni sevdikten sonra oldun başka

Ver bana elini koşalım seninle aşka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Kaçıp ayrı yolda gidersin yazık aşka

Adımı anmazsın konuşursun başka başka

Sevmiyorum deseydin düşmezdim aşka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Sen değiştin oldun dünden başka

Bak çağırıyor bizi gelsene sen aşka

Sen başka ben başka yazıktır aşka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Yürüdüğü yolla bir bak aşk ne alaka

Yemek yemiyorsun yediğin hep salata

Bir çocuğumuz olsun doğsun kerata

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Senin için aldım dinlersen çalayım mızıka

Sen neden kızıyorsun karşıda duran kıza

Gönülde çalarım al sende dokun bu saza

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Kendini çok çekiyorsun sen naza

Elimden çıkacak sonunda bir kaza

Uzatır mısın elini sofradaki tuza

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Çaldım sazdır değildir ki balalayka

Gönlün haşat olmuş sanki baraka

Düştüm dersin sanki sen gibi salağa

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Ben aşkımızı sürdürüyorum bata çıka

Aldığım soğana sen diyorsun ki sıska

Aldın sana giysene bir etek bak patiska

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Sen çıkarmak istiyorsun acil vaka

Sana koşamıyorum işte koşa koşa

Eskiden koşarım sana ya coşa coşa

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Bu nasıl bir kelimedir bilmem cimbakuka

Çelimsiz demekmiş bu nasıl bilmem alaka

Senin canın istiyor galiba güzel bir salata

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Yapayım ellerimle sana bir güzel salata

Bitiremiyorum seni bak ben anlata anlata

Sendede hiç çıkmıyor neden kahkaha

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Gönlümde açtın kocaman bir bastika

Yürüdüğümüz yol yokuş değil ki patika

Ne olursun de bana yaptıklarım şaka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Kul Mehmet’im sende yeter koy noktayı

Yemedi bak hazırladığın o güzel salatayı

Bana kalırsa sen ye koca armut ile ayvayı

Yıkıldı bak işte gönlündeki aşkın sarayı

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Not: Bu şiirim Mehmet Macit Kardeşimin” Mey Bilmez Demden Başka” şiirine ilham alarak yazdığın nazire bir şiirdir.

Nazire: Başka bir manzume örnek alınarak aynı ölçü ve aynı uyakla yazılan şiir

Bastika: Bir yelken serenine veya herhangi bir ağaca açılan delik.

Ben Hayranım

Soldurmam nazlı yârle beraber ben hayallerimi

Ben onunla kurdum yarına giden güzel düşlerimi

Yollar uzanıp gitse de uzun uzun gurbet illere

Hayatımıza el uzatanının kırarım ben o ellerini

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Bu gönlümü bağladım nazlı yârin gönül kapısına

Ben hayranım onun bana bakan o tatlı bakışına

Koluma girince mest olurum bana candan yakışınca

Ah yine hayranım onun candan tatlı anlayışına

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Sanki düşmüş yere tencere kapağını o an bulmuş

O edamı ile gülüşüyle bir gül gibi karşımda durmuş

O gönlüm yıllardır aradığı güzelini işte o an bulmuş

Bu fani olan dünya ikimize birden aynı yol olmuş

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Bu kollarım nazlı yârden başkasını hiç sarmaz

O yanımda olmayınca bu beden onsuz hiç uyumaz

Kul Mehmet’im nazlı yârim yoksa yolum bulunmaz

Nazlı yârim yoksa bu âlemde onsuz bir an durulmaz

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Her İnsan Güzel Sözlerin Gönül Kulak Okşayan Tınısını Duymayı Hak Ediyor

 

   Konuşurken iletişim kurarken, ağzımızdan çıkan her sözümüz direkt kulaktan kalbimize işliyor ve anında etkisini gösteriyor. Bu nedenle konuşurken söyleyeceğimiz her kelimeye söze dikkat etmek zorundayız. Gönülden çıkmayan- daha doğrusu gönlünde güzelliği taşımayan insanın- binlerce söz kelime söz söylese de gönlü okşayacak bir sözün çıkması mümkün değildir.

Hz Mevlana ne güzel demiş o gönül dostu gönüllerin dostu: “Gönlü ve sözü bir olmayan kimsenin, yüz dili bile olsa o, yine dilsiz sayılır.”

“Aynı dili konuşanlar değil; aynı duyguları paylaşanlar anlaşabilirler.” Mevlânâ

   Yaşadığımız bu zaman diliminde anlaşmak aynı duyguları paylaşmak pek mümkün değil. İnsan ilişkilerinde çok geride kalmamızın nedeniyle karşılıklı ilişkiler komşuluk ilişkilerimiz çok zayıf.

Şair ne güzel demiş:

“Bir bakış bir bakışa, neler neler anlatır.

 Bir bakış bir aşığı, saatlerce ağlatır.

 Bir bakışın manası, hiçbir lisanda yoktur.

Bir bakış bazen şifa bazen zehirli oktur.”

Şairimiz başka bir dörtlükte:

İçilen çay aşkın bir parçası mıydı?

Uzun gecelerde

Kulaklarımıza hoş bir seda bırakıyordu

Çay kaşığının sesi

   Aynı duyguları aynı dili gönülden gelen içindeki güzelliğin pınarından yıkanarak gelen sözüyle karşılıklı konuşmak işte bu kadar güzel ve hoştur, eğer gönülde güzellik yoksa sözlerde gönül gibi boştur. Var sen ey kul atını yokuşta koştur mantığıyla yorulacağız hem kendimizi hem de karşımızdakini. Birlikteliğimiz huzurla mutlulukla doldurmak ancak gönül güzelliğiyle söylenen düşünülen fikri zikri kaplayan sözlerle mümkündür. 

   Bazen bir üşüme ve yalnızlığın sancısıyla geçen anlarımızı candan sevdiğimiz bir dostumuzla karşılaşınca, muhabbete gönülden başlayınca hepsi bir anda silinir gider yok olur. Böylesine güzel dostlukları kazanmak bizim elimizde dilimizde, aklımızın fikrimizin güzel düşünmesi güzele koşması âşık olması sevmesi ile olur. Sonsuz güzelliklerin sırrı bazen iki güzel kelimeyle söylenir ve gönüllere aktarılır, bazen iki kötü uygunsuz kelime ile gönüllerde güzellikler kirletilir, yok edilir. Bu sözlerin sırrı, dudakta çıkan kelimelerde saklı, sırlı olana ulaşmak ve ulaşmamak bu kadar basit ve kolay desemvde bazen çok zordur. 

   Her insan güzel sözlerin gönül kulak okşayan tınısını duymayı hak ediyor, bu güzellikleri onlardan saklamak, kendimizden saklamaktır bunu da iyi ve güzel bilelim. Selam ve dua ile kalın kardeşlerim canlarım dostlarım…

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ulan Sev Diyemezsin

Bana açık kapalı ulan sev diyemezsin

Sevemem seni esmer güzel kadın seni

Ben evliyim bilmezsin ulan hiç diyemezsin

Ben seninle olamam neden anlamıyorsun

Gülen o gözlerinle git bekâr birini sev

Mutlu mesut yaşayın kur yeni olan bir ev

İkimize bu hayat büyük olur yutar dev

Ben seninle olamam neden anlamıyorsun

Ulan sözüyle sen ey savrulan sen çıkışan

Söylediğin hiç olmaz akla değil hiç yatkın

Aklın fikrin karışmış seni gidi ey şaşkın

Ben seninle olamam neden anlamıyorsun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Şiir Üzerine Birkaç Söz

Işıkları Kapat

  Bir şiirde, gönülde dilde şiir için geçen ve bu coşkun kelimelerle mısralarla yazılan şiir, gönlü ne kadar okşarsa o şiiri okuyan okuyucu için derin anlamlar manalar o kadar gönülden gönüle akan büyük bir hayat var derim. Şair ki gözünü daldan budaktan sakınmaz gönüldeki acıları yanlışlıkları haksızlıkları yazar böylesine derin manalar verir yazar. Şiiri seven milletin güzelden anlaması, gönülden sevmesi gönüllerle olması adına, okuyanların şiirle olması yaşaması ilgilenmesi bu açıdan gönülleri çok iyi anlaması demektir. Millet olarak güzelden anlayan ecdadın torunları olarak,  gönülleri böylesine iyi anlayan bir milletin ise şiirde, edebiyatta güzel eser vermesi adına gururu vericidir.

  

Hakkı seven hakkın kullarını seven millet olarak güzelden, güzel gönüllerin güzelliğini seven onunla yol alan bir milletiz. Güzele âşık olan güzelin kadrini kıymetini bilen ecdadın, yüzyıllarca dünyaya hükmetmiş bu gönül güzelliğini taşıyan bizlerde, ilahi güzelliğe âşık olmuş milletçe ve bu milletin içindeki şairlerle, ifade ettikleri ilahi güzellikleri anlatan şiirleri ile bizlere okurken büyük bir haz vermiştir.

  

  Hayatın çileli yokuşunda gönüllere bir nefes dinlenme güzelliğinde yazılan şiirler gönlü süsleyen, gönülde okurken haz veren şiirlerle olmak şairler(Kendimi şair olarak görmüyorum bu biline) olarak böylesine gönüllere mutluluk huzur verici bir misyonu taşıdığınızı da hatırlatırken gülümsüyorum… Gönlü okşayan gönlü parlatan mısraların güzelliğinde daha çok okuyucuya ulaşarak, gönüllerdeki güzelliklerin mahrum edilmeden gönül penceresinden birbirimize gülümsemenin hazını yaşayarak bu güzellikten mahrum kalmaması en büyük temennim duamdır.

 “Derinden derine ırmaklar çağlar

Uzaktan uzağa çoban çeşmesi

Ey suyun sesinden anlayan bağalar

Ne söyle şu dağa çoban çeşmesi...” (F. Nafiz Çamlıbel

“Bana sor kâri; sana ben söyleyeyim,

 Ne hüviyyette şu karşımda duran eş'ârım;

Yığın söz ki, samîmiyyeti ancak hüneri;

Ne tasannu bilirim, çünkü ne san'atkârım.

Şiir için "gözyaşı" derler; onu bilmem, yalnız,

Aczimin giryesidir bence bütün âsârım!

Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem;

Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bizârım!

Oku, şayed sana bir hisli yürek lâzımsa;

Oku, zirâ onu yazdım iki söz yazdımsa.” (Mehmed Akif Ersoy)

“Anlatamıyorum

 Ağlasam sesimi duyar mısınız,

 Mısralarımda;

Dokunabilir misiniz,

Gözyaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu

Bu derde düşmeden önce

Bir yer var; biliyorum;

Her şeyi söylemek mümkün;

Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;

Anlatamıyorum.” (Orhan Veli Kanık)

AŞKIN İLE AŞKA DÜŞTÜM

Gülser HÜNÜK

Dostun sözü düşündürür yaralar

Âşık isen, has bahçede gör beni

Gelen göçer, ıssız kalır buralar

Nadan isen, gül şehrinden sor beni

Can evinde mahzun gönül sıkılır

Yâre hasret yaralarım sökülür

Söz dilimden şerha şerha dökülür

Dertli isen, saz teline sar beni

Aşk elinde sonu gelmez yoldayım

Yar gözünde meteliksiz puldayım

Dost dilinde sakız oldum, saldayım

Gafil isen, tek kurşunla vur beni

Paralandı, yandı yürek nedeyim

Kara bahtım için feryat edeyim

Cihan dardı, ilinizden gideyim

Kamil isen, sır çölüne sür beni

Suya hasret kaldı gönül, hardayım

Bir bilinmez diyardayım, dardayım

Aşkın ile aşka düştüm, serdeyim

İbret için, âlemlere yer beni

Çile doldu, tutamadım dilimi

O yar için terk eyledim ilimi

Taştı gönül, felek görsün halimi

Aşkın ile baştan yarat ör beni

Ben ilhamı gamı senden almışım

Aşk uğruna gurbet elde kalmışım

Gündüz gece hayallere dalmışım

Cahil isen, bir söz ile kır beni

Kamil isen sır çölüne sür beni (Gülser HÜNÜK)

Bu sitede okuduğum Harun Yıldırım, Ozan Miktadi, Çifti baba S. Samyeli Yıldız Gülüm… Ahmet Zeytinci Âdem Efiloğlu Elif Keskin kılıç ve diğerleri ismini sayamadığım şair kardeşlerim bu misyonu taşımak için yola çıkmış Şair kardeşlerimizdir. Hepsinin de bu bilinç içinde yazdıklarından da eminim. Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sen Sakınırsın İnsandan

Ara arayı bul arayı araya araya

Var karaya canları bul sor oraya buraya

Arı ararken binlerce çiçekte gerçek özü

Sen sakınırsın insandan gerçek bir güzel sözü

Sar yarayı sar ara bul sar dermanla

Kar gönlünü gönüllere sönsün har heyecanla

Güneş her gün karşılıksız doğarken âleme

Sen bir gönüle umut diye doğmuyorsan güzellik bekleme

Ara cana can olacak canı

Cana can olacak can yoksa sende boşuna akıtma kanı

Canı canda bırak çekil aradan

Canlar canı sensizde bulur sen yok olursan aradan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Malatya’m

Malatya’m sen bağrımda esen rüzgâr

Kaysıların yetişir cana şifa katar

Kernek te şelalede can rahatlar

Kaysı bağlarında hep devan kaynar

Malatya’ma boşuna şirin il dememişler

Tadına her varan can bunu dermiş

Şifa için gelenler şifasıyla dönermiş

Güzellerin bağında yetişirmiş

Gönülden sevenlerin hep gülermiş

Bir gülüşün bin cana hep yetermiş

Malatya’ma boşuna şirin il dememişler

Tadına her varan can bunu dermiş

Şifa için gelenler şifasıyla dönermiş

Kul Mehmet’im gurbette gönlümdesin

Her geldiğimde bana gülümsersin

Hasretlik tez zamanda bitsin dersin

Malatya’m gönlümdesin gitme dersin

Malatya’ma boşuna şirin il dememişler

Tadına her varan can bunu dermiş

Şifa için gelenler şifasıyla gülermiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet