Bir Bir Sorulur

Serhat boylarında var kahraman Mehmetçik

Düşman alamaz vatandan bir parça yerken dipçik

Ecdadın yadigârı bu vatan bize edildi emanet

Kalmaz yerde akan kanların kanlı hesabı bir bir sorulur

Acımasız olsa da hain kendi acımasızlığında boğulacak

Akan kanlar göğsümüzdeki imanla elbet son bulacak

Şehadetle cennete gidenler nurdan nur Resulle buluşacak

Kalmaz yerde akan kanların kanlı hesabı bir bir sorulur

Elbet isteriz canlar yanmasın kanlar akmasın

Zalim anlamaz din iman yok nasıl deriz anlasın

Nefsini zalim şeytan dünya hırsı bağlamış kanla ağlasın

Kalmaz yerde akan kanların kanlı hesabı bir bir sorulur

Dalgalan bayrağım gönlerde imanın rüzgârıyla

Bu vatan için vatan evladı korudu seni vatanı canlarıyla

Ecdat yatar altında verdiği canlarıyla nurdan nur nurlarıyla

Kalmaz yerde akan kanların kanlı hesabı bir bir sorulur

Bu vatanın her bir karışı bizimdir akan kanlarla helaldir

Çanakkale de düşmanı zelil eden ecdadın sillesiyle Zül Celaldir

Dün başarmaya yardım eden Zülcelal yine yardıma muktedirdir

Kalmaz yerde akan kanların kanlı hesabı bir bir sorulur

Düşmanın biride bini de aynı zihniyettedir

Sevecen görünse de o kötü niyetlidir

İstiklal ’siz yaşamaktansa ölmek elbet yeğdir

Bu ölüm vatan uğrunadır elbette şehadettir

Kalmaz yerde akan kanların kanlı hesabı bir bir sorulur

Kul Mehmet’im vatanı işgal edenlerin aklına şaşarım

Yetim öksüz kalan eşlerin öksüzlerin acısıyla yanarım

Geride kalanlar bize canlarıyla emanettir canım gibi bakarım

Kalmaz yerde akan kanların kanlı hesabı bir bir sorulur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bir Asi Delikanlı...

gönül içine sığamadı bir sevgi

aradı tüm limanları sığınmak için

gökyüzü karanlık gönüller simsiyah

korktu sığındı bir karanlığa oldu kapkara

yoldan geçerken bir asi delikanlı

takıldı ayağı yerdeki taşa uzandı yere

karanlıkta saklı duran kapkaranlık sevgi

simsiyah haliyle girdi gönlüne yanlışlıkla

ne kadar uğraşsa da bembeyaz olamadı

girdiği o kapkara gönüldende çıkamadı

gülümsemek isterken gülümseyemedi

dalganın sert kayaya vuruşu gibi

dalganın o sessiz çığlığı gibi serseri oldu

yanlış gönle girmişti sanki elden ne gelir ki

gülümsemeye zorlanırken sıktı kendini

kıpkırmızı oldu sarardı soldu

en sonunda nefessiz kaldı sanki can verdi

asi delikanlı günlerdir huzursuzdu bir garipti

aradı sebebini bulamadı suratını ekşitti

şimdi asiliği ile özgür kaldı sandı

iki karanlık bir gönülde olmazdı sevgi anlamıştı

emanet bir yerde durmak zordu

bakışı umudu söndü şimdi olan oldu

son nefeste gülümsemeden öldü sanki bu sevgi

asi olan sanki alışmıştı az buçuk sevgi gölgesine

şimdi yoktu gönlünde neden bilmez huzursuzdu

giderken sevgiden kalan bir damla gözyaşı

yüreğinin köşesine sımsıcak damlamıştı

yok, ediyordu sevgisizliği parça parça

bir parça huzur duydu derinden bir oh çekti

bu ne güzellik Allah'ım dedi yaşadığım neydi

meğer ben ne asi bir kulmuşum

 yaşadığım tam trajedi imiş

huzur var iken huzursuz yaşamışım

anladı döndü gönlüne attı içinde sevgisizliği eskisini

dönek sevgisizlik yuvarlandı düştü karanlık dehlize

nezaket tebessümsüzlük başına dert almış yalnız kalmıştı

bağırsa da sesi duyan olmazdı 

karanlık dehlize döküldü bir ton moloz altında kaldı

asi delikanlı son bir hamle ile döndü

son bir hamle ile sevgiye yaptı suni teneffüs

ani bir sıçramayla şevk ile kalktı musallada sevgi

sihirli sevgi şarkısı hala kalbinde atıyordu

gülüyordu kahkahasız neşeyle gülücükle

alnında damla damla gülüşü akıyordu

yıkandı bu gülüşle asinin gönlü gülümsüyordu

musallada kucağına aldı asi olmayan artık o delikanlı

hayatın sonsuz ufuklarına yürüdüler iç içe gülümsemeyle

gezdiler tüm sokakları o gülümsemeyle

dağıttılar bolca sevgi gülücük

aldılar onlarda bolca öpücük

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Merhamet

Merhametin yanına uğramaz melanet

Yanına da hiç uğramaz lanet ihanet

Gönüller gülümseyerek ona emanet

Haydi, gönüllerde essin gülümseyen merhamet

Gezdim âlemi merhametten güzelini bulamadım

Ondan güzelinin yanında hiç ayrılmadım

Onu aldım gönlüme hiç ağlamadım

Haydi, gönüllerde essin gülümseyen merhamet

Merhametin içinde vardır gülümseme inayet

Beraberinde gelir inanın heyecanla dirayet

Merhamet var ise gönülde işlenmez cinayet

Haydi, gönüllerde essin gülümseyen merhamet

Merhamet diyelim alalım gönüle nur selamet

Garip kulun gönlünde eksik olmaz ki merhamet

Merhamet ile hakkı tanı içinde var hikmet

Haydi, gönüllerde essin gülümseyen merhamet

Mihnet ile sınar Rahman merhamet ile ol unutma

Lanet şeytan ile nefsine gönlünü şerle okutma

Merhamet var iken merhametsizlikle gönlü uyutma

Haydi, gönüllerde essin gülümseyen merhamet

Kul Mehmet’im merhametle canı teslim etmek kula gerekir

Gamzelerde merhametin açması izin ver eyleme hakir

Zenginlik ile olmasan da merhamet zenginliktir üzülme fakir

Haydi, gönüllerde essin gülümseyen merhamet

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Melanet:Kötülük

İnayet: iyilik

Dirayet: Zekâ, kavrayış

Mihnet: Üzüntü

Gidiyorum Derken

Yar ucunu yakmış tutup

Bana göndermiş mektup

Yazarken gözyaşı damlamış

Ağlamış gönlüm okumuş

Terk edip gidiyorum derken

Kararlıymış çok net

Anlamak için gerekir kehanet

Anlamak için okudum defalarca daha net

Terk edip gidiyorum derken

Geçirdim o an cinnet

Geçerken hayatımız sanki cennet

Sanki bir anda okundu lanet

Terk edip gidiyorum derken

Gönlümüz birbiriney'di emanet

Giderken bıraktı yüreğime mihnet

Hayal oldu artık sükûnet kul Mehmet

Terk edip gidiyorum derken

Mehmet Aluç

Karanlıklardan çık Kapalı hep gönül hanı Yere damlıyor düşüncelerin kanı Ne olur zulüm eyleme emanet olan cana Karanlıklar'dan çık aydınlık sokaklarda gez Bu can sana emanet bu tende Hakkın varsa söyle bende Gül ne olur artık sende Karanlıklar'dan çık aydınlık sokaklarda gez Kul Mehmet ömrü boşa sayarsın Sevgi varken dikenli yollarda gezersin Az sev ol şimdi bahtiyar neden karga gibi ötersin Karanlıklar'dan çık aydınlık sokaklarda gez Mehmet Aluç __________________ Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için Selam ve dua ile...

Cemre

Ey sevgili karşılıksız aşktır kalbin kıyameti
Zamanı gelince verilir bu canın emaneti
Aşkın kıymetini bil zordur yoksa kalbin ziyafeti
Yaşamak zordur aşksız ölüm yaşarken gelir ömre
Bir damlacık sevgi ver korkma sevgin azalmaz
Sevgiyi verdikçe kalbine düşer cemre
Mehmet Aluç