Bende Kaybettim

Allı turnam ne gezersin havada

Sendemi yârin kaybettin burada

Sendemi bulamadın benim gibi

Adını koymuşlar allı turnada turnam

Ben senin derdine nasıl derman olayım

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Kaybettim ben kışımı yazımı

Akıtırım böyle akan gözyaşımı

Yitirdim ben onsuz solumu sağımı

Kaybettim bana can olan canımı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Gönlümde tek hissettiğim sızı

Bulamadım o vefasız zalim kızı

Terk etti gitti bıraktı bana sızı

Geri dönecek sanırım bazı bazı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Bu gönlüm kaynayan bir volkandı

Şimdi soğudu yalnızlığı kazandı

Aç bak için yüz yerinde yaralandı

Şimdi ben öldüm her şey tamamlandı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Şimdi gündüzüm oldu gece

İsmini sayıklasam da hece hece

Yaşamıyorum artık ben bedence

Sana yardım edemedim turnam bence

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Git allı turnam git artık deşme yaram

Bin yerinden parçalanmış açtırma bağrım

Ara sende ben gibi yârimize hemen ulaşalım

Bu ömür bitmeden gönülden kavuşalım

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Ben saramadım o yâri doyunca

Şimdi kim saracak uzun boyluca

Bu zulüm bu gönlümde durdukça

Nasıl yaşarım ben felek böyle vurdukça

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Kul Mehmet’im bu gönül o canansız paslandı

Aldı başını kendi elleriyle kayalara yasladı

Ağlayan bu gönlümü neden hiç anlamadı

Giderken son defa yüzüme hiç bakmadı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet

Yarin Tatlı Canına

 Yârin Tatlı Canına

Aşkın gönülde bitmez tatlı sancısı

Atsa beni yârin gönül kapısına

Ben gönülleri sevenlerin hancısı

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Kader yolunda sevdiğim yoldaşım olsun

Alsın gönlündeki aşkı gönlüme doldurdun

Eğer almaz isem o aşkı beni uçurumlara atsın

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Aşk düşse seven gönül elime

Aşk dokunsa bu tatlı dilime

Seven gönül gönül kapıma uğrasa

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Kul Mehmet’im hayallerin saldın yellere

Al kalemi yaz aşkını sevdanı gönüllere

Aşkı alıp bölemezsin yayamazsın yıllara

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Mehmet Aluç- Kul Mehmet

Şimdi Sensiz, Ben Bensiz Yaşıyorum

Ah ne hayalim vardı bir bilsen,gözlerini gözlerime sabitleyip,gönlünü gönlüne yaslayarak seninle tek bir vucut olup,teninin sıcaklığında erimek isterdim,sensiz kuruyan sevdamı dudaklarında yeşertmek büyütmek isterdim,sana hasret dağların arasında sıkışmış iken sinene yaslanarak sana aşk şiirleri okumak isterdim ama olmadı,sen ah sen var ya sen vicdansız bir gün gülümsemedin çektin diyar illere gittin.

Paptyalardan sana taçlar yapmıştım,gönlümde sana saraylar kurmuştum sen tahtını boş bırakarak gittin vefasız!Benide kendinide hasretin prangaları ile karanlık hapishanelere gömdün,tahiiye edilmememeye mahkum ederek gittin!

Ney di seni benden soğutan? Ney di sımsıcak gülümseyen gönlümün gülüşünü beğenmemene sevk eden?Gönlümdeki bahar mevsimlerini kışa çeviren sen neden mevsimlerimi beğenmedin anlamış değilim!dilimde ahlar,hayal kırıklığında gülümsemeyen mevsimler saatler bırakarak beni canlı mezarlara gömdün,arkana bakmadan beni derin sancılı kederlerin içinde yalnız bırakarak çektin gittin...

Sana ben, kaprislerin,anlaşılmayan tutarsız  net olmayan sözlerin yüreğimi yakıyor dedim az kendini toparla dedim çok şey mi istedim? Az biraz gülümseyerek bana baksın gözlerin dedim,sen kaprislerin kıskançlığına takıldın beni terk ettin gittin...

Biraz aşkıma saygılı olman çok mu zordu ?Sana kucak açmış seni her hatanla seven gönlüme değer ver demem çok mu zoruna gitti?

Gidene git demek bana yakışmazdı,sana aylarca yalvardım, seninle ben umut doluyum ne olur sözlerimi yanlış anlama ,yıkma dedim seni seven gönlümü,gönül evimi sen inat ettin gideceğim dedin ve gittin,ne diyebilirdim ki ? Cümlelerin  hecelerin sözlerin bittiği andaki çaresiz mısraların çağlamayan, fayda sağlamayan anlamsız sözlerin  uçurumunda gezmenin çaresizliğinde ellerinde tutmak çok zordu!

Bana kızgın gözlerinin alevini özür dilemenin çağlayan ırmağında söndüremedim,umutsuz bakışını özür dilemenin gülümseyen deryasında özür dilemenin  gülümsemesinde gezdiremedim, bel ki haklısın sana dedim hata ettim dedim, sen af etmedin çektin uzak diyarlar gittin...Arkandan sana dilenciler gibi yalvardım,gönül köprümüzü yıkma dedim yalvardım dönüp yüzüme bakmadın cehennem alevleri içinde bıraktın gittin!

Şimdi sensiz , ben bensiz yaşıyorum,senli gülümsemesemde, umutlara ağır aksak yürüsem de...Gitmen mi gerekiyordu suratıma bir tokat atsaydın,bir süre konuşmasaydın bilemiyorum ! Kapatıyorum, çekiyorum senli düşlerin anıların yarınların fişini...

Mehmet Aluç