Bir Düş müydü Gözlerin

 
Bir düş müydü gözlerin takıldım kaldım
Bir ömür boyu mutlulukla içine daldım
Bir sukuttu sözlerin ben içinde kayboldum
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
İncinmedi hiçbir yanım kollarınla sardığında
Cennet bahçesinde gezdim gözlerinle baktığında
Bir pınardı o gönlün susayıp ben yudumladığımda
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Tebessümün oldu sukutun gönlümü bağladım
Bir ömür gülümseyen gönül deryanda çağladım
Aşk ile sevmek neymiş gönlüne girince anladım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Şarkıları şiirleri mısraları ben sana yazdım
Oturdum karşına o güzel gözlerine baktım
Ne tatlıymış bakışın kucağında ben yattım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Öyle mest etti ki aşk gönlümü dünyam silindi
Hakiki yurt cennetmiş bu gönülle o an bilindi
Hakkın nuru gönüle girince gerçek aşk göründü
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
İdrak edilmez aşk sevda olmazsa gönül nedir
Aşk âleme sığmaz gönüle sığar bu Rahmettir
Dünyaya meydan okur aşk gönülle bu cesarettir
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Kul Mehmet’im yar bir düştü düştü gönlüme
Sakın ola yanında zinhar kem sözleri söyleme
Ben yolumu şaşırmışken gel gir dedi gönlüme
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Rahmanın Verdiğini Vermezsin İsteyende

 

Bu ömür anda bir secde

Bir anda bak oldun dede

Rahman her şeyi verende

Verdikleri acep nerende

Rahman seni güldürende

Gönlüne güller serpende

Sen ayrı yolda boşa gidende

Rahmanın verdiği gül nerede

Rahman sana Rahmet yağdıranda

Rahmetle karnını doyuranda

Fakir kapında durduğunda

Rahmanın Rahmetle verdiği nerede

Rahmanın verdiğini vermezsin isteyende

Rahmanın verdiğini vermezsin Rahman isteyende

İmtihan dünyasındasın unuttun bir günde

Hani nerede Rahmanın verdiği gülüş güller Rahmeti nerende

Rahmanın verdiği kimin için sakalarsın bu ömür geçende

Rahmanın verdiği kalmasın sende

Kul Mehmet’im sende dağıt gül sende bu günde

Yarın dağıttığın ahirette baktığında bak önünde

Sana verileni sen dağıt durma kalma bu ömür geçende

Rahmanın verdiği ömür gelip geçer nerede kiminle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ölçsen Varır Bir Karışa

Yürüyen insan bu dünya içinde

Elin boş gönlün dilin boş gidersin hangi yarışa

Böyle eli gönlü dili boş varıl mı hakka barışa

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Gözlerin gönlün nerededir eylemezsin temaşa

Neden böylesine koşarsın acele neden yok oluşa

Haydi, koşsana hakka gönüle hakla sen var oluşa

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Her arzun olmaz neden bu ısrar olmaz her istek

Bu boşluk gönül el dil ile acep biz nereye gidek

Nereye gitsek te yıkılıyoruz baştanbaşa direk

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Hayal yok düş yok görülecek rüyalarımız bomboş

Var durma haydi hakkın yolunda hakka candan koş

Dünya boş arzular dünya malı gitmez baksana boş

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Söyleyin canlar Rahmandan başka neyimiz var

Bizi koruyan rızkımızı canımızı verendir

Yetmez mi artık yalana boş olana doyduk ömür bitendir

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Kul Mehmet’im kendimizi kaybettik nereye koyduk

İnsanlığımızı kaybettik neyi aradık acep neyi bulduk

Hak yolundan ayrılık yokluk yolunda işte kaybolduk

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Söyle

Ey gönül bir ömür taşıdın kibri

Eli açık olmadın kaldın cimri

Tutmadın hiç neden Allah’ın emri

Söyle ben seni ne yapayım gönül

 

Hep yaşattın bana sürgün hayatı

Yedirdiğin her şey zaten bayattı

Söyle kime sattın sen kim zorladı

Söyle ben seni ne yapayım gönül

 

Hep nefis şeytanla oldun her günde

Hiç kapın açmadın bana zor günde

Gezdin nefis şeytanla el cebinde

Söyle ben seni ne yapayım gönül

 

Söyle neydi bana olan bu kinin

Niye bana hakka dönmedi yüzün

Bir duaya açılmadı hiç elin

Söyle ben seni ne yapayım gönül

 

Karanlıkta bıraktın neydi suçum

Kul Mehmet değimliydi yaşam koçun

Söyle şimdi hüsran oldu bak sonun

Söyle ben seni ne yapayım gönül

Mehmet Aluç-Kul-Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Dağlama

 

Ey gönül gamın sonsuza kadar sürmez

Yerer artık ne olur sen ağlama

Sanma bu ömür sana rahatlık vermez

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Dillenmesin kederin dilinle bu dünyada

Yaşa ki neler göresin bu dünya zamanında

Birde bakarsın kederin bitmiş bir anında

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Kendine gel ey gönül gezme avare

Derdine Yüce Rahman olur çare

Gönülden seven bulursan var o yâre

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Gönlünü yakan ateşin külünden silkelen

Yeniden dirileceksin sen muhtemelen

Seveceksen yâri sen sev gönülden

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Bir gün anlarsın gamın neden sende olduğunu

O gam ile gönlün neden sabırla dolduğunu

Anlarsın sabırla dertlerin bir bir yok olduğunu

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Kul Mehmet’im aşksız gezmeyelim viranelerde

Aşkla sevelim gezelim gülümseyen gönüllerde

Aşkla şenlensin gülsün mutlulukla evlerde

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İman Ederek Hayatın Ve Yaşamın Sırrına Ermek-2

 

Bismillahirrahmannirrahim Hamd, âlemlerin Rabbi olan güç ve kudretin tek sahibi olan Allah’a mahsustur. Salat ve selam, O’nun sevgili Resulüne, aline ve ashabına ve onun peşinden gidenlere olsun.

 

Hayatın içinde ömür fırtınası eserken, Yüce Allah kula fırtına estir demiyor ki fırtınalar estiriyoruz, kendini ömür fırtınası içinde Yüce Allah C.C. bana teslimiyetle teslim olun, ben sizi ömür fırtınası içinde serbest bıraktığım gibi, fikirleri düşünceleri de serbest bırakın prangalar vurmayın diyor. Gönül sana bir an ah dedirttiği anda, ah demeden önce düşün, Rahman olan Yüce Allah dermanını içinde gönderir ahlarını keser yok eder. Bülbül güle ötmezse güller açmaz, gül açmazsa bülbül ötmez gönüller neşeyle gülmez. Bir rüya veya hatıra neşe gibi yaşayan kul hayatını sanırken bir anda bakar ki kazandım derken her şeyi kaybetmiş, kazanacağım sadece ben kazanacağım derken kaybetmiştir. Bazısı da hep birlikte kazanacağız, benim kazanmam bana fayda vermez diye kazanmaya çalışırken zaten o her şeyi kazanmıştır, bir rüya kısalığında ve bir anlık neşe yakınlığındaki hayatında her şeyi kazanıştır.

 

Bu dünya hayatında yaşayan insan gönlünde hayatında iman yok ise, Yüce Rahman yok ise, varmak istenilen yolda yüce Rahman yok ise, gittiğin yolda seni kim varmak istediğin güzelliklere vardıracak? Nefis şeytan dünya seni peşinden koştukça yoracak, sadece ben ben dedirterek sadece kendini düşündürtecek, insanları insanlığını unutturacaktır…

 

Kim kaderini değiştirebilir ki? Hiç kimse, ama Yüce Rahman bize verdiği ömrün içine güzelliklerin kapısı olarak merhameti imanı yerleştirmek için kurulu olan gönül sarayını kapısını açmış isek, işte dünyadaki imtihana tabi olan kul bu ömür içine o sarayı sevapla Salih amel merhametle doldurup doldurtmadığını sınamak için gönderdi bu âleme biz kulları yüce Rahman. Hangi kulu kendisine teslimiyet iman ve merhamet çizgisinde yürümüş veya kötülük çizgisinde yürümüş görmek için bu âlemdeyiz ve imtihandayız. İşte bunu kulunun iradesine bırakmış, kendi iradesini imtihandan dolayı geride tutmuştur. Kul ister yüce Rahman onu yaratır kul o yolda gider ve sonucuna katlanır. Buda imtihanın gerçekleşmesinin adil olması neticesinde böyledir.

 

Açıp okumakla da olmuyor dediğim gibi, akl edince içine şuur idrak izan kapısını açmayınca kul gerçek kul olamıyor anlayamıyor. Bilmek Yüce Allaha aittir, kul bilmez anlar, biliyorum diyen kul bir dakika sonrasını bilmekten aciz iken nasıl biliyorum diyebilir ki? Şuur idrak izan kapısını sonuna kadar açarak, hücrelerinde hissetmedikten sonra anlamak, anlamak değildir. Bizler sadece akıl dediğimiz kapıdan bir delik açarak lakin kapısını açmadan, şuursuz izansız olunca insanlığın kulluğun gereğini yapmaktan uzak, birbirine yakın olması gerekirken uzak yaşamanın çilesinde yalnızlığı başarısızlığı yaşamaya mahkûm oluyoruz! Misal kalp veya gönül dediğimiz uzuv bedende ne işe yarar? Sadece kan pompalamak için değildir, Önce Yüce Allah’a iman teslimiyetle onun kapısını açarak insanları sevmek ve sevilmek, insanların mutluluğu için çalışmak içindir. Ayrıca dünya ve ahiretini inşa ederek bu dünyada da cenneti yaşatmak içindir. Zaten cennet ve cehennem içindedir bir bakıma… Beden koruyucudur içindekilerine, ölüm gelince beden ceset olur toprağa gömülür, ruh denilen Yüce Allah’ın bir yansıması o ölümsüzdür ve bu ruhu taşıyan biz içindekilerle ölmeyiz ve bununla hesaba çekiliriz, artık ruh bedenden ayrılmıştır.

 

Yani içten olan kalp gönül dediğimiz uzvumuzla hissetmesi dediğimiz ruhla insan dünyada cennet ve cehennemi yaşar, Yüce Allaha teslim olmuş merhametli imanlı ise cennete layık bir hayat yolunda insanlığın mutluluğu için zaten çalışmakta yaşamakta ve yaşatmaya çalışmaktadır. Veya kötülükle hem kendini hem de dünyayı yakıp yıkarak cehennemi yaşamaktadır kul. Kısacası insan aklın yanında şuur idrak izan kapısını kapatmış ise insanlığın kapısını da kapatmıştır, anlamak eski anlayışsızlık kapısını kapatarak, yeni bir anlayışla izan şuur kapısını açmış ise bu anlamaktır idrak etmektir.  Varlık dediğimiz varlığımızla olmak için bu varlığımızın içine, Yüce Allaha teslimiyeti Nur Kur’an’ı Nur Resul peşinde gitmeyi merhameti imanı yerleştirmedikten sonra beden öldükten sonra taşıdığım ruh bize fayda vermeyecek bizi cehenneme sürükleyecektir yok aksi olur varlığımızın içine Yüce Allaha teslimiyeti Nur Kur’an’ı Nur Resul peşinde gitmeyi merhameti imanı eklemiş isek, korkacak hiçbir şeyimiz yoktur.  İmtihan için elimizden gerekli olduğunca o bize emanet edilen ruhumuzun içini az bir şeylerle sahibine teslim edere isek biraz gülümsemiş ve rahata ermiş oluruz kardeşlerim… Gönül gözünü aç içine Âlemlerin Rabbini Nur Kur’an’ı Gül Resulü imanı merhameti yerleştir onlarla her şeyi güzelliği gerçeği onlarla gör sırra eriş ve yaşa. Gönül dostu Yunus Emre ne güzel demiş:

 

Ten fânidir can ölmez gidenler geri gelmez,

Ölür ise ten ölür canlar ölesi değil.

 

İster idim Allah'ı buldum ise ne oldu

Ağlar idim dün ü gün güldüm ise ne oldu

 

 

Ah Ölüm

Yalancı dünyaya konup göçenler

Ne söylerler ne bir haber verirler

Üzerinde türlü otlar bitenler

Ne söylerler ne bir haber verirler

 

Kiminin başında biter ağaçlar

Kiminin başında sararır otlar

Kimi masum kimi güzel yiğitler

Ne söylerler ne bir haber verirler

 

Toprağa gark olmuş nazik tenleri

Söylemeden kalmış tatlı dilleri

Gelin duadan unutman bunları

Ne söylerler ne bir haber verirler

 

Yunus derki gör takdirin işleri

Dökülmüştür kirpikleri kaşları

Başları ucunda hece taşları

Ne söylerler ne bir haber verirler

 Yunus Emre

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

DEVAM EDECEK İNŞALLAH

Son Nefeste Kime Gidersin

 

                                       

Boş gelmedi boşa geçti bu ömür

Şimdi sona geldi neylersin

Bir nefes hak ile olmadın

Son nefeste kime gidersin

 

Dünya için ömrü feda ettin

Arzuların için günü gün ettin

Hak yoluna hiç girmedin

Son nefeste kime gidersin

 

Son nefeste kime gidersin

Halin ne olacak sen bilir misin?

Gideceğin yer seni  kabul eder mi?

Son nefeste kime gidersin

 

İyi düşün şimdi iyi yaşa

Gün ola neler gele başa

Hakkı bil o yolda yaşa

Son nefeste kime gidersin

 

Gideceğin yeri iyi hazırla

Dertlere dayan sabırla

Sakın olma sen kahırla

Son nefeste kime gidersin

 

Gittiğin son yer mezardır

Yerin hazır çoktandır

Bu dünyada düşün ne kalandır

Son nefeste kime gidersin

 

Bu dünya inan yalandır

İman gönülde açan bahardır

İmanla her şey çok tatlıdır

Son nefeste kime gidersin

 

Yalan dünya hep kandırır

İman dersen onu yandırır

Dünya bak kime kalandır

Son nefeste kime gidersin

 

Dünya bak kime kalandır

Yalanla içine alandır

Yarı yolda eli boş bırakandır

Son nefeste kime gidersin

 

Dünya ayrı yolda eli boş bırakandır

İman dersen içini doldurandır

İman yoksa her şeye yalandır

Son nefeste kime gidersin

 

Son nefeste Rahmana gidersin

Allah din iman merhamet versin

Mezarın imanla nurla dolsun

Son nefeste kime gidersin

 

Dünyaya bin can feda etsen boşa

Nefis bu iman gelmez hoşa

Bu beden iman ile coşa

Son nefeste kime gidersin

 

İman gönüllere olur has

İmanla nefsin üstüne bas

Gözlerde akıtma sakın yaş

Son nefeste kime gidersin

 

Son nefeste ölüme gidersin

Ölümden sonra imansız ne edersin

Cehennem yaklaşınca bitersin

Son nefeste kime gidersin

 

Kul Mehmet’im ne bakarsın

İmanla ol iki cihanda rahat edersin

İşte geldin bak gidersin

Son nefeste Yüce Rahman’a gidersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hakkı Bilmeyen Bu Dünyada Aldanır

Bu sendeki güzellik haktandır

Hakkın yolu uzak sanma yakındır

Ömür kapısı bir açılır bir kapanır

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Kördüğüm yolları birbirine bağlanır

Eli ayağı birbirine dolanır çaresiz kalır

Zamanı olur duman duman içinde kaybolur

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Ava giden avcı bir avlanır

İkinci avında kendisi avlanır yanılır

Alçak gönüllü olan pek güzel karşılanır

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Dünya hayatında zalimin dünyası kararır

Hakkı bilmeyen kullarım yolu cehenneme varır

İman ile olan edebinden dolayı utanır

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

İmanı olmayan hakkı tanımayan kendini dev sanır

Zamanı olur duman duman içinde yol alır

Koşar adımla koşar hal bilmez ile yalanlar

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Yalanın içinde aldanıp ta boşa koşup soluksuz kalanlar

Yatsı olmadan yalanı ile kapı dışında sürünüp kaçanlar

Dili lal olup yalan ile dili büklüm büklüm dolaşır

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Hakkı bilmeyen şeytanla gezer meyhaneleri

Hak yoluna inatla girmez yaşar izbe karanlık geceleri

Hak yoluna girmeyip haksızlık yolunda yok oldu niceleri

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Hak yolunda hakkı tanımazda olmaz hiç duygu

Boş yollarda şeytan ile boşa kurar anlamsız kurgu

Kör gözle görmez şeytan hançeri binlerce defa sırtına vurdu

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Ecel geldiğinde ah o an gerçek son anda anlaşılır

Son anın azabında kurtuluş yok haksız olan anlar kıvranır

Son anın son nefesinde af yok bilmez boşa çırpınır

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Bu dünyada ne zaman ömür son bulur bilinmez

Azrail meleği yola çıkıp son nefese gelmeden görünmez

İman ile yola çıkan şeytanın yolunda sürüm sürüm sürünmez

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Hak yolunda yürümeyeni şeytan kara pençesi ile yakalar

Bir an gülümser görünen şeytan ile yol alan çaresiz kalır ağlar

Tekrara hak yoluna tövbe ile dönmeyenin yarası sızım sızım sızılar

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Oturma şeytanın taşına

Gör neler gelir pişmanlıkla başına

Merhameti yok şeytanın bakmaz göz yaşına

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

İman eden kul insandır

İman etmeyen şeytanın arkadaşıdır

İman ile kula Rahman verir ihsan bulunmazdır

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Kul imanı ile hürdür Yüce Rahman’a teslimiyetle elbette

İman eder Salih amel işler iman ile gezer cennet kokulu ahirette

İmanı ile Salih ameli karşılar kulu gülümseyerek cennette

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Kul Mehmet’im imanla olsun hayatının başı sonu

Dünya âleminde bundan başka olmaz önemli bir konu

İyi bil iyi anla sakın unutma bunu

Hakkı bilmeyen bu dünyada aldanır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-