Nevruzdur Bahardır Sarar Âlemi

Nevruz sıcak gönüldür sıcaktır her gelişi

Kışa kadarda devam eder sıcak sevgisi

Hele birde o gönül gibi vardır gülüşü

Isıtır nevruz bizi bahadır her gelişi

Kuş sesleri var bak bir şöyle etrafında

Sanki hasret içinde koşar gönül vuslata

Bizim için gelir bu olsun acele posta

Gelse de olsa da az biraz ağır vasıta

Isıtır nevruz bizi bahadır her gelişi

Toprak buğusu sarar baharla bu âlemi

Yazar işte şair de elinde bak kal

Nevruzdur bahardır bu sarar işte âlemi

Gönülden gülüş gibi ısıtır söylemi

Uyanın ben geldim der ey cana can olanlar

Isıtır nevruz bizi bahadır her gelişi

           

Kul Mehmet’im nevruzdur bu baharın müjdesi

Eliyle sunar bize bak var bir gül destesi

Gönlünde eksilmez ki sıcak candan neşesi

Hoş geldin sen ey nevruz sen baharın müjdesi

Isıtır nevruz bizi bahadır her gelişi

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Ecdadımda Bir Gülümseme

O güzel ceddimde vardı nurlu gönül her derde derman

Merhametle gülümserdi gülümsetirdi gönülleri her zaman

Kayı obasında Ertuğrul oğlu Osman gazi kurdu Osmanlıyı

Gönülden bir dilekti Ertuğrul çabaladı ter döktü verdi Rahman

Merhametleri gülümsemeleri ile güldü bu koskoca cihan

Arayan hemen koşardı yanların bulunurdu her an derman

Emanetti her şey onlara bildiler bu yolda yola çıktılar

Her milletten insanı sardılar karışılmasın diye çıkarıldı ferman

Yıl bin dört yüz elli üç genç bir delikanlı Fatih Sultan Mehmet Han

Bizanslı yıkarken o yıkanları yıktı onun için kıymetliydi her bir can

Âlemlere Rahmet peygamberin övgüsüne oldu elbet layık

Bir devir kapandı merhametle açıldı bir devir gönüllerde vardı heyecan

Fatih Sultan Mehmet handa gönüllere gönül oldu cana can oldular

Hakkın yolunda yürüdüler hakkı savundular her bir an zaman

Nurdan yol açtılar Nuru âleme dağıttılar hakkın Rahmetine ulaştılar gittiler

Hala aranır gönüllerindeki merhametle gülüşler nurları bulunmaz gönüllere öyle bir liman

Ecdadımda bir gülümseme sardı alemi

Onların heyecanını yazarken zapt edemiyorum bu kalemi

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

3 Soru 3 cevap var mı çözen

Bal iken nedir yere dökülen

Gül iken nedir kuruyup giden

Âlemi içine alırken nedir kadir kıymeti bilinmeyen

Çözen varsa çözsün mutluluğa erişsin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

1-

2-

3-

Sensin Umman Ey İnsan

Sabır ile iman ile halas eyle dünyanı, ey insan

Dünya eleminde, insan denilen ey kul, sensin umman

Dünya âlemini süslemeye gelmedin mi, sen ey insan

Ara bul gönlünde, Rahmandan yardımla gönüllere, sensin derman

Yüce Allah, sana akıl verdi, yok sende noksan

Aşk deryasına varmak istersen, gönlündür o deryaya ferman

İman ile Rahman güç kuvvet verdi sana, zalime karşı kullan ey insan

Ne bakarsın dermansız kalmış kuş gibi, aç bak gönlün var içinde, güman

Gez dünya âlemi, dermanın yoksa gönlündeki merhameti dağıt sana, ey insan

Aç gözünü bak âleme, gör Rahmanın kudretini, kâinat Rahmanı anlatır, ondadır argüman

Dünya âlemine gelen ey insan, görevin ne ise yerine getir, belki kalmaz zaman

İman yolunda yürü ey insan, yoksa nefis şeytan kapar, istersinde sana vermez hiç aman

Yaşadığın bu âlem, rüya âlemi değil, bil bunu sen, bu âlemde yürüdükçe

Derman var iken bedende, var iman yolunda yürü, sonra bulamazsın, yürümeye derman

İmanlı kula Rahman vermiş istediğini ey insan, anlamazsın iman etmedikçe, iman dersen odur hüner

Aç gözünü seyran eyle âlemi, bak kendine, yaşadığın değimli ahir zaman

Dilde gam keder sözleri sana yakışmaz ey insan, bunu bil anla her an

İmansız gezmek yakışmaz insana, şeytanla gezme ey kul, budur akıllara zarar

İman ile gez ey kul, bununla ver her an, sen karar

Yoksa nefis şeytan seni kapar, edersiniz cennetten firar, girersin cehenneme, etme zarar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Halas: Kurtuluş, kurtulma, selamete ermek

Argüman: Delil, kanıt

Güman: İnanç, kanaat, neşe

Rahman'dan Uzağa Kaçma Kaçışı Yokluk.

Ey nefsim kâinata bak

Nefreti bırak merhametle ol ak

Merhameti seni beni âlemi yarattı hak

Haktan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Şeytan senin benim düşmanım

Çok peşinde koştuk ben pişmanım

Yüce Rahmandan vardır dermanım

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Rahmandan uzağa kaçışta hayat yok

Şeytanla tek başına çıkılmaz başa

Kaçışta sonu gider pişmanlığa

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Rahmandan kaçanlar uçuruma düştü gittiler

Mutlu olmadan gülmeden yok olup gittiler

Nefis şeytan peşinde yoklukla öldüler

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Rahman her zaman yakın olmak lazım

Dünya âleminde yaşarken dememeli neme lazım

İmtihan dünyası bazen çileden yaramız sızlasa sızım sızım

Derman o sızının içinde sabırla gizli etmeli hazım

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Aksa da gözlerimizin yaşı

Yüce Rahman her şeyin başı

Cümle müminler bir birinin kardeşi

Muhabbetle gönülde yapmalı söyleşi

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

İmanla gez gör merhametin nurdan yüzünü

İmanla ol aç gönül gözünü

İmanla merhametle söyle sen sözünü

Cennete taşı imanlı olan bedeni bu özünü

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Kul Mehmet'im zalim olanların serildi leşi

Dünyada inatla şeytanla dost oldular üçü beşi

Nefretle zalim gönülleri yaktı yönelttiler yaylım ateşi

Şimdi zalimi bekliyor kızarmış cehennem ateşi

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bu âlemi sen boş mu sandın ?

Bu âlemi sen boş mu sandın boşa bakarsın

Onca güzel insan boşa mı yaşadı yanılırsın

Boş heybeyi iman ile doldurdu bak gittiler

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Küfre dair ne iz var ise âlemde sildiler

İnsanlar mutlu olsun diye canlarını verdiler

Çok can gülsün diye candan şahadeti seçtiler

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Yıllar var ki yollarda savaş ile ömür geçirdiler

İnsanlık gönlünde iman kalsın diye can verdiler

Bir can zayi olmasın diye yola çıkıp birçok can verdiler

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Ne bakarsın salak salak sana insan ol dediler

Boş gönülle yola çıkıp gayesiz yaşayıp öl mü dediler

İman başucuna al onunla yaşa son nefesin ver dediler

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Kim hakkı silmek istedi ise onu âlemde sildiler

Hak ile imanı gönülde âlemde silinmez bildiler

Sanma boşa yaşayıp onlar boşa öldüler gittiler

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Dünya malına gönül vermediler gönülden sildiler

Mutlu olmayanın mutluluğu için gece gündüz çalışmayı bildiler

Nur Kur'an Nur Resulü candan sevip yolundan gittiler

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Gönül sarrafı oldular gönülden sevdiler

Gönülden sevmeyeni sevmesini istediler

Yakıp yıkanı yıkıp rezil sefil mezara gönderdiler

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Zalimin elinde dert çekenin acısını gönülden bildiler

Ecdadım o benim iman ne güzel dediler gönülde gezdirdiler

Bir an imansız gezmek zulüm dediler böyle bildiler hep güldüler

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Kâinat güzeldi onlar güzeldi hayran kaldı onlara kâinat

Onlar bunca can verdi demediler sana var git sende yat

Bir parça imanı gönlüne al içine sende bir parça güzellik kat

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Dudakları altında dilleri oynamadı gönül kırmaya

Elleri hep uzandı gülümseyerek gönülleri sarmaya

İstemediler dünyada saltanat sürüp burada kalmaya

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Bildiler hep dünya fani mal mal diyen övünen hani

Dünya benim diyen dünyalık biriktirip kalan hani

Emanet canı emanet gibi taşıdılar etmediler zayi

Sende peşinde iman güzelliği git diye iz bıraktılar

Ne koşarsın sonu olan dünyanın sen soluksuz peşinde

Onlar dünya tarla dediler sürdüler imanı ektiler ilk günde

İman dünyada hasadı ahirette bildiler ta o fi tarihinde

Sende peşinde iman güzelliği ile git diye iz bıraktılar

Kul Mehmet'im dünya fani bildiler ona gülümsemediler

Kamil olmayan kâmil ölmez ahirete hesap veremez bildiler

Gülmeyeni güldürmek için güldürtmeyenin dersini verdiler

Sende peşinde iman güzelliği ile git diye iz bıraktılar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sensin Alemlere Rahmet (S.A.V.).

Alemlere Rahmet peygamberim sen aleme geleli

Zalim senden önce gönülleri yıkıp alemde güleli

Seni seven gönül veren peşinden gelen kavuşur nura

Gelişin ile zalimin devranı cehennemin dibine çakılalı

Şansı bahtı gülmeyen şansızlığını toprağa gömdü sen güleli

Senin nurun peşinden giden kulun ayağı taşa mı değer

Taşa değse ayağı gülümser alır yerde insanlık buymuş meğer

Gönüller peşinde uçar güvercin gibi  çıkar sema ya nuruna değer

Sen alemlere Rahmetsin gülüşünle cümle dertler biter

Şansı bahtı gülmeyen şansızlığını toprağa gömdü sen güleli

Mahzundu Kâbe kâinat gönüller gelişinle gülümsedi

Tavaf eylendi Kâbe ile gönüller nur nur iman bilindi

Secdeye vardı başlar insanlık İslam ufukta hissedildi

Yüce Rahman senin nurun hürmetine alemi yarattı bilindi

Şansı bahtı gülmeyen şansızlığını toprağa gömdü sen güleli

Cümle kullar gönlüne hayran senin etrafında pervane

Sende nuru imanı görmeyen körler hep der divane

Bilen gören imanı tadan bilir gönlün nurdan huzur hane

Mert dürüst olmayan yıkmaya çalıştı kendisi yıkıldı pare pare

Şansı bahtı gülmeyen şansızlığını toprağa gömdü sen güleli

Kalu beladan beri yerimiz senin gönlün nurdan izindi

Oturmak nasip olmadı ise dizin dibinde nurun bıraktın bizimdi

Seninle bir dakika nefes almak bin yıllık ömre değerdi

Sensin Alemlere Rahmet Nurdan Muhammed Nurdan Ahmed

Şansı bahtı gülmeyen şansızlığını toprağa gömdü sen güleli

Seni sevmeyen bahtsız ne şanssız o gerçeği bilmeyen cahil

Seni gören nur yüzüne hayran bir gülüşünle olur hemen ehil

Senin gönlüne gülüşüne eren en zengin dünya malı olan değil

Senin gülüşün define bulana ne mutlu gönlün sonsuz bir sahil

Şansı bahtı gülmeyen şansızlığını toprağa gömdü sen güleli

O nur yüzün gören ashap ne mutlu nurdan gülüşünü gören

Sendin İslam'ı nur Kur'an'ı nakış nakış gönüllere ören

Kul Mehmet derki nurunla döner alem bu evren

Öksüz kaldın gelişinle sensiz öksüzleri sevindiren

Şansı bahtı gülmeyen şansızlığını toprağa gömdü sen güleli

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bülbüller Öter.

Açan gülde koku olmazsa bülbül öter mi?

Açmazsa gönülde gonca gül ömür biter mi?

Aşk ile sevilmez ise sözlerde yeter mi?

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Âşığa nazlı sevdiğinin gülüşü yeter

Âşık olmayana dünya cehennemden beter

Âşık olmayanda acep hangi yoldan gider

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşk ile sevenler bilir aşkta yoktur hata

Bin derdin içine cennetten güzellik kata

Âşık ister gece gündüz yâri ile yata

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşk ile bağladım bende bu garip başımı

Aşk ile akıttım tatlı akan gözyaşımı

Aşk ile çaldım ben dertli bu gönül sazımı

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşk ile seven gönüller birbirini çeker

Aşkla seven gönüller cümle âlemi gezer

Âşık olan gönül bahçesine güller eker

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşığın düşerde ateş gönül ocağına

Âşık ister sevdiği otursun kucağına

Olmaz olasıca ayrılık düşer bağrına

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşk ile sevmeyenler diyar illere gitsin

Aşk ile sevenler şöyle bir rahata ersin

Aşk ile sevelim cümle gönüller gülsün

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Âşık sevdiği uzakta olsa candan sever

Sevdiği için diyar gurbet iller gezer

Hasret ile yandıkça sanma canından bezer

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Kul Mehmet’im söyle sen biz aşksız ne edelim

Aşkın çağladığı yere mi çekip gidelim

Aşk diyarı bulunmazsa aşksız mı ölelim

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sendin Gül Kokulu Muhammed

                    

Hak cemalin nurunu taşıyan

Âlemlere rahmet olan

Güneşler nuruyla sönen

Cümle âlem peşinde dönen

Zulümler seninle söndü

Sendin Gül kokulu Muhammed

Âlemlere Rahmet olarak geldin

Gönüllere Rahmet sensin

Nur Muhammed

Nurunla âlemi kapladın

Âlemde bir anda yetim kaldın

Rahman seninleydi değildin yetim

Âlem seninleydi Rahman seninleydi

Nasıl derim yetim Ya Muhammed

Sendin Gül kokulu Muhammed

Âlemlere Rahmet olarak geldin

Gönüllere Rahmet sensin

Nur Muhammed

 Şirkin Tağut'un ocağı söndü

Cümle gönüller sana döndü

Ebu cehil gelişinle öldü

Cümle müminler âlem seninle güldü

Kur’an gelişinle gönüllere indi

Sendin Gül kokulu Muhammed

Âlemlere Rahmet olarak geldin

Gönüllere Rahmet sensin

Nur Muhammed

Gelişinle âlem yeniden kurulurken

Zalimler yanında bir bir savrulurken

Şirk ocağı gelişinle bir bir sönerken

Müminler Kâbe’nin etrafında dönerken

Sen geldi tam âlemde ahlak biterken

Sendin Gül kokulu Muhammed

Âlemlere Rahmet olarak geldin

Gönüllere Rahmet sensin

Nur Muhammed

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Aşktan güzel dost bulmadım

Seyyah olup cümle âlemi gezdim

Aşkı Gönlüme kendim kefen biçtim

Nefret kinden kendim anında geçtim

 Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

xx

Fanidir cümle kullar âlem fani

Dünya benim benim diyeler hani

Güzel gördüm gönlünü sevdim yâri

 Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

xx

Gönül kuşum sevdi de candan uçtu

Sınırsızdır bu aşkın can boyutu

Mecnun sanmayın leylasın unuttu

Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

xx

Geçti ömrüm tenim bu aşk içinde

Ben yokum sanki o zikrin içinde

Şekil verdi tenime gül içinde

 Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

xx

Kul Mehmet’im hor görmedim kimseyi

Gönül candan sever yaşar neşeyi

Mest olmuş gibi yaşar can zaferi

 Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

Mehmet Aluç © (Kul Mehmet)

Sabır Yolunda

gülüşün olmadı hiç sevgilim gönlüm doldu elemle

gülmesen sen sevgilim yaşarım ben çilemle

sana aşkımız yazıyorum eskimiş gönül kalemimle

gönül sancıma bir gülüşün inan yeter

sabır yolunda inan sen benim halim beter

mana aleminde yürürsem biter elbet keder

nefsim şeytan bırakın yakamı artık yeter

ey sevgili az gülümse ne olur artık yeter

gönül sancıma bir gülüşün inan yeter

sabır yolunda inan sen benim halim beter

sürgün akşamların sabahsızlığında iç ezikliği

talan kış mevsiminde kalan düşlerimin dilsizliği

aşkın zehri var sanki bal dudaklarında

gönül sancıma bir gülüşün inan yeter

sabır yolunda inan sen benim halim beter

kul mehmet bu aşktan sana yok fayda

ne yaparsan yap olmaz bu aşk sana çıksanda aya

yar gönlü yıkılmış dönmüş sanki taştan kaya

sen boşuna bekleme günleri boşu boşuna sayma

gönül sancıma bir gülüşün inan yeter

sabır yolunda inan sen benim halim beter

Mehmet Aluç