Anlaşılmaz Bir Durum

Vuruldukça vurulduk

Yoruldukça yorulduk

Bir nefesi soldurduk

Dur diyeni de yerden yere vurduk

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Dur diyen aslan gibi karşıda

Vurun diyen omuzlarda yükseklerde

Diri diri kefene saran başucunda

Diri tutmaya çalışan kapı dışında

Ayağa kaldıran tekmelenir

Tekme atan gönüllerde beslenir

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Bu durumu kim nasıl hangi hece sözle anlatır

Zaten anlatırken kavrulur yok olur

Anlayanlar anlatırken terk edilir

Anlatmayıp saklayan el üstünde tutulur

Masum denilen kor alevlerde yakılır

Bir avuç su döken hınca hınç küfürle uçuruma atılır

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Bırakalım kıvranmanın sancısını mı yaşayalım

Nefreti yıkıp merhametin bayrağını asmayalım mı?

Nereye baksan kime baksan bakan kör kim şiş soktu

Şiş sokulurken hiç bizde el ile kaçan ayakta mı yoktu

Anlatılmaz çaresizliği kapıya dikerken

Dikme diyeni kovalarken nasıl aldatmakla suçladık

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Kul Mehmet’im yazma yeter yazarken kayboldun

Pınarda yıkanmak varken çamur içinde yok oldun

Böylesi nefrete tükürürken tükürük içinde boğuldun

Söylesen ne fayda söylemesen durulmuyor ayakta

Var git rahat düşüncesiz yat dersen bu hayatta

Ne yatmak yatmak ne hayat hayat olmuyor durmakla

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ne Diyeyim

Bırakmadın az seni seveyim

Gülleri önüne sereyim

Aşkın ne olduğunu sana göstereyim

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Aldın benden binlerce ah

Yaşadığım dünya değil berzah

Ölmedimse de yaşıyorum Elhamdülillah

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Bu gönlümü senin için sermiştim yere

Yaşamak isterdim seninle göğsümü gere gere

Tek başına ben ne yaparım bu kadere

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Bırakmaz beni mazi ben gideyim

Sensiz yaşayıp sensiz mi öleyim

Hiç mümkünü yok mu ben seninle az güleyim

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Mahrum ettin beni bir damla aşkından

Hiç farkım kalmadı artık şaşkından

Kurtulamıyorum gülümseyerek bakan bakışından

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Şimdi dersin sana göre dilber mi yok

Yüreğime sapladığın çıkmaz ki o ok

Senden başka sevmelere karnım tok

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Mademki gidecektin neden seviyorum dedin

Bu gamlı bülbülü neden kafese kilitleyip gittin

Söyle ey zalim benden başkasını sen nasıl sevdin

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Gönlüne hiç mi sığmadı seni seven bu âşık

Sana aşkı veriyordum ben kaşık kaşık

Ayrıldığın yere koydun gittin hiç olmadı yakışık

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Şimdi sen bir yandasın ben bir yanda

Ne istedin söyle seni seven bu canda

Misafir değil miyiz bu üç günlük handa

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Kul Mehmet’im Rabbim sonumuzu hayırlı eyleye

Bıraktın gittin hasretinle bu gönül ne eyleye

Hiç mi takatin yok birazcık beni sevmeye

Şimdi mecnun oldum sen yoksun ne diyeyim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Böyle İnsanlık Yere Batsın.

Kim ister ki gönüller yansın

İsteriz ki gönüller neşeyle uyansın

Ah o zalimler ki eder ver yansın

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Bitiyor kendisi damla damla

Elini uzatsan gözüne soksan bir adımla

Gel de şimdi bu nefreti hece ile tanımla

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Kimdir bu hangi nefretin nesli

İnsan nefrete olur mu bu kadar hevesli

Sesi ile soluğu çıkmasın olsun soluksuz nefesli

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

İnsan zalimin borazanını nasıl çalar

Güzelliğin içine neden nefret katar

Daha dün arkadaştı şimdi nasıl satar

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Şükrederek oturulan sofralarda kan akar

Dün yanında olan şimdi nefretle nasıl bakar

Nimet sofralarına kimler haç takmaya kalkar

Alırız haçını sokarız bir yerine bir yerine batar

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Kul Mehmet’im çiğnetilmez hilal düşmana

Toplanıp  gelse göğsünde olan binlerce hac

Göğsümüzde iman var yıkamazlar onlar bize muhtaç

İman ile şahadetle hilali yaparız başlarına başlarımıza taç

Kendine gel düşman haddini bil yoksa sonun felaket bil kaç

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Yere batmasa da batırırız kardeşlikle imanla isterse batmasın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yüzün Yere Eğdin

Bu şiiri ben sana yazdım

Seni mısra mısra yüreğime kazıdım

Gece gündüz hep adını andım

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Elimde çaldığım eski kırık bir saz

Yeter sevdiğim bu kadar naz

Bir kış bir geçti bak geldi yaz

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Söyle yok mu benim canım

Damarlarımda aşkım için akar kanım

Senden ayrı yerde yata yata ağrıyor yanım

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Duymaz mısın gönlümün ahu zarını

Bilmem çıkartır mıyım sensiz yarını

Söndüremedin yanan gönlümün harını

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Gece gündüz san aşkımı söylerim

Yüreğimi aşkımız için köz eylerim

Kul Mehmet’im sensiz nereye giderim

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Mehmet Aluç

Ecdat İmanla Şeri Yere Serdi

---

İman olursa kalpte biz yolda mı kalırız
İman bakın her zaman gözümüzün önünde
Şer güçleri birlikte biz yerlere sereriz
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

Hayatta son yapraklar şerle kalmasın bize
İmanla olursak biz şerler gelir bak dize
Tarihi okudum ’da söylüyorum ben size
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

Haydi, yürüyelim biz imanla yağsa yağmur
Şer güçlerde yollara serse de kirden çamur
İmanla karalımda bedenler olsun mamur
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

İmanladır yolumuz gül kokan Resul yolunda
Kuran kerim olsun her daim sağ kolumuzda
İmanınla ol inan olur her şey yolunda
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

İmanlı gönüller şer görünce hiçte susmaz
Şerli imanlı gönlü görünce kaçar kusmaz
İmanla önüne hiç çıkmaz çıkmaz bir sokak
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

Kendi suçumuzu biz yıkmayalım zamana
İyilik var iken şer ile gelip çatana
Öp yaşama imanla bir güzellik katana
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

Kul Mehmet’im atalım inadı gönlümüzden
Tövbe ile yıkansın günahlar ömrümüzden
Artık çekmeyelim bin bir cefa ezberinden
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Boş Yere Gezdin Yeter Uyan

 Ey Gönül için kapkara dolu kir

Yıkanmak için İmanı al çek zikir

Yoksa sonun karanlık al az fikir

Haydi, ne olur beni kendini de yakma

Boş yere gezdin yıktın yeter uyan

Uydurdun bin bir yalan ile dolan

Kandırdın kendini insanları şaklaban

Haydi, ne olur beni kendini yakma

İman yolundan sakın sakın ola kopma

Dünya malına kanıp sakın ona tapma

Rahman’ın kapısında sen hiç kaçma

Haydi, ne olur beni kendini yakma

El aç semaya yardım dile Rahmandan

Nur nur yağar göğsüne iman inanırsan

Şeytan ile nefsini uçurumdan atarsan

Haydi, ne olur beni kendini de yakma

Dik kafalılığınla şeytana yardım edersin

Şeytan yarı yolda bırakır sen nereye gidersin

Pişman ol Rahmanın kapısına yönel

Rahman merhameti ile bekliyor kaçma

İsyan ile olursan sonun cehennem

Vallahi gülemezsin sen her dem

Gemisini kurtarandır her zaman kaptan

Yeter artık ömür bitiyor vakit geçmeden uyan

Bak ömrünü boşa geçirme vaktin olur ziyan

İman ile Kuran ile ol Rahman koşar sana her an

Mutlulukla gülümsersin insanlara her zaman

Ahirette karşılığını alırsın inan her an

Kul Mehmet’im imanı al göğsüne ol kâmil insan

İnsanlara yardım et Rahman verir sana ihsan

İnsanların derdine koş olabilirsin derman

Rahman bunun için yarattı eline verdi ferman

Mehmet Aluç