Elbet Bir Gün Gidersin

Âlemlere Rahmete kalmadı bu fani dünya

Eşinle dostunla veda etmeden birden gidersin

Dolu sanma bitiyor dolu dediğin bedende ki batarya

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Hem cennet hem cehennem biz kulların girmesi için

İyilikte Salih amelde bulun aç cennet her bir kapısı

Kötülük yaparsan açık cehennemin sana her kapısı

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Her gönülde cennet gülü açsa cennet gibi insan koksa

Gönül bomboş işe yaramaz ise içinde bir şeyler yoksa

Cennet ne yapsın sırat köprüsü ne yapsın kulu ne bulsa

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Bazı insanı insan diye bilirsin de o zaman sen yanılırsın

Yola çıkmadan çıkarı bitince o zaman anlamazsın kalırsın

Neden şaşırırsın bazı insan çıkarı için yaşar insanlık ne yapsın

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Ela gözlünü terk eder gidersin iyi değilsen bitersin

Zülfüne dokunamaz gönlün kurur bir daha göremezsin

Kerem olsan aklından çıkarmasan da elbet bir gün gidersin

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Kerem olsan aklından çıkarmasan da elbet bir gün gidersin

Ela gözlüne gerçek keremsen ahirette sarmak için beklersin

Ela gözlünü sevmiyorsan sevmeye çalış son nefesle gidersin

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Kendi hakkını değil cümle insanla sevdiğinin hakkını gözet

Bu dünyada cenneti istersen girmek için sen onu hak et

Bu dünyada cennet isteyen çok çaba dersen yok boşadır rağbet

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Kul Mehmet’im var sen git gönül deryasına dal çıkma

Gönül deryasında çıkıp gönülsüz nehirden boğulma

Hakka sen kul insanları sev şeytanın oyuncağı olma

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Bu Can Sana Feda

 

Halim arz ettim yarim sana döne döne

Bir gün dönmedin zalim benim yöne

Seni çok seviyordum bilmedin aksine

Vazgeçmek için çok aradın bahane

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Bilmem ne diye beni sen üzersin

Geçip karşımda hoyratça beni süzersin

Bir söz söylemez çeker gidersin

Bir gülümsesen a güzel ölür müsün

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Söyle bensiz var mıdır bir yurdun

Söyle sen ne diye beni böyle yordun

Gizlenerek saklandım beni herkese sordun

Aradın da benden iyisini mi sen buldun

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Gel sarıl bana alemde bırakalım hoş seda

Yoksa hasret bize olacak müptela

Uzaktan bakar iken etme sakın veda

Gel seninle gülelim biz bu dünyada

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Kul Mehmet'im aradım bulamadım bir Leyla

Gece gündüz hep yaşadığım duyduğum vaveyla

Bazen aranan bulunmuyor tam anlamıyla

Artık çekeceğim günahıyla sevabıyla

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yazılır Bir Kenara.

Yol uzun sanma mezarda bir gün gelir biter

Hayat bitmez sanma bitmez dersin bir gün biter

Söylenen söz kalmaz havada unutulur sen sanma

Yazılır bir kenara mezara girince görürsün o anda

Hakikat bağında imanla gül yetiştirmeyen hakkı bilemez

Güzel olanı kalpte taşımayan insanlığı merhameti bilemez

Gonca gülü hoyratça ezen asi kul âlemde aşkı bilemez

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Değer ver sen kendi değerini bilen dostuna

Dikkat et insan girer bazen tilki postuna

Bazen çıksa da hayat dik yolun yokuşuna

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Nedir bu kibir ey kul acizsin işte neyin bu edası

İnsan ahirette güzel amel ile sürür sefası

İman merhamet ile bulunur dertlerin devası

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Bak dünya âleme dünya merhamet iman ile dönüyor

Her yaşayan kul bir metre bezle mezara giriyor

Zengin olana sanma ayrı muamele ediliyor

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Kul Mehmet'im yarın ne olacak sen bilemezsin

Yarın niyetine ne çıkar elbet sen göremezsin

Ecel gelir başa son bir bardak su bile içemezsin

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-