Aç Kulağını Da İyi Dinle Bu Âlemi...

Aç kulağını da iyi dinle bu âlemi

Doğruları yaz al eline kalemi

Yakıp kavuran insan kendisidir

İman ile olmayan hemen bellidir

İman etmeyeni zorlama budur ezeli takdir

Gerçek olan dünyada ölüm söylemi

Aç kulağını da iyi dinle bu âlemi

Dinlemezsen gönül denen âlemi

Savurursan nefret kinle kalemi

Sonunda sen yaşarsın gerçek elemi

Sevgidir Rahmandan gelen dertlere muktedir

Gerçek olan dünyada ölüm söylemi

Aç kulağını da iyi dinle bu âlemi

Bahar bahardır kışa benzemez

Ne dediğimi anla sanma ölüm gelmez

Ezan ile gelen tekbirle giden

Sanma gelmez ölüm aniden

Gerçek olan dünyada ölüm söylemi

Aç kulağını da iyi dinle bu âlemi

İman ile yaşa iman ile olsun kelam

Ver her gördüğüne ver tatlı selam

İman ile yaşa iman ile öl yola eyle devam

Ölüm gelince gönülde imana melekler verir selam

Gülümseyerek cennet bahçesine açar pencere vesselam

Gerçek olan dünyada ölüm söylemi

Aç kulağını da iyi dinle bu âlemi

Açarsan gönül kulağını anlarsın bu âlemi

Nefretle dolaşma dağıtma sen veremi

Tarladır iman ile âlem harman yeri Ahiret âlemi

İman ile ol, ol gönüllerin muhabbetle ereni

İman ile ser güzellikleri sev gönülleri seveni

Gerçek olan dünyada ölüm söylemi

Aç kulağını da iyi dinle bu âlemi

Tembellik kahrı ile olma durma sen çalış

Tembellik dünya ve ahirette en kötü alçalış

İman ile sev sen haydi bakalım yap bir açılış

Nefret ile olan görsün sevgiyi hayret ile olsun o bakış

Cahil ile fazla söze girme anlamazsa bırak yok onda anlayış

Gerçek olan dünyada ölüm söylemi

Aç kulağını da iyi dinle bu âlemi

Kul Mehmet'im bu dünya fani

Ölüm gelir yaşayan kula ani

Gerçek olan ölüm gerisi yalan

Benin bu dünya diyen hani

Nefreti ile cehenneme düşer cani

İman ile ahirette olursun gani

Gerçek olan dünyada ölüm söylemi

Aç kulağını da iyi dinle bu âlemi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mutluluk Neşe

Nefret ne elem dolu acı

Nefret ile olmaktansa gelsin sancı

Nefret ile dolacaksa kasalar olmam ben yancı

Hepimiz iki günlük dünyada gelip giden hancı

Nefret ile sahte gülüşü yaşamak ıstırap

Nefret'siz çöllerde yaşamak mutluluk neşe, değil serap

Nefret ile âlem yanar gönüller yanar

Nefrete cahil akılsız bir sözle kanar

Gülümseme ile nefret gam yanar yok olur

Nefret ile sahte gülüşü yaşamak ıstırap

Nefret'siz çöllerde yaşamak mutluluk neşe, değil serap

Kul Mehmet’im yanarım merhamet muhabbet adına

Gönül dilimle koşarım gözyaşları silerim sevabına

Merhamet ile olmayan cümle kul ise cahildir, değil kâmil

Nefret ile sahte gülüşü yaşamak ıstırap

Nefret'siz çöllerde yaşamak mutluluk neşe, değil serap

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sabır Yolunda

gülüşün olmadı hiç sevgilim gönlüm doldu elemle

gülmesen sen sevgilim yaşarım ben çilemle

sana aşkımız yazıyorum eskimiş gönül kalemimle

gönül sancıma bir gülüşün inan yeter

sabır yolunda inan sen benim halim beter

mana aleminde yürürsem biter elbet keder

nefsim şeytan bırakın yakamı artık yeter

ey sevgili az gülümse ne olur artık yeter

gönül sancıma bir gülüşün inan yeter

sabır yolunda inan sen benim halim beter

sürgün akşamların sabahsızlığında iç ezikliği

talan kış mevsiminde kalan düşlerimin dilsizliği

aşkın zehri var sanki bal dudaklarında

gönül sancıma bir gülüşün inan yeter

sabır yolunda inan sen benim halim beter

kul mehmet bu aşktan sana yok fayda

ne yaparsan yap olmaz bu aşk sana çıksanda aya

yar gönlü yıkılmış dönmüş sanki taştan kaya

sen boşuna bekleme günleri boşu boşuna sayma

gönül sancıma bir gülüşün inan yeter

sabır yolunda inan sen benim halim beter

Mehmet Aluç

Gül Kokan Resulsun

Gül kokan Resulsun

Güller gibi gülensin

Rahmet saçtın âleme Resulüm

Sabır ettin cümle eleme

Seni yazmak zor gelir her kaleme

Seninle kullar girdi imana

Birçoğu kavuştu ihsana

Kavuşturdun bizi Rahman’a

Sabır ettin cümle eleme

Seni yazmak zor gelir her kaleme

Sen gönüllerde iman ile açansın

Sen cümle gönüllere dermansın

Ahirette cümle müminlere şefaat’cısın

Sabır ettin cümle eleme

Seni yazmak zor gelir her kaleme

Gönüllerin dermanısın elisin

Sana kavuşmak isteyenlerin emelisin

Ötelerde bizlere her an gülümseyensin

Sabır ettin cümle eleme

Seni yazmak zor gelir her kaleme

Sana iman etti putlara tapan

Zalimdi insanları şeytanla kapan

Seninle değişti küsen zaman

Sabır ettin cümle eleme

Seni yazmak zor gelir her kaleme

Seninle köleler oldu gönüllere sultan

Seninle kullara gönderildi birçok ihsan

Kul bazen şaşar sana koşar o an insan

Sabır ettin cümle eleme

Seni yazmak zor gelir her kaleme

Torunlarındı sen kokan Hüseyin ile Hasan

Zalimler acımadı katletti şeytan ile o an

Küstü âlem insanlara birde o zaman

Sabır ettin cümle eleme

Seni yazmak zor gelir her kaleme

Mehmet Aluç

İRADEYİ YARATANI BULMAK İÇİN

İRADEYİ YARATANI BULMAK İÇİN

Vurgun yiyen dara düşen ben

Yârim nasıl seveyim seni

İçime elem zerk eden yar

Nasıl güleyim yüzüne

Ey yar sana nasıl sesleneyim aşkın vadisinde

İrademden geçsem kalbim kırık

Ne kadar gam keder varsa serdin yoluma

Aşksız kuruyan kalpte doldu melal

Söyle sana nasıl sesleneyim dilim oldu lal

Nefis tefekkür içinde olmazsa

Kalp aşk ile sevmezse

Göz sevgi ile bakmazsa

Çileye koşmak kolay olur

Kalp aşka meyletmeli

Nefis ruh tefekküre meyletmeli

Kâinatı yaratanı kulu için iradeyi yaratanı bulmak için

Mehmet Aluç