Sen Ne Zaman ki Astın Duvara Yıkıldın

 

Nedir bu insanlığın ilacı

Çeker yaşar böyle acı acı

Ara bul sun onlara ilacı

Yıkılıyor baksana gönül mihrabı

İnsanlığın İlacı Nur Kur’an

Sanki yok bunu duyan

İçinde neler var okunmaz inan

Duvarda asılı bir resim gibi duran

Eline alınca sanki yakan

Yaklaşınca sanki çarpan

Bir anlamsız anlamsızlıkla duvarda kalan

Nedir bu vurdum duymaz’sızlık inan

Kim asın dedi duvara

Hala asılı kaldı

Çekerken narayla yaşarken biz acıyı

Uzat bana elini ver derken

Aç içimde sen varsın

Senin için çareyim ilacım derken

Yoksa vaktimi gelmedi erken

Ölüm anında okunmaya mı indi

Bizler okuyup yaşamadan giderken

Başucu kitabı şifa kitabı

Nur gönüllere hitap kitabı

Duyan var mı bu hitabı

Bekleriz duvarda asılıyken sevabı

Duvarda asılı kaldı bir duvak gibi

Bir hatıra eşya gibi

Bir süs gibi

Yaşarız cehennem azabı

Zalim zalim değil insan kasabı

Budur insanın işte yasası

Duvarda asılı çare ilaç

Dünya ahiretin hesabı

İnsanın insanlığın kurtuluşu adabı

İnsanlık nura

İnsanlık insanlığa

İnsanlık merhamete

İnsanlık gülüşe

İnsanlık ve gönüller huzura aç

Nimetle doymaz insanlık gönüller

Nurdan Kur’an’ı aç

İçindeki huzuru

Merhameti

İnsanlığı

Gülüşü

Şifayı

Dermanı kâinata saç

Nefis şeytandan diyor kaç

İnsan yasa yapamaz

Yapanların hali meydanda çoğu mezarda diyor uzaklaş

Rahman diyor bana Resule Kitabınıza koş

Al uygula saç bunlarla coş

Bunlarla yanıma gel cennetim senin ol hoş

Hala anlayan yok

Anlayan uygulamaz olmaz gönüller hoş

İstenilmez insan ulaşsın

Ama dokunma duvarda kalsın

Çarpar

Ölülere okunur böyle yarar

Bu ne biçim bir karar

Böyle insanlık neyi anlar

Zulümle yaşamayı anlar

Ondan sonra döner ağlar

Uzat elini duvara

Al gönlüne as kapansın tüm yara

Bak insanlığın bağrı kara

Atar çığlıkla acıdan nara

Dünyada zalimle yasası etmez beş para

Uyan Müslüman

Silkelen beni de silkele

Yetsin bitsin zalimdeki saltanat

Kur’an ile tak bir kanat

Hatta binlerce kanat

Bekliyor binlerce gönül kim dedi uyu da yat

Al Kur’an’ı imanı âleme gönüller kat

Kim dedi insan insanlığını sat

Al kat yat

Bu nasıl paralel bir hat

Bu kime dine imana neden bu inat

Zalimde olur mu hayat

Nur Kur’an’da Resulde var rahat hayat

Bu yaşadığımız değil hayat inanın afat

Kim gönülleri etti böylesine ameliyat

Kim izin verdi neden ne için bu feryat

Herkeste yok surat maske asık surat

Herkes olmuş hoca avukat

Duyulmaz mı ey hoca olan olmayan hoca

Avukat olmayan avukat baksana açsana dava

İnsan uçuruma düşüyor yaya yaya

Kim izin verdi bu burjuvaya

Her gün yenilmez ki helva

Ah bu nasıl bir hava

Hani nerede asıl iman davası

Bu neyin kıvrak havası

Ölen için çekilmez halay havası

Kim çeker sırıtarak yüzümüze bakarak

Yıkılsın duvarlar

İnsin duvarda asılı Kur’an

Al Nuru gönlüne al o an

Yıkılsın durmuş zaman

Bitsin zalim ondan istenilmez aman

Zalim değil doyuran

Rahmandır doyuran

Aman bu inanç yanlıştır

Kalk ayağa ey

Yatan

Oturan

Uyuşuk bakan

Kaçarken kaçamayan

Uçuruma koşan

Al gönlüne as Nur’dur bu Kur’an

İnsana indi

Duvara

Ölüye inmedi

Yaşayan İnsana indi bu Kur’an

Nur Resul ashabı yaşadı yaşattı

Ecdat yaşadı yaşattı

Sen ne zaman ki astın duvara

Yıkıldın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet   

Yaşar Er Gibi Göçer Gider Yel Gibi

 

Gördün mü bak kimdir gelenler

Gelip te gidenler kimdir geri gidip dönmeyenler

Gelen gelir er gibi

Yaşar er gibi göçer gider yel gibi

Kimi aşk gülünün başında öter

Kimi karga olur çöplükte öter

Doğru yol bu âlem de sırat hak yoludur

Hak yolda yürüyenin yolu sırat yoludur

Kimi gelir ömrüne boş kefen biçerler

Kimi gelir ömrü dolu kefeni biçer dolu alıp giderler

Kimisi yaşarken gönül cennet kapısını açar girer

Kimisi yaşarken gönül cennet kapısını kapatır boşa cenneti arar gezer

Aç gönül kapısını cenneti gör

Kapat gönül kapısını cehennemi gör kal kör

Gönül cevherdir aç kapısın sal ummana

Gönül nedir bilmeyen boş gezer ummanda kaybolur boş zamanda

Gönülde kaybetme sen insafı

Kaybedersen insafı yersin bedavadan kafayı

Sev seni seven cananını

Aç gönülde güller açan bağlarını

Haktan gayrısını tanımazsan da olur

Hak derdine her daim derman bulur

Kul olup secdeye varmak gerek

Hak yolunda bu âlemde yürümek gerek

Gönülleri severek varmak gerek

Cana can olanlara varmak gerek

Sevelim sevilelim canlara canan gelsin

Hakkı hak bilelim canlara nur gelsin

Tövbe ile kalbimizi pak eyleyelim

Canları severek canımıza can eyleyelim

Gönül imanla canlandırır varı

Gönül imansız çağırır narı

Bırak sen şeytan denilen inkârcıyı

İmanla Hakla kov sen o alaycıyı

Dalma yalan dünyanın yalanına

Meyletme dünyanın geride kalanına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kalmaz Naçar Kalır Naçar

İnsanlardan ayrılan kurt ile gezer

Güneşi ayı görmeden karanlıkta yaşar

İnsanlığı biter geberir leş olur gider

Mezara girince imansız eyvah der kalır naçar

Yaşarken kim insan olur cennete gider

Kimi odun olur ateşe cehenneme gider

Karanlık gecede sabahı da karanlık bilir

Mezara girince imansız eyvah der kalır naçar

Sırrı iman ile gezen kullar bilir

İman eden kul ölüyken dirilir

İman edene yollar tuzaklar görülür

Mezara girince mümin eyvah demez kalmaz naçar

El değmemiş yaraya iman eden koşar

Halk içinde iman ile coşar

Yere düşene koşar yarasını sarar

Mezara girince mümin eyvah demez kalmaz naçar

Kul Mehmet’im bu dünyada dava iman davası

Nefis şeytan zalimle bitmez müminlerin savaşı

Ölüm son değildir gelir ölümden sonra arkası

Mezara girince mümin eyvah demez kalmaz naçar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Cennete Düşenler Güler imiş-2-

Dünya dediğin iki kapılı bir han

İçinde yaşar cümle şirin can

Kapının birisi giriş birisi çıkışmış

İster güzelleştir gül oyna

İster yık otur ağla

Birisi gülerken biri ağlar imiş

Cennete düşenler güler imiş

Cehennem düşeni hiç sorma demiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kimisi Bazısı

Kimi yaşar dünyada alamaz hazzı

Bazısı yemek ister her gün kazı

Elinde olan anlamaz boşa çalar sazı

Odunu olmayan istemez kışı yaşamak ister hep yazı

Kimi kadın çok güzeldir çekilmez nazı

Ne alamettir bilinmez kiminin peşinde hep koşar tazı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Fakir azda olsa varsa paylaşır bilir hakkı

Zengin dersen bilmez hakkı yemez yedirmez her kuruşu saklı

Kimi insan doymaz hep yer haram kursaklı

Duyulmaz sanma iş yaparken çalan, sanma işin gizli kapaklı

Rahman izin verir mi yiyesin insan hakkı ey haram kursaklı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kimi çiçek derer kokusunu gönlüne siner hep gülümser

Kimisi gül bahçesinde gezer koku almaz ayakları ile ezer

Bazısı muhabbet sevgiden anlamaz boş yollarda boş gezer

Kimisi gülümser hayran kalırsın muhabbetle gönülleri gezer

Kimi gönül sever gönüllerle oynar köşe kapmaca şefkati sezer

Halden anlamaz işi gücü çalmak her köşede şeytanca kullar demez yeter

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kul Mehmet’im, yarın ne olur halden anlayan bilir,

yarınını insanları ahiretini düşünür

Kimisini şeytan aldatır, halden anlamaz öküzdür,

dünya ahiretini yıkar övünür

Mazlum sessizdir alçak gönüllüdür,

zulüm altında zalim inletir, az düşünür

Zalim iyice azar, mazlum el açar Rahman’a sığınır,

zalim zamanı gelir yerlerde sürünür

Ati karanlık olsa da,

az sonra aydınlık olarak ufukta gülümseyerek görünür

Mazlum aradı buldu imkâna dermanı,

içi bazen boş olsa da ara sıra dolar, gezdir sen cüzdanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İman -Nesir-

insan  nasıl bu kinle yoluna eder devam

utanmaz başı önde gezer hiç vermez selam

helali bilmez haram girer hep kursağına

ateş dolar  yediği haramla kursağına

çok şükür bu imanı yaratan Yüce Allah

nasıl kuldur imansız yatar kalkar her sabah

iman yaşanmak için indi fani dünyaya

imanla yürü var sen nurla yüce Mevla ya

aç gözlü doymaz gözü dünyayı her gün yese

aç gözüyle  mezara sığmayacak bir bilse

imansız bu alemde ne yapsan inan boştur

sen boş nefisle şeytan peşinde boş boş koştur

nefretle yürürken o benzer bir saksağana

imanı al gönlüne  sen boş  boş bakma sana

iman olmazsa gönül boştur nefreti  taşır

gönüldür bu en güzel iman ona yaraşır

iman gönülde nefret kini hemen de savar

imanı olmayanın dünyada nasıl yaşar

imanla yola çıkan yolun sonuna varmış

nefretle  yola çıkan yolda o yalnız kalmış

nefreti taşıma sen olursun sen maskara

kazandığını dağıt olsun o senin para

nefis şeytan düşmanın sen düşme ha peşine

iman der isen o en güzeli düş peşine

nefret dersen o kuduz köpek gibi saldırır

iman dersen yolda o  düşenleri kaldırır

imanla  yaşayanın varış yeri cennettir

imansız nefret ile olma  o rezalettir

çok şükür Rahman kula imanı hemen verdi

rahmet peygamberini alemlere   gönderdi

imanlı gönül cümle aleme hiç sığamaz

ağlayan kullar varsa derman için duramaz

iman her kul içindir gönlüne sen hemen tak

almazsan cehennemde  bu yanmakta müstahak

imansızlık dolarsa gönle nasıl yaşarız

mezarda yatan ecdat yanında nasıl varız

toprağa sağlam basar imanlı o yiğitler

 yiğitler vatan için göz kırpmaz olur şehitler

sen imanı  aleme yayan nurdan Müslüman

sen cihanda imanla gönle giren kahraman

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-