Gönülden Severler

Âşıklar severse gönülden severler

Aşktan gayrısını geriye teperler

Aşk gönlüyle âlemi yâri seyreyler

Âşıklar severse gönülden severler

Bazen hasret rüzgârı gönülde eser

Taze açmış güller gibi hep gülümser

Gönüllere girer her zaman gülümser

Âşıklar severse gönülden severler

Gönlü yanar aşk ateşi pare pare

Gönlü kavuşmak ister her zaman yâre

Yâr sevgisinden başka var mıdır çare

Âşıklar severse gönülden severler

Kul Mehmet aşk ateşi yanarsa yansın

Gönlüm aşkı anlıyor başka ne yapsın

Aşkı bilmeyen gönül aşksız ne yapsın

Âşıklar severse gönülden severler

Mehmet Aluç

Rahmanı Seyreyler

Kul dünyaya gelir sonra göçer gider

Yapmış olduğu iyilikleri alır gerisin bırakır gider

İman varsa yüreğinde mutlulukla gülümser

Kin nefret varsa ağlayarak ıstırapla feryat eder

Rahman ile iman ile ol başkası bilmez halini

İman ile uzat mazlumlara elini

Zikir ile nurlandır o dilini

Nur ile doldur kabrini

Rahman’a dua et gerçekleşsin dilekler

İman ile olursan sana hayran bakar semada melekler

Mümin yanağında eksik olmaz gülücükler

Rahmanı seyreyler ahirette Resul ile müminler

Kul Mehmet iman ile yıka gönlünü yüzünü

Yere düşürme gül kokan Resulün sözünü

Ecel bekler karşıda ayırmaz bizden gözünü

Rahmanı seyreyler ahirette Resul ile müminler

Mehmet Aluç