Gönlümdeki Senle Ben Seninleyim

Son bir adımla kapına geldim

Kapını bana açarsın gülersin dedim

Ne kapını açtın ne yüzüme güldün

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bir görmedin beni ne haldeyim

Gönlümdeki senle ben seninleyim

Gece gündüz düşünde ben gezenim

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Ne kolaydı gönülde keder bırakmak

Kapıyı kapatarak yüzüstü bırakmak

Seni seveni terk edip yalnız bırakmak

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bir gülümsemek çok mu zordu

Hasretin gönlümü yakan kordu

Bu laf anlamaz gönlüm geldi kapında durdu

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Gidiyorum artık bu diyarda

Bulamazsın artık beni arasan da

Gülemedik ikimizde aynı anda

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bu derdim artık bana yeter

Yüreğime saldın onca keder

Belki olursun sen benden beter

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Kul Mehmet’im kendini harap etme

Yâre kızıp bu diyarlardan sen gitme

Bekle kapısından sen sakın küsme

Sen el âlemi bırak rezilliğe çekip gitme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Af Eyle Rabbim Hak Yolun Başına Şimdi Geldim

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Hak yolunda düzgün yürüyemedim

Her rüzgâr estiğinde yönümü döndüm

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Af eyle Rabbim hak yolun başına şimdi geldim

Gece gündüz günahlarıma ağlayayım

Sen olmazsan Rabbim kime bel bağlayayım

Gece gündüz ben kime yalvarayım

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Af eyle Rabbim hak yolun başına şimdi geldim

Şimdi geldim kapına af için

Bu yaralı gönlüme merhametle derman için

Sensiz geçen ömrüme bir nebze nefes için

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Af eyle Rabbim hak yolun başına şimdi geldim

Kapında gönlüm iman ile dolsun

Nur Kuran Nur Resul yolu yolum olsun

Secdeye değmeyen başım secde ile nurlansın

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Af eyle Rabbim hak yolun başına şimdi geldim

Rabbim her attığım adımda beni uyandır

Senden başka bu âlem de kim kalandır

Senin emrine uymayan cehennemde yanandır

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Af eyle Rabbim hak yolun başına şimdi geldim

Yolundaki merhamet hiçbir yerde bulunmaz

Seninle olan ölse de öldü diye sanılmaz

Senin yolunda seninle olan yanılmaz

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Af eyle Rabbim hak yolun başına şimdi geldim

Nefis şeytanla oldum beladan kurtulmadım

Senin kapına geldim merhamete doyamadım

Beş vakit namazda huzurunda olmaktan bıkmadım

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Af eyle Rabbim hak yolun başına şimdi geldim

Senin yolunda cümle gönüller ayrılmaz candır

Nefis şeytanın elinde akan kızıl kandır

Rabbim lütfünle bu bedenimi merhametine daldır

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Af eyle Rabbim hak yolun başına şimdi geldim

Kul Mehmet’im ömür bitiyor azar azar

Merhamet iman ile kul güzellikleri yazar

Merhameti olmayan boşuna kullara mezar kazar

Lütfeyle Rabbim günahla geçti ömrüm

Af eyle Rabbim hak yolun başına şimdi geldim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sana geldim Rahmanım

Gözümdeki yaşım ile günahım ile

Eğmedim kimseye kaşım

Altmışa geldi yaşım

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

Şaşkın halde yolda kaldım

Nefis şeytan elinde şaştım yandım

Derman diye sana koştum

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

Derdim senden başkasını görmeyim

Gül kokan Resul yolunda eriyem

Bu fani dünyaya gönül vermeyim

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

İman ile donat gönlümü dilimi

Merhamete uzat elimi

İman ile nasip et ölümü

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

Bu dünyada ben saparsam

Sen yolumu saptırtma

Senden başkasına taptırtma

Gönlümü başkasına kaptırtma

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

Senden başka bu âlemde dost bulunmaz

Gül Resul gibi gülümseyen yoldaş olmaz

Nur kuran gibi rehber bulunmaz

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

Sensin Rabbim kulun günahını temizleyen

Sensin kulunu gece gündüz gözleyen

Kulun seni Resulü özleyen

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

Dünyada demeyeyim ah

Nefis şeytan çektirir vah

Ahirette dedirtme eyvah

İman ile hayatımı eyle şah

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

Seher vaktimi edersin hoş

Sensiz hayat ömür boş

Gül Resul güler ne hoş

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

Mümin kulun gece kalkar

Secde ile sana şükür yapar

İman ile olanı kimler kapar

İmansız olan yolda sapar

Rahmetine affına muhtacım

Sana geldim Rahmanım

Mehmet Aluç© (Kul Mehmet)

Yaralı Geldim Neşeli Dönmenin Peşindeyim

 Aramızda yükselerek hasreti sıralayan dağlar yol verin yâre gideyim, yârim beni bekler ağlar…

Öyle hasretim ki yârin gül yüzüne, sana anlatsam ey dağlar yıkılırsınız paramparça olursunuz, viran olur cümle bağlar…

Karanlık gece gibi üstüme çökmeyin ey yollar dağlar, mühürlenmiş kalpler gibi aramıza girmeyin ey ayrılık, yârim'in ayrılıktan çığlık feryadı kulağımı dünyamı parçalar yol verin gideyim ey dağlar ey yollar ey ayrılık…

Sanki doğumum hüsran ülkesinde olmuş gibi hala hüsran içindeyim, aramıza kim koydu bu dağları, yolları ben bilmiyorum soruyorum bilende yok! Muamma!

Bir lokma ekmek peşinde koşarken kendimi buldum gurbette, yârim yanımda götüremedim yolum izim yoktu önümde, hala aynı kısır döngü içindeyim, ama çok şükür bir lokma ekmek bularak gurbette ben ve geride kalan yârim ile bölüşüyoruz hepsi bu vuslat ne zaman nerede olur bilemiyorum…

Yaralı geldim neşeli dönmenin peşindeyim ey dağlar ey yollar ey ayrılık, çekilin yolumdan varayım yârime… Sakın kızmayın gücenmeyin bana dağlar ey yollar ayrılık, bilirim sizin suçunuz yok sizinle hasbihal ederim, ama bilirim ki ve beni diri tutanda budur biçare gelen Allah’ın izni ve yardımı ile neşeli sevinçli döner, sabırla beklerim.

Sabır değil mi dertleri hasreti ayrılığı eriten yok eden, uzun yolları kısaltan yürekte yanan kor alevleri söndüren vuslat visal ile buluşturan, sende bekle nur yüzlüm sabırla sığın Rahman’a gerisi çorap söküğü gibi çözülür biter yok olur ayrılık, hasret, üzüntüler bir bir yüce Allah’ın izni ve yardımı ile biter…

Mehmet Aluç

Karaca oğlan Gibi Seveyim Dedim

Sen yazan kalemimle yâr yanına geldim

Beni sensiz yazmayan mısralarım ağladı

Karaca oğlan gibi çok diyarlar gezmedim

Karaca oğlan gibi canın içinde can olamadım

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Uzak yollarda Karaca oğlan izini sürdüm

Sürdüm de tüm illerde kokusunu buldum

Yâre yanık gönül ile tatlı dilini duydum

Tüm dünyaya aşkını söylerken gördüm

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Kul Mehmet ne şaşkın şaşkın bakarsın

Karaca oğlan gönülleri aşk’ın ırmaklarında yıkadığına mı şaşarsın

Kömür gözlü yârini aşk ile ararken gönüllerde bulursun

Karaca oğlan gibi seveyim dedim yolum şaşırdım

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Mehmet Aluç