Vurdukça Vurur

 

Eline almış hayat vurdukça vurur

Çare olacak insan karşımda durur

Yanıma koşacağına yalan uydurur

Hayattan çok insan insana vurur

Geçer karşında keyif çatar oturur

Sözleri sanki kurşun deler geçer

Sanki vurmak için insanı seçer

Hayat vurur sonra sever gider

İnsan dediğin vurdu mu hayat biter

Geçer karşında keyif çatar oturur

Kalpte açar bin bir yara

Birde yüzüme sürer kara

Şimdi söyleyin bu yarayı kim sara

İşte insan böyle düşer dara

Geçer karşında keyif çatar oturur

Diz çökmem ey insan önünde

Koparsan da kalmazsa gül elimde

Yine yetiştiririm günün birinde

Ama sen insan olamazsın bu ömründe

Geçer karşında keyif çatar oturur

Gözümden düştün gelme üstüme

Bir daha dokunma açan gülüme

Gidersin bir gün soluksuz ölüme

Ölümle gidersin sen cehenneme

Artık karşımda keyif çatıp oturamazsın

Suskun kalsan çare değil

Ey gönlüm var hakkın önünde eğil

Yalnız kalmak sana çare değil

Var gönüllere sev sende sevil

Geçip karşıda keyif çatıp oturma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sözler Aşkla Dökülsün Dilinde

Bana geleceksen aşk diliyle gel

Aşksız dilde olur diken eser kara yel

Sözler diken gibi batar gönül sevmez

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Aşktan başka ne varsa gönlünde boşla

Sev insanları candan gülümseten bir hoşla

Nefsi şeytanı durma sen hemen taşla

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Gel insanları tatlı dil sözlerle karşıla

Sana kim dedi söyle gönülleri haşla

Hayat devam etmeli kaos’suz barışla

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Haydi, durma güzel aşk sözleriyle başla

Sende görsün insanlar varsınlar aşka

Sen başka güzel âlem başka güzel olsun bu bakışla

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Aşksız dil derdini anlatamaz yıkılır kalır

Aşk ile seven sevdiğini aşk diliyle alır

Aşksız olan gönül her dem yanılır

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Aşksız dil ne halden anlar ne halleri sorar

Aşksız dil hem gönlü hem insanları yorar

Aşk ile olmayan insan insanları kapısından kovar

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Aşksız gönlün nehri pınarı bulanık akar

Dilinde çıkan sözler hep gönülleri yakar

Kâinatı anlamadan insanı anlamadan bakar

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Arıda aşk olmazsa çiçek aşksız açarsa bal olmaz

Dünyada huzur barış olmazsa yaşanacak diyar kalmaz

Hak bizleri barış için gönderdi neden kimse anlamaz

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Dikmeyelim gönüllere hasret dağlarını

Yıkmayalım gönülde aşk bağlarını

Aşk olmazsa kuramayız güzellikle yarınları

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Muhannete muhtaç olmayalım birlik olalım

Zalimin zulmünde inlemeyelim kardeş olalım

Nefis şeytandan çekmeyelim hakka nura varalım

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Kul Mehmet’im aşksız dillere yanarım

Aşksız ağlayan gönül varsa ona koşarım

Dertli gönülleri aşk iline götürür aşka bağlarım

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Hamdın Kelektin Şimdi Olmuşu Gör

 

 

Ne eylesin hayat gönlü yüzü karalıya

Şaştıkça şaşar kaçtıkça kaçar kendi günahından

Kaçış yok bir yere kadar kaçarsın yakalanırsın

Yakalanırsan kaçışın yok

Alnından ecel ile vurulur yıkılır kalırsın tek başına

Barındırmazdın kimseyi

Şimdi barınamazsın kala kalırsın

Hamdın kelektin ey zalim

Şimdi olmuşu gör tadına var kızarmış şekilde

Ye ye çekinme zaten yemem diyemezsin

Afiyet zıkkım olsun olurda zaten bilirsin

Zıkkım sunmak neymiş bilirsin

Aman üzülme sende sana yakışır mı şimdi üzülmek

Hemen tanırsın tam sana göre

Haksızca alan yok eden koparan sen

Sen sandın her şey masal

Anlarsın masal değilmiş neymiş yasal olan

Gönüller boş değil sahibi varmış anlatırlar

Çok güzel anında anlarsın ey zalim çok kolay

Kibrite de gerek her şey hazır sana göre özel

Özel olmayı çok severdin bana ait dersin

Yerdin yerdin yetime vermez köpeğe verirdin

Şimdi sana tek şıklı soru sorarlar

Anında bilirsin

Bilmene de gerek yok anlarsın

Kor alev karşında oh ne ala

Bedavadan bronzlaşırsın tabiiii

Hoşlanırsın eminim çünkü sana özel

Sen kazandın sen gönderdin

Vaveyla vaveyla anlık sözlerin olacak

Tenor ’lük yakışmaz lakin yaparsın

O bariton sesinin bir yükseği olsa da

Alçaklıkta çok yüksektin sana yakışır

Sürdün karayı aldın belayı

Hani derler ya üçkâğıtçılar

Bul karayı al parayı

Sen parayı verdin karayı aldın

Hatta bedavadan buldun karayı

Harca harca hiç bitmez tükenmez emin ol

Çek ıstırabını sımsıcak oh ne ala

Kendin istedin şimdi kızma ama olur mu böyle

Dünyadaki döneklik gibi döneklik dansözlük yok orada

Olmaz orada böyle bir durum sakın aklından geçirme

Aç kalan bir lokma et görmemiş yetime kızardın

İnan senin için öyle kızartmalar hazır ki

Bayılırsın enfes tıpkı pirzolanın mangalda kızartması gibi

Sen İngilizce bilirsin İngilizcede söyleyeyim

Wonderful delicious

Bilmeyenler için söyleyeyim “harika enfes” demek

Tadını anlarsın seversin azabının

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Fikirsizler

Kendini insan sanan insan olmayan fikirsizler varmış, fikirsiz'likleri ile ülkeyi yıkan zalimlerden olmak için can atarmış, bu fikir'sizler…

Kendi fikri çöl gibi olan fikir'sizler, kendi fikrini çiçek açan gül sanırmış, kendi fikirsizliği ile batarken, ülkeyi batırmaya çalışanlar varmış.

Kendisi sesleri gibi, kargaları bülbül sanan adamlar varmış, sesleri ile gülün başında öterken solduranlar varmış…

Kendilerini değerli gül sanan fikirsizler kendilerini su ile beslerken, gülün dibine benzin dökerken su döktüğünü sananlar varmış!

Ömrü kara hazan ve kara hüsranla geçerken farkına varmayan fikirsizler, bahar ayını yaşıyorum diye sananlar varmış.

Kapıları şerre açan fikirsizler, güzelliğe açtığını sanan fikirsizlerin ağladığı ve hüsran il yok olduğunu bilemeyen fikirsizler ordusu varmış.

Fikirsiz hançeri sinesine saplar iken, kendisine de saplandığını görmeyen fikirsizler ordusu varmış, AYRICA kendilerinden haberleri olmayan fikirsizler varmış.

Ayağı kendi pisliğine takılarak düşen fikirsizler varmış, onun pisliğe değil gül bahçesine düştüğünü sanan fikirsizler ordusu varmış!

Yolları pislik ile döşeyen fikirsizler varmış, onun pislik döşediğini değil suladığını sanan fikirsizler ordusu varmış.!

Sönmüş fikirsizlik ile ısınmaya çalışanlar kendilerini yaktığını görmez iken, onları görenler ışığı ile karanlığı aydınlattıklarını sanan fikirsizler varmış!

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Bilmem ki

---

	Yar gönlüne çekilmiş senin kapkara perde Düştüm Senin yüzünde yar ben bulunmaz derde Bana bakarken neden yüzün hep eğik yerde Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Ben kendimi buldum yar senin o gülüşünde İsterim ki bana gelesin yürüyüşünle Yanağımda gülleri açtırır öpüşünde Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Kalbimdeki açtığın yara senin yarandır Gönlümde sürdüğün o kara senin karandır Gözümde akan o yaşlar senin eserindir Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Benim sevgime inan yar inan ki yar gerçek Sensin kalbimde açan sevgi dolu bir çiçek Bana gülümsesen sen ne olursun ki bir tek Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Yağmur saçına yağar gülüşün yüreğime Ya beni şimdi sev ya da söyleme tek kelime Kul Mehmet muhtaç senin tatlı bir gülüşüne Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Mehmet Aluç

  

Selam ve dua ile..

Anlarsın

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Düşersin düştüğüm gibi sen o gün

Düşenin halinden düşenler anlar

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Seçtiğim yolda ben sensizim artık

Benim değil senin o arın yırtık

Şimdi sende bende bak ayrı kaldık

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

İçiyorum bende son sigarayı

Kapatır mıyım ben açtığın yarayı

Giderken sürdün yüzüme karayı

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Ağzından çıkmadı güzel söz bile

Hiç tatlı söz gelmez mi hain dile

Hep çektiğim ise bildiğin çile

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Kul Mehmet tebessüm etmedin biraz

Bir ömür arzularınla ettin naz

Bu yaptıkların yanına da kalmaz

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Mehmet Aluç

Varıyorum Rahman’a

Gülümsüyorum Azrail meleğine

Varıyorum Rahman’a kara yüzümle

Varlığını bazen unutsam da Rahmanım

Gül kokan Resulü yakın eyle

Şimdi sonsuza kadar seninleyim

Kara yüzümü ister cehenneminde ak eyle

 İster merhametinle Rahmetinle af eyle

Gül kokan Resulü yakın eyle

Şimdi sonsuza kadar seninleyim

Gece gündüz unutsam da bir an

Nefis şeytana uysam da o an

Tövbe kapısında beni bekleyen Rahmanım

Gül kokan Resulü yakın eyle

Şimdi sonsuza kadar seninleyim

Çizdiğin iman menzilinde biraz saptım

Şeytan denilen lanete yakamı kaptırdım

Bir anda aklıma geldin seni andım

Günahımla geldim huzuruna Rahmanım

Kara yüzümü ister cehenneminde ak eyle

 İster merhametinle Rahmetinle af eyle

Gül kokan Resulü yakın eyle

Şimdi sonsuza kadar seninleyim

Mehmet Aluç

Çektirdiğin Yeter

Kara kış bakışın arkasında kim gelir

Hasretle çektirdiğin yeter gülüşün zaten beter

Aşk yolunda borcumuz var ise gönlümüz bunu bilir

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Derman ol yaraya sen artık derman

Aşkı kat gönlüne eyle sevgisizlikle harman

Bak gör o zaman nasıl olurmuş derman

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Aşk yolunu bıraktın feryat eden yollarda eyledin sürgün

Ah ne olurdu gülüşün bir an olsaydı düzgün

Dallarında meyveler açsaydı beklenen o gün

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Bu ömrüm senin yollarında süründü

Gülümseyeyim dedim hıçkırıklar karşıda göründü

Seni seven gönlüme kara kışın soğukları bürüdü

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Benim sevdiğim sevgili bu değildi

Seni seven bu gönlümü gönlün bilmem neden ret edildi

 Senden başka cümle âlem seni candan sevdiğimi bildi

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Nefes aldırmayan kaçışını her andığımda ağlarım

Kul Mehmet’im yüreğimi hasretin kor alevi ile dağlarım

Yaylalarda ovalarda izin arar gece gündüz dereler gibi çağlarım

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Mehmet Aluç