Marifet

Marifet insanın gönlünde çıkar

Takip edilmezse uzaktan bakar

Gözlerde yaşlar akarda akar

Hüsranı sonuna kadar kul yaşar

Marifet uzakta hala kula bakar

Kararsızlık oku gönülde kalır

Oku çıkarmayan kul hep yanılır

Uzakta mutluluklara bakılır

Gönül yandıkça can çalılara takılır

Hüsranı sonuna kadar kul yaşar

Marifet uzakta hala kula bakar

Bir adımda karar vermek çok zor olmasa gerek

Marifet deryasına yürümek gerek

Almalı Gönül’e hep gülümseyerek

İnsan her şeyi yapar bilerek

Hüsranı sonuna kadar kul yaşar

Marifet uzakta hala kula bakar

Gönülden başka terazi yok aşk için

Aşk ile gönülde ömrünüze bir değer biçin

Kul Mehmet’im bu dünyaya acep geldik biç niçin

Nefreti bırakın sevgiyi seçin

Hüsranı sonuna kadar kul yaşar

Marifet uzakta hala kula bakar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Senden Aldık Gözün Kalmasın Arkanda Nöbeti

Vatan için zaferler uğruna koşarken vatan evladı

Canıma can Mehmetçik ile Polisim milletim

Vatan için attığın naraların şahadetin için olsun kefen

Ölmeyen kalbinle yaşarken gönlümüzde cennet alnından öperken

Titrer naranla şehit bedeninle, korkak zalim vatanımda kan dökerken

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın, cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

 Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Dağlar dile gelse anlatsa yüreğindeki merhameti imanı

Bir kalemde düşmanı silen dik duruşunu vatan sevgini

Kalbini kin ile besleyeni ezişin dillere destan limanı

Alnındaki nur secden parıldar şaşar zalim nedir bu anlamaz zalim

Karanlık gönlü nura alışık değil , hepsi eğilirken önünde ölüme ediyor talim

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

 Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Nefreti ile dünya zalimi olmaya koşan, sana koşmak haramdır

Dünyaya hâkim olmaz zulüm, vatan evladının nefesi yoluna durandır

Gönlünde adalet ile koşan vatan evladı haykırır, dünyaya lazımdır adalet

Kırk gün yüreğinde çıkmaz vatan evladının titreyen adaletli sesi, sende var cehalet

Koştuğun yollar rezaletinle dolu şeytana oluyorsun sen alet

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın, cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yine Ben Sevdim Yine Ben Kaybettim

Döndüm ağladım baktım ağladım

Arkandan sen giderken yüreğimi parçaladım

Sevdim sonunda terk edip gittin

 Demek ki ben boşuna ağladım

Yine ben sevdim yine ben kaybettim

Çektiğim çileler boşuna gitti

Gecemi gündüzüme kattığım

Yolunu günlerce aç susuz beklediğim

Gözyaşı döktüğüm geceler heba oldu gitti

Yine ben sevdim yine ben kaybettim

Gecem gündüzüm karardı boşuna

Ağrımayan başın ağrıdı ne uğruna

Ağarmayan saçım ağardı kim uğruna

Gözyaşı döktüğüm geceler heba oldu gitti

Yine ben sevdim yine ben kaybettim

Gidenin tutulmayacağını

Sevmeyeni sevilmeyeceğini

Gülümsemeyene gülümsenilmediğini

Saçlarım ağardıktan

Gözlerimde yaşlar bittikten

Gecem gündüzüm bittikten sonra öğrendim

Yine ben sevdim yine ben kaybettim

Kul Mehmet'im bırak rahat olmayan uykuları

Bırak vefasız gönüllerin vefasız aşklarını

Başka baharların peşinde koş yaşa yeni aşkları

Sen seni seveni sevme seni sevmeyeni

O zaman ben sevdim ben kaybettim demezsin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Budur Ona Onur

Aşk gönlün merhamet kapısı

Kur’an ömrün hayat yapısı

Resul Merhamet ile ahlak mimarı

Bunlarsız bir avuç acı hüsran gözyaşı ömür

Nefis şeytan gelir sömürü ile köpürür

Deler geçer yüreği ömrü sanki öldürür

Zamanın içinde acımasızlığı hissedilir

Aşk gönlün merhamet kapısı

Kur’an ömrün hayat yapısı

Resul Merhamet ile ahlak mimarı

Bunlarsız bir avuç acı hüsran gözyaşı ömür

Bunlar olmazsa çoğalır hüsran gözyaşı

Çekilmez ömür yürekte kopan kasırga

Utanmaz nefis ile şeytan utanmaktan ırak

Fikirsizlikle uzar geceler olmaz sabah

Halin bilmez otur ağla merhametten uzak

Bilmez uçuruma koşar adımları tuzak

Hatasını bilmez

Yüzün karasını görmez

Derde tabip Rahman onu hiç bilmez

Aşk gönlün merhamet kapısı

Kur’an ömrün hayat yapısı

Resul Merhamet ile ahlak mimarı

Bunlarsız bir avuç acı hüsran gözyaşı ömür

Bir gece aniden Allah der uyanır

Yüreğinde kopan fırtınalar durulur

Rahmandan Kur’an’dan Gül kokan Resulden

Ayrı olmanın sızısı kaplar

Ağlar bu defa pişmanlığına

Densizliğine

Ayrı yollarda kaybolduğuna ağlar

Bir avuç hüsran ile akan gözyaşı yok olur

Senden Uzaktayım Ya Rahman

 Bitmiyordu gönlümdeki hüsran

Bana sen gel kulum dedin

Gece gündüz her an söyledin

 Bir ömür boyunca gel dedin

Heyhat sensiz her anı bile bile tükettim

Rahmanın af ve merhametinin sıcaklığı kaplar bedenini

Aşk gönlün merhamet kapısı

Kur’an ömrün hayat yapısı

Resul Merhamet ile ahlak mimarı

İman ile açar gönülde nur nur

Koşar kul ötelere budur ona onur

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sabır Dergâhına Uğramadan

Yıkımı yaşar gibiyiz, sanki bu aralar, yalan üstüne yalan dolan üstüne dolan biz Müslümanlara yakışmayan bu hal ve hareketlerin cevabını Rahman’a nasıl vereceğimiz meçhul! Hayat kavgasında el ele beraber yaşamanın güzelliğini yaşamak var iken bu hezimet ile olmamız ve hezimeti yaşamamız, barış ve kabullenememenin hazımsızlığı edepsizliği ile yalanı yalan ile yamatıp bir birimize sunmanın peşindeyiz.

Sabır dergâhına uğramadan nefis ve şeytanın heves ve arzularımızın peşinde koşan kullar olarak Yüce Allah’ın hoşuna gitmeyen ve gül kokan Resul hoşuna gitmeyecek Allah Nur Kuran ve gül kokan Resul peşinde gitmesi gereken biz kullar, gönüllerde sancı bırakmanın peşindeyiz! Af etmenin engin denizinde yüzmeden yıkımın sokaklarında gezmenin telaşında nefis ve şeytanın elini tutmamız ne kadar utanç verici bir durum!

Manasız ve sonu hüsran olan zevk be arzularımızın peşinde koşmamız ve ölümden sonraki âlemi unutarak veya birilerince uyutularak peşinde koşmamız, geçici dünya sancısının peşinde olmamız bize sonunda sancılı bir sona doğru götürmektedir bunu da bilelim. Bir birimizi anlamadan dinlemeden tahammül göstermeden vurup yıkma ile ne Allah’a kul Gül kokan Resule ümmet neden nefis ve şeytana yar olabiliriz.

Yürüdüğümüz hayat mezara doğru ve hesap vermeye doğru gidiyor ne çabuk nasıl, neden niçin unuturuz? Kendi gönlümüze merhameti umman umman deryalar gibi geniş veren Rahman, bu merhamet dolu ummana nasıl bir birimizi sığdıramıyoruz? Âlemlere sığmayan Yüce Rahman kulun gönlüne sığdım der iken ”Allahu Ekber” bizler birbirimizi bu merhamet kokan gönlümüze nasıl sığdıramayız anlamış değilim!

Sitem okları hangi hedefe varacağını bilmeden havalarda ellerimizin ayarsız yönünde gönüllere saplanır iken, bunun hesabını Rahmana nasıl vereceğiz bilen var mı ? Pişmanlık duymadan, pişmanlığın o engin sonsuz kapısına uğramadan, pişkin utanmaz suratımız ile sonumuz nereye varacak Allah (C.C.) bilir ve Allah (C.C.) Sonumuzu hayırlara çevirsin yar ve yardımcımız olsun İnşallah… Selam ve dua ile…

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ankara

İmanla Süslenmiş Sözlerim

                                       

Allah ve Resulüne yakın olmak büyük bir nimettir, uzak olmak tam anlamı ile rezilliktir.

Kul kulu sevince hayat bayram havasında yaşanır, kul kulu sevmeyince hayat hüsran ve viraneliği yaşar.

Allah ve Resulünü sevmeyenler düşmanımızdır, onları dost edinirsek dünya ve ahiretimiz zindandır.

Kul Rahman ve Resulü candan sevmeli, candan sevmeyen cehennemde yanarak bilmem ne etmeli bilinmez!

Allah ve Resulünü ve insanları sevmeyen düşman olur, en sonunda da pişman olur gül gibi solar kalır.

Ölüm kovalarken, ondan kaçan kul neden unutursun, ölüm anında alacak dünya malını, neden boşa yığarsın? Harca gitsin ahiret için.

Ağlamak için nefis şeytan peşinde koşan ey kul, neden Allah ve Resul peşinde koşmazsın? Hayatını boşuna parçalanmanın peşinde koşarsın?

Doğarken taşıyan var, ölürken taşıyan var bari sende yaşarken güzelliğinle insanları taşı ve gülümse.

Mehmet Aluç

Hüsran Fırtınası

Susmak

Susmamak

Konuşmak

Konuşmamak

Dil susmasa konuşsa haksızlığa

Dil bağlı kalmasa suskunluğa

Acıların feryadına koşsa

Menfaatin zıkkım deryasına dil olmazsa dilim

Hakkın hakikati için konuşsa

Yoktur ya sonunda ölüm

Varsa da sonunda ölüm o ne güzel ölümdür ah dilim

Konuşmamak arsızlıktır ah ki acılarla ölüm

Filizlenen çiçekler gibi açmak olsa halin dilim

Solup kalma menfaatin içinde olma haysiyetsiz, serme yere fersiz kilim

Dil ki yaratan Rahman hak için konuşmak için yarattı yoksa konuşmazsa olur zülüm

Zülüm olduktan sonra elem sarınca lal olursun dilim

İhlâsı da tefekkürü de acizlik içinde bulamadan yok olursun

İraden elinde iken konuş hakkı dilim

Vaaz geçme dönmesin hakkın yolunda sözlerin

Zülüm yağar sabır yok olur ağlar gülen gözlerin

Baharlarda kasırgalar eser

Suskun yarınlar tüketir hayatı biter

Hüsran fırtınası estirme güllerin bülbülleri yok olur gider

Mehmet Aluç

Beyit'lerim...

Var mıdır güzel insanlarımızın dünyada eşi

Gönülleri sever biri değil üçü beşi

Gönüllerde doğan sevgi güneşi

Sararken hissedersin gönüldeki neşeyi gülümseyişi

Nefrete kine insanlarımızın gönülleri kapalı

Merhamet ile yapılmış gönül yapısı yüksek ahlaklı

Dilde çıkar sözler rengârenk

Gönüllerimiz sevilmeye denk

İnsanımızı gönlünde merhamet yağar sağanak sağanak

Merhametle iyilik sunar el imana yürür ayak

Gönüllerimizde açar sevgi ile güller

Mutlulukla sürsün tüm ömürler

Yolda toplanır ayağa takılan taşlar

Vefasızlıkla hiçbir zaman eğilmez bu başlar

Gönül sarayını kurar mümin Tevhitle

Dilinde Resul zikir söylenir gülümsemeyle

İnsanları sevmeyen kendi mezarını kendisi kazsın

Ey güzel insanım gönlündeki imanla kainata sığmazsın

Müslüman girmez insan kanına

Merhameti ile gel mümin kardeşim yanıma

Ey kardeşim gülüşün gülsün cümle insan canına

Kuran Resul imanı al gönlüne yaklaş benim yanıma

Müslüman derman olur her yaraya

Sahip çıkar vatana hatırana

Ey Müslüman Resul sana hayran

Bakışlarında gönlünde olmaz hüsran

Müslüman ister ki gönüllerde her gün olsun bayram

Ey Müslüman Resul sana hayran

Müslüman bilir iman ile döner dünya ve devran

Gönüllerde olmalı her daim kuran ile iman

Mehmet Aluç

Canandan yüzün çevirme

Gelincikleri okşayan bakışın, ahımı alır

Rahman güzel yaratmış nakışın, gönlüm hayran kalır

Hak iledir nazlı bakışın, gonca güller gülüşünle açılır

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Bir an kalbimi yokladım, seninle olduğunu anladım

Seversin diye yolun bekledim, yanımda gülüşün buldum

Hasretinle türküler söyledim, gönül sazım oldun

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

 Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Gönül, didarın her daim görmek ister

Hak yolunda, seninle beraber yürümek ister

Beni sevip sevmediğin, her daim bilmek ister

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Kul Mehmet, sen cefadan usanma

Hak yoldan ayrılıp, ayrılık kılıcını kuşanma

Yar küsmüş ise gülümse ona, hüsran ile yanma

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Mehmet Aluç

Didar: Yüz(sima)

Gelmiyor musun?

 Gelmiyor musun?

---

Akşam hüznü çökünce bensiz ne yapıyorsun?
Benden ayrı kaldın bensiz sen gülüyor musun?
Kahır dolu gecelerde yalnız ağlıyor musun?
Ayrılık bizi bitirir hiç korkmuyor musun?

Rüzgâr elem dolu hüsran dolu esince
Kuşlar bizsiz bahçesiz viran bağda ötünce
Öksüzler gibi bizler hicranla boyun bükünce
Yarınlarımız ayrı diye sen ağlamıyor musun?

Elveda idi bana söylediğin son sözün
Söyle neden çevirdin benden gülen yüzün
Ömrümüze yağarken semada tatlı hüzün
Gözümüz yaşı hiç dinmez diye düşünmüyor musun?

Kul Mehmet’im hayat bana oldu zehir
Ecel gelince önüne geçilmez yapılmaz ki tehir
Aşk kapımız önüne bak akan coşkun bir nehir
Musallada canım son defa görmeye gelmiyor musun?
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...