Şiirlerle Yolculuk

Olur mu hainden yiğit

Var sen uzaklara git

Uzanmasın nefrete kolun

Uçurumlara açılsın yolun

------------------------------------------------

Şiir ile yapalım yolculuk

Kelime hecelerle kuralım dostluk

Şiir ile olsun sözlerimde doğruluk

Şiirlerin rüzgarları gönlünüzde essin

-------------------------------------------------

 Şiir yazalım çaylar gibi demli olsun

Bir yudumda okuyalım sımsıcak olsun

Gönül diyarlarında gezelim muhabbet olsun

Şiir ile muhabbeti sevenler bizimle olsun

---------------------------------------------------

Şiir ile süsleyelim gönül bağlarını

Mutlulukla yaşayalım güzel çağları

Yıkalım vuslatla hasret dağlarını

Derdimize çare olalım dökmeyelim gözyaşı

-----------------------------------------------------

Güllere olalım vurgun insanlara sevdalı

Gönüllerimiz olsun dertlere devalı

Yürürken olmayalım havalı

Güller gönülde açsın insanlık umutların baharına yürüsün

-----------------------------------------------------

Bu dünya kimseye kalmaz baki

Doldur merhameti ver içelim saki

Ecel gelene kadar merhameti yayalım ta ki

Ölüm ile gülelim solmayalım illaki

Mehmet Aluç

Ey sevgili

Ey sevgili

Gülüşün ruhumu sarsa

Bakışların beni çağırsa

Adım diline dolansa

Aşkınla koşmanın hazını duysam

Sarılsan kollarıma âlem benim olsa

Eğme kaşlarını öldür beni

Dayanılmaz ecel hançerini vurma sineme

Ay gibi yıldız gibi doğ geceme gündüzüme

Bırakma beni hasretin cehenneminde

Dikenli gül bahçesinde bekletme

Kapat gözlerini ben geldim desem

Sarılalım bir beden olalım diye sevsem

Gönülde hep bulalım birbirimizi diye gülümsesem

Gönül kapını aralar mısın seni seviyorum desem

Açar mısın gönül pençeni  gönlün nur yüzünü görsem

Koşar mısın her zaman kollarıma ey sevgili

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Hayranım

Nefesin nefesimde

Gülüşüm gülüşünde

Ölürüm gelişine

Hayranım ben yar senin gülüşüne

Sarılmaya hazır benim kollarım

Sana varsın yollarım

Senin olsun bu canım

Hayranım ben yar senin gülüşüne

Gözlerinde sanki gül açmış nurdan

Darda bırakmaz kulunu yaradan

Kul Mehmet’im yar yazsın seni bana yaradan

Hayranım ben yar senin gülüşüne

Mehmet Aluç

Ela Gözüne Hayran Kaldığım

Ela gözlerin bana bakar

Bakar bakar yüreğim yakar

Benden başka seni kim sarar

Ela gözüne hayran kaldığım

Beraber yürüyelim aynı yoldan

Ne olur beni sevsen candan

Kiraz dudağın sanki baldan

Ela gözüne hayran kaldığım

Kul Mehmet’im aşkımdan olma gafil

Sensiz ben kaldım yollarda sefil

Gel sar koynuna ben olmadan rezil

Ela gözüne hayran kaldığım

Mehmet Aluç©

Dil Denilen Gönül Kapısı

Aç sana sen gönül denilen kapını tüm kullara, mutluluk tek başına yaşanmaz bilmen gerekir. Paylaşmak mutluluk getirir. Marifet denen güzellikle aç kollarını sana doğru gelen kullara, açmazsan kollarını hep yalnızlık yangını içinde yanarsın, halini sual eden bir kul bulamazsın…

Bereket ile dolu gönlü, kıtlık çölüne çevirmeye çalışan kullar ne kadar aptal, bilgisiz… Gönlün kir ile dolu ise temiz gönüllü olanın peşinde yürü, yüreğini tertemiz eyle budur bu âlemde elinde kalan…

Dil denilen gönül kapısını şerden, yalan sözlerden uzak tut, o kapı bozulunca sende bozulursun, sevgiliye gönül güzelliği ile mutluluğu yaşatan değil midir? Dil denilen o et parçasını edep ile yıka, iman ile donat, kuran ile nur eyle, ondan sonra mutluluk neymiş gör gayri… Selam ve dua ile…

Mehmet Aluç

Bu Satırı Yazma Sıkıntı Var

Ciğerimde yara var

Ellerimde para var

Gözlerimde kara var

Bu satırı yazma sıkıntı var

Gözlerinin karası

Yaktı beni sürme parası

Kullandığın parfüm ise

Bir daire parası

Kolların açmadın

Ulu dağa gitmedik diye benimle yatmadın

Plazma televizyon aldım yatağına almadın

Masaya vurdum yumruğu aklın başına aldın

Gece gündüz alışveriş yaparsın

Gece yatağa girerken yan kaçarsın

Sabah para istemek için koşarsın

Alamayınca suratını asarsın

Koş gel derim gelmezsin

Bir öpücük vermezsin

Halim nedir sormazsın

Kuaföre gitmek için türlü diller dökersin

Kul Mehmet’im fazla abartma

İstisna kaideyi bozmaz unutma

Fazla yazarak hanımefendileri kızdırma

Sırrın var ise de hiç kimseye sızdırma

Mehmet Aluç

-------------------

There Distress Line Writing this

Have wound my dear

Money in my hands

Have trouble writing this line

My eyes are black
Black eyes

If you use perfume
Take me oil money
A circle of money

We go to great mountains he did sleep with me
You open the arms

The reason I took the head of the fist hit the table

Did not get picked plasma television in the bedroom


When shopping night and day

You run away side came to bed at night

In the morning you ran to ask for money

You could not get beyond the face

Do not give you a kiss

I say you not run it

Halim What you do not ask

Mehmet Kul 'm too exaggeration

You shed any language to go to the hairdresser

If there 's no one secret leak

Note that the exception does not invalidate the rule
More typing ladies glow

Mehmet Aluç

Resmindeki sessiz Ölüm

Taş gibi çivi ile duvara astığım

Gece gündüz

Gülümsemeyen suratına baktığım

Duvarda yana yaka ıssız çöl gibi duvarı kaplayan

Resmine bakıyorum

Tıpkı senin gibi gülümsemeyerek

Kaçacak gibi bakışını duvara çaktım

Beni boğacak olan

İfrit gözlerinle kollarını

Duvara çaktım

Beni terk edip giden senin

Sessiz feryadını

Mutsuz yüzünü

Kırık kolun kanadına

Güvensizlik dolu

Beni görmeyen

Bakışlarını çaktım duvara

Gökleri aşsan da

Yolları zaferle kazansan da

Gülümsemeyen ölü suratınla

Ölü resminle

Duvarda çakılı kaldın

Artık ne bir şahinim artık ben

Seni ıssız ölümünden kurtaracak

Nede sen bir ceylan seke seke yürüyerek

Yanıma gelecek olan

Nede ateşsiz bakışsız ’lığın yarınımızı kurtaracak

Nede ben sana koşa gelecek olan bir yiğit değilim artık

Kendimi de duvara

Taş gibi çivi ile yan duvara astım

Artık ne sen beni görüyorsun artık

Nede ben seni görüyorum çenesi yırtık

İkimizde dağıttık yarınları

Koşarak gelen adımları

Şimdi sen mutsuz

Ben mutsuz

Bir duvarda yaşıyoruz yarınsız umutsuz

Mehmet Aluç

Vicdan

Vicdan 
Nefis
Arzular
Vicdan nefsin mi esiri
Arzuların mı esiri

Yoksa esir edilip de prangaların mı esiri
Hiç mi çırpınış yok nedir bu sessizlik
Her kamçı indikçe zevk mi alıyor
Nefes alırken nefesin hakkı içinde mi ses çıkarmıyor

Ah vicdan 
Nasılda kör oldun
Takatsiz çaresiz kaldın
Bir an hiç mi ayıkmazsın böylesine utanç içinde yandın kaldın

Uzaklaşmanın yolunda sonsuz uçurumlara koşarak nelere kandın
Neden bu uzaklaşma kör bakış hissizlik nerelerde kaldın
Sancılar içindesin
Sancıların çaresine çaresin

Ama gel görkü çaresizliğin zindanında kör karanlıktasın
Ruhuna ne oldu nelerde neye musallat oldu nerelere kaçtı
Nedendir bu hüzün şarkıları
Ecdadın mezarında kemikleri sızlar

Perişanlık diz boyu
Edepsizlik deryalar denizlerin kadar koyu
Aldatmaların sonu mezar
Mezarın sonu ya cehennem
Ya cennet

Bu çirkeflikle sonu cehennem
Görünen köy kılavuz istemez
Teknoloji insana hizmet için
Lakin insanlık içinde yok oldu 
Kaybolduk.

Zorlayan
Horlayan
Kollamayan
Yaşanmayan

Yaşatmayan
Bir dünyanı içinde arzularına nefsine uymuş vicdanlar
Vicdandan haberi olmayan sefil insanlar
Anlamadan habersiz insan kılıklı maskeli anlamsız insanlar…
Mehmet Aluç