Ah Keriman Keriman

 

Ah Keriman Keriman

Aşkınla gönlüme olsan derman

Sağlıklı yaşamın için

Sağlıklı gönlün için

Sana şiir okusam    

Elinde gezdirdiğin değil mi keman

Bana kemanın gözyaşları eserini çal Keriman

O an bizimle dursun zaman

Ah Keriman Keriman

Aşkınla gönlüme olsan derman

Ah Keriman Keriman

İman edelim bizde olsun iman

Aşk sahilinde gezelim olsun bize liman

Sen çok severdin hami nerede Leman

Leman diyorum değil keman

Yoksa Leman oldu mu figüran

Başrol oynamak isterdi Leman

Aman Neriman nerden nereye geldim aman

Ah Keriman Keriman

Aşkınla gönlüme olsan derman

Ah Keriman Keriman

Söküldü pantolonum da ferman

Sağlık gönülde yaşaman yaşatmak için

Sana şiiri Kul Mehmet’tir yazan

Anla artık Keriman

Dizlerimde kalmadı derman

Boşadır karşımda durman

Koş kollarıma gönlüme sarıl her zaman

Ah Keriman Keriman

Aşkınla gönlüme olsan derman

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Cefa ile sefa

Cefa ile sefa

Önce sefa sonra cefa

Cefadan önce sefa olmaz derde deva

Ben çekerim cefasını

Sen sürersin sefasını

Sefasını cefasını

Cefası olmalı insanın

Cefanın olmalı sefası

Cefa insan yapar insanı

Sefa rezil yapar insanı

Cefanın yok cüzdanı

Sefanın var cüzdanı

Cefan çekenin olur namazı

Sefa sürenin olmaz namazı

Hatta olmaz hiç niyazı

Cefanın olur merhametten divanı

Sefanın olmaz merhametten divanı bir anı

Cefası olan dünya insanı

Sefası olanın eğlence zevk kaynar kazanı

Cefası olanın vardır yaşam oranı

Cefası olmayanın çalar hep borazanı

Cefası olan olur adam uzmanı

Sefası olanın bol olur haram kazancı

Cefaya sabır eden bulur güzel sefayı

Sefayı çok harcayan bulur cefayı

Sefaya alışan çekemez cefayı

Cefa içinde var sefa bilmez sabırla kalmayı

Cefasız sefa çeken insan halinden anlamaz

Cefa sabırla gelir deva

Sefa düşerse cefaya bulamaz muhteva

Hayat cefa ile sefa arası

Sefa sonra cefa zor olur yarası

Yüzüne sürer karası

Cefası olan bulamaz ekmek parası

Kuru ekmekle olur güzel arası

Sefası çok olan beğenmez pastayı

Çok olur parası

Sefadan düşünce cefaya

Olur, âlemin fukarası

Âlemin fukarası

İstemez hava parası

Derin olsa da yarası

Sabırla derman bulur yarası

Cefa çekenin yuvası olsa tavan arası

Olur, onun sarayı

Sefası çok olan yaşar sarayda

Beğenmez yaşamak ister uzayda

Cefa sefa

Sefa cefa

Dünya hali

Cefası olana acır ahali

Der insanlık hali

Sefası olana bakmaz ahali

Yürüyüşünü gören der sanki vali

Yaz kış bitmez festivali

Cefalı

Sefalı

Dünya hali

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

En Güzel Yaşam Limanı.

Gönül merhamet iman varsa o kin mi saçar

Gönül aşkla gülünce gönül yolda mı çıkar

Gönülde gül aç bülbül başka yere mi konar

İşte gönlün ömrün en güzel yaşam limanı

Gönle ömre merhamet can verenler olmazsa

Kul aradığını bu dünyada bulamazsa

Yollar yol yolcusunu arar hiç bulamazsa

İşte gönlün kahrı bir ömrün ölü limanı

Helal kazan helalden sofraya konulmazsa

Bir menzil bulunmadan kul menzilsiz kalırsa

Hak yolcusu olmazsa yollar viran olursa

İşte gönlün kahrı bir ömrün ölü limanı

Kul Mehmet'im ara sen kendine bir menzil bul

Hak yolda yürüyen sen merhametli bir kul ol

Helal kazan sen viran yollara gül eken ol

İşte gönlün ömrün en güzel yaşam limanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kardeşlik Yoksa Nefret Kin Ah İle Ağlatır İnletir

Gel kardeşim kardeşliği yaşayalım yoksa şeytan kandırır

Birlik beraberlik olmazsa nefret kin çirkefli çamurlara yatırır

Kardeşlik değimlidir gönlü mutlulukla sevgi ile uyandırır

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Kardeşlik ile kavuşmayı dile âlem ile gönüllere dolmasın gam

Her önüne gelene gülünmez ki her gördüğüne denilmez ağam paşam

Nefret kin ile nasıl durursun ey kul bu yaşadığın değil ki yaşam

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Ey nefret kin ile gezen aciz kul ikilikten sana ne fayda

Gel gönlünü ikilikten sevgi ile arındır yoksa boğulursun yüzdüğün çayda

Gerçeği bilen arayan hiçbir zaman nefret kine bulaşmaz gezse bile ayda

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Yalancı düzenbazın gönlüne yoktur imanı

Ararda bulamaz derdine çare ile dermanı

Nur Kur’an da vardır derdinin dermanı ile fermanı

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Kul Mehmet’im der ki nefret ile yaşayan gel de yaptığından utan

Nefis şeytan ile zalim değimli seni nefreti ile tutan

Sen değimlisin onların peşinde giden aşk ile sevgiyi imanı unutan

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Tek başına kalamam

Bakıyorum

Baktığım an yanılıyor muyum diyorum

Yanılan ben değil gördüklerim mi bilemiyorum

Koşarken telaşla hangi vicdansızın eli değdi tüm sokaklara

Kalabalıklar içinde yalnızlıkları

Zindan çiçeklerini kokluyoruz

Zindanda kalan yüreğimizin feryadı ile

Kimselerin göremediği parlak ufuk ileride

Neden kimse yürümez

Sürüklenmişiz yalnızlığın zindanların karanlığına

Acaba tüm sevdiklerimiz bizi terk etti öldü mü bilinmez

Böylesine duyarsız hissiz kaldık onu da bilemiyorum

Bakıyorum yine herkesin kolunda yalnızlık

Sofrasında gülümsemeyen bu yalnızlık ile baş başa

Kaçmak istiyorum kaçamıyorum

Dağların ardında yalnızlığı üfleyen kim ise yaklaşamıyorum

Zamansız uykularımızda uykuya daldık uyanamıyor muyuz?

Ey bakış’sızlık!

Ey hissizlik!

Bir bahar çiçeğini yok eden siz duygusuz duygular!

Kan ve acı dilinizde

Yineleniyorsunuz ölümü dillerinizde anlamadığımız şekilde

Ölüm elçisi olmayanların ağızlarından

Varın gidin ötelere dehlizlere orada yaşayın

Girdiğimiz tüm sokaklar nasıl çıkmaz sokaklara dönüştü

Yok, mu benimle beraber bu çıkmaz sokakları yıkmak isteyen

Tek başına altında kalırım

Tek başına arkamdan vurulurum

Figan ederek ağlayamam

Tek başına kalamam

Bu bir korkumu?

Telaş mı?

Yaşama sığınacağım bir kapısı var

Cehennem kokan gözlerden kaçarak

Bu açık kapıya varmak istiyorum

İşte bu nedenle tek başına kalamam yaşayamam

Mehmet Aluç

Hayatta yaşamanın şifresi

Hayat ve yaşam içinde yaşar iken çoğu zaman hayatı anlamsız ve değersiz buluruz. Ve sanki hayat ve yaşam bize ters köşeden, bakıyormuşçasına baktığını düşünürüz. Bizde bu karmaşık anlamsız duygularla, hayata da aynı gözlerle bakar ve yanlışlığın uçurumuna düşer ve yuvarlanır aynı hata ile devam eder gideriz.

Aslında düşünelim, önümüzde kısa bir yol var ve dümdüz olan bu yolu yürümek var, aynı monotonlukta ve aynı duygular içinde, bu yolun sonuna ulaşmak bizi derinde sıkar ve üzer.

Birde bu yolun etrafında dikilmiş yollar ve duyguların var olduğunu düşünün, bunlar hastalık(arkasında şifa) sıkıntılar(arkasında ferahlık) vs… vs bunlar ile biz yol arkadaşlığı yaptığımızı düşünün ve bu anda da yüce Allah’ın, hep bizim ile olduğunu da unutmayalım.

Bu iki adımlık yolu, bu hengâmeler veya içinde değişik duygular ile yolun sonuna yürüdüğümüzü düşünün.

Şimdi hep zenginlik ile yaşarsak bir süre sonra usanacak ve stres ve travmalar yaşayacağız, hep fakirlik ile yaşarsak da aynı travmalar yaşayacağız ama yüce Rahman’ın Lütfü keremi ihsanı… Öylesine sonsuz ki bizleri sıkılmayalım diye bu uğraşları yolumuzun önüne döşemiş ve her an yardımı da hazır ve biz bu yolda bazen sıkılarak, bazen neşelenir bazen üzülür bazen güleriz bazen tökezlenir kalkarız… Bunlar ile yürürüz öyle değil mi?

Ve elimizde sermayesiz mallar ile bunlar mı nedir? Gönlümüzdeki sevgi, kazandıklarımız, yardım, hissiyat… Bu duyguları bu yolda harcayarak kazanç elde ediyoruz ve bunu Lütfü düşünebiliyor musunuz? Şöyle bir dakika düşünün ve aklınız nura ışığa boğulsun! Allah’u Ekber..

Bizden istenilen, bu hayatın yaşamın sonuna doğru yürür iken, elimizde sermayesiz yüceliği sonsuz Allah’ın vermiş olduğu güzellikleri dağıtmak, yardıma muhtaç olanlara yardım ederek, yıkılanı inşa ederek imkânımız dahilinde oda yoksa tatlı bir söz ile… Bu yaşamı sonlandırmak. Bu kadar açık ve basit.

Dağıtmaz ise ne olacak? İçimizde çürüyecek ve onların yanına kin nefret duyguları ile dolduracak ve o güzellikleri boğmuş olacağız ve yolun sonunda elimiz boş gideceğiz ve hiçbir kazancımız olmayacak!

Ama diğer şekli ile bizim olmayan, bize verilen bu nimetleri dağıtırsak hem de yüksek ve karşılığını, dağların bile kaldıramayacağı bir sevap, kazanacağız ve yüceler yücesi Rahman’a, bu ruhu istediği şekilde teslim etmiş olacağız İnşallah.

Ha yolumuza çıkan dikenleri günahları, yüce Rahmandan yardım ile az gayret ile temizleyeceğiz. Bazen yardım geç gelse de istemeye devam, istemeye candan devam. Umutsuzluk hiç yok, fazla güvenmekte yok kendimize, orta karar da olacak ve sadece yüce Rahmana güveneceğiz ve ondan isteyeceğiz.

Yüce Rahman’dan her an her saniye isteyin ama sabırla bekleyin ve yolumuza devam ederek. Bazen de her zaman tövbe kapısında bağdaş kurarak, namaz da secde ile yüceliği sonsuz yüce Allah'ın kapısın da durarak bu hayatın yolunda yürüyerek sonlandıracağız. Umarım karışık anlatmadım.

Bu benim düşüncelerim, öylesine bir fetva falan değil bunlar ve yanlış anlaşılmasın, sizler gibi az biraz karalayarak- yazmayı nasip eden Yüce Allah’ın izni ile- karalayan birisiyim. Günahlarının çokluğuna ağlayan, tövbe kapısında bağdaş kuran, sıkıntılar ve ferahlıklar içinde bazen Rahmanı unutarak bazen de onun ile yürüyen birisiyim. İnşallah.

Anlamayan varsa veya yanlış bir anlatım varsa yazmanızı rica edeceğim. Allah'a emanet olun selam ve dua ile kardeşlerim.


Mehmet Aluç

Sağlıklı yaşam için gerekli olanlar...

Propolis

Nar Yoğurt Sirke Yüzde 70-75 damar tıkanıklığı olan hastalarıma propolis kullandırıyorum. Kalınbağırsak florasını düzenliyor, mide kanserine neden olan Helicobacter Pylori’yi yüzde yüz öldürüyor. Reflüyü de geçiriyor. Balı 10 yıl rafa koyun küflenmez, çünkü içinde propolis var.

Nar

Nar en iyi antioksidandır. Kan sulandırıcı özelliği var, o yüzden kalp sağlığında önemli rol oynuyor. Taneleyip suyunu öyle çıkarıyoruz. Kollu eski manuel makineler çok daha sağlıklı. Ürettiğimiz ballar ve nar suları 250 kimyasal kontrolden geçti. Anlayacağın sonunda “Narolog” oldum...

Yoğurt

Evde yapılmış yoğurt kanserin düşmanıdır. Yoğurt kolonda olması gereken bakterileri içerir. Probiyotik denen şey yani... Evde yapamazsanız üzerinde probiyotik yazan yoğurtları alın.

Sirke

Sirke çok tüketilmelidir. Bulaşık makinesine parlatıcı yerine sirke koyun. Mide kanserinin önemli sebeplerinden biri de bulaşık makinesi parlatıcılarıdır. Tamamen kanserojendir ve direkt mideyle temas eder.

Kaynak:http://www.hthayat.com/saglik/beslenme/haber/1027697-uzun-yasamanin-4-sirri

Sağlıklı Yaşamın Taşları

Günlük yaşamın temeli mutluluk bilinmeli

Onun peşinde gelen güven duygusu doluluk gülünmeli

Korkuların sokağında gezerken ürkütmemeli

Hayatta kalmanın korkusu güven duygusuna götürür görülmeli

Korku paniği ile yaşarken sevginin kıymeti bilinmeli

Korkuyu yatıştıran güven duygusu aranır

Bilgi eyleme dönüşür açınır kapanır

Bilginin güzelliği bulunur gönül tanır

Bilgi koşar davranışların kucağına yaslanır

Sar bilgiyi davranışlarının kolları ile canlanır

Sarmazsan huzursuzluk nehrinde boğulursun

Kelam ’sız dillerin bakışlarında nasıl doğrulursun

Haydi, al bilgiyi sevgi ile sar gönül kalmasın yasta

Mehmet Aluç

Hayatta yaşamanın şifresi

Hayat ve yaşam içinde yaşar iken çoğu zaman hayatı anlamsız ve değersiz buluruz. Ve sanki hayat ve yaşam bize ters köşeden, bakıyormuşçasına baktığını düşünürüz. Bizde bu karmaşık anlamsız duygularla, hayata da aynı gözlerle bakar ve yanlışlığın uçurumuna düşer ve yuvarlanır aynı hata ile devam eder gideriz.

Aslında düşünelim, önümüzde kısa bir yol var ve dümdüz olan bu yolu yürümek var, aynı monotonlukta ve aynı duygular içinde, bu yolun sonuna ulaşmak bizi derinde sıkar ve üzer.

Birde bu yolun etrafında dikilmiş yollar ve duyguların var olduğunu düşünün, bunlar hastalık(arkasında şifa) sıkıntılar(arkasında ferahlık) vs… vs bunlar ile biz yol arkadaşlığı yaptığımızı düşünün ve bu anda da yüce Allah’ın, hep bizim ile olduğunu da unutmayalım.

Bu iki adımlık yolu, bu hengâmeler veya içinde değişik duygular ile yolun sonuna yürüdüğümüzü düşünün.

Şimdi hep zenginlik ile yaşarsak bir süre sonra usanacak ve stres ve travmalar yaşayacağız, hep fakirlik ile yaşarsak da aynı travmalar yaşayacağız ama yüce Rahman’ın Lütfü keremi ihsanı… Öylesine sonsuz ki bizleri sıkılmayalım diye bu uğraşları yolumuzun önüne döşemiş ve her an yardımı da hazır ve biz bu yolda bazen sıkılarak, bazen neşelenir bazen üzülür bazen güleriz bazen tökezlenir kalkarız… Bunlar ile yürürüz öyle değil mi?

Ve elimizde sermayesiz mallar ile bunlar mı nedir? Gönlümüzdeki sevgi, kazandıklarımız, yardım, hissiyat… Bu duyguları bu yolda harcayarak kazanç elde ediyoruz ve bunu Lütfü düşünebiliyor musunuz? Şöyle bir dakika düşünün ve aklınız nura ışığa boğulsun! Allah’u Ekber..

Bizden istenilen, bu hayatın yaşamın sonuna doğru yürür iken, elimizde sermayesiz yüceliği sonsuz Allah’ın vermiş olduğu güzellikleri dağıtmak, yardıma muhtaç olanlara yardım ederek, yıkılanı inşa ederek imkânımız dahilinde oda yoksa tatlı bir söz ile… Bu yaşamı sonlandırmak. Bu kadar açık ve basit.

Dağıtmaz ise ne olacak? İçimizde çürüyecek ve onların yanına kin nefret duyguları ile dolduracak ve o güzellikleri boğmuş olacağız ve yolun sonunda elimiz boş gideceğiz ve hiçbir kazancımız olmayacak!

Ama diğer şekli ile bizim olmayan, bize verilen bu nimetleri dağıtırsak hem de yüksek ve karşılığını, dağların bile kaldıramayacağı bir sevap, kazanacağız ve yüceler yücesi Rahman’a, bu ruhu istediği şekilde teslim etmiş olacağız İnşallah.

Ha yolumuza çıkan dikenleri günahları, yüce Rahmandan yardım ile az gayret ile temizleyeceğiz. Bazen yardım geç gelse de istemeye devam, istemeye candan devam. Umutsuzluk hiç yok, fazla güvenmekte yok kendimize, orta karar da olacak ve sadece yüce Rahmana güveneceğiz ve ondan isteyeceğiz.

Yüce Rahman’dan her an her saniye isteyin ama sabırla bekleyin ve yolumuza devam ederek. Bazen de her zaman tövbe kapısında bağdaş kurarak, namaz da secde ile yüceliği sonsuz yüce Allah'ın kapısın da durarak bu hayatın yolunda yürüyerek sonlandıracağız. Umarım karışık anlatmadım.

Bu benim düşüncelerim, öylesine bir fetva falan değil bunlar ve yanlış anlaşılmasın, sizler gibi az biraz karalayarak- yazmayı nasip eden Yüce Allah’ın izni ile- karalayan birisiyim. Günahlarının çokluğuna ağlayan, tövbe kapısında bağdaş kuran, sıkıntılar ve ferahlıklar içinde bazen Rahmanı unutarak bazen de onun ile yürüyen birisiyim. İnşallah.

Anlamayan varsa veya yanlış bir anlatım varsa yazmanızı rica edeceğim. Allah'a emanet olun selam ve dua ile kardeşlerim.


Mehmet Aluç

Hayatta yaşamanın şifresi

Hayat ve yaşam içinde yaşar iken çoğu zaman hayatı anlamsız ve değersiz buluruz. Ve sanki hayat ve yaşam bize ters köşeden, bakıyormuşçasına baktığını düşünürüz. Bizde bu karmaşık anlamsız duygularla, hayata da aynı gözlerle bakar ve yanlışlığın uçurumuna düşer ve yuvarlanır aynı hata ile devam eder gideriz.

Aslında düşünelim, önümüzde kısa bir yol var ve dümdüz olan bu yolu yürümek var, aynı monotonlukta ve aynı duygular içinde, bu yolun sonuna ulaşmak bizi derinde sıkar ve üzer.

Birde bu yolun etrafında dikilmiş yollar ve duyguların var olduğunu düşünün, bunlar hastalık(arkasında şifa) sıkıntılar(arkasında ferahlık) vs… vs bunlar ile biz yol arkadaşlığı yaptığımızı düşünün ve bu anda da yüce Allah’ın, hep bizim ile olduğunu da unutmayalım.

Bu iki adımlık yolu, bu hengâmeler veya içinde değişik duygular ile yolun sonuna yürüdüğümüzü düşünün.

Şimdi hep zenginlik ile yaşarsak bir süre sonra usanacak ve stres ve travmalar yaşayacağız, hep fakirlik ile yaşarsak da aynı travmalar yaşayacağız ama yüce Rahman’ın Lütfü keremi ihsanı… Öylesine sonsuz ki bizleri sıkılmayalım diye bu uğraşları yolumuzun önüne döşemiş ve her an yardımı da hazır ve biz bu yolda bazen sıkılarak, bazen neşelenir bazen üzülür bazen güleriz bazen tökezlenir kalkarız… Bunlar ile yürürüz öyle değil mi?

Ve elimizde sermayesiz mallar ile bunlar mı nedir? Gönlümüzdeki sevgi, kazandıklarımız, yardım, hissiyat… Bu duyguları bu yolda harcayarak kazanç elde ediyoruz ve bunu Lütfü düşünebiliyor musunuz? Şöyle bir dakika düşünün ve aklınız nura ışığa boğulsun! Allah’u Ekber..

Bizden istenilen, bu hayatın yaşamın sonuna doğru yürür iken, elimizde sermayesiz yüceliği sonsuz Allah’ın vermiş olduğu güzellikleri dağıtmak, yardıma muhtaç olanlara yardım ederek, yıkılanı inşa ederek imkânımız dahilinde oda yoksa tatlı bir söz ile… Bu yaşamı sonlandırmak. Bu kadar açık ve basit.

Dağıtmaz ise ne olacak? İçimizde çürüyecek ve onların yanına kin nefret duyguları ile dolduracak ve o güzellikleri boğmuş olacağız ve yolun sonunda elimiz boş gideceğiz ve hiçbir kazancımız olmayacak!

Ama diğer şekli ile bizim olmayan, bize verilen bu nimetleri dağıtırsak hem de yüksek ve karşılığını, dağların bile kaldıramayacağı bir sevap, kazanacağız ve yüceler yücesi Rahman’a, bu ruhu istediği şekilde teslim etmiş olacağız İnşallah.

Ha yolumuza çıkan dikenleri günahları, yüce Rahmandan yardım ile az gayret ile temizleyeceğiz. Bazen yardım geç gelse de istemeye devam, istemeye candan devam. Umutsuzluk hiç yok, fazla güvenmekte yok kendimize, orta karar da olacak ve sadece yüce Rahmana güveneceğiz ve ondan isteyeceğiz.

Yüce Rahman’dan her an her saniye isteyin ama sabırla bekleyin ve yolumuza devam ederek. Bazen de her zaman tövbe kapısında bağdaş kurarak, namaz da secde ile yüceliği sonsuz yüce Allah'ın kapısın da durarak bu hayatın yolunda yürüyerek sonlandıracağız. Umarım karışık anlatmadım.

Bu benim düşüncelerim, öylesine bir fetva falan değil bunlar ve yanlış anlaşılmasın, sizler gibi az biraz karalayarak- yazmayı nasip eden Yüce Allah’ın izni ile- karalayan birisiyim. Günahlarının çokluğuna ağlayan, tövbe kapısında bağdaş kuran, sıkıntılar ve ferahlıklar içinde bazen Rahmanı unutarak bazen de onun ile yürüyen birisiyim. İnşallah.

Anlamayan varsa veya yanlış bir anlatım varsa yazmanızı rica edeceğim. Allah'a emanet olun selam ve dua ile kardeşlerim.


Mehmet Aluç

Hayat ta yaşamın şifresi

 Hayat'ta yaşamın şifresi

---

	Hayat ve yaşam içinde yaşar iken çoğu zaman hayatı anlamsız ve değersiz buluruz. Ve sanki hayat ve yaşam bize ters köşeden, bakıyormuşçasına baktığını düşünürüz. Bizde bu karmaşık anlamsız duygularla, hayata da aynı gözlerle bakar ve yanlışlığın uçurumuna düşer ve yuvarlanır aynı hata ile devam eder gideriz. Aslında düşünelim, önümüzde kısa bir yol var ve dümdüz olan bu yolu yürümek var, aynı monotonlukta ve aynı duygular içinde, bu yolun sonuna ulaşmak bizi derinde sıkar ve üzer. Birde bu yolun etrafında dikilmiş yollar ve duyguların var olduğunu düşünün, bunlar hastalık(arkasında şifa) sıkıntılar(arkasında ferahlık) vs… vs bunlar ile biz yol arkadaşlığı yaptığımızı düşünün ve bu anda da yüce Allah’ın, hep bizim ile olduğunu da unutmayalım. Bu iki adımlık yolu, bu hengâmeler veya içinde değişik duygular ile yolun sonuna yürüdüğümüzü düşünün. Şimdi hep zenginlik ile yaşarsak bir süre sonra usanacak ve stres ve travmalar yaşayacağız, hep fakirlik ile yaşarsak da aynı travmalar yaşayacağız ama yüce Rahman’ın Lütfü keremi ihsanı… Öylesine sonsuz ki bizleri sıkılmayalım diye bu uğraşları yolumuzun önüne döşemiş ve her an yardımı da hazır ve biz bu yolda bazen sıkılarak, bazen neşelenir bazen üzülür bazen güleriz bazen tökezlenir kalkarız… Bunlar ile yürürüz öyle değil mi? Ve elimizde sermayesiz mallar ile bunlar mı nedir? Gönlümüzdeki sevgi, kazandıklarımız, yardım, hissiyat… Bu duyguları bu yolda harcayarak kazanç elde ediyoruz ve bunu Lütfü düşünebiliyor musunuz? Şöyle bir dakika düşünün ve aklınız nura ışığa boğulsun! Allah’u Ekber.. Bizden istenilen, bu hayatın yaşamın sonuna doğru yürür iken, elimizde sermayesiz yüceliği sonsuz Allah’ın vermiş olduğu güzellikleri dağıtmak, yardıma muhtaç olanlara yardım ederek, yıkılanı inşa ederek imkânımız dahilinde oda yoksa tatlı bir söz ile… Bu yaşamı sonlandırmak. Bu kadar açık ve basit. Dağıtmaz ise ne olacak? İçimizde çürüyecek ve onların yanına kin nefret duyguları ile dolduracak ve o güzellikleri boğmuş olacağız ve yolun sonunda elimiz boş gideceğiz ve hiçbir kazancımız olmayacak! Ama diğer şekli ile bizim olmayan, bize verilen bu nimetleri dağıtırsak hem de yüksek ve karşılığını, dağların bile kaldıramayacağı bir sevap, kazanacağız ve yüceler yücesi Rahman’a, bu ruhu istediği şekilde teslim etmiş olacağız İnşallah. Ha yolumuza çıkan dikenleri günahları, yüce Rahmandan yardım ile az gayret ile temizleyeceğiz. Bazen yardım geç gelse de istemeye devam, istemeye candan devam. Umutsuzluk hiç yok, fazla güvenmekte yok kendimize, orta karar da olacak ve sadece yüce Rahmana güveneceğiz ve ondan isteyeceğiz. Yüce Rahman’dan her an her saniye isteyin ama sabırla bekleyin ve yolumuza devam ederek. Bazen de her zaman tövbe kapısında bağdaş kurarak, namaz da secde ile yüceliği sonsuz yüce Allah'ın kapısın da durarak bu hayatın yolunda yürüyerek sonlandıracağız. Umarım karışık anlatmadım. Bu benim düşüncelerim, öylesine bir fetva falan değil bunlar ve yanlış anlaşılmasın, sizler gibi az biraz karalayarak- yazmayı nasip eden Yüce Allah’ın izni ile- karalayan birisiyim. Günahlarının çokluğuna ağlayan, tövbe kapısında bağdaş kuran, sıkıntılar ve ferahlıklar içinde bazen Rahmanı unutarak bazen de onun ile yürüyen birisiyim. İnşallah. Anlamayan varsa veya yanlış bir anlatım varsa yazmanızı rica edeceğim. Allah a emanet olun selam ve dua ile kardeşlerim. Mehmet Aluç

BİR OLAN ALLAH(C.C.)

BİR  OLAN ALLAH(C.C.)

 İnsan tek başına çıktığı hayat yolculuğunda çekil ışıltısı ihlasla

Türlü duraklardan aldığı enerjilerle beslenerek özlemle sarıldığı Kuranla

Yaşam macerasına doğruluktan sevgi sevdanın kıvılcım belleği sünnet ile

Resulden ayrılmadan gülerek masumiyetle devam eder

 Bu kıyamlar onu biçimlendiren yol gösteren ışık

Avuçları yüreği dudakları duaya açık

Ruhunun her hücresinde aklanma yalvarışıyla tövbe kapısında

Yaşamın başlangıç bitiş noktası olarak kabul edilen iman ile teslimiyet ile

Tüm doğrultusunu yönünü belirleyen nurlu yolda

Allah’a Resule yürüyen sadık kuldur

 Bu iç yolculukta taşları asıl yerine oturtan Kuran sünnet ile açılan yoldur

Görünüşte bir kimlik kazanan bu süreçte yalnız Allah’a dayanan kuldur

Sonucunda ise insan bütünüyle toplumun bir parçası olarak

Haksızlıklara karşı imanı ile ilerleyen kuldur

Varlığın kendi varlığını Yüce Allah’ın varlığında yok etmesi,

 cennetten yoldur

Allah'ı bilmek nasıl olur?

Kâinatın yaratılışı nasıldır?

Biz neyiz?

Niçin geldik dünyaya yaşamaya?

Ne için?

Neden?

Yaşamımızın anlamı

Var olmanın aslı

Gerçek, başlangıç ve son nelerdir?

Bu ve bunun gibi fizik ötesi sorulara

Kuran sünnet ile cevap vermeye çalışan kuldur

Tek varlık olan Allah kendisini görecek gözler

Sevecek gönüller istemiş ve kâinatta bilinmek istemiş

Dediği hakiki mümindir

Allah'ın bir görüntüsüdür halifesidir

Öyleyse insanlar arasında

Renk, inanç, dil, ırk gibi ayrımlar yapmak anlamsızdır…

Mehmet Aluç