Gönlü Güzel İnsanla Olmak

Beni bilenler gönülden sevdiğimi bilirler

Rabbim hak yolda sana varanlardan eyle beni

Bunu Rahman bilir derim âmin derler bana gülümserler

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Rabbim hak yolda bizleri gidenlerden eylesin

Hak yolda insanlara gülümseyenler'den etsin

Hak yolda hak yolu bilip görenlerden eylesin

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Gönül gönlü güzelin gönlünü okursa

Gönlü güzel insan karşımda gülümseyerek durursa

Koşar sarılırım bu çok olan günahımla Rahman kavuşturursa

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Gönülden sevenin bir tek sözü başım üstüne

Hak yolda yürümek onunla isterim bütün gücümle

Rabbim vardırsın gönülden seven hak yolda yürüyenin kapısına

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Gönül dostu ile olmak hem kolay hem de zordur

Hak yolda hakka yürüyen ne güzel kuldur

Ya Rabbim hak yolunda yürüyen kulunla beni buluştur

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Kul Mehmet’im hak yolda ol bitirme ömrünü

Gönlün de açtır dostun için cennet gülünü

Hak yola çevir sen artık ne olur yönünü

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Avuçlarımda ki Duama Âmin Demeden

   Oysa hasretin izlerini gönlümün derinliklerine gömmüştüm, cama anlımı dayayınca izleri bellimi oluyor camda, yansıyor mu gönlümdeki hasret, bana aitti bu hasretim seninle başlayan ve devam eden… Sen gelmeyince bitmeyecek olan yakan… Gözlerim hep hasretin uçurumlarına dalıyor çok mu belli oluyor? Demet demet hasret diye seni gönlümde biriktiriyorum, gönlümün tarlasına seni ekiyorum uzaklarda hissedebiliyor musun bilmem, gerçi hissetmek olsaydı sende, gönlümdeki sarayımda seni ne kadar sevdiğimi görür ve gitmezdin!

   

Yoruyor bitap düşürüyor bu hasret beni, sen yoksun yanımda, sakın şikâyet sanma sizlerde sanmayın sakın sadece yaptığın yanlışın gerçeğini görmen için, bir dilleniş bir yol haritası olarak gör bu sözlerimi… Giderken terk edip gittin mi sandın kopardın gönlümü beraber aldın da gittin, şimdi yeri bom boş, belki kal deseydim ama sen kalmaya layık değildin ki, gitmek senin için bir arzu istekti, yanmaktı yanmanı istemedim ama yanmadan da ayıkamazsın bilemezsin diye kal diyemedim...

  

Vuslat bu âlemde olmaz bilmen gerekir, ben dönmeni bekliyorum senden, gidenler dönmez, terk edenler pişmanlığı ile geri döner anla artık bunları… Hasretin sokaklarından yürürken pişmanlığını yazıyorum sokaklara, belki gelir görür okur ve anlarsın diye… Bir damla gözyaşı döker etrafına değil de gönlüne bakarsın ve içinde hala benim olduğum gerçeğini görür, avuçlarımdaki duama âmin demeden önce bana doğru koşarsın gelirsin koşa koşa… Bir şafak vaktinin serinliğinde sana bakan gözlerimin içinde hep kendini bulacaksın, işte bu nedenledir ki sen gönlümde hiç kaybolmayacaksın sen kaybolsan bile yanımda… Sevmeler böyledir, emanete sahip çıkmak böyledir. Her sabahın seherinde secdeye vardıktan sonra, sana gönderdiğim gönülden davetime icabet et ve gel, kapım sana her zaman açık, senin kapın bana kapalı olsa da gel… Yetimleri nasıl yetimlik sarsmıyorsa ve Yüce Rabbim onları da bizleri de koruyorsa her an her saniye, hasretinde beni sarsmıyor, yüreğimdeki sana sadece bir parça daha uzak kalınca, sevmelerin vuslatın kavuşmaların dönmelerin ne kadar güzel olduğunu hatırlatıyor…

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-   

Tefekküre Doğru Git Sen

Yine dolandın dünya malına yine nefsim

Yetmedi mi artık bak cebin doldu doymadın

Bir faydan oldu mu hiç insana söyle nefsim

Bir duaya el açıp âmin bile demedin

Sendeki mal sevdası ahrette dert kavgası

Kibrinle çamura bat yanarsın açıkçası

Bendeki aşk sevdası sendeki mal kavgası

Bir duaya el açıp âmin bile demedin

Rahmanın rahmetinde hep kaçtın ne anladın

Hiç durmadın koştun sen mal mal dedin ağladın

İnsanda onur şeref var diye hiç bakmadın

Bir duaya el açıp âmin bile demedin

Gece gündüz zevk sefa hiç gelmedin imana

Mim gibi sen eğildin vav gibi hep büküldün

Elif gibi sen doğru olmadın sen ey nefsim

Bir duaya el açıp âmin bile demedin

İmtihanla yoğruldun Aşk’a doğru koşmadın

Mezar çağırdı ibret için dönüp bakmadın

Ben oraya hiç girmem dedin yakalandın

Feryat ile figanla şimdi sen yalnız kaldın

Kul Mehmet’im nefsine inanma at çukura

Dilsiz kalırsın her an keser yüksek fatura

Mahşerde mahcup eder giy yırtık sen kundura

Tefekküre doğru git sen atma yazı tura

Nefis çıkar yoluna elinde kasatura

İmanınla devam et at onu uçuruma

Mehmet Aluç

İMAN İLE BİLİNİR-1

İMAN İLE BİLİNİR-1
İman ile ihlâs-ı şerif kapısından girilir

Perde kapanır ve gönül bahçesinde kalınır

Dikilen burada feyz-i ilahi ile nurdan damlalar

Nur damlaları ile sulanır marifet çiçekleri



Sarar kokusu âlemi ve görür gönül gözü ile gizli tecellileri

Gönülde seyretmeye başlar tefekküre dalar gizli, gizli geceleri

Ekilen çiçeklerin kokusunu aldıkça ve ekeni tefekkür eder gizli, gizli geceleri

Gönülden arar gönlüne ve âleme bu manaları veren Rabbinin adını heceler gizli, gizli geceleri



Hakka giden yolda yolculuk başlar zevk ile

San kalbini çanak anten ve dönsün Rabbine şevk ile

Cenabı-ı hakkın nurlarına ve feyzine alsın zevk ile

Bilir Rabbi her an her yerde hazır her haline nazırdır, bilir bu iman ile

Oldu marifet çiçekleri marifet fidanları bu iman ile

Bakarken bu fidanlara Allah-u Teâlâ'nın varlığını her yerde his eder bu iman ile

Seyrederken anlar ve bilir Sebep-i mevcudat olan Peygamberin(S.A.V.) nurundan olduğunu bu iman ile

Zira Allah-u Teâlâ kendi Nurundan onun Nurunu, o Nuran'da kâinatı yarattı bilir bu iman ile

Seyreyler ilah-i Tecelli yatı seyreyler zevk ile bu iman ile

Kendini de kontrol altında bulundurulduğunu da bilir bu iman ile

Az ilerde Resulullah Aleyhi selamın muhabbeti tecelli eder bu iman ile

Zira Allah-u Teâlâ kendi Nurundan onun Nurunu, o Nuran'da kâinatı yarattı bilir bu iman ile

(Rabbim cümlemize nasip etsin bunları. Âmin)
Mehmet Aluç