Geliyor Milletçe Osmanlı Tokadı

Batı nefreti ile tarihin gözüne sokarken çomağı çarkına

Ecdadım Osmanlı ve diğerleri hemen vardılar bunun farkına

Vardılar dimdik başları çelikten iman göğsünde korkusuzca yanına

Hop dediler bu iş böyle olmaz sille tokat giriştiler değer vermediler canına

Batı ne oluyor kim geliyor demeye kalmadan oldular darmadağın

Ezdirmediler canları bağları açtı taze taze güller gönüller ile dağların

Emanettir bu dünya insanı ile bize haktan bu böyle bilindi

Ona el uzatan yıkmaya çalışan bir nefeste toprağa kafa üstü dikildi

Silindi âlemde gönülde korku ile o an endişe

Zalim düşman batı bir anda kaybetti her şeyini yediden yetmişe

İnsanlık hasret kalmıştı zaten gönülden gelecek bir gülüşe

Kavuştular ecdat ile gülüşe âlemi sardı koskocaman bir neşe

Bugün yine batı kudurmuş nefreti ile koşar yıkmak ister

Onlar yine yeniden yıkılmak silinmek için Osmanlı tokadı ister

Geliyor 16 Nisanda Milletçe güzel bir Osmanlı tokadı

Ondan kudurmaya yıkılmaya başladı ondandır bu hırçın telaşı

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Sözlerim-3-

    

Keşmekeşlik

Öylesine keşmekeş’lerin içindeyiz ki ve farkında da değiliz ki, sevsek sevdiğimizi üzüyoruz kalbiniz kırıyoruz, farkına varmıyoruz sevmeyi bilmiyor diyoruz! Hatamızı bilsek özür dilemeyi bilsek gideceğiz de, birde acaba aynısını yaşar mıyım kuşkusu sarıyor bedeni ruhu düşünceyi! Kaldık mı sap gibi ortada, uçuruma düşmemek için geri adım atarken insan şüpheye düşer mi tabi ki hayır! Hatta biz uçuruma kendi gayretimizle düşsek acaba arkadan iten mi vardı diye, uçurumdan uçarken dönülmez ama biz gayretle döner iteleyen kimdi diye bakarız!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vakti Olmalı İnsanın

İnsanın, ağlama kendini dinleme farkına varma pişmanlığını fark edip düşünme insanlığın derdine çare olma adına, bir saati anı vakti olmalı diyorum ama inanın o anlar saatlerde boşa televizyon karşısında, evlenme programında ki sahte olan kavga ve çekişmeleri seyrederek bitirirdik.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Anlamsızlık Ve Huzur

İnsan doğarken her şey vücuduna Allah c.c. eksiksiz yüklenmiştir. Doğduğumuz da bizim için olan bir dünya var ama bizim yaşamamız için müsait değil, hatta hiç birimiz için müsait değil. Aslında bu dünya yaratılırken de içine eksiksiz her şey huzur güzellik vs. yüklenmişti ama onu biz insanlar, acımasızlıkla kendi doymazlığımızla öylesine değiştirdik ve parçaladık ki içinde huzurla yaşamaya imkân yok, hatta huzurun “h” harfi bile yok. Anlamlı olanı anlamsızlıkla değiştirince, insanda haliyle anlamsız değersiz oluyor. Bir süre sonra anlamsızlıklar da insanı boğuyor lakin bu defa anlamsızlığı yıkacak bir değer ortada yok ki onunla anlamsızlığı yıksın ve huzura erişsin!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Şimdi Söyledim Diye Birde Kızarsın

Ameller yok kopmuş gidiyor bedenler

Namaz niyaz karanlık gölgeler içinde

Dinden haberin yok din ne söyler bilmezsin

Müslüman’ım dersin gezersin

Müslümanlık öyle değildir yanlış yolda gidersin

Şimdi söyledim diye birde kızarsın

Herkes kendi eliyle oynar bahtı karayı

Sonrasında ağlar kaderden der utanmaz

Farkına varmayı unutmuş nefis şeytan peşinde

Varlık gününde ağa paşa yaklaşmaz kimse yanına

Karanlık koridorlar açar gönüllere ışık olmaz yarına

Kapatır tüm güzelliğin kapılarını utanmaz edepsiz

Bir anda kalır karanlıkta figan feryat ile yok mu ışık der

Dara düşer koşar Rahman’a derman aramak için

Kapattın bütün kapıları kapı ne ararsın derman ne ararsın

Umursamazlığınla zalim rolünü oynarsın

Helalden değil haramdan çarpar çırparsın

Hakkın olmayanı alır gönülleri parçalarsın

Şehrin kavşaklarında harami gibi beklersin

Soluksuz kalınca soluk için Rahman’a koşarsın

Alacak soluk mu bıraktın soluk ararsın utanmaz

Kış gününde baharı yaşarsın evinde

İnsanlara da kışı yaşatırsın yaz gününde

Yenik düşmemek için kurnazlıkla iş görürsün

Ayağın taşa takılır yenik düşersin feryat edersin

Kalkmak için Rahmana koşarsın utanmaz

Kalkması için kimin elinden tuttun rezil

Ondan sonra kalkmak için el ararsın edepsiz

Doğru söz söyleyene muhalefet eder yalanlarsın

İşine gelince doğru söylüyor diye yanına koşarsın

Kul Mehmet’im der ki sen kendini kandırırsın

Güzel hatıraları beğenmez yakar yok edersin

Sonra hatıraların güzelliğinden söz edersin

Yalnız başına kalınca yalnızlığı kadere söylersin

Dansöz gibi kıvraklığın elbet son bulacak

Cehennem ateşinde yanarken kor alev

Kıvranmaya yerin dahi olmayacak

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-