Mazlum ile olan Uzun Adam-2- (Recep Tayyip Erdoğan) İthaf Şiirim

        (Boyu değil gönlü eli uzun mazluma uzandığı için)

İnsanlar olmuşken yürekten delik deşil

Kalmamış yıkılmayan eşik

Ağlarken bombalar altında bir bebek

Parçalanırken beşik

Kimisi derken unut insanlığı

Bakın kendi keyfinize

Olmuşlarken zalime içteki düşman köle

Kimdir söyleyin bunca züppe böyle

Çıktıkları işgal ettikleri yıkılır o tepe

Mazlumun insanlığın yanında bir yiğit

Recep Tayyip Erdoğan yanında

Dik duruşuyla merhamet akar kanında

Mazlumun derdi canında aklında

Yıkılmaya çalıştıkça o

Allah C.C. izniyle yıkılmayan

Yıktırılmayan zalimle bir olmayan

Gözlerine çomak sokan

İmanla nur Nebi peşinde koşan

Nur Kur’an’la olan

Derdi insanlık ve mazlum

Dünya onunla onunla olanlarla titrer

Ey zalim bekle daha neler göreceksin neler

Senin işin Rabbim yardımıyla yıkılman kolay imiş

Seni böyle kirli paran şişirmiş

O paran seni nasıl pis göstermemiş

Nasıl görmeyenlere şirin göstermiş

Ah kirli kâğıt para parçası parçalanasın

Zaten parçalanıyorsun

Yığıldıkça ey para bir işe yaramıyorsun

Mezarda bile geçmiyorsun

Başladı kutlu sefer

Kırılacak ey zalim sendeki eller

Açıldı gözler bitişin yakın

Kıçına girmiş yağlı kazık

Ondan bunca kin sende gezer

Patlatırsın canlı bomba

İnsanlık sende ne gezer

Anlamazsın sen yazıktan anlarsın kazıktan

Kıçında patlayacak kaçacak

Olmayacakta sanma olacak

Artık yalnız yatma kin nefret sahibi

Yalnız yatsan da kesildi cehenneme biletin

Mezarda ilk seansın ilk gösterin

Biletin tek kişilik locadır yerin

Gala ahirette muhteşem alev dolu olacak muhteşem

Ondan sonra ateşin hazır seni bekliyor

Birkaç saat değil sonsuz bir azapla dolu

Zevkini çıkar yanarken

Çekinme yer geniş

Mazlumların alkışı yükselirken

Oskarlık cehennem filmin başlıyor

Çok iyi çekmişsin tek oyuncusu sen

Herkes biliyor

Gireceksin şimdi mezara

Gökteki melekler mazlumlarla beraber

Ellerinde kibrit

Ateşini yakmak için bekliyor

Bu ne yoğun bir yakma ilgisi

E kendin istedin

Kendin çektin

Ama hakta ettin yani

Ey Millet sahip çık sana sahip çıkana

Gece gündüz insanlık mazlum için uykusuz yatana

Yoksa yazık olur atanın bıraktığı vatana

Zalimle olan içteki düşmana et dikkat

Ey içteki düşman yazık değil mi insana

Nedir bu nefret

Ayaklarında zincirden pranga görsene

Ey köle haydi onun emrinden ayrı yürüsene

Bakalım değerli misin değil misin?

Değeri bilmeyen değerden ne anlar

Silkelen kır parçala prangalarını

Kavuş özgürlüğüne

Var merhametin deryasında ol merhamet ile gül

İşte karşında millet

Millet varsa merhametli olmaz zillet

Var vatan için koş varken millet

Yoksa bitirecek seni sendeki nefret ile bu kölelik denilen illet

Boşa da yazılmadı istiklal marşı da ey millet

Kim olursa olsun adam gibi adam olsun

Kaypak olmasın

Züppe olmasın

Satılmış olmasın

Zalimin şakşakçısı olmasın

İnsan gibi insan

Yüce Allah’a kul olsun

Nur Kuran Nur Resul ile olsun

İman eden olsun

Mazlumla insan derdi ile dertlenen olsun

Odur kardeşim

Odur adamım

Odur kadim dostum

Canıma can

Kanıma kan katan can

Gülüşüyle merhametiyle güldüren insan olsun

Dava mazlum İslam imanla mazlumla var olmaksa

Ölüm imanlı olanın imanına sarılışsa

Allah C.C. kul olmak Gül kokan Resule varmaksa

Nedir ki bu yolda ki çile ölüm

Gönül dostu Mevla’nın dediği gibi

Bir şebi-i aruz değil midir ölüm

Gerisi yalan iken yakar iken iki gözüm

Boynu bükükse ağlayansa mazlum

Ona koşan Müslüman Allaha derse kulum

İşte budur onunla yolum

Biçare mazlum benim kardeşim canım ruhum vatanım dostum

Açılan sarılan can iki kolum

Ölüm uykusunda uyandıran bir durum

Allah C.C. izniyle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Devam edecek inşallah

Aciz olduğunu anla

Yürek yanar pare pare

Bu derde vardır çare

Yüce Allah her derde çare

Var git Yüce Allah’a ey biçare

Çaresizlik sendedir ey kul

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Az ter dök çabala

Hayatı dikkate al olma budala

Yeter artık konma daldan dala

Hayatı yavaş takip et koşma dörtnala

Hayatı kandıramazsın olma ukala

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Başkasına lezzet ver ki lezzeti tadasın

Hayat yolunda yürürken yalnız kalmayasın

Nefis şeytanla oynayarak günaha dalmayasın

Pare pare dökülürsün nefis şeytanla yanmayasın

İnsan değerini kıymetini bil ki yarınsız kalmayasın

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Bir mana sarayıdır bu dünya nefsinden yana olma

İman ile ol hem dünyada hem de ahiretinden uzak kalma

Her şeyin çözümü iman ile gönüldedir boşa arama

Yüce Allah imanı verdi uzat elini al gönlüne uzaklara kaçma

İmansız kalarak nefis şeytanla kalma dünyanı sakın yakma

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Kul Mehmet’im iman ile ne alırsan odur hissen

İmandaki lezzeti tadı bir bilsen

İman ederek inşallah ölüp gitsen

Azrail can almaya gelirken gülümsesen

İmanın lezzetini tadan bu canla ölüp ölüp dirilsen

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Maşallah

Aşk ile nur bakışların oldu nurani

Gönül güzelliğin ile açma kapılardan hicranı

Aşk ile isterim sürelim bir ömür boyu devranı

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Herkes suçlar buluruz suçu felekte

Aslında yapılan işler bilinmez kelekte

Aşk sevgi dersen bulunur  yürekte

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Unutur bilmez hep gözü yüksekte

Ne yapsın bu kula söyleyin felekte

Gece gündüz hep yer işi gücü keleklikte

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Gerçek niyetini söyle sen biz bilek

Seninle ağlayıp seninle beraber gülek

İnsan yürekte sevmezse nereye gidek

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Gel ey insan sevelim olmasın gönül harap

Harap olan gönül çeker her daim ıstırap

Daha fazla yıkılmazsın yazıktır o mihrap

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Ayağımız altında bir gün kayar zemin

Dün sağlamdı şimdi öldü derler demin

Bu dünya âlemi düşün bakalım kimin

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Aşk ile imanla yürüyelim olalım emin

Doğru yolda olan eder güzel tahmin

Doğruları yaz düşmesin elde kalemin

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Aşk iman kullara Rahmandan ihsan

Kendini bil Rahmanı tanı sen insan

Boşa geçmesin yazık olur bunca zaman

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Üç günlük dünya dört günlük yapma hesap

Nur Kuran indi işte sana yol işte sana nur kitap

Ölümden sonra vardır unutma zorlu bir hesap

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Yazık değil mi gözde akar giryan

Çıplak geldik gideceğiz sanma üryan

Aşk iman ile yürüsün bu dünyada kervan

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Eser gönlümüze her sabah soğuk rüzgâr

İnsanda az bulunmalı tertemiz ar

Yoksa âleme her mevsim yağar kar

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Bu cana gelir ölüm ansızın

Hayatı yaşamayalım aldırmaksızın

Aşk iman en güzeli budur akla yatkın

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Kul Mehmet’im sev gönülleri olsun Ruşen

Açılsın gönül bahçelerinde rengârenk Gülşen

O zaman bak bakalım değişmeyen olur değişen

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ruşen: Aydınlık, parlak

Gülşen: Gül Bahçesi

Giryan: Gözyaşı

Üryan: Çıplak

Şiirlerle Yolculuk-3-

Yandı yürek pare pare

Var git selam söyle yâre

Hasrete yârden başka var mı çare

Kabul et o yârin aymaz halini

Bulamazsın onun gibi dengini

Var mı senin gibi bu dünyada zengini

Bunu bil kırma yârin sen kalbini

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Buruk Bakar Yetim

Gönlün etrafı çevirmiş derin kapkara mezarlık

Feryada koşan nedir bu sendeki acımasızlık

Hiç mi kalmadı gönülde merhamet eden insanlık

Buruk bakar yetim sahipsiz kalan eş biten umut              

Titremiyor yürek niyetler almış uçuruma koşuyor

Zalim vicdansızın ekmeğine yağ sürmeye koşuyor

Yıkılır yürekler yanar canlar nasıl nefretle coşuyor

Buruk bakar yetim sahipsiz kalan eş biten umut

Maziyi silen silik yarınsız karanlıkla nasıl mutlu olur

Vatanın her taşında feryat yürek yakar bu nasıl insanlık

Böylesine nefret kin bir gönülde nasıl bir yazgı olur

Buruk bakar yetim sahipsiz kalan eş biten umut

Kul Mehmet'im bu acıyı var mı açıklayan bir tercüman

Etrafı nefretle nasıl kaplar kara kapkara bir duman

Nasıl kırıldı böyle gönüller nefret eline düştü halimiz yaman

Buruk bakar yetim sahipsiz kalan eş biten umut

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kalmadı Yakmadığın Can.

Ne bakarsın yürek yakarsın

Sağımdan solumdan geçersin

Git dersem gitmezsin

Söyle sen ne istersin

Akıtırsın yüreklerde kan

Kalmadı yakmadığın can

Kalbinin hayâ mührü sökülmüş

Aldatmanın kıymıkları yüreğine batmış

Her çıkarttığın da birisine saplarsın

Uğultuların matemini yaşar

Matem vermek için koşarsın

Şiddetle arzularsın

Nefretle kovarsın

Ne söylersem dinlemezsin

Bakarsın yürekten

Yakarsın kaçarsın

Ben yoruldum senden kaçmaktan

Sen yorulmadan yakmaktan kaçmaktan

Ne istediğini bilmezsin

Deliler gibi gezersin

Güzelliğinle gönülleri kesersin

Yakarsın yıkarsın sonra kaçarsın

Bakarsın yürekten

Yakarsın kaçarsın

Bayraklaşan rüyaları çaldın

Sonra gittin güldün

Bukalemun gibi renk değiştirdin

Karanlık kafile yolcularına öncülük ettin

Cehenneme inen merdivenlerde gezindin

Şimdi kendin yan bakalım

Hudutlarda salgın hastalığa yakalanan

Çaresi olmayan ihanetinle yan

Silik şahsiyetsizliğin ile kal baş başa

Şuursuz kininle yaşa

Ne söylersem dinlemezsin

Bakarsın yürekten

Yakarsın kaçarsın

Aldanmam artık sana

Bak yaptıkların geldi başa

Yalnız kaldın baş başa

Haydi, şimdi çektirdiğinle yaşa

Yaşa yaşa olamazsın gönüllere paşa

Çok söyledim dinlemedin

Yanarsın dedim kulak vermedin

Baktın yalandan yaktın yürekten

Yakarsın dedim neden kaçarsın dedim

Şimdi ağla haline gül bakalım

Yan haline gül haline

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aşk İle Olursan Her Zaman Olursun Diri

Gönlüm yar ile can ciğer ol âlem duymasın

Bağrında güller açsın aşkınla sula solmasın

Gam bağında sultan olursan sırrı sende kalsın

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Aşk için yürüyeceksen durma yolcu yolunda gerek

Aşk için unutma onu taşmak için gerek yürek

Aşkı zorlama ona uy yıkamaz onu hiçbir bilek

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Aşk ile olursan her zaman olursun diri

Taşı onu yüreğinden haydi kalma geri

Allahın gönülde nimetidir yürü daima ileri

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Gönül aşka bulaşınca olur duru

Aşkta gözyaşı olur sanma kalır kuru

Gönül çiçekleri ile dolsun yârin gamze çukuru

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Kul Mehmet'im haydi aşkın etrafından dolaş

Gönülde onunla kalmaz sanma hiç bir telaş

 Gönül ahu zar ile ağlar hele bir nazlı yardan az uzaklaş

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Misafirlikten Sonra

Yola çıkmış bu yürek

Ölümü bekler elinde kürek

Mezarı eşmek için gerekir kürek

Üç günlük dünyada misafir

Misafir dünyada olma kâfir

Kâfir mezara sığmaz o fikirsiz fikir

İman olsaydın

Az çekseydin dünyada iman ile az zikir

Zikir ile az gelirdi imanlı fikir

Kalmazdın misafirlikten sonra mezarda fakir

Mehmet Aluç-kul Mehmet

Semada rızaya ve sana koşan bendim

Baktın da görmedin mi beni sabahın aydınlığında

Gecenin karanlığında kapında bekleyen bendim

Herkes tatlı güzel uykusunda iken gülüşüne koşan bendim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Duam ile rızaya koşarken sendin benim aklımda

Duam ile merhametim ile gecenin karanlığına ışık olan bendim

Çaldım kapını açmadın tatlı uykunun sarhoşluğunda seni bekleyen bendim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Yürekler uyanmadan yüreklerindekini hisseden ben idim

Yürekleri yanar iken onlardan önce yanan ben idim

Gözyaşları yere damlamadan koşarak toplayan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Gurbet akşamlarında vuslat gülü diken ben idim

Sen vuslat demeden vuslat gülünü kapına bırakan ben idim

Gurbet akşamında dertli dertli gezenlerle olan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Bendim Yunus Emre ile gönülleri merhamet ile dolaşan

Mevlana’nın dinlediği neyi ilahi aşk ile çalan ben idim

Hacı Bayram veli ile gönülleri sulayan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Sabah ezanında nur indiren meleklerle gezen ben idim

Her dua edenlerin duasına âmin diyen ben idim

Derdi olanın derdi yüreğine konmadan yüreğimde yanan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Aşı bitmiş olanlara bir lokma ekmeğini paylaşan ben idim

Ağlayan öksüz çocuğun gözünde akan yaş ben idim

Beş vakit secdeye gidenlerle giden ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Firkat ile bana veda ederken vuslat ile sana koşan ben idim

Bir gülücük vermeyen sen yanağına gülleri açtıran ben idim

Gönlünde aşk kapısın kapatırken kapı aralığına ayağını koyan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Sana ektiğim gülleri soldurur iken bülbül olup öten ben idim

Günde beş vakit namaz için gönül kapında ezan okuyan ben idim

Gamzen de firak çiçekleri açarken vuslat çiçeği olarak açan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Bir gülüşünle semalarda koşup bana gelmedin

Gece gündüz kapın ı çaldım kapını açıp hoş geldin demedin

Beni görünce yüzün eğdin geri döndün

Senin hayallerin kurumasın diye için semada yağmurla yağan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Yoksa sevmeye niyetin çek git solan sonbaharlar gibi

Kapısı kilitli yalnızlığınla kal baş başa sol kış ayında donan ağaçlar gibi

Bana beş vakit namaz ile secdem yeter gönlümde bahar çiçekleri açtırır

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Kul Mehmet’im ömründe ağlarken gülmen için seni gıdıklayan ben idim

Be ey zalim senin için ömrümü verdim duama bir âmin demedin sana koşan ben idim

Ufuklara gözün dalar iken ufuklarda hayallerine kuş olup uçan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Baktım Ağladım Durdum Ağladım

Yaşarken binlerce can ile insan

Ayrı yollar gönüller anlaşılmaz lisan

Tek yürek olmaz iyiliğe, şer ile olur bazen

Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Gönül bahçesinde yetişir güller vermez bir deste

Biter cümle dertler sıkıntılar inan bir gülüşte

İyiliğe varmaz ayaklar bazen yürür aheste aheste

Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Tevhitle Kur’an ile yolda yürümeyen Müslüman

Ümmet düşmüş tefrikaya, zalim birlik beraberlikte

Müslüman tefrika da çeker feryat duyulmaz aman aman

Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Sinelerde kor alev yanar söndürecek su mu yok

Sorular vuslat ile buluşmaz vuslata yol yok

Alev söndürür desem de yazıktır canlara duyan yok

Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Okyanusları aştı Kuran İslam âlemi nur sardı değildi ortalık duman

Onu taşıyanlarda Müslümandı vardı sanki başka başka bir iman

Dilinde adımında nefesinde anında düşmezdi zikriydi Kur’an

 Düşündüm baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Kul Mehmet’im derim kalmadı yüzümüzde bir tebessümler

Gökyüzünde rahmet ile yeryüzüne elbette inmez melekler

Fakir kuru tahta döşek zengin kuş tüyünden döşek yataklarda yatar

Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)