Gözüne Çekilmeden Perde

İnsan bu düşer her türlü derde

Merhamet var gönülde serde

İyilik merhamet ile ol koş her derde

 Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

İnsan aynı ayrım yapma herkes aynı değerde

Gönlün arasına çekme demirden perde

Gönül sana lazım olur düştüğünde derde

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Gönül merhameti gönül içindedir iyi bil

Nefret ile kini gönülden hemen durma sil

Bir gün olur vakit yetmez biter ömürde pil

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Sakın deme arkamda yıkılmaz dağım var

Parana güvenme pul olur da yakar har

Merhametli olan cümle gönülleri sarar

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Aşk ilahîdir odur merhametin pervanesi

Aşk ile olan merhametle dertlerin olur divanesi

Nur dolar sevgi eksilmez açıktır kapısı evi hanesi

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Merhameti olmayanın gönül evi yıkıktır virandır

Bak etrafına bu dünya kime devamlı kalandır

Ölüm ahiret yoluna gitmek için kula nişandır

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Köşkten köşkten binaların var dersin sıkıldım

Zekâtını veremezsin malın, olmaz tabi ki gönül tadın

Bilmezsin aklına gelmez ölüm gidersin adım adım

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Kul Mehmet’im der ki yan gelip yatmak ömre zarar

Merhametli olmayan cümle gönülleri utanmadan satar

Bir doğrusu yoktur doğru içine bin yalan katar

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Mehmet Aluç  (Kul Mehmet)

Edebiyat Evi Buluşuyor Şöleni İle Anladım Hissettim…

Bugün Edebiyat evi buluşuyor gönüllerin şiirle buluşması şölenindeydim. Âdem Efiloğlu, Zafer Efiloğlu, Songül bulut, Karabey sarı duman, Ahmet zeytinci… Beyefendi, Rana İslam değirmenci, Songül bulut… Gülümsemesi ile karşılandım ben ve tüm gönül şiir severler birçok katılımcılar. Sultan Öz ateş, Serap hoca… hanımefendi ve diğer katılımcıların şiir dinletisini zevkle dinledik. Bu birliktelik ile ben bir şeyi anladım, şiir mutlulukmuş hece hece, mısra mısra gönül kapısını açmak gülümsemekmiş.

Gönül, yazma aşkı ile içine gülümseyerek gönüllere kapısını açınca kendisinin gülümsemesi içinmiş, kendi mutluluğumuz için gönlü güzel olanlara gülümseme imiş, şiir ile hece hece şiir, hece hece gönül kapısını mutluluğa açmakmış…

Şiir, aşk ile gönül kapısını açarak yazmak, gönlün canı imiş, insanın gönül güzelliğini berrak nehirler gibi güzelliği ile gönüllere akıtmakmış, yeni mutluluk kapısı ile ümitlerin gülümseyen yüzü ile tüm gönüllerin mutlu olması için, yazmakmış anladım.

Yüreklerdeki yoksul mahzun hıçkırıkların sesine gülümseme ile yürek olmakmış, ağlayan gözlerdeki yaşlara şiirlerini gönlünü vererek mendil olarak silmekmiş, Rahmanın gönlüne dokunarak bunları şiirle hissetmekmiş, yaza yaza hecelerle mısralarla dost yâren olarak yazarak bilmekmiş... Şu an hala yüreğimdeki o sevinç tuna nehri gibi damarlarımda coşkun bil sel gibi dolaşıyor…

Gönül kapısı şiir ile aşk ile olunca şiir oluyormuş ve en önemlisi de insanları karşılıksız sevince şiir şiir oluyormuş, mutlulukta mutluluk oluyormuş.

Şiir okuyan tüm gönlü şiir gibi berrak olan kardeşlerim, şiir okurken âdeta gönüllerinin güzelliğini, toplumun derin yaralarını, acılarını şiirleri ile anlattı ve çare olarak gönüllerin birbirini karşılıksız severek olacağını ve ve ve en önemlisi şiir, gönülde aşk varsa, aşk ile gönül kapısı hece hece açılınca mutlu olunacağını bize gülümseyen gözleri ile anlattı… Ben hiç zaman böylesine mutlu olmadım, mutluluğun böyle olacağını hiç düşünmedim… Bu etkinliğe emeği geçenlere teşekkürler ederim, anlamak bilmek hissetmek çok güzelmiş, herkese bir kere teşekkürler ederim. Selam ve dua ile…

Mehmet Aluç