Güzel Bir Haldir Sonu Ölüm Değil

Aşkın gurbet iline düştüm avareyim ben

Aşka küskün değil etrafında pervaneyim ben

Dedim derdim benim dokuz değil on dokuzdur  

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim ey sabır bu gurbet ilinde halim hal değil

Sabır dedi bu güzel bir haldir sonu ölüm değil

Haktan bir misafirdir şikâyetçi olmak akıl karı değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim yolum bire giderdi yolumu şaşırdım

Sanki dedim ben bir an aklımı eyvah kaçırdım

Dedi haktan gelene sabır et benle ol dedim

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi yolun birden ikiye vardıysa geriye dön

Aşk seni bir olan yolda bekler bu yanlış yön

Az şükür et hakka yalvar derdine de haydi sön

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim hakka ben halimi niyaz eyledim

Anladım kendin bu derdime muktedir değil          

Haktan emir aldım dedi durma önümde eğil

Bu derdi sen çözemezsin bu senin karın değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Sabır dedi bak bulmuşsun derdine şifa

Hakkın şifası gönlüne konmuş çekmezsin cefa

Al beni gönlüne artık sür sevdiğinle artık sefa

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi bu âlemde niceleri bu dertle göçüp gitmiştir

Hakkın emrine kulak vermeden ecel şerbetini içmiştir

Küçük bir dertle sanki sandın ölüm gelmiştir

Ölüm gelirse eğer bil ki kul bu âlemde göçmüştür

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Aldım bu sabrı gönlüme dedim bu nakittir

Bu derdimin çaresi bak işte gelmektedir

Âlemlerin Rabbi işte sana âleme yetmektedir

Az sabırla yoluna devam et bak ömür bitmektedir

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Kul Mehmet’im aşk kula değil gönüle iner

İçinde dert olsa da az sabırla bu dertler biter

Âlemlerin Rabbi sana bu âleme elbet yeter

Allah vermesin gönüle başka bir dermansız keder

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet

Beni Kül Etme

Başına bağlamış oyalı yazma

Kurban olam güzel karşımda suskun durma

Halim nedir diye sen sorma

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Beni sevmezsen bu gönlüm yanar

Yüreğim ağlar derinden kanar

Gurbet illere salma gönlüm sensiz ağlar

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Aşkın yakaladı yakar sinemi

Gel gir gönlüme yakma sinemi

Uzatırım sana tut ellerimi

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Bir buse versen dudaklarından

Güller açıyor taze taze yanaklarından

Yaklaş yanıma uzaklaşma kollarımdan

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Aşkla seven gönüller ağrımaz

Aşkla seven gönül gece gündüz ağlamaz

Aşkla seven sevdiğinden kaçmaz uzaklaşmaz

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Acımadın

 
Sözlerim hecelerimle sana oldu küskün
Ben değilim gönlüm naçar kaldı üzgün
Rahmete kapalıydı gönlünün kapısı açmadın
Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın
 
Peşinden koşmayla halim kalmadı
Doluya koydum dolmadı boşa koydum almadı
Yaralı gönlüme tabipler derman bulamadı
Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın
 
Seni ararken ben pişmanlığı buldum
Gece gündüz hasretlikle ağlar oldum
Gönlümde açan çiçeklerimle sarardım soldum
Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın
 
Mühürlenmiş yolların varmak imkânsız
Bu gönlüm arayıp ta bulamadı kaldı vatansız
Bir insan nasıl vicdansız olur nasıl yaşar imansız
Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın
 
Açtın hicranla dermansız bir kapı
Girmem için vermedin izin yoktur gönül kapısının sapı
Aradım bulamadım gönül de seveceğim başka kapı
Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın
 
Artık yıkılsın sıra sıra dağlar
Yeşermesin artık yeşeren bağlar
Cana can olamadıysa ölsün canlar
Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın
 
Artık bilmem giderim nereye
Kul Mehmet’im sende var secdeye
Yüce Rahman ulaştırır seni gideceğin yere
Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın
Mehmet Aluç-Kul Mehmet
 
 
 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Kimse Halim Bilmez

Yarden ayrı kaldım yar beni andı kulağım çınladı

Şehir şehir gezdim yari saklamış bana geri vermez

Anlattım derdimi dağa taşa kuşa kimse anlamadı

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Arayan aradığını bulup rahata ermez mi erer elbet

Aradığım bulunmaz bilinmez neden ne olur akıbet

Her yer bana oldu gurbet adımlarımda yok isabet

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Gülmeyen talihim gibi yollarda bana gülmez

Gelmek istemeyen gelmez şansım çağırırım gelmez

Hasret çileyi çile dertleri çağırır git derim gitmez

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Beklerim dua ile Yüce Rahmandan bir ihsan

Yanar yüreğim bedenim sinem bilmem bende ne noksan

Kurudum kaldım yok mu yudumla kanacağım bir pınar yüce Rahman

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Kururdu salkım salkım gönlümde üzüm bağım

Çökmüş  un ufak olmuş gönül dağım

Yaşadığımı hiç sanmıyorum sanmayın ki ben sağım

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Ey insanlar kalkın yari benimle beraber arayın

Alın beni talihimle kaynar kazanlarda kaynatın

Değişmez isem bulamazsam zemzemler ile yeniden yıkayın

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Gelin bakın benim asıl gönül vatanım

Bulamazsanız vatanım nerede nuruaynım

Nuruaynımsız ben param parça parçandım

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Söyleyin ey erenler seven sevdiğine kıyar mı

Sevdiğini ateşlerde yakar kor alevlerde yakar mı

Çaresiz kalıp öldüğünü bilip kör gözleri ile bakar mı

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Yolumu şaşırdım acep yolum hakka varır mı

Hak yolunda kaybettiğim yarim karşıma çıkar mı

Yar çıkmazsa yoluma kadir mevlam yaralarımı sarar

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Gelin göründe bu garip aşığa bakın ne olmuş

Yaz ayında açan tüm çiçekleri kurumuş solmuş

Bakın bakalım yollara gelen var mı vadem mi dolmuş

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Artık ben kendi kendime yetmem bir adım daha gidemem

Artık gelmezsin  çağırmasın nazlı yar çağırsa da gidemem

Artık tükendim hiç bir şeyi bilmiyorum ben bendeyim diyemem

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Artık anladım ben bu hasret ile bittim tükendim

Belki hata bendedir onuda şimdi farz edin ki bildim

Amam inanınki o nazlı yari ben kendimden fazla sevdim

Galiba çok fazla sevdim biraz hata ettim

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Artık terk ettim onunla beraber düşlerimi

Kimse barıştırmadı bu gönül ile küslerimi

Anladım ben garip bir sevendim kimse dinlemedi sözlerimi

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Aşık sevdiğine varmayınca mutlu olur mu

Hak yolunda aşk ile yürümeyen kul olur mu

Merhamet ile olmayan insan insan olur mu

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Kul Mehmet'im vardın mevlaya aramayı bırak ver bir karar

Aradın bulamadın artık aramakta bulma bir yarar

Mevla sardı  seni yaralarını merhametle gönlüne bakar

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kimse Halim Bilmez

Bu Can Sana Feda

 

Halim arz ettim yarim sana döne döne

Bir gün dönmedin zalim benim yöne

Seni çok seviyordum bilmedin aksine

Vazgeçmek için çok aradın bahane

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Bilmem ne diye beni sen üzersin

Geçip karşımda hoyratça beni süzersin

Bir söz söylemez çeker gidersin

Bir gülümsesen a güzel ölür müsün

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Söyle bensiz var mıdır bir yurdun

Söyle sen ne diye beni böyle yordun

Gizlenerek saklandım beni herkese sordun

Aradın da benden iyisini mi sen buldun

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Gel sarıl bana alemde bırakalım hoş seda

Yoksa hasret bize olacak müptela

Uzaktan bakar iken etme sakın veda

Gel seninle gülelim biz bu dünyada

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Kul Mehmet'im aradım bulamadım bir Leyla

Gece gündüz hep yaşadığım duyduğum vaveyla

Bazen aranan bulunmuyor tam anlamıyla

Artık çekeceğim günahıyla sevabıyla

Kaşlarını çatıp gittin demedin bir elveda

Çekip gittin ya yine bu can sana feda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Halim Benim (Gazel)

Gözlerim çeşme akar budur har halim benim

Seni sevmek günahım budur yar halim benim

Gece gündüz etsem de figan çarem de sende

Sevmek günahsa yârim ah dilim dilim benim

Perişan halim ayan âleme sen görmezsin

Ararım esen yelde sensin hayalim benim

İncindi gönlüm çıkar yine semaya ahım

Aşkın çilesi ile ağardı saçım benim

Gece gündüz yollarda ben seni hep ararım

Kalmadı dermanım son adımımdır bu benim

Cefam boyumu aştı duam hakka ulaştı

Figan içinde çıkmaz sesim bu derdim benim

Sensizliğe son olsun bu feryadım son bulsun

Duy feryadımı yârim uzansın elim benim

Aşkla Rahman yanında vardır benim yerimde

Senin gönül kapında neden yok yerim benim

Gönül kuşum uçtu yar artık kafese dönmez

Kapattım gönül kapım artık sevgim yok benim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ben Onsuz Bir Divaneyim

Arzu halimi söylesem o yâre anlar mı beni

Kapı önünde öksüz bırakır mı beni

Kaynıyor gönül kazanım bir buse ile söndürür mü bilmem

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

Seni candan sevmiyorum der ise

Ben bu canı nasıl taşırım canan ’sız anlamaz ise

Merhamet inmezse gül sinesine açmaz ise gönlünü

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

Viran olursa gönül evim

Söyleyin ben kime gideyim

Ak yüreğimle ben onsuz bir divaneyim

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

Aşkımı kabul etmezse o yar suç işler

Yar’ sız derdime hangi merhem çare eyler

Düşlerim hayallerim onsuz bana nasıl gülümser

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

İlahi bu aşk deryasında gezmek ne zor imiş

Gönül kapısını açmak ne kudretli iş imiş

Kul Mehmet’im senden başka yardımcısı yok imiş

Aşkınla döndüm mecnuna desem yardımınla ya ilahi

Leyla olup sarar mı acep beni ya ilahi

Mehmet Aluç

Gönlüm Sana Ben Verdim

İşte ben karşındayım, söyle yar hislerini

Giydim gönlüme aşkın, elbisesini geldim

Giymişsin yine gönlü, öldüren kefenini

Ben sana hep güldüm yar, gönlüm sana ben verdim

Bilmezsin ey yar sensiz, halim acı iledir

Bilirim yar gönlünü, ne varsa dilindedir

Beklerim ben sabırla, Rahman’dır o muktedir

Ben sana hep güldüm yar, gönlüm sana ben verdim

Kul Mehmet ahu zarla, geçse de yâr ’sız ömrün

Her zaman merhametli, gönül ile sen görün

Ey yar sen gülmez isen, gönül sen yerde sürün

Ben sana hep güldüm yar, gönlüm sana ben verdim

Mehmet Aluç