Bir Soru Bir Cevap

Güleni ağlatan

Sevgiyi alıp süpüren

Ağlatarak bitiren

Uçuruma iten

Yakıp yıkan kül eden

Doğru yolda olanı yolda çıkaran

Söyleyin sizce nedir

Bilin ne olduğunu öğrenin

Kapınızı ona kapatın

Yanına sakın hiç yanaşmayın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

1-

Akıl vicdan devrelerini toprağın altına girmeden yakan yenisini almadan vicdan pilini bitiren şarj etmeyerek yenilemeyen insan.

   Tövbe kapısında el açıp hatanın pişmanlığı ile olmak, günahı çökerten yok eden olayı hafif sıyrıklar ile feryat etmenin sesini kısarak vicdanın son sesi ile yokluktan var olmaya göç etmektir. Tövbenin armağan ettiği yepyeni sözler ve yeni yol haritası ile günaha giden yolu kilitleyerek, huzur ufkuna doğru yola çıkmaktır.Allah'a yönelerek teslim olarak acizliğini anlayan kulun, nefsanî arzuları ile olunca günah deryasına batmaktan kurtulamayacağını anlayarak, tertemiz eden yüce Allah'a pişmanlığı ile yönelerek gönlünü bağlaması yeniden dirilişle huzur ufkuna doğru yol alarak huzur ülkesine varmasıdır.

   Palavra mevsimlerini bırakarak, devresi her yalan ile sigorta artıran ve kablolarını kullanılamaz hale getirten öğüten değirmenin yanından topal olsa da kaçarak uzaklaşmak... Bedenindeki devrelerin pilini bitiren günah ve palavra sistemi her an kaçak yaparak gücün tükenmesine sebebiyet vermektedir. Toprağın üstünde kabaran hindi gibi gezinirken, az sonra altına girdiğimizde kedi gibi sessizce miyavlayarak, hindiliğin pişmanlığı ile sönen devrelerin yeniden yanması için çaresizce beklemektir.Ana sigortayı artırarak ve devrelerini toprağın altına girmeden bitiren insan ve şarj etmeyerek bitiren insan yerin altında şarj sistemi yoktur, karanlıkta kalırsın, vicdan pilini sökerek atarsan bataryasız kalır biter tükenirsin, bunu her gün kullandığın akıllı denilen, akılsızlığa davetiye çıkaran vakti öldüren telefonun pili bittiğinde şarj ederken, vicdanının pilini söküp atarken, yarın sana lazım olduğunu bilmen lazımdı. Çöken işletim sisteminin CD si dünyada vardı, yanına almaz isen yeniden format atarak, işletim sistemini kurtarman vicdani sistemin nimetlerinden faydalanamazsın mezarda ve onun devamı ahiret hayatında...


   Kendine bir yamyam kadar güvenirken her şeyi dünyada tüketerek avucunda bir şey bırakmadan önce akıl etmen gerekirdi, çökerttin virüs gibi arzularınla bitmez tükenmez hırsınla geçmişler olsun... Gerçi sana daha önceden söylenmiş olsa da duymaz ve alakadar olmazdın zaten, üzülme ettiğinin karşılığını bulacaksın orada! Tabaklardaki pirzolaya çatalı batırırken, aç olanların haline de gizlice gülerken, güldüğünü duyanı unuturken, yüreklerine iştahlı iştahlı pirzolaları götürürken aç olan komşun pirzola kokusunda geceleri uyumaz iken sen rahat yatağında yatarken, yaptığın edepsizliği gören bilen Yüce Allah'ı unuttun, şimdi mezarda aklına geldi ama tren çoktan kalktı ve sen kaçırdın...Akmayan musluk gibi vicdanında bir gram merhamet akmadığı için, kendin kazan kendin ye safsatasına inanarak, akıl ve fikir şarjörünü doldurmak yerine her an boş olanla boşa harcarken, seni yerin yani mezarın altında hüsran ile bırakacak fikirsizlikler içinde gülümserken,hiçte aklına gelmiyordu veya söyleyenleri es geçerek,başka bir yerinle gülüyordun,şimdide gül bakalım pardon oraya biraz fazla pamuk tıkanmışlar galiba gülemezsin o başka bir yerinle...Geçmişler olmasın geçirmişler olsun ...

Allah dostu odur ki, nefsine tek pay biçmez; Kırk yıl bir ekşi ayran özler de onu içmez.( Necip Fazıl Kısakürek)

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yaklaşıyor Bizi Bitiren 14 Şubat Günleri

Artık biz bitirdik Senleri benleri bizleri

Yaklaşıyor bizi bitiren 14 Şubat günleri

Bahtı karamış yanık bir kul gibiyiz

Bu fani dünyanın oyunu değil olmaz

Bu anlaşılmaz canavar arzularımızın oyunu

Kaçamadık oyununda ne sen kaldı nede biz kaldık

Dağladı ömrümüzü mutluluğumuzu bilemedik

Bize giydirdiği anlamsız hislerin karanlığı göremedik

Peşimiz sıra koştu nedense hissedemedik

Bu anlaşılmaz canavar arzularımızın oyunu

Kaçamadık oyununda ne sen kaldı nede biz kaldık

Belki de sistemin oyunu

Belki de birileri bastı düğmeye

Televizyonu kumanda ile açalım derken

Belki televizyon açtı arzularımızın kör uçurum yolunu

Acısı bol istekleri seyrettiriyorlar her gün

Güzelliği göstermiyorlar anlaşılmaz olduk her gün

Ceketi duyguları ters yüz giydirdiler bilene şimdiden

Barışmak işin yoksa 14 Şubatı bekle

14 Şubatta barışacaksa barışmasın

Onların 14 Şubatı yerin dibine girsin

Böyle dedim şimdi sokaklarda dar gelecek

Acısı bol köpüklü anlaşılmaz duygularla sarıldık

Bu anlaşılmaz canavar arzularımızın birilerinin oyunu

Kaçamadık oyununda ne sen kaldı nede biz kaldık

Parçalanmış yüreğim yârin umurunda değil

Arzuları olmadı küskün yandığımın farkında değil

İlla ister bir pırlanta 790 liraymış

Cepte yok ki 70 lira ne yapsın illa pırlantaymış

Yandık kimsenin umurunda değil

14 Şubatı çıkaranlar cendereye aldı

Sıktıkça aldırmanın peşinde

Bu anlaşılmaz canavar arzularımızın birilerinin oyunu

Kaçamadık oyununda ne sen kaldı nede biz kaldık

Parçalandık ortada kaldık kimsenin umurunda değil

Kasayı doldurmanın peşinde

Onun bunun çocuğunun yüzünde nefesi ensemizde

Kurşun döksen de gidecek gibi değil

Kışkış cinler kışkış cinler desende umurunda hiç değil

Kovalasan da gitmez evde bağdaş kurmuş

Sokakta sırtıma binmiş yürüyor kudurmuş

Takdir edilmeyen suratıyla sırıtıyor

Yaralar açar sonra sargı bezi aldırır

Yaşantımız çıra olmuş Marmara gibi yanmakta

Nereden tanıştırdılar bilmem ki seni bize sokakta

Sevgi saygı uçmuş yüreklere kim bakmakta

Bozuldu duygularımızın bekâreti hislerimiz ağlamakta

Duyan bilen anlayan yok kahır mevsimi evlerde sokaklar da

Yenilmiş gibi duruyoruz, sanki odalarda

Yüzler asık sırtlar dönük yuvalarda

Bebe ağlar yerde sürünerek kimse kucağa alarak sevmez

Tüm hedefler 14 Şubata dikilmiş bekler yüzlerimizde gülmez

Bu anlaşılmaz canavar arzularımızın birilerinin oyunu

Kaçamadık oyununda ne sen kaldı nede biz kaldık

Parçalandık ortada kaldık kimsenin umurunda değil

Evdeler ki kırgınlık çemberini kırmak için battal gazi olmalı

Oda yüreğimizde yok hayallerimizde unutuldu gitti

Kaldık mı kılıbık halimizle ortada

Çıkıp gelmez mi battal gazi kör oğlu

Kara oğlan Tarkan gümüş eyeri ile geri gelmez mi?

Değer verilmedi onlarda gitti artık yüzümüz gülmez mi?

Bıraktığı izlerde kayboldu çoktan silindi

Tezgâhlar'da boylu boyunca bekledim 14 Şubatı

Vitrinlerde para tuzağı kıramadık daha biz o çemberi

Birçok aile silindi ayrıldı arzuların anlamsızlığında

Notalarda pırlanta oldular hissizlikle kutsandı isimleri

Sığınacak bir dergâhımız da yoktur, üstelik

Büyüdükçe kanıyor yaramız

Artık biz bitirdik Senleri benleri bizleri

Bahtı karamış yanık bir kul gibiyiz

Yazmak için ne biz kaldık nede siz kaldınız

 Mehmet Aluç