Bensiz Ziyaret Edersin

Yollarımız tekrar karşılaşır buluşur muyuz ola

Tekrar karşılaşınca bakışmamız çok sürer mi ola

Belki yine aramıza ayrılık perdesini çekeriz mi ola

Yoksa ayrılık kapısını kapatır yeniden birleşir miyiz ola

Bana kalsa tekrar karşılaşmamız artık imkânsız

Sen arzuların peşinde koştun olan sensin haksız

Ayrıldı ta o günden yollarımız kaldık amaçsız

Beninki olunmaz bir dilek yüreğimde yanar boşuna

Açtım elimi Mevla’ya sen çok yaşa diye

Dileğim gerçekleşir dedim olursun bana hediye

Bilirim sen gelmezsin öyle çat kapıyı çalıp pat diye

Bizsiz kaldık artık yaşıyoruz aşksız tek başına

Kul Mehmet’im bilmiyorum sen nerdesin

Elbet bir gün bizim buralara sen gelirsin

Utancını gizlemek için yüzüne siyah perde çekersin

Kazdığın aşkımızın mezarını bensiz ziyaret edersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bilsen

Vefasız aşkınla solduğu mu sen bir bilsen

Hicran ateşiyle yandığımı sen bir görsen

Ömrümden alıp ömrüne ömür biçtiği mi öğrensen

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Eller bana deli dedi görenler güldü

Bilmediler bu âşık senin için yollarda öldü

Gece gündüz el açıp Mevla’ya seni dilediğimi kim gördü

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Gizledim gözyaşlarımı bilirsin sende ağlarsın diye

Hafiften bir gülüşün bana cennetten bir hediye

Çektin gurbet ele gittin aşkımı sen bile bile

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Kul Mehmet’im artık sevmesen de olur

Ben artık gidiyorum haberin olmasa da olur

Asıl aşk Allah’a ulaşmakmış öğrendim gelme ne olur

Bundan sonra sevdiğin artık Allah’a kul olur

 Artık ağlayarak kahır olmuyorum

Aşkını terk ettiğimi bilsen de olur

Mehmet Aluç©