Piçlik İle Hiçlik Aynı Şey

Yaygaracı insanlar etrafımızı sarmış

Tüm kötülükler yüreklerini sarmış

Akılsız iken çok akılsızlığına güvenmiş

İyiyi kötüyü seçememiş sap gibi ortada kalmış

Yalvarırken kötülük beni seçme diye

Kötülüğü seçer edepsizce güler sanki hediye

İyilik gülümser gel der yanıma der benim hediye

Edepsiz kaçar iyilikten akılsız hüner diye

İyiyi kötüyü seçememiş sap gibi ortada kalmış

İyilik kapıyı açıp içeriye girince olur

Kuru sözlerle sadece aptallık olur

Kara çamura batmış sözle iyilik olmaz

İyiyi kötüyü seçememiş sap gibi ortada kalmış

Haydi, sök at gönlünde tüm nefretleri

Seni sevmesin kötü niyetli birileri

Dağlarda ceylanlar kana bulamış niceleri

Gör artık yeter nefretleri

İyiyi kötüyü seçememiş sap gibi ortada kalmış

Gelin iyiliklere güzel enginlere varalım

Kanayan yaraları birlikte saralım

Cennet bahçesinde açan güller olalım

Nefret ateşi ile sönmeyelim

İyiyi kötüyü seçememiş sap gibi ortada kalmış

Kaçınılmaz yıkıştır nefret

Nasıl yaşanır onunla hayret

Haydi, bir insanı sende gülümset

Dert yolunda biraz sabret

İyiyi kötüyü seçememiş sap gibi ortada kalmış

Kimisi içlik yerine piçlik giyiniyor

Kıçına batınca da yandım diyor

Piçlik yangına su yok bunu bilmiyor

Yandıkça yanıyor eriyor

Kendiside ömrü de yok olup gidiyor

İyiyi kötüyü seçememiş sap gibi ortada kalmış

Piçlik ile hiçlik aynı şey

Sana söylüyorum hey

O elindeki kazık gibi şey ney?

Dene önce kendinde yapılmasın kör deney

İyiyi kötüyü seçememiş sap gibi ortada kalmış

Yakmak sizin için olabilir zevk

Cehennemde yanarken o zaman iste size şevk

Yanmak anlarsınız çok mu zevkli

Ah olamadınız aslan yürekli

Hiçlik size ait sürekli

İyiyi kötüyü seçememiş sap gibi ortada kalmış

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Duvarda ki Saate

Hasret ateşi ile yanmak nedir kim bilir

Yakın ile uzağın perişan kor halini

Lal olan bu dilin kim kırabilir belini

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Gönül sayfanı aç ben bir ömür ben güleyim

Zamanın ilerleyen yolunda ben geleyim

Sabitlenmediği mi ben zamana bileyim

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Aç kolunu hiçliğin baskısında kurtulam

Bak gözüme de seni alan hiçlik mi bilem

Ondan sonra sen ayrı bende yoluma gidem

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Gideceksen umudu al götür sen yanında

Hasretle bakmayayım ben giderken arkanda

Bir dilenci gibi sen bırak sokak başında

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Issız sokak gökyüzü olsunda arkadaşım

Zamanla alışırım aramam ben anlayış

Şifa için yanımda artık olmasın bakış

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Kul Mehmet'im artık bu gönlüm kaldı bak yorgun

Aşk ile severken sen yedin işte bak vurgun

Bakışların sözlerin duygun olsa da durgun

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Biraz Önce Sendeleyen...

Vakti grafiklerle ölçtük ölçüye uymadı

Uymayı grafiğe vakti uymaya çalıştık tutmadı

İşleri kâhyalara verdik yüzüne bulaştırdı olmadı

Ne zaman bize uydu ne biz zamana

Suskunluk bize uydu oda bir numara büyük geldi

Hiçlik ülkesinin yapmacık insanları

Zorla gülümseyen her lokmayı yutan

Kartal kanatları ile serçeleri öldüren

Serçelerin leşi ile beslenen

Kapanacak hesabını yaptığınız bilanço

Açık verecek her adımınız hesabınız

Ne zaman bize uydu ne biz zamana

Suskunluk bize uydu oda bir numara büyük geldi

Utanç içinde sessiz kalan

Sessizlik içinde kaçan

Kaçarken ayağı mazlumun ayağına takılan

Mazlumu çiğneyerek yol alan

Gülüş olmayan gülüşleriniz sizi boğacak

Samimi olmayan yürekleriniz çatlayacak

Tabut parçalayan tabuta sığmayan

İstediğin kadar parçala içine gireceksin

Vahşetinle

Yada iskelede sallanırken

Kokmuş bedeniniz

Paramparça olurken

Kartalların sevinç çığlığında

Paramparça olurken

Ne zaman bize uydu ne biz zamana

Suskunluk bize uydu oda bir numara büyük geldi

Can evini taşlayanlar

Taşlanacak can eviniz yarında

Bir lokma ekmek için en önde olan

Sandınız ekmeğinizle oynayacak

Bir lokma istediği aş siz attınız taş

Yardınız boydan boya kaş

Çok gördünüz bir lokma

Tökezlerken öndeki aç

Sana yok artık kaçacak yer ey gözü doymaz aç

Arasan da Tura Sina da sana yok sığınak

Varmadan önce kanını bulaştırdın

Mazlumun ahı orayı çığlığı ile çalkalanır

Ne zaman bize uydu ne biz zamana

Suskunluk bize uydu oda bir numara büyük geldi

En sonunda uydu bize zaman

Nur Kur'an Nur sünnet ışığında

Mazlum kaçarken sığındı zamana

Nurdan zaman kucaklarken

Yıkıldı zalim

Kartal kanadı ile

Serçe öldürenler

Serçelerin leşi ile beslenenler

Sürüm sürüm sürünürken

Yeryüzü toprak tiksindi

Açtı kucağını

En dibe

En dibe

Gömdü

Söyleyin onlara kimdi

Neredeler

Ne zaman var oldular

 Şimdi var mı varlıkları

Şimdi en önce bir lokma

Aş için biraz önce sendeleyen düşen

En önde

Elinde bir lokma aş

Bölerken elindeki bir lokmayı

Arkasında sıra bekleyenle

Zaman işte şimdi bize uydu

                                  Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Nura gark oldu gönlümüz

Kâinatı süsleyen gönlüm ile vardım Kul yanına

Rahman bizi kardeş yapmış Resul dedi canım olsun canına

Yalnızlığın damarını parçalayalım dedim ol Yaradan aşkına

          İman nuru gezsin damarımızda                    

Karanlıklara nurdan ihram giydirelim Resul aşkına

Beraber secde ile teslim olalım Rahman’a dedim

Sen gönlümü okudun ben hazırım secde ile Miraç edelim gönlü dedi

Yıktık benliği vardık Rahman huzuruna hiçliğimizi anladık

 Secdede kaldık sanki ebedi

Tavaf eyledik kâinatı hiçliğimizle Rahmanın huzurunda

Titreyen dudaklarımızda Sadakallahülazim dedik

Nura gark oldu gönlümüz meleklerin kalem sesleri eşliğinde

Yazılırken tüm sevaplar silinen günahların nurlu secde anında

Kul Mehmet’im iman kâinatı tavaf ediyor gör arşı

Sakın sen olma insanların görüşlerine karşı

Kuran Resul İman ile ol sen gönlüne al aşkı

Melekler aşkı indirirken aç gönlün kapısın insanlara

Olma sakın sen eli sıkı

Mehmet Aluç