Her Daim Af Et

Yaptıkların yanına kalırsa sana gülmez ahiret

Nefsinle şeytanla gezme bağlanır basiret

Bu dünyada başına da yağmaz hiç Rahmet

Kimseyi imdat diyecek şekilde üzme sakın

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Bak etrafına dünya gülümsüyor et hayret

Çalışarak gönül kazan biraz olsun gayret

Sakın yitirme yanında olsun hamiyet

O zaman başına yağar nur nur Rahmet

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Günaha dalsan da tövbeye koş Rahman’dadır Mağfiret

Fikirsizlerle gezme sanma odur cesaret odur esaret

Fikirsizleri az araştır sonlarını gör al biraz ibret

Her doğan ölür anla artık budur sana yolda işaret

Yol yakınken hakka dön dönmemek için arama mazeret

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

 Her güzellik yaptığının sonunda vardır bir ücret

Kötülük yaparsan alamazsın ücret kazanırsın nefret

Nefretle gezeni cehennem paklar edersin hayret

Hak yolun vardır çizgisi aşmak için olmasın sende cüret

Cüret dediğin haksızlık karşısında zalime haddini bildirmektir

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

İman koksun gönlünde burcu burcu

Dert çile içinde kalsan da bir gün olursun taburcu

Bizler değil miyiz bu dünyada ahiret yürüyen bir yolcu

Ne sen hancı ne ben hancıyız huzura giden yolcuyuz

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Bak kâinata ne kusur gördün

Rahmandan değildir kuldandır yaşarken kusur

Düzelt elinle dilinle gönlünle görme mahsur

Kaynamasın dünyada nefret fokur fokur

Söndür kaynayan nefreti sensin kul olarak cesur

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Kimimiz gezdik viranelerde

Kimimiz gezdik meyhanelerde

Kimimiz gezdik bahanelerde

Kimimiz gezdik yüzü yerde

Gönüllerimize astık kara perde
Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Gönül dostu aradık bulamadık acep nerede

Mezara girdik baktık hepimiz aynı yerde

Pişmanlık kaynıyor yağıyor mezarda her birinde

Geri dönüşe imkân yok ağlayanların hali perişan bir halde

Nefis ile şeytan gülüyor zevki beşi bir yerde

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Başkası için iste sen başarı

Beraber yersiniz kaşarı

Hayat yürür yokuş aşağı olma haşarı

İman olsun gönlünde onunla ver sen kararı

İmandır gönülde merhametin anahtarı

İmanla yıkılır zalimin binlerce dağları

Rabbim merhametle yaşatsın cümle sağları

Sevelim yıkmayalım cümle canları

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Kul Mehmet’im ne kadar çirkinlik gördük geçtik

Çirkinliği kaldırmak için birbirimize yardım etmedik

Bu dünya bize kalır dedik güldük geçtik

Başımıza gelince de feryat ettik yardım bulamadık çöktük

Baktık etrafımıza göçecek bir hicret yurdu kalmamış bittik

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Marifet

Marifet insanın gönlünde çıkar

Takip edilmezse uzaktan bakar

Gözlerde yaşlar akarda akar

Hüsranı sonuna kadar kul yaşar

Marifet uzakta hala kula bakar

Kararsızlık oku gönülde kalır

Oku çıkarmayan kul hep yanılır

Uzakta mutluluklara bakılır

Gönül yandıkça can çalılara takılır

Hüsranı sonuna kadar kul yaşar

Marifet uzakta hala kula bakar

Bir adımda karar vermek çok zor olmasa gerek

Marifet deryasına yürümek gerek

Almalı Gönül’e hep gülümseyerek

İnsan her şeyi yapar bilerek

Hüsranı sonuna kadar kul yaşar

Marifet uzakta hala kula bakar

Gönülden başka terazi yok aşk için

Aşk ile gönülde ömrünüze bir değer biçin

Kul Mehmet’im bu dünyaya acep geldik biç niçin

Nefreti bırakın sevgiyi seçin

Hüsranı sonuna kadar kul yaşar

Marifet uzakta hala kula bakar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dil Denilen Gönül Kapısı

Aç sana sen gönül denilen kapını tüm kullara, mutluluk tek başına yaşanmaz bilmen gerekir. Paylaşmak mutluluk getirir. Marifet denen güzellikle aç kollarını sana doğru gelen kullara, açmazsan kollarını hep yalnızlık yangını içinde yanarsın, halini sual eden bir kul bulamazsın…

Bereket ile dolu gönlü, kıtlık çölüne çevirmeye çalışan kullar ne kadar aptal, bilgisiz… Gönlün kir ile dolu ise temiz gönüllü olanın peşinde yürü, yüreğini tertemiz eyle budur bu âlemde elinde kalan…

Dil denilen gönül kapısını şerden, yalan sözlerden uzak tut, o kapı bozulunca sende bozulursun, sevgiliye gönül güzelliği ile mutluluğu yaşatan değil midir? Dil denilen o et parçasını edep ile yıka, iman ile donat, kuran ile nur eyle, ondan sonra mutluluk neymiş gör gayri… Selam ve dua ile…

Mehmet Aluç

İMAN İLE BİLİNİR-1

İMAN İLE BİLİNİR-1
İman ile ihlâs-ı şerif kapısından girilir

Perde kapanır ve gönül bahçesinde kalınır

Dikilen burada feyz-i ilahi ile nurdan damlalar

Nur damlaları ile sulanır marifet çiçekleri



Sarar kokusu âlemi ve görür gönül gözü ile gizli tecellileri

Gönülde seyretmeye başlar tefekküre dalar gizli, gizli geceleri

Ekilen çiçeklerin kokusunu aldıkça ve ekeni tefekkür eder gizli, gizli geceleri

Gönülden arar gönlüne ve âleme bu manaları veren Rabbinin adını heceler gizli, gizli geceleri



Hakka giden yolda yolculuk başlar zevk ile

San kalbini çanak anten ve dönsün Rabbine şevk ile

Cenabı-ı hakkın nurlarına ve feyzine alsın zevk ile

Bilir Rabbi her an her yerde hazır her haline nazırdır, bilir bu iman ile

Oldu marifet çiçekleri marifet fidanları bu iman ile

Bakarken bu fidanlara Allah-u Teâlâ'nın varlığını her yerde his eder bu iman ile

Seyrederken anlar ve bilir Sebep-i mevcudat olan Peygamberin(S.A.V.) nurundan olduğunu bu iman ile

Zira Allah-u Teâlâ kendi Nurundan onun Nurunu, o Nuran'da kâinatı yarattı bilir bu iman ile

Seyreyler ilah-i Tecelli yatı seyreyler zevk ile bu iman ile

Kendini de kontrol altında bulundurulduğunu da bilir bu iman ile

Az ilerde Resulullah Aleyhi selamın muhabbeti tecelli eder bu iman ile

Zira Allah-u Teâlâ kendi Nurundan onun Nurunu, o Nuran'da kâinatı yarattı bilir bu iman ile

(Rabbim cümlemize nasip etsin bunları. Âmin)
Mehmet Aluç