Hayat ile Muhabbet

Ey hayat elinde saplı bir kürek

İçinde var mangal gibi bir yürek

Kimisi dedi neye yarar bu yürek

Kimisi dedi zalimin defterini dürek

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin kolay geçimle sefayı

Kimisine verdin zor geçimle sen cefayı

Kimisine verdin bulanık kafayı

Kimisine gösterdin aynayı Konya’yı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin az biraz anlamayı

Kimisine verdin hiç anlamamayı

Kimisine verdin sen ayık kafayı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin öbek öbek balı

Kimisine verdin bol ahu zarı

Kimisine verdin sen bir avuç darı

Kimisine verdin kucak kucak varı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin sen bol bol efkârı

Kimisine yaslattın arabeskten duvarı

Kimisine verdin sen en güzel anları

Kimisine kimisinden aldırttın canları

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisinin yolunu uğrattın güldüren feleğe

Kimisine üstüne giydirdin çile dolu yeleği

Kimi ekti aldı ekin taşıdı onca yüreği

Kimisinin eline verdin taşıyamadı küreği

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisini ulaştırdın hayat denilen gerçeğe

Kimisinin yolunu kapattın ulaşmadı feleğe

Kimisini kavuşturdun gönlündeki gonca çiçeğe

Kimisi durdu boş boş baktı elindeki keleğe

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen ne güzelsin önümüze serdin eser

Kimisi alır sever kimisi alır kökünden keser

Kimisi sevgi ile olmaz olur bin beter

Kimisi sabır etmez sana der artık yeter

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen Rahmandan bir yolsun

Seni bilen hakkın yolunda dursun

Kullar arasın sabırla seni bulsun

Sen imtihan için gönderilen nursun

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Seni anlayan anladı sana hayatım dedi

Kimisi nefis şeytana uydu kafayı yedi

Üç günlük dünyada bu kavga niyeydi

Bu dünya bir imtihan dünyası bileydi

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Yaratana çok şükür bizimle varsın

Bazen ağlarsak sen Rabbim emriyle saransın

Derdin içine Rabbim emriyle şifaya varansın

Rabbim git kuluma sarıl deyince saransın

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Sen değil Rabbim ver dedi sen verdin

Kimimizin önüne altınları bolca serdin

Kimimizin önüne sen gümüş pul verdin

Altın verdiğinin ağırdı imtihanı şaşırdı kaybetti

Gümüş pul verdiğin sabır etti şükürle rahat etti

Rabbimdir her şeyin iyisini bilen kulu analiz etti

Kimisine verdin altın aldı şükrü yol bilmedi

Kimisine de dedin sana layık değil pul şükür etti

Kul Mehmet’im anlasın seninle varları

Anlarım yaz gününde yağdırırsan karları

Anlarım yolun sonu gelmiştir yakını

Hazırlarım inşallah sonsuz hayata çıkını

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gönülden Çökmeyince

nedir çirkefliğinle cefalar çektirdiğin
boş dünyada boşuna bomboş sefa sürdüğün
kendine de  insana sen eziyet ettiğin
çöplük gönlünle nedir çöplükte hep gezdiğin
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

söylesene var mıdır senin ağzının tadı
bak insanlığın bitti neler geriye kaldı
seni böylesi rezil yollara kimler attı
nefisle şeytan dünya  herşeyini bak aldı
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

biter bir gün seninde sefayla bu devranın
hayatınla yaşantın değil hiç akla yatkın
bari yaşarken olsun bu dünyaya bir katkın
artık cehennemde sen dersin yeter amanın
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

kul mehmet'im kul idrak edince hep sezince
merhametle yaşayıp  insan gibi sevince
ne de güzel yakışır kadir kıymet bilince
gönülden çökmeden hak yolunda kul gülünce
ey rezil  niçin neden sen insanı ezersin

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Vefa.

Vefayla çıkılır yola her defa

İçinde olsa da az bin bir cefa

İçinde bulunur bin bir ton deva

Terk edilince kul sürmez ki sefa

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Gönül'e sensin zırhtan çelik kale

Seninle yaşanır hep güle güle

Dayanırsın çile denen her küle

Terk etmezsin ki sen hiç bile bile

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Terk edenin gönlü mezar taşları

Hiç dik durmaz ki o yıkık başları

Gözünde hep akar o gözyaşları

Yanında olmaz ki hiç yoldaşları

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Yıkılır tek tek gönül kaleleri

Hiç olmaz yarına ait düşleri

Yakışmaz yüzüne o gülüşleri

Ölüm kokar soğuktur tüm sözleri

Yamuk bakar o şaşıdır gözleri

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Kul Mehmet'im vefa dersen o candır

Gönlün içinde yıkılmaz vatandır

Terk edenleri sanma sen insandır

Karanlık yolda tek başına kalandır

Pişmanlığın hançeriyle yanandır

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Cefa ile sefa

Cefa ile sefa

Önce sefa sonra cefa

Cefadan önce sefa olmaz derde deva

Ben çekerim cefasını

Sen sürersin sefasını

Sefasını cefasını

Cefası olmalı insanın

Cefanın olmalı sefası

Cefa insan yapar insanı

Sefa rezil yapar insanı

Cefanın yok cüzdanı

Sefanın var cüzdanı

Cefan çekenin olur namazı

Sefa sürenin olmaz namazı

Hatta olmaz hiç niyazı

Cefanın olur merhametten divanı

Sefanın olmaz merhametten divanı bir anı

Cefası olan dünya insanı

Sefası olanın eğlence zevk kaynar kazanı

Cefası olanın vardır yaşam oranı

Cefası olmayanın çalar hep borazanı

Cefası olan olur adam uzmanı

Sefası olanın bol olur haram kazancı

Cefaya sabır eden bulur güzel sefayı

Sefayı çok harcayan bulur cefayı

Sefaya alışan çekemez cefayı

Cefa içinde var sefa bilmez sabırla kalmayı

Cefasız sefa çeken insan halinden anlamaz

Cefa sabırla gelir deva

Sefa düşerse cefaya bulamaz muhteva

Hayat cefa ile sefa arası

Sefa sonra cefa zor olur yarası

Yüzüne sürer karası

Cefası olan bulamaz ekmek parası

Kuru ekmekle olur güzel arası

Sefası çok olan beğenmez pastayı

Çok olur parası

Sefadan düşünce cefaya

Olur, âlemin fukarası

Âlemin fukarası

İstemez hava parası

Derin olsa da yarası

Sabırla derman bulur yarası

Cefa çekenin yuvası olsa tavan arası

Olur, onun sarayı

Sefası çok olan yaşar sarayda

Beğenmez yaşamak ister uzayda

Cefa sefa

Sefa cefa

Dünya hali

Cefası olana acır ahali

Der insanlık hali

Sefası olana bakmaz ahali

Yürüyüşünü gören der sanki vali

Yaz kış bitmez festivali

Cefalı

Sefalı

Dünya hali

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Açık Kapıları Açtın Mı Hiç

Terki diyar ettin ’de gittin neden

Nefretin döner sana tam bumerang

Kalmadı bildim sende ahde vefa

Kal yalnızlıkla haydi bu mu sefa

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Aradın buldun neden sen inceden

Kör olmuş gözün dünden alay eden

 Sen açık kapıları açtın mı hiç

İyilik yapmazdın sen bilmedin hiç

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Baktım uzakta sana ağlıyorsun

Nefsine şeytana hep uyuyorsun

İyilik nedir sende bilmiyorsun

Güldüğün sanıyorsun ağlıyorsun

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Dağlar gibi yüksek de sen bakarsın

Mezar taşı gibisin soğuk hissiz

Katı kalbinle yaşa kal nefessiz

Dert görünce olursun anlayışsız

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

İnsan yaprak gibidir hep sararır

Kaldığın nefrete bak ecel çağrır

Son nefesin verirde kul kararır

Hesap zor verilir kul hep sararır

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Yaktığın kor ateşler hiç söner mi?

Geçen o zaman geri hiç gelir mi?

Bugün açtın yarında açsın yine

Bekle bakalım sevgi bu gelir mi?

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Artık değilim sana bende muhtaç

Hayat bir adımlık yol yürürüm ben

Zamanın sermayesi harcadın sen

Sendin esip gürleyen gidendin sen

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Kul Mehmet’im sanma ki ömründe bol

Hayat bir nefeslik yol ister gül sol

Mutluluk bu âlem de inan ki bol

Aç gönlün kapısını içeri bak

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Haydi Gülümseyin

Elinde bir kırık tarak
Ayna önünde ha bire bakarak
Ne durusun ey güzel gönül yakarak
Az gülümse bırak elindeki tarağı
Ayna karşısında gereksiz durarak
Senin aynaya değil seni sevene var ihtiyacın
Sana bakarak
Seni sararak
Seni sevmeye can atarak

Karşında seni seven duruyor kalbini oynatarak
Haydi, koş seni sevene bir adım atarak
At elindeki gereksiz tarağı fırlatarak
Haydi, sevin birbirinizi el ele tutarak

Mahrum kalmayın aşkın sefasında
Gülümseyerek bakın birbirinize her defasında
Aşk kokuyor akıyor bakın ikinizin de sıfatında
Sevinci yaşamayın bayramda seyranda
Ömür dediğimiz şey eceli bekler eli kulağında
Haydi, gülümseyin aşkı yaşayın anında


Bir anda biter güvendiğin gençlik çağın
Yıkılır bir anda güvendiğin dağın
Güller açmaz hep solar gönül bağın
Sevdiğin karşında gülümse haydi gözün aydın
Aşk nehrine koşun tereddütsüz akın akın
Haydi, gülümseyin aşkı yaşayın anında


Kul Mehmet’im aşk yakışır aşığın diline
Söz yakışır aşk ile sevenlerin gönlüne
Muhabbet yakışır aşk ile sevenlerin diline
Aşk yakışmaz iyi bilin zinhar zalime
Dinleyin sözümü boşuna dökmedim saçları bakın kelime
Haydi, gülümseyin aşkı yaşayın anında

Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Alnımda Günahını

Çektim ben bu aşkın günahını

Yıllardır aldım sende sebepsiz ahını

Sürmedim sefa ile baharını

Silemedim alnımda günahını

Gülümsetmedi beni bakışın

Yaktı yüreğimi vefasız kaçışın

Bu kaçışın değil  hiç akla yakın

Silemedim alnımda günahını

Bu gidişinle bitti mi sandın aşkın

Gidişinle ben oldum inan şaşkın

Gönlüm hala sana dün gibi yatkın

Silemedim alnımda günahını

Bu yaşadığım değil kader

Sen giderken yüreğime döşedin keder

Yalvarırım artık geri gel yeter

Silemedim alnımda günahını

Kul Mehmet'im der ki dön gel silinsin günahın

Yıllardır yankılanır kulağımda ahın

Ey sevenler çıkında halime bir bakın

Silemedim alnımda günahını

Mehmet Aluç

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri

 

Çökmüş isyan bulutları kör karanlık gecelere

 Bekler kıskacına almak için hüzünlü gönülleri

 Tozlu yollara unutulmuşluk ekmiş başak çiçekleri gibi açılan 

 Kara gözleri ile bekler geceleri,

 İmdat çığlığında, sessiz akan göz pınarlarına gizlenmiş isyan 

Saplanmış hançer gibi, yetim bir çocuk masumiyeti ile bekler yollarda 

Bekler yollarda, yok oluşa giden yolun köşesinde yol ayrımında 

Bekler, tüm çiçekler solsun tüm renkler yok olsun diye

 Kararsın notalar, kelimeler gülüşler sözler diye 

Haince, sinsice bekler yanaklar solsun diye

Açar aşk güneşi gönüllerde, kör eder isyanı

Açar gönüllerde, zevki sefayı

Gör gözünle ahu gözlü Leyla’yı 

Öp dudağında, görsün aşkı sevdayı

Yazık deme, geçen onsuz gecelere 

Seni hazırlıyor, dudağında dökülecek kelimelere

Aşkı ruhuna üfleyen gecelerle

 Gör de sarıl onunla geçen günlere, o sözlerle

 Kul Mehmet der, Ağla gözlerim o yârin göğsünde, 

Selam olsun, seven tüm gönüllerde, sevdiğini yüreğinde sevenlere

Bırak geçmişi, yaşa bugünü, aşk tüten gecelerde

Kalmasın, kavuşmak mahşerde, hüzünlü beklemelerde

Yalnız Kaldım Diye Haykır

         

Dış sokağın kalabalığı gönlüm gençlik çağında

Gelip geçti bir gönle yerleşmeden ömür çağımda

Güller hemen kurudu delikanlılık zamanında

Güller hemen yanardı yetişmezdi gönül bağımda

Gelip geçti bir gönle yerleşmeden ömür çağımda

Doğru yâre gönlüne giremedim çektim cefa

Ben mi bilemedim değerini anlamadım vefan'ın

Güller hemen yanardı yetişmezdi gönül bağımda

İşte buradayım gönülden süremedim sefa

Sanki ben sokaklar da gezen bir serseri

Ah bulamadım bir gönülden seven cevheri

Güller hemen yanardı yetişmezdi gönül bağımda

Akıttım gözümde kanlı yaşları

Gönlümde sanki gezdirdim çakıl taşları

Mutluluğu bulamadım aşktan yana

Güller hemen yanardı yetişmezdi gönül bağımda

İçindeki hırs ile savaş veremedim kıran kırana

İstediğin gibi sen bağır iş işten geçti artık

Bak işte düştün buhrana

Yalnız kaldım diye haykır haykıra haykıra

Güller hemen yanardı yetişmezdi gönül bağımda

Mehmet Aluç

Aşık Sümmani Baba Şiiri

                                   
                                         Olunmaz 

                 

Bir adam başına mürşid olunmaz  Varıp bir kâmile danışmayınca  Candan geçmeyince cânân bulunmaz  Gönül her eşyâya karışmayınca  Sümmânî’yem görmedim hiçbir sefâ  Her sefâ dalına konmuş bir cefâ  Her ne istedimse yokdurur vefâ  Tarîkat kulpuna yapışmayınca

Aşık Sümmani Baba