Bir Daha Tövbeler Tövbesi

Unutmak çok kolay senin için

Bir günde unuttun sen beni

Benim oysa yanar içim bilmem niçin

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Beni bir daha aramazsın bilirim

Sensiz ne yaparım ben ne ederim

Artık başka birinin nasıl severim

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Her gün kulaklarını çınlatırım

Bu hasret ile ben gece gündüz yanarım

Yıkıldı önümde güvendiğim dağlarım

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Giderken ardından baktım kaldım

Sen dönüp bakmadın ben şaşırdım

Severken seni ben nasıl bilmem yanıldım

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Giderken geride gözyaşlarım bana kaldı

Hasretin beni deliler gibi şimdiden sardı

Adımların bensiz bilmem nasıl adımını attı

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Gönlümden gözlerimden iki damla oldun aktın

Giderken hasreti alarak sen koluna taktın

Sen beni değil bir başkasını nasıl sen sardın

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Ahım senin peşini hiç bırakmayacak

Mutluluk kapını bensiz hiç çalmayacak

Bu yaptıkların senin yanına hiç kalmayacak

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Kul Mehmet’im tövbeler olsun adını anarsam

Seni içine katarak ben hayaller kurarsam

Bir daha tövbeler tövbesi gönül kapımı açarsam

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Bir seven çıkar elbet yoluna

Gül mü verdin elime bahçeme dikeyim

Zakkum ağacı verdin ben ne diyeyim

Gülümseyerek geldin de ben mi boynunu büktüm

Âşık sazım teli kırık tel taktında ben mi türkü söylemedim

 Sen gönülden sevdin de ben mi türküleri yola söyledim

Yıllar oldu sevmedin beni sinemi döverim

Mutlu bir gün görmek için etrafında dönerim

Sen sevmezsen de ben seni aşk ile severim

Sen gönülden sevdin de ben mi türküleri yola söyledim

Kul Mehmet’im var git sen artık kendi yoluna

Seven yoksa kırık sazın tak sen koluna

Dikkat et sen sağına soluna

Bir seven çıkar elbet yoluna

Sevilmek ne güzel yakışır Allah’ın kuluna

Mehmet Aluç