Git Âşık Veysel’im Sen Güle Güle

Bir Veysel giderde daha zor gelir

Bir ozandı elbet candan sevilir

O tatlı dilinde akan bir baldı

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Gönülden görürdü sanmayın kördü

Sazı ile çaldı gönülden güldü

Bu dünya zaten bu ömür üç gündü

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Benim sadık yârim kara topraktır

Dedi ona gitti sordu hal hatır

Okudu aşkı bize satır satır

Geri kalan sazı gönlü ışıtır

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Armağan bıraktı o sazı bize

Onu da bıraktım ben dedi size

Çaldıkça sazımı aşk gelsin dile

Git Âşık Veysel’im sen güle güle

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Kul Mehmet’im âşık gider söz kalır

Ozan gelir gider deyişi kalır

Şair ölür gider şiiri kalır

Söyleyin dünyada başka ne kalır

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Mehmet Aluç / © Kul Mehmet

Elbet Af Eder Dedim

 

Yar küstü bana gurbet iline git sen dedi

Gönül bu sever onu başım üstüne dedi

Gurbeti bilmez gönlüm yolunu ah şaşırdı

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Kalbimdedir sevdası budur aşkın sevdası

Kırmadan hiç dökmeden ol der gönül ağası

Seni o sultan yapar odur gönlün parçası

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Gönül bağında çiçek soldurmak hiç yakışmaz

Bir an küstü diyerek sanmayın hiç barışmaz

Yakıp yıkmayla bilin bir gönülde durulmaz

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Kul Mehmet’im gurbette sen çal gönül sazını

Sen sakın ha kaybetme güzel anlayışını

Sakın gevşetme sakın gönülle sen bağını

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gönlümü Sana Bağladım

Vaazın bir gözyaşıymış aşka düşünce anladım

Ondan sonra ben bu gönlümle durmadım ağladım

Yaz bahar ayında kar yağdı başıma elden ne gelir

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül bu sever oturur yar ile olsa da barakada

Alır gönlünü bırakır içine sevdiği bu sevdaya

Yere sığmaz o gönlü alır atar hızla havaya

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül düşerse hasret iline sayar günü haftayı ayı

Hoyratça harcamaz yudum yudum içer sevdayı

Kapatmak ister gönül gurbette açık olan arayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

İnşa et gönlünde sevda denilen geniş sarayı

Kul Mehmet’im bekle gelir gezme arayı arayı

Aşk çabuk gelsin diye dilinde düşürme duayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Onunla gülsün

Yaz gönlüm istediğin kadar yaz

Karşıdan bakan sana kaz

Yaz yaz az da nazları yaz

Yazarken elinde düşmesin saz

Sevda yolunda aşkı yaz

Sevda yolunda kaybettirdi işte naz

Ne çalınır saz nede alınır haz

Yazarken elinde düşmesin saz

Yaz dediğim iki kaşık olsun

Maksat muhabbet olsun

Gülümseyenler odaya dolsun

Yazarken elinde düşmesin saz

Düşlerinde gezen kimdir

Yabancımı bizden birimidir

Gelen mi yoksa giden midir?

Yazarken elinde düşmesin saz

Saz ile kalem yazarken söyle

Az daha yaz hayat geçsin böyle

Arada sırada al söyle neyle

Yazarken elinde düşmesin saz

Yaz söyle yolla gitsin

Kim alırsa onunla gülsün

Yazar söylerken sen sensin

Alan aldıktan sonra kimsin

Yazarken elinde düşmesin saz

Yazdıkların değil mi bir posta

Gidip kavuşur mu acep dosta

Var peşinde biraz koşta

Yazarken elinde düşmesin saz

Kul Mehmet’im yazarken aşk ateşini söndür

Dün bugünün yaşatılan günüdür

Yaşarken kolunda gezen ölümdür

Yazarken elinde düştü kalem ile saz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kimisi Bazısı

Kimi yaşar dünyada alamaz hazzı

Bazısı yemek ister her gün kazı

Elinde olan anlamaz boşa çalar sazı

Odunu olmayan istemez kışı yaşamak ister hep yazı

Kimi kadın çok güzeldir çekilmez nazı

Ne alamettir bilinmez kiminin peşinde hep koşar tazı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Fakir azda olsa varsa paylaşır bilir hakkı

Zengin dersen bilmez hakkı yemez yedirmez her kuruşu saklı

Kimi insan doymaz hep yer haram kursaklı

Duyulmaz sanma iş yaparken çalan, sanma işin gizli kapaklı

Rahman izin verir mi yiyesin insan hakkı ey haram kursaklı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kimi çiçek derer kokusunu gönlüne siner hep gülümser

Kimisi gül bahçesinde gezer koku almaz ayakları ile ezer

Bazısı muhabbet sevgiden anlamaz boş yollarda boş gezer

Kimisi gülümser hayran kalırsın muhabbetle gönülleri gezer

Kimi gönül sever gönüllerle oynar köşe kapmaca şefkati sezer

Halden anlamaz işi gücü çalmak her köşede şeytanca kullar demez yeter

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kul Mehmet’im, yarın ne olur halden anlayan bilir,

yarınını insanları ahiretini düşünür

Kimisini şeytan aldatır, halden anlamaz öküzdür,

dünya ahiretini yıkar övünür

Mazlum sessizdir alçak gönüllüdür,

zulüm altında zalim inletir, az düşünür

Zalim iyice azar, mazlum el açar Rahman’a sığınır,

zalim zamanı gelir yerlerde sürünür

Ati karanlık olsa da,

az sonra aydınlık olarak ufukta gülümseyerek görünür

Mazlum aradı buldu imkâna dermanı,

içi bazen boş olsa da ara sıra dolar, gezdir sen cüzdanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Firak Çevrelemiş Etrafımızı...

Değmiyor gönlün merkezine bir gülüş

Firar etmiş sevgiler yolda sanki ölmüş

Söyleyin sevgisiz kim nasıl nerede gülmüş

Çalan ney ağlar halimize sazlar kırılmış

Cümle yaralar kan akarken kimler sarmış

Her koltuğunda oturan başka yöne bakmış

Yanmış ta yanmış gönül hangi yöne kaçmış

Çalan ney ağlar halimize sazlar kırılmış

İkilik gafleti sokaklarda çift çift gezer

Onu gören kaçmaz nasılda canından bezmez

Gören gönül kalmadı mı nasıl ikilik sezilmez

Çalan ney ağlar halimize sazlar kırılmış

Sırlar sır olarak kalmaz edepsizce ifşa edilir

Nefret bilinirken neden güzel süslü giydirilir

Binlerce kilometre uzakta kötülüğü bildirilir

Çalan ney ağlar halimize sazlar kırılmış

Sen ağlama ney çal aşkı en güzelinden yine

Sazlar kırıksa yeniden yaparız prim vermeyiz kine

Sen ney sen saz çal âşık söylesin aşkını sevdiğine

Çalan ney ağlar halimize sazlar kırılmış

Firak çevrelemiş etrafımızı vuslat kalmış kısa

Vuslat yüreğimizde hayatımızda var olsa

Ağlamak yok olsa hep gülümsemeler dolsa

Çalan ney ağlar halimize sazlar kırılmış

Kul Mehmet'im kesret sevgiyle olsak hep gülümsesek

Nefret kin ile sahillerde caddelerde sokaklarda gezmesek

Tercümesi olmayan firak la gönüllerinde ayrı kalmasak

Çalan ney ağlar halimize sazlar kırılmış

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kesret: Çokluk

Firak: Ayrılık

Sevdiğiyle Güler Aşığın Yüzü

Aşığın yalan olur mu hiç sözü

Yüreği yanarken güler mi yüzü

Seher vakti olur öter bülbüller

Sevdiğiyle güler aşığın yüzü

Güzel söyle hatırın sorayım mı?

Sormayıp yoluna yol olayı mı?

Eğer sevmez isen ben öleyim mi?

Senle güler benim yüzüm sevdiğim

Yokuş yolun olur mu acep düzü

Aşk ile güler aşığın o yüzü

Aşk ile çalar âşık aşktır sözü

Sevdiğiyle güler aşığın yüzü

Güzel söyle hatırın sorayım mı?

Sormayıp yoluna yol olayı mı?

Eğer sevmez isen ben öleyim mi?

Senle güler benim yüzüm sevdiğim

Aşksız âşık sürmez dünyada sefa

Aşksız âşık çeker dünyada cefa

Aşktır aşığın tüm derdine deva

Sevdiğiyle güler aşığın yüzü

Güzel söyle hatırın sorayım mı?

Sormayıp yoluna yol olayı mı?

Eğer sevmez isen ben öleyim mi?

Senle güler benim yüzüm sevdiğim

Kul Mehmet’im aşkla oldum ben âşık

Aşksız gönül gülmez işler karışık

Çal sazım gönül herkesle barışık

Sevdiğiyle güler aşığın yüzü

Güzel söyle hatırın sorayım mı?

Sormayıp yoluna yol olayı mı?

Eğer sevmez isen ben öleyim mi?

Senle güler benim yüzüm sevdiğim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

0612549

Bugün günlerden pazar

 Bugün günlerden pazar

Herkes okuryazar

Lakin ne okuyan var biraz

Ne de yazılana itibar eden az

Sen istediğin kadar yaz

Okuyan yok herkes göz ucu ile bakar

Okumaktan bilmeme niye kaçar

Al sana bol beğeni ey yazar

Yazar istemez bol beğeni okunsun ister az biraz

Okuyan olmayınca yazar solar

Sen istediğin kadar yaz

Ne okuyan var olsa da az

Herkesin elinde yok saz çaldığım der hala saz

Tavuk yer der yediğim kaz

Sen istediğin gibi emek ver yaz

Okuyan yok olsa da dersin biraz

Herkeste var inanılmaz naz

Hala eli boş der çaldığım saz

Elinde yok saz işte elin boş anlamaz

Yazar bembeyaz düşleri ile yazar

Okuyucularıdır gönlü bembeyaz

Yazarda olmaz imtiyaz

Okuyucu anlar biraz

Olamamak gerek birazda bağnaz

Yazar ile okuyucu olmaz hiç kurnaz

Yazılanları az okusa biraz

Yazardır dil saz yani gönül yapan

Yazdıkları olamaz saçma sapan

Okuyucudur yazarı seçkin yapan

Okuyucudur yazar için candan okuyan

Yazar ile okuyan elinde geleni yapan

Şartlar çok zordur bilir okuyan yazan

Okuyucudur yazar ile birlik beraberlik yapan

İyilikleri gönüllere beraber yayan

Ah okuyucu olarak az daha okusak

Haksızlık karşısında susmasak

Yüreğimizde olsa az yumuşak

Nefreti olan yumuşak gönlü eder istismar

Nefret kusanları ellerimizle yakalasak

Nefretinin içine merhamet katsak

Neyse çok uzun oldu

Sanki yazar yazdı da dünyamı değişti biraz

Olan yine vatandaşa oldu her yaz

Yine günlerden pazar

Kul Mehmet'im

Sen yine yaz okuyan çıkar biraz

Dünya güzelliklerle değişir

Okuyan gönüllerce biraz

Okuyanlara verdim selam

Dertlere olalım el ele derman

Dilde çıkmasında yalan

Okuyuculara olalım hayran

Mutlu okuyucu ile devam etsin devran

Çok eyledik kelam

Haydi, yazmaya okumaya devam

Herkese bol bol gönülden selam

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sev beni sende biraz

Dalda sallanır kiraz

Haydi, bana gül biraz

Gönlünü bana yaz

Sev beni sende biraz

Yaklaş bana az biraz

Yanağından bir buse ver olsun az

Seninle olur kışlar yaz

Aşkımı kalbine kaz

Elimde kırık saz

Ne olur etme naz

Severken al haz

Küsmek alınmaz ki baz

Evin önünde geçer kaz

Gönül sazın eline al sende çal biraz

Yanakların sanki kiraz

Ne olur yapma bana naz

Ne olur olma sakın kurnaz

Sevgime etme sen itiraz

Aşkınla sev beni çapraz

Yönün çevirme biraz

Kul Mehmet sevmez az

Elimde kırık bir saz

Çalayım dinle biraz

Sende söyle olsa da az

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)