Memo İle Cemo

Vardı bizim köyde âşık Memo

Ona âşıktı bizim güzel Cemo

Kırdılar ikisinin kolu kanadını

Ayırdılar dikenle yollarını

Şimdi Memo gezer dağlarda

Cemo bulunmaz ne dağda ne bağda

Dönseler geri birbirini bulamazlar

Bir odada sığmaz oturamazlar

Ağlasalar da hiç duramazlar

Ayırdılar dikenle yollarını

Şimdi Memo gezer dağlarda

Cemo bulunmaz ne dağda ne bağda

Aşkın yok böyle zalim kanunu

Birisi değiştirmiş yolunu

Hiç seven yok mu âşık Allah’ın kulunu

Ayırdılar dikenle yollarını

Şimdi Memo gezer dağlarda

Cemo bulunmaz ne dağda ne bağda

Köydeki insanlar aramaktan yorulmuş

Düzgün olan belleri artık kırılmış

Buna sebep olanlar çoktan kaçmış

Ayırdılar dikenle yollarını

Şimdi Memo gezer dağlarda

Cemo bulunmaz ne dağda ne bağda

Her gün ağlama sesi gelir dağlarda

Ne izine rastlayan oldu bağlarda

Bir can kaldı mı acep o canlarda

Vuran zalim ayıran zalim oyun kura kura

Ayırdılar dikenle yollarını

Şimdi Memo gezer dağlarda

Cemo bulunmaz ne dağda ne bağda

Kul Mehmet’im kim bu zulmü soracak

Âşıkların hali böylemi olacak

Biliriz vuslat ahirette olacak

Hiç mi kucaklayan olmayacak

Âşıklar uzaktan hiç mi bakmayacak

Ayırdılar dikenle yollarını

Şimdi Memo gezer dağlarda

Cemo bulunmaz ne dağda ne bağda

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Yakışmaz Kul Sana

İman edene kula cenneti olur ahiret

İmandır iman eden kul için marifet

İmandaki lezzeti tadarsa kul eder hayret

İman yoksa kulun yanında ne gezer edep

İmansız gönül gezer harabelerde

Gözü olur hep viranelerde

Birde çıkmazsa hiç meyhanelerde

İman et kul gez gönüllerde

İman yoksa kulun yanında ne gezer edep

Yüce Allah’a teslimiyet kukla has

Teslim ol gözden akmasın yaş

Eğ başını kalmasın secdede o baş

Yol uzun değil yürüme sen yavaş

İman yoksa kulun yanında ne gezer edep

Kul bilse teslimiyet ona yeter

Teslimiyet’ siz kul olur beter

Nefis şeytana artık dur de yeter

Bitsin cümle gönülde keder

İman yoksa kulun yanında ne gezer edep

Yazık değil midir teslimiyet ‘siz uçuruma düşmen

Nefis şeytan un gibi ezer odur değirmen

Sana ey kul yakışmaz yapmadıklarınla kulu eleştirmen

Yakışmaz kul sana teslimiyet ‘siz gezmen

İman yoksa kulun yanında ne gezer edep

Kul teslimiyetle bulur değeri

At olmadan ne gezdirirsin sen eyeri

Teslimiyetle iman kulun rehberi

Nur Kur’an Nur Resul peşinde akıt teri

Ahirette bulursun sana ait cennette yeri

İman yoksa kulun yanında ne gezer edep

Teslimiyet için seni alıkoyan nedir neden

Nefis şeytandır zalimle yalan söz üreten

Sanmayın dünya ile nefis şeytan kulu güldüren

Dünya ile nefis şeytandır kulu isyan içinde öldüren

Teslimiyetle imandır kulu sevdiren

İman yoksa kulun yanında ne gezer edep

Kul Mehmet’im teslimiyetle iman olmasa yaşayamam

Hak yolda iman edip Yüce Rahmana koşamam

Dikenli çamurlu yolları hiç aşamam

Teslimiyet’ siz imansız ahirette Nur Resule hiç ulaşamam

İman eden kullarla ahirette buluşamam

İman yoksa kulun yanında ne gezer edep

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Merhametsiz Cihan Yıkılır Derim

İman açılır gönülde rengârenk

Âlemde bulunmaz imana denk

Ömür onunla bulur inan ahenk

İmansız ömür insan kul sefil

İmansız kul gönül olur yüzsüz

Niyeti fikri yolu olur onun özsüz

Her zaman bilmese de o güçsüz

İmansız ömür insan kul sefil

Bak kâinata âlem zalim harap

İşte zalim sonunda çeker o ıstırap

İmanla yıkılmaz gönül ile mihrap

İmansız ömür insan kul rezil

İmansız ömrünü namluya sürer

Zalim sanır ömrü ömrü güler

Yaptığı yanına kar kalır ölmez

İmansız ömür insan kul rezil

Barikatın arkasında nefreti ile gezer

Sanır imanlı olan uyur uyurgezer

Nefreti ile cesedin bir gün mümin ezer

İmansız ömür insan kul rezil

Kuyuya atılan Yusuf yine oldu Yusuf

Zindanda kalması onun cihana sultanlığı

Kuyuya atanın bunlar rezilliği

İmansız ömür insan kul rezil

Yusuf değildi taht sevdalısı

Gök kubbede merhametti kapısı

Gül açmaz diyenlere oldu gül yapısı

İmansız ömür insan kul rezil

İmanlı olandan heves arzu olmaz

İmanla yol alan her iki cihanda hiç solmaz

İman ile olan hiç yolda kalmaz

İmansız ömür insan kul sefil

Nefretle yanar dağ gibi yakanı yakar

Nefis şeytanı sanmayın koluna takar

Mazlumu zalim ağlatırsa sanmayın bakar

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Mazluma yağsa alev yağmur olur yağar

Çile dolsa da hayatına elbet bilir dün doğar

İman ile mümin merhameti gönlüne yığar

İmanlı kul gönüllünde olmaz hiç gelgit

Mümini her gören gül cemalinden tanır

İman merhamet elbet mümin gönlünde kalır

Müminin her sözüne inanılır nefret zor dayanır

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Zalim esse gürlese cehennem sonu akıbet

Çile zulüm biter iyi olur muhakkak elbet

İmanlı olan kulda bulunur elbet heybet

İmanlı kul gönlünde zehre vardır panzehir

Sabırla kulun sonu olur nurdan muhterem

Âlemleri yaratan yüce Allah her şeye kerim

Merhametsiz cihan yıkılır derim

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

İmanlı kul âlemde merhamet kokan nehir

Geç otur karşısına merhameti âlemi seyret

İman ile âlemde ancak kurulur şehir

İman gönülde ise müminde olmaz tehir

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Kul Mehmet iman ancak mümine yakışır

Mümin imanı ile cümle âlemi barıştırır

İmanla sabrın sonu gönülde açan bahardır

İmanla gönüllere muhabbetle kurulur çadır

İmanlı kul âlemde gönüllerde olmaz sefil

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bülbüller Öter.

Açan gülde koku olmazsa bülbül öter mi?

Açmazsa gönülde gonca gül ömür biter mi?

Aşk ile sevilmez ise sözlerde yeter mi?

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Âşığa nazlı sevdiğinin gülüşü yeter

Âşık olmayana dünya cehennemden beter

Âşık olmayanda acep hangi yoldan gider

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşk ile sevenler bilir aşkta yoktur hata

Bin derdin içine cennetten güzellik kata

Âşık ister gece gündüz yâri ile yata

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşk ile bağladım bende bu garip başımı

Aşk ile akıttım tatlı akan gözyaşımı

Aşk ile çaldım ben dertli bu gönül sazımı

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşk ile seven gönüller birbirini çeker

Aşkla seven gönüller cümle âlemi gezer

Âşık olan gönül bahçesine güller eker

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşığın düşerde ateş gönül ocağına

Âşık ister sevdiği otursun kucağına

Olmaz olasıca ayrılık düşer bağrına

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Aşk ile sevmeyenler diyar illere gitsin

Aşk ile sevenler şöyle bir rahata ersin

Aşk ile sevelim cümle gönüller gülsün

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Âşık sevdiği uzakta olsa candan sever

Sevdiği için diyar gurbet iller gezer

Hasret ile yandıkça sanma canından bezer

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Kul Mehmet’im söyle sen biz aşksız ne edelim

Aşkın çağladığı yere mi çekip gidelim

Aşk diyarı bulunmazsa aşksız mı ölelim

Aşkla açan çiçek başında bülbüller öter

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İnsan.

Gönüllere aşkı kim ördü

Yalandan söyleyin kim öldü

Aşksız güleni kim gördü

Hala merhametli olmaz insan

Yıkılmış köprüleri kim yıktı

Gülen gönülleri kim ağlattı

Yetimin hakkını kim aldı

Hala ateşe doğru koşar insan

Doğru yoldan kim yürüdü

Yolda ki dikenleri kim süpürdü

Yoldaki taşları kim döktü

Hala elinde taş hala elinde çalı dolaşır insan

Hak yolunda yürüyen insan

Yanlış yola saptın geri dön insan

Söz dinlemeyen inat ile gezen insan

Yanlış yolda gitmeye ısrar eder insan

Bahar ayında açar çiçekler

Çiçeklerden bal yapar arı böcekler

Bırakın gönüllerde açsın çiçekler

Hala açan gülü koparır insan

Kadın giysisi giymiş edepsizler

Nefreti ile hala gülümser

İnsanım diye yola çıkar edepsizler

Hala insanım der utanmaz insan

İnadı ile tertemiz olanı suçlar

Merhametli olanı sevmez bataklık ta yatar

Elden ne gelir böyle edepsizdir bazıları insan satar

Hala doğruyu ben bilirim der yanlış yolda gezer insan

Yakar yıkar yıkmadım diye söz eder

Utanmaz birde yanlış yolda gider

Sanır ki dünyada ömür bitmez böyle gider

Hala inadı ile ömrün sonunda doğru gider insan

Cenazede sus pus olur

Mezar dönüşünde sonrası nefsine kul olur

Yanlış fikirsizliği ile fikirsizliğe yol olur

Hala benim fikrim benim fikrim der insan

Zorda kalınca Allah der

Zorluk bitince Yallah der

Yalan yemine vallah billâh der

Hala yanlış konuşur yanlış yapar insan

Zoru görünce kaçar

Yemek görünce koşar

Düz yolda aklı şaşar

Hala ben ben der insan

İman kendine lazım bilmez

Ağlayanı hiç görmez

Yardım dersen onu sevmez

Yine günah ile mezara koşar insan

Namaz kıl dersin yaşım genç der

Ölüm gelince gence erken geldi diye söyler

Gördüğünden ibret almaz gezer

Hiçbir şeyden ders almaz insan

Nefis şeytan dersen arkadaşı

Merhamet değil onun sırdaşı

Dertlerden hiç kurtulmaz başı

Nefis şeytan düşman yine bilmez insan

Kul Mehmet’im artık söyleme yeter

Bu ömür bir gün olur biter

İnşallah gül kokan Resul bize gülümser

Ölümden sonra hayat var unutma ey insan

Mehmet Aluç©-Kul Mehmet-

Er Olan Kişi İman İle Gezer

Er olan kişi iman ile gezer

Zalim ile nefsi şeytanı ezer

Nazlı yârini candan sever

Cümle insanlık gülsün diye gezer

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Namerdin korkulu rüyasıdır er kişi

İnsanlara gülümsemek onun için çocuk işi

Sevdiği ise onun gibi er olan hatun kişi

İman ile secdeli alın ile gezerler

Bilirler vardır ötede hesap işi

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Örter tüm kusurları söylemez kişinin yüzüne

Cümle insanlar hayrandır her bir sözüne

Haksızlık için esirgemez canını gözünü

Yüreği yaralı yaralara derman için gezer

Er kişi böyledir bilir öyle gezer

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Gönlünde olmaz riya

İnsanlık için görür rüyayı

Yıkar edepsizde fiyakayı

Elmas gibi saklar gönlünde hayâ’yı

Er kişi böyledir bilir öyle gezer

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Kul Mehmet’im rastlar mıyız böyle er kişiye

Gönülde merhamet ile sevilen can kişiye

Belki vardır bilinmez Rabbim açığa çıkara nasibiyle

Cümle âlem şenlenir inşallah gelişiyle

Er kişi böyledir bilir öyle gezer

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

İman İle

---

	Güneş iman ile göründü Gönüller merhamete büründü Merhameti olmayan ateşini aldı mezarına yürüdü İman ile olan mezarını güllere bürüdü Bağda açar güller başında öter bülbüller İman ile olursa gönüller kainat gönüldeki iman ile müminle güler İmansız olan gönül ölüdür başında leşler bekler perişan gezer İman ile olan merhametle gönüllerde cennette gezer Kul Mehmet iman ile olmayan merhametten gönülden ne anlar Nefis ile şeytan ile olur gönülleri yıkar Cehennem de yer kaplar İman ile olan merhametli olan kulda cennete Rahman ile Resul ile olur canlar İman ile olan merhametle gönüllerde cennette gezer Mehmet Aluç