Susayanlara Bir Pınar Olan Bendim

 

Olmasa da beni kendinde arayan

Rahatla huzurla çoktur yatmayan

Beklerim bir köşemde layık olanı

Gecenin karanlığında benim ışıyan

Bir sırrım ben varılınca çözülmeyen

Bazen ağlasam da sonrasında güldüren

Ben terk etsem de benim terk edilmeyen

Girdiğim gönülde cenneti benim yaşatan

Tüm neşeler benim dilimle gülüştü

Benden ayrı kalmak bilene ölümdü

Geride kalan korumdu sönmez külümdü

Bendim yaşanmayan anlara koşturan

Güller benden aldı benimle açtı

Beni bilmeyenler benden kaçtı

Cennetten geldim âşıklar benimle yattı

Bendim gülmeyenleri güldüren

Bana yaklaşamadı dünyanın zalimi

Kapladım gönlünü onca âlim’i

Verdim esirgemedim tüm sevgimi

Ağlayanların gözyaşını silen bendim

Bazen aradılar çölde sahrada vahada

Bazen başların kaldırdılar aradılar havada

Ben zaten her yerdeydim bu dünyada

Hasretle bekleyenlerin beklentisi bendim

Bazen bir gülümsemenin içine saklandım

Bazen bir gamzenin çukuruna gizlendim

Beni o an görenleri cennete vardırdım

Cenneti arayanların kapısı bendim

Sözlerin hecelerin içinde yattım

Zalim olanları aldım uçuruma attım

Bir bakışla insanları anlayan yaptım

Zalimi yıkanların adımları bendim

Bazen bir pınarın çeşmenin başında durdum

Bir avcı gibi kalbi boş olanları anında vurdum

Bir yudum su isteyenleri güzellerin eliyle sundum

Susayanlara bir pınar olan bendim

Bazen karanlıklar içinde saklandım

Karanlıkları yardım ışık oldum vardım

Yolunu kaybedenlerin yolu oldum sardım

Yolda kalanların yoldaşı olan bendim

Tanıdınız şimdi beni sanırım

Bir cümle ile ben bazen anılırım

Aşk derler adıma söyleyene sarılırım

Bir damla mutluluğa hasret kalana koşan benim

Herkes beni yazdı yazdıkça bitmedim

Hiçbir gönlü terk edip ben gitmedim

Beni terk ettiğini sananları gözyaşı döktürdüm

Geri dönenlere kapımı açan yine benim

Nasıl anlarsanız anlayın ben akan bir pınarım

Güzel ceylan gözlü kadınların bakışında yaşarım

Sonra gönlüne girer bir volkan gibi kaynarım

Benimle yanmak isteyenleri yakan canlı tutan benim

Benimle yananları tatlı gülüşlerle huzura erdirdim

Kemale eriştirdiklerimi gönüllerde gezdirdim

Bir kuru soğanla iki aşığı bir ömür boyu güldürdüm

Kanaatkâr olmayanı kanaatkâr eden benim

Bendeki bu güzellikleri gücü veren Mevla’dır

Kullarına layık gördü beni gönderdi ondandır

İçine Mevla kendinden bir nurunu ekledi sırla doludur

Mevla sevdiği kulunu aşkla sınadı sonra aldı kucakladı

Âşık Gülveren’im anlatmayla aşk anlatılmaz yaşanır

Ceylan gözlü yârin aşk dolu gönlüne gönül bağlanılır

Anlaşılmayan ne var ise bil ki aşkla anında anlaşılır

Var sende ara bul aşkı yârin gönlünde yoksa kapısı kapatılır

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren

Yanlışa Konmayasın Gönül

Çok istedim bu gönül boşa yanmasın

Aşkla sevmeyenin o anına kanmasın

Ahu gözlüyü bulsun cana can olsun

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Ahu gözlünün kaşlar keman gibi

Dilinde sözleri çıkar tatlı bal gibi

Gözlerinde bakışları tıpkı aşk gibi

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Gördü o güzeli gönül nasıl yanmasın

Güzelliği gönülde nasıl ona varmasın

O güzel tatlı sözleri nasıl kulak duymasın

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Aşk bir sırmış onu bilmemişiz

Aşk ile sevenleri hep terk etmişiz

Gülmeyince birde hakka isyan etmişiz

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Ahu gözlü yar derdime dermanmış

Beni benden önce o arayanmış

O gülüşü ile gelip gönlümde kalanmış

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Felekle olmaz işimiz aşk bize yeter

Aşk ile sevmeyen gönül olur beter

Aşkta hasret varsa Mevla vermesin keder

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Açtı gönlünü bana aşkı okudum

Açtım gönlümü ona aşkı dokudu

Dünyayı gezdik uçtan uça duruldum

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

 Aşk beni benden aldı bir biz etti

Ahu gözlümün bir gülüşü yetti

Açtım gönül kapımı dertlerim bitti

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Bu dilim hep ahu gözlümü ana

Tatlı bakışları değsin bu tatlı cana

Yakında olacak çok güzel bir ana

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Bu garip başıma bir devlet kondu

Gönlünde ne varsa önüme koydu

Kulaklarım onda hep aşk sözleri duydu

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Açtı çiçekler benim için gönül bağında

Sevilmek için o en güzel şirin çağında

Şimdi bir çocuğumuz var kucağında

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Aşkı takmış gönlüne değmez nazar

Aşkı saklıyor gönlünde eylemez Pazar

Kul Mehmet’im oturmuş ondaki aşkı yazar

Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Dikenler Seninle Güller Gibi Açtı Ya Resulullah

İslam güneşi seninle doğdu Ya Resulullah

Sendin Mekke Medine ve âlemin gül bahçesi

Kokunla âlem gül kokusuna doydu gül koktu

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

Gönül bağımıza girdin gonca gülleri yetiştirdin

Seni candan canımızdan çok sevdik sende bildin

Sende bildin bize hep gülümsedin candan sevdin

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

Kanatan eller gül koktu

 Gönlü kanayanlar seninle güldü

Merhamet ne imiş seninle bilindi

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Rasulullah

Gözlerde yaş seninle dindi

Yolda kalmışlar seninle merhametli kul oldu

 Cümle âlem seninle güldü

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

Hak yolu bize Yüce Rabbim seninle gösterdi

Zalimler gelişinle yürekten tüyleri ürperdi

Gönlündeki güzellikleri sana yüce Allah verdi

Gelişinle dünya sevgisi seninle sona erdi

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

Günaha dalmıştı âlem insanlık silinmişti vardı elem

Gelişinle nurla doldu âlem silindi birden elem

Atıldı gelişinle gaflet uykusu, âlem yayıldı cennet kokusu

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

Gönüllerde ihlâs güneşi doğdu nefis şeytan yok oldu

Dünya sevgisi yok oldu cümle canlar Allah'ın oldu

Tefekkürle hikmet anlaşıldı gerçeğe yönelen çok oldu

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

İman gönüllerde seninle nurlandı zalimler işte o an yandı

Zalim nefis şeytana uydu hali bin beterden beter oldu yanıldı

Allah için senin için muhabbet dünyada en sevilen oldu

Hoş sohbet ile en güzel akıbet gelişinle oldu,

 Zalim o anda birden soldu

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

Yıllarca puta tapan

İslam'ı kabul etti oldu nurdan insan

Zalim dersen dünyaya tapan insan

Hiç bir zaman olmaz nurdan insan

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

Zalim her zaman cehennemle yapardı bağlantı

İmanla şereflenen mümin zalimi yıktı

İman edenler seninle merhametin zirvesine çıktı o an

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

Gülden yüzün gören gülleri terk etti seninle güldü

Merhametli sevginle dertlere derman bulundu

 Cümle tabipler sana koştu

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

 Zalim senin duruşunla yıkıldı

Sevgi neydi görenler hayran kaldı

Sevgin yanında merhametsiz gönüller eridi

İnsanlık gelişinle gül kokunla nefes aldı

Dikenler seninle güller gibi açtı Ya Resulullah

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)