Vurdun Yüreğinden Seni Seveni

Bir an sabır etmedin aşkımızı darağacına astın

Mücadele edelim derken sen bıraktın kaçtın

Söylesen ey vefasız benim gibi kaç gönlü yaktın

Pişman olurda dönersen bulamazsın beni

Ben av sen avcı oldun vurdun yüreğinden seni seveni

İstedim ki mutluluğu yaşayalım baş başa

Hiçbir dert eğmesin dedim o hilal kaşa

Az çile ile yaşarken sıkıntı değer dedim bu başa

Pişman olurda dönersen bulamazsın beni

Ben av sen avcı oldun vurdun yüreğinden seni seveni

Hep tercih ettin konuşmak yerine susmayı

Sanki başında belliydi mücadele etmeden seçmiştin kaçmayı

Çok isterdim seni koluma mutlulukla takmayı

Pişman olurda dönersen bulamazsın beni

Ben av sen avcı oldun vurdun yüreğinden seni seveni

İnan hiç şaşırmadım terk edip gidişine

İnanmam artık senin geri dönüşüne

Zaten hiç de düşmüyorum artık peşine

Pişman olurda dönersen bulamazsın beni

Ben av sen avcı oldun vurdun yüreğinden seni seveni

Unuttum ben seni gittiğin günden beri

Ben değil sen ol pişmanlığınla yaşa derbederi

Olmaz bu gönlümde senin gibi derbederin yeri

Pişman olurda dönersen bulamazsın beni

Ben av sen avcı oldun vurdun yüreğinden seni seveni

Kul Mehmet’im der ki unutmadım yaptıklarını

Sen arsızca kırdın bu gönlümün kapılarını

Bırak sende kalsın söyleme artık kararlarını

Pişman olurda dönersen bulamazsın beni

Ben av sen avcı oldun vurdun yüreğinden seni seveni

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Zafer İle Özgürlük Yeşerdi Yüreğinde Çanakkale’m

Eski dünya yenidünya

Nedir bu nefret ile yalancı dünya

Çanakkale de istenilen talan

Yedi dünya üstüne gelirken acımasız

Ecdadım vermez geçit yok der iman ile

Sen ve ecdadım asil düşman ise sefil

Geldikleri gittiler oldular rezil ey Çanakkale’m

Düşman yüreğinde nefreti tavaf ediyor

Senin yüreğinde Çanakkale’m ecdadım vatan aşkı ile

İmanla toprağın ediyor tavaf

Toprağın secde ile şehit kanıyla coşar

İzin vermez esarete

Melekler şehitlere gülümserken

Sen Çanakkale’m yarınlara özgürlük için gülümsüyordun

Sustu lal oldu düşmanın dili

Hayret etti düşman bu gönüldeki imana vatan aşkına

Yedi cihana gülümserken şehitlerim semada

Allahu Ekber semada yankılandı kükredi ecdadım

Yıkıldı düşman kendi nefreti içinde o anda

Gecede ay ve bir yıldız doğdu

 Şehadet kanıyla yıkanmış al bayrağımın üzerine düştü

Çanakkale’m yüzünde gülümseyen nurla açtı solgun yüzün

İsmin yankılandı hayret ve şaşkınlık içinde

Nefret kini söktün arşta

Zafer ile özgürlük yeşerdi yüreğinde Çanakkale’m

Semada dalgalanan bayrak altında

Mehmet Aluç

Sokakların Bir Bir Söküldü Yüreğinde

---

Gözlerinde umut vardı yarınlara koşan
Gözlerinde gelecek vardı seni bizi yarınlara ulaştıran
Gözlerin vardı bakar iken ışıl ışıl gülümseyen yarın olan
Mahzenlerden kokuşmuş yürekler yıktı onları ey güzel çocuk
Savaş
Nefret
Kin
Yaktı yıktı umutlarını
Yarınlarını
Gözlerini
Gözlerindeki ışıltıyı
Sokakların bir bir söküldü yüreğinde
Oyuncakların alındı bir bir elinde
Tabut bakışlı
Tabut yürekli
Nefret kusanlar aldı
Ben bir şey yapamadım
Bakarken ıstırapla kavruldum
Utancımla koşmamanın utancıyla bittim
Yandım
Bittim
Ey Filistinli
Ey Suriyeli
Ey Myanmarlı… Çocuk
Hicret sırtında
Elinde
Cebinde
Yüreğinde
Sokaklarda neşeli sesleriniz yerine
Bombaların sesiyle korkuyla dehlizlere saklandın
Sen saklandın ben bittim
Biz bittik
Korkuyla saklandığın bombaların iziyle yaşarken
Bizler yaşamıyoruz
Biz susmayı seçerken
Sen korkmayı seçtin gözlerimize bakarken
Yola çıkıp oynamak isterken
Yüreğimizdeki yüreksizliği gördün gülümserken
Belki sen bizi bizden daha fazla anlarken
Bizler sizleri anlayamadık güzel çocuk
Kalemim kahreden yüreklerimizin gölgesinde bunu yazarken
Hayallerim senin hayallerinle yüreklerimizde düştü
Yıkık bir düşüncenin ekseninde sessizce kabullenmeyi bizler seçerken
Sen kabullenmeyen kalplerin adımların bestesini şiirini yaz çocuk
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...