Son sözünü dinledim.

Son sözünü dinledim ben inanın utandım

Başımı öne eğdim kendimi bulamadım

Kaçmak için yer aradım hiç hiç bulamadım

Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Devasız hallerimiz nasıl devam eder sürer

Harap yollar nasıl olur önümüze dizilir birer birer

Gönlümüze bu hasreti kim nerede nasıl dizer

Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Ortalıkta gezer bir takım yüzsüz insanlar

Merhametsizce yıkılır viran olur cümle bağlar

Sen söyle sen kimsin kim senin canın hey dağlar

Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Gönül kıblenin yönü işte bak şaşmış

Seni bela diye salan ortada bak kalmış

Yakmak için yola çıkanlar çıkmadan yanmış

Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Karanlık odamda sallanıp dururken boş beşik

Dikenlerle döşenmiş gelip geçtiğim bastığım eşik

İçerde mahzun kalan ben yüreğim delik deşik

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

İşte karşı pencerede o pencereyi son defa kapatacağım

Karşıda bekleyen o musalla taşında bizlerde yatacağız

Kaçışı mümkün değil ölürken ölümün gözlerinde bakacağız

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Soğuk ayazda soğuk yüzüyle gülümseyen sen teneşir

Melekler yaptığım günahın defterini taşırken bekleşir

Taşırken tabutum ağır yükümden taşıyanların işi güçleşir

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Beni artık bekleme günahla doldurduğum sıcacık yatağım

Artık cehennemde senden daha sıcağında ben yatacağım

Belki feryat ederken neden soğuk olmadın diye sana kin kusacağım

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Son sözlerimin sancısında ecel alıp giderken son kez bakacağım

Artık kaçmak istesem de kendi günahlarımda yanarak paklanacağım

Artık bunu hak ettim cehennemde yanarken paklanmak için kaçmayacağım

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Son günah dolu yolumun dönemecinde yürürken

Ağaçların dallarına astığım nefretimi görürken

Beklediğim ecel kapkara gözleri ile beni cehennemime götürürken

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen İman İle Ol

Ömür geçiyor eyvah

sen istediğin kadar çek ah

elvan elvan geçse'de ömür

sen iman ile ol işleme sakın günah

gönülde olursa merhamet sen orada kal

sakın densizlikle olup'da gönüllerde kırma dal

merhamet iman ile gönüller sen sür bir parça bal

sen iman ile ol işleme sakın günah

gönülleri nefret kin ile salma ateşe

iman ile olalım gidelim cennete peş peşe

her vakit yönümüz dönsün kıbleye

sen iman ile ol işleme sakın günah

nefret kini at uçuruma merhamet sende kalsın

imansız kalarak gönüller nefis şeytan ile solmasın

günde beş vakit namaz ile kıbleden yönümüz şaşmasın

sen iman ile ol işleme sakın günah

Mehmet Aluç

Bıraktığın Sessiz Feryat Yanımda

Sen bana uykusuz geceleri bıraktın gittin… Hasret özlem okunu sineme sapladın iyimi ettin?

Karanlık odalarda, yüzümü bakmayan şehirlerin havasını bana bıraktın terk ettin gittin…

Adımların ile hayallerimi karanlık uçurumlara, hayalsiz yaşamak için beni uçurumlara attın arkana bakmadan gittin.

Bana ağlayan gözyaşı değil, gözlerime ihanetin ifrit bakışlarını bıraktın…

Söyle benden bu kadar mı nefret ettin? Oysa ben seni dünyalar kadar çok seviyordum.

Gözlerimde uzaklık, bakışsız’lık ile ekleyerek, ayrılıktan kavuşamayan yolların feryadını ekleyerek beni hasret uçurumlarına attın gittin, mutlumu oldun şimdi?

Gözlerim hala gittiğin günden beri uykusuz, bıraktığın sessiz feryat bakışı ile yollarda dönmeni bekliyor…

Rotası kıblesini şaşırmış, sapıtmış, kaybetmiş hislerinle hıçkırıkları yanımda bırakarak, beni bunlar ile yaşamaya mahkûm ederek acımadan acelesi var olan bir yabancı gibi bıraktın terk ettin gittin…

Belki de senin gibi kimseye bağlanmadan yaşayacaksın lakin o zamanda ömür mutluluğu tatmıyor be gülüm, öksüz gibi mutluluğa bir adım yakın iken terk ederek mutsuz yaşanmıyor be gülüm…

Mehmet Aluç