Ah Caddeler

Bugün yine oldu akşam gurbette

Gönlüm yanar derin kor bir alevde

Derdim ile olsam ben bir arkadaş

O yar hala bakar yakar gönülde

Sönsün ister yakan bu kor alevde

Gönlüne hep çıkar gezdiğim cadde

Bana mı der sanki olasın sırdaş

Derdim bana yarla olur arkadaş

Ah caddeler sizde olun arkadaş

Olun bana sizde yârime yoldaş

Otursam bu yolda kursam bir bağdaş

Kuşlar dalar mı hiç şimdi uykuya

Düşse de kuyuya çırpınır var ya

Çıkarda gelir mi söyle arkadaş

Çırpınır çırpınır arka arkaya

Kurtulur yanıma gelir mi dadaş

Derdim bana yarla olur arkadaş

Ah caddeler sizde olun arkadaş

Olun bana sizde yârime yoldaş

Geceyle bak gündüz nasıl ulaşır

Gecemi sabah mı çok çok uğraşır

Kim çok çok uğraşır var mı önemi

Dilde bu gönülde varsa bir ikrar

Uzun olsa da yol etmeli ısrar

Vakti de gelince nasıl bakışır

Gece gündüz işte böyle kavuşur

Derdim bana yarla olur arkadaş

Ah caddeler sizde olun arkadaş

Olun bana sizde yârime yoldaş

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Güzel Bir Haldir Sonu Ölüm Değil

Aşkın gurbet iline düştüm avareyim ben

Aşka küskün değil etrafında pervaneyim ben

Dedim derdim benim dokuz değil on dokuzdur  

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim ey sabır bu gurbet ilinde halim hal değil

Sabır dedi bu güzel bir haldir sonu ölüm değil

Haktan bir misafirdir şikâyetçi olmak akıl karı değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim yolum bire giderdi yolumu şaşırdım

Sanki dedim ben bir an aklımı eyvah kaçırdım

Dedi haktan gelene sabır et benle ol dedim

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi yolun birden ikiye vardıysa geriye dön

Aşk seni bir olan yolda bekler bu yanlış yön

Az şükür et hakka yalvar derdine de haydi sön

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim hakka ben halimi niyaz eyledim

Anladım kendin bu derdime muktedir değil          

Haktan emir aldım dedi durma önümde eğil

Bu derdi sen çözemezsin bu senin karın değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Sabır dedi bak bulmuşsun derdine şifa

Hakkın şifası gönlüne konmuş çekmezsin cefa

Al beni gönlüne artık sür sevdiğinle artık sefa

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi bu âlemde niceleri bu dertle göçüp gitmiştir

Hakkın emrine kulak vermeden ecel şerbetini içmiştir

Küçük bir dertle sanki sandın ölüm gelmiştir

Ölüm gelirse eğer bil ki kul bu âlemde göçmüştür

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Aldım bu sabrı gönlüme dedim bu nakittir

Bu derdimin çaresi bak işte gelmektedir

Âlemlerin Rabbi işte sana âleme yetmektedir

Az sabırla yoluna devam et bak ömür bitmektedir

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Kul Mehmet’im aşk kula değil gönüle iner

İçinde dert olsa da az sabırla bu dertler biter

Âlemlerin Rabbi sana bu âleme elbet yeter

Allah vermesin gönüle başka bir dermansız keder

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet

Yaşadım Ben Anladım

Ağlamak böylesine nedir hiçte bilmezdim

Aşka düştüm ağladım şimdi ben ben anladım

Göç etmek hasret nasıl neymiş hiçte bilmezdim

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Aşkın güzelliğiymiş hasret kalmak ağlamak

Kadir kıymeti bilmek ona candan bağlanmak

Vuslat için sabırla vuslat için yol almak

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Aşk anlamın kapısı canlanmanın yapısı

Aşk ceza değil ki can gönüle varılması

Aşkın bu coşkusuyla hakka hep koşulması

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Dudağıma gönlüme değdi aşkın busesi

Dilimde ne güzel bak aşkın çıkıyor sesi

Belli işte gönlümün hazı tatlı neşesi

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Kul Mehmet’im tertemiz aşkımı gördün işte

Gönlümde aşkın hazı taze her gülüşünde

Gülüşünle güldüm ben seni ilk ilk görüşte

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Aşkın Hasretiyle Yanarım

Işıkları Kapat

Gurbet ilde yanarım bir su verenim yoktur

Bu gurbet bu hasretle inanın bana çoktur

Rabbim bu hasretliği Rahmetinle sen durdur

Aşkın hasretiyle ben yanarım nice nice

Varacağım bir vuslat pınarı yok mu bana

Vuslatın o rüzgârı değsin artık bu cana

Hasretin alevinde Rabbim sen kurtarsana

Aşkın hasretiyle ben yanarım gündüz gece

Yine dolandı bu gece yârin ismi dilime

Uzatsam gurbet ilde eli varsa elime

Gözümden tüter yine hayali gündüz gece

Aşkın hasretiyle ben yanarım hece hece

Kaç şafak yine doğdu bu garip ben ömrüme

Şafakla gündüzlerim hasret kaldı gülüşüne

Beni senden aldı bu gurbet böylesine

Aşkın hasretiyle ben yanarım gece gece

Aramayın yalanım yoktur hiçbir sözümde

Yârin hayali tüter hale bu can gözümde

İsmini anarım düşmez gece gündüz dilimde

Aşkın hasretiyle ben yanarım nice nice

İşte geçiriyorum zamanı bu sancıyla

Duamdasın beş vakit hem de çok fazlasıyla

Hasretim biter vuslat gelir yar sırasıyla

Aşkın hasretiyle ben yanarım ben kendimce

Gurbetlik aramızda çekil sen kenara

Sen var iken vuslata varalım mı ölünce

Yâri sevmeyeyim mi yaşarken ben gönlümce

Aşkın hasretiyle ben yanarım gülmeyince

Üzerime örtü gurbet karadan bu perdeyi

Her gün kavga ederim duyarsın gümbürtüyü

Yine aklıma düştün özledim senle köyü

Aşkın hasretiyle ben yanarım görmeyince

Geceleri sarılıp yattığım mis tenindir

Bu gönlüm senindir yar senin gönlün benimdir

Seni seven gönlümdür yar ateşi senindir

Aşkın hasretiyle ben yanarım ben halimce

Kul Mehmet’im halim budur söyleyebildiğimce

Yârden ayrı saadet olmuyor gördüğümce

Gönlümdür delik deşik yar gurbette deyimce

Aşkın hasretiyle ben yanarım nice nice

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Çıkar Gelir Misin Günün Birinde

Çıkar Gelir Misin Günün Birinde

 

Yârim gitti gelmez nerede nerede

Ben kaldım iki arada bir derede

Ararım onu ben gurbet illerde

Haberin beklerim esen yellerde

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Terk edip gideceğine bir kurşun sıksaydın

Seni sevmiyorum deseydin kör kuyulara atsaydın

Gece gündüz yanında değil taşlar üzerinde yatırsaydın

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Mecnun olamadım olmak kolay değilmiş

Sende Leyla olamadın aşk bize göre değilmiş

Demek ki aşk değil ayrılık kapımızın önünde bizi beklermiş

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Kul Mehmet’im gönlünde esemedim kurudum

Aradım ben seni gurbet illerde bulamadım

Ayrılık nasipmiş dedim gönülleri ağlatmadım

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

Malatya’m

Malatya’m sen bağrımda esen rüzgâr

Kaysıların yetişir cana şifa katar

Kernek te şelalede can rahatlar

Kaysı bağlarında hep devan kaynar

Malatya’ma boşuna şirin il dememişler

Tadına her varan can bunu dermiş

Şifa için gelenler şifasıyla dönermiş

Güzellerin bağında yetişirmiş

Gönülden sevenlerin hep gülermiş

Bir gülüşün bin cana hep yetermiş

Malatya’ma boşuna şirin il dememişler

Tadına her varan can bunu dermiş

Şifa için gelenler şifasıyla dönermiş

Kul Mehmet’im gurbette gönlümdesin

Her geldiğimde bana gülümsersin

Hasretlik tez zamanda bitsin dersin

Malatya’m gönlümdesin gitme dersin

Malatya’ma boşuna şirin il dememişler

Tadına her varan can bunu dermiş

Şifa için gelenler şifasıyla gülermiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Cansız Bedenimle Kaldım Gurbet İlinde

Duymadın aşkım anlattım ben ellere

Eller anlamadı aşkım anlattım ben güllere

Aşk ile açtı güller çektim gittim gurbet illere

Cansız bedenimle kaldım gurbet ilinde yollarda

Gurbet ilde anlattım aşkımı toprağa

Toprak kabul etmedi attı beni uzağa

Uzak illerde düştüm hasret ile tuzağa

Cansız bedenimle kaldım gurbet ilinde yollarda

Döndüm aşk ile nazlı yârin iline yönümü

Aşk ile bulamadım yâri mutlu edemedim ömrümü

Yıllardır arardım mutlulukla kaybettiğim dünümü

Cansız bedenimle kaldım gurbet ilinde yollarda

Kul Mehmet’im aşk ile sevmeyeni seversen gülmezsin

Aşk ile sevmezse o gönül sen sev artık sende ölmezsin

Ölmezsin dersinde aşk ile sevilmezsen mutlu gün görmezsin

Cansız bedenimle kaldım gurbet ilinde yollarda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Zalim Gurbet

Hasretinden gönlümü gurbette alev alev tutuştu

Vuslat ile kavuşalım dedim hasret yüreğime yapıştı

Benimle gurbete gidenler geldi sevdiğine kavuştu

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Giderken gönlümü senin gönlüne bağladım

Hayalin gözüm önüne gelince ben ağladım

Üç kuruş kazanmak için hiç durmadım çalıştım

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Zalim gurbet hep sustu gelmedi dile

Halimi az anlatsaydım merhametle acırdı bile

Açardı vuslat kapısını koşardım sana ben güle güle

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Gece gündüz perişan halimi söylerim kendime

Vatanımda güzel bir iş bulamadım düşemedim dengime

Gurbet ilde hasretlik çok zor sarılamadım sevgilime

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Gurbette gönlüm döndü mezar taşına

Yüzün dönüp kimse bakmaz gözyaşıma

Bilmezdim gurbetliği ah neler geldi garip başıma

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Uzun uzun akan nehirlere baktım

Dedim kendimi atayım yârime akayım

Yolda takılırsam kimden yardım alayım

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Her gün beklerim kimse çalmaz kapımı

Ben aşk ile kurmuştum bu gönül yapımı

Hasretlik yıktı viran etti aşk ile atan canımı

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Kul Mehmet artık daha ne söylesin

Halimi bilen gören merhametle dillensin

Elinde bir çaresi olan bu gönlüme sürsün yolum göstersin

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-