İsterdim Desin Gitme Yanımda Kal

Haydi, seni seviyorum desene

Evlenelim seninle bu sene

Her gün bakayım o gülüşüne

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Yeni aşk gibi yüreğimde essene

Ayrılık kapısına dikkat etsene

Seviyorum seni diye haydi gelsene

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Seni bekledim ben yedi sene

Haydi, biraz bana gülümsesene

Uzak kaçarak yanımda gitmesene

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Bırak artık yaşadığın kuşkuyu

İçine düşeceğindir o kör kuyu

Bırak artık ne olur kuşkulu huyu

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Ya sev ya da bitsin bu oyun

Düğünümüzde keseceğim üç koyun

Yüreğindeki kuşkuyu bırak artık soyun

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Kul Mehmet’im sevdim oldum abdal

Kırıldı gönlümdeki cümle dal

Var artık kendi başka diyarlara sal

Evet demedi bana ceylan gözlüm

İsterdim desin gitme yanımda kal

Evet demedi bana ceylan gözlüm

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gel İnat Etme Bırak Fikirsizliği, Fikir İle Kal Dedim

Çare diye yollara düştüm

Çare derken çaresizler içine düştüm

Çare olayım dedim çaresizlerle dillere düştüm

Çare olayım derken dermansızlar eline düştüm

Çare yerine çaresizlik verdim kendi derdime düştüm

Fikirsiz fikirliler içinde fikirsizlik rüzgârına kapıldım

Fikirsizliklerini anlatırken yanılgılarına kapılmamak için kaçtım koşar adım

Peşimi bırakmadı fikirsizlik fikrin izan etmenin kucağına kaçtım

Fikir saçarken etrafıma fikirsizlik içinde soğuk terler dökerken kaldım

Sordum fikirsizliği ne diye yanına aldın

Fikirsizliği aldın da neden kanına kattın

Fikirsizlik benim göbek adımdır dedi

 Dedi madem sende fikir vardı ne diye gece gündüz yattın

Yatmadım peşinde geldim sen hep kaçtın

Adam olursun diye gece gündüz yanında kaldım

Kaldım ama hala sen fikirsizliğini anlamadın şaştım

Hak var iken batılı yanına aldın

Yanıldın tekmeyi yedin yolda kaldın

Neden hakka yönelmedin yanılgı içinde kaldın

 Dedi yanılmak benim edepsizlikle dolu adım

 Dedi hakkı bilemedim ama yanıldım yine yalnız kaldım

Böyle yetiştirildin suç senin değil dedim

Bana senin gibi vazgeçmeyeni ilk defa gördüm dedi

Dedim senin gibi nice yıkılmış adamlar gördüm

Kapısı olmayan sözlerin sahibi insanlar gördüm

Edepsizliği ile mezarda feryat edenler duydum

Gel inat etme bırak fikirsizliği, fikir ile kal dedim

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Kal Mutsuzluğunla Baş başa

Sen sözünü bilmez

Sen göz yaşını silmez

Sen kadir kıymet bilmez

Haydi, kal kendi karanlığında

Bilmedin bu aşık senden ne umar

Merhamet aşk’la gözün içine bakar

Bir gülümse diye bekler

Bir gülümsemedin, kal mutsuzluğunla baş başa

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Haydi, Kal Kendi Karanlığınla Baş başa

---

İşte karşındayım gülümseyen halimle sen hala somurtkan halinle karşımdasın, ne aşk’tan anlarsın ne söz dinlersin…

Umursamaz tavırlarınla gönlümü yakarsın, geniş dünyayı bana dar edersin bilmem neden, zevk mi alırsın? Umursamaz tavrından dolayı mutluluk mu duyarsın? Söyle de bileyim? Susma KONUŞ!

Yanağımda yüreğimi yakan kor alevden göz yaşlarım süzülürken ah zalim ah hiç o kırılası ellerini uzatıp da biraz silmedin, bende aptalca karşında ağladım, sen aslında ağlamaya değmezmişsin anladım, terk edip gidiyorum seni kendi karanlığında kal ve yaşa…

Belki ayrılık seni uyandırır amma o zamanda beni bulamayacaksın, kahır olacaksın yaptığının pişmanlığı içinde kahır olacaksın aynı benim gibi… Sana hoşça kal demeye bile değmez, haydi kal kendi karanlığında.

Sen sözünü bilmez
Sen göz yaşını silmez
Sen kadir kıymet bilmez
Haydi, kal kendi karanlığında

Bilmedin bu insan senden ne umar
Merhamet aşk’la gözün içine bakar
Bir gülümse diye bekler
Bir gülümsemedin, kal mutsuzluğunla baş başa
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Sen Kal Kendi Karanlığında

Sen benimle olmadıktan sonra

Hayat benimle olmuş ne fayda

Gülüşünde mutluluk bulamadımsa

Beş yüz sene yaşasam ne fayda

Dünya malı benim olsa ne fayda

Sanki sevgisiz yaşamak kolayda

Olmazsa kulda aşk Şeyda

Ömür neye yarar nefes neye yarar

Dön ağla otur ağla yat ağla

Yüreğim kanarsa

Gözlerim ağlarsa

Zamanı hazmetmeyen ruhum

Sensizlikle yanarsa

Dilimde çıkan sözlerim fayda vermezse

Beş yüz sene yaşasam ne fayda

Dünya malı benim olsa ne fayda

Dön ağla otur ağla yat ağla

Karanlık aydınlığa kavuşurken

Ben sana kavuşamadık'dan sonra

Yağmurda ıslanan yüz Sema'ya bakarken

Sen ıslanan yanaklarımdaki

Gözyaşlarıma bakmadıktan sonra

Seni sevsem ne fayda

Sen yanımda olsan ne fayda

Sen kal kendi karanlığında

Ben gidiyorum aydınlığa

Mehmet Aluç

Sen İman İle Ol

Ömür geçiyor eyvah

sen istediğin kadar çek ah

elvan elvan geçse'de ömür

sen iman ile ol işleme sakın günah

gönülde olursa merhamet sen orada kal

sakın densizlikle olup'da gönüllerde kırma dal

merhamet iman ile gönüller sen sür bir parça bal

sen iman ile ol işleme sakın günah

gönülleri nefret kin ile salma ateşe

iman ile olalım gidelim cennete peş peşe

her vakit yönümüz dönsün kıbleye

sen iman ile ol işleme sakın günah

nefret kini at uçuruma merhamet sende kalsın

imansız kalarak gönüller nefis şeytan ile solmasın

günde beş vakit namaz ile kıbleden yönümüz şaşmasın

sen iman ile ol işleme sakın günah

Mehmet Aluç

Gittiğin Zaman Hoşça Kal Diyememiştim

Senli günlerim daha taptaze zihnimde, gidişinden… Aah… Zalim gidişinden sonra…

Sensizlikten zaman çıldırdı ben çıldırdım artık, vakit vakit olmaktan çıktı zulüm oldu artık bana, ne söylemeliydi gitmeden önce bilmiyorum gitme dedim çektin gittin ve beni yalnızlığa mahkûm ettin gittin.

Sustum, anlatamadım anlamadın ya da ben anlaşılır bir insan değildim diyeceğim ama ne dedinse yaptım üzmedim kırmadım, kırsaydım üzseydim şimdi üzülmezdim diyorum, ama hayır ben öyle bir insan değilim bilemiyorum… Anlayamıyorum.

Şimdi gitme yanımda kal dediğimde kalsaydın… Aman boş ver çektin gittin işte ben daha neyi düşünüyorum, neyi özlüyorum ki seni neden yazıyorum ki…

İşte şimdi sildim her şeyi seni hatıraları resimlerini gülüşünü… Şimdi çok daha rahatım ne gereği vardı boşuna kendimi üzmenin terk edip giden seni düşünerek vaktimi öldürmenin ne gereği var ki…

Sen şimdi başka hayatı yaşayacaksın ben başka bir hayatı, şimdi ne sen varsın ve nede seninle olan ben varım…

Bir daha gelmene de hiç gerek yok, hatta gelmeyi düşünürsen de hiç gelme…

Artık yarınım masmavi düşlerim masmavi sensiz kendime ait bir dünyam var, gittiğin zaman hoşça kal diyememiştim şimdi diyorum hoşça kal…

Şimdi yağmur yağıyor, yağmur altında sensiz yürüyorum… Gök kuşağına ismimizi yan yana, yazmıştım şimdi onu da sildim.

Mehmet Aluç

Anlamların İçinde Anlamsızlık İle Kal

Ölümü hasretin dudağından öptüm

Öldüm ben o an ihanet dolu bakışların altında

Arama musallada bedenim bulamazsın

Hayallerimin mezarına gömdüler beni

Hayallerimin yıkılışını gördüm

Yıkılan hayallerimin dudağından öptüm

Öptüm de binlerce defa ben öldüm

Artık istemiyorum buseni

Ne bana severek bakacak olan gözlerini

Hele o sözlerini

Hatta ve hatta

Seni istemiyorum

Gelmen fayda etmeyecek ki

Cansız bedenim hayallerimin mezarlığında cansız

Koşman gerektiğinde koşmadın

Sevmen gerektiğinde sevmedin

Gelmen gerektiğinde gelmedin

Kaçtın

Bana küstün

Sensizliği zehir gibi içime akıttın

Cehennem kapısını açan anahtar gözlerinle

Baş ağrısı ile kıvrandıran sözlerinle

Zindan çiçeği karanlığınla

Artık gelme

Sakın ola timsah gözyaşlarını akıtma

Acizliğinle yıkıl benim gibi

Sen bilmezsin acizliği

Şimdi bil yaşa doya doya

Hayat yönünün pusulası kaysın

Hasretimin labirentleri arasında feryatlarımın içinde kaybol

Anlamların içinde anlamsızlık ile kal

Öfkemin isyanımın vıcık vıcık çamurlarına bat

Kan içinde ağlayan gözlerimin sızısını gör

Kükreyen hasretin acısını yaşa

Hasret dağında sana seslenirken

Feryadımın çığlık yürek gümbürtülerini duy

Yüreğimin vahalarda ıssız ulumalarımın yankısını duy

Ben toprağa toprak bana sarılırken

Sen var git senden güzel saran toprak var

Mehmet Aluç

Köle Zinciri Kırar Bu İman Allah Diye

İman her an gönülde şahlanır Allah diye

Düşürmez garip yola bu iman Allah diye

Yalnız bırakmaz iman hayatı Allah diye

Köle zinciri kırar bu iman Allah diye

Kanma gönlüm nefise imanla sen sabit kal

Geçer ömür gafletle imanla sen kal akıl

Dünya sana kalmaz ki nefsim imanla takıl

Köle zinciri kırar bu iman Allah diye

Kul Mehmet’im imansız gezme o şeytan kapar

Üç gün seninle olur güler bırakır kaçar

Ondan sonra kalırsın inan ki sende naçar

Köle zinciri kırar bu iman Allah diye

Mehmet Aluç

Bekledim kaldım

Aşkın yolunda yolunu bekledim kaldım
Elime defter ile kalemi aldım seni yazdım
Birkaç mısra ile aşkın içine kendimi kattım
Seni beklerken ömrüm soldu yandım

Aşk yerine çileyi reva gördün bana
Gönül kırıcı bir söz mü söyledim ben sana
Beraber aşkın badesini içelim gel kana kana
Seni beklerken ömrüm soldu yandım

Kul Mehmet der ki yâri beklerken sarardım soldum
Gelmedin de ne oldu bak işte saçını başını yoldun
Musallada yatarken geldin de ne oldu can mı buldum
Seni beklerken ömrüm soldu Azrail ile yoldaş oldum
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...