Söyle

Söyle güzel söyle nedir bu naz

Bana şöyle gülümse biraz

Seni seviyorum deme sakın az

Gezdiğim sokakları gülümset biraz

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Kendini bulunmaz Hint kumaşı sanma

Az gülümse nedir sendeki bu muamma

Sevdiğin kadarından fazlasını bende umma

Gel yanıma ayrılığa göz yumma

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Benim gibi sende kıymet bilsene

Haydi, benim gibi az gülsene

Çok olmasa da az beni sevsene

Seni seven yüreğimi ezmesene

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Ne olur bu sevgimi geri çevirme olur günah

En sonunda pişmanlıkla dersin eyvah

Aşkı yaşamak için vermiştir yüce Allah

Haydi, gel bana diyelim bismillah

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Söylesen nedir sendeki bu fiyaka

Yaptığın yakışmıyor baksana hakka

Al bu gönlümü gönlünde sakla

Sevmiyorum diyorsun sen ne hakla

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Vuruyorsun beni haksızlık denilen okla

Aşkı al gönlüne uyandırmak için şokla

Niyetin nedir çıksın ağzındaki ıslanmayan bakla

Seviyorum seni ben bak gör hayranlıkla

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Hasreti çıkarma sen kınında

Ölüm her zaman bulunur yakınımızda

İzin ver aşk olsun bizim yanımızda

Hüsran ateşi ile yakma bu canımızı da

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Seni bu gönlüme taç ederim

Eğer yanlışım var ise çeker giderim

Eğer sevmiyorum dersen nereye giderim

Haydi, seviyorum de yoksa biterim

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Gözlerin seviyorum der diyor bana

Neden susuyorsun diyorum sana

Koş gel sarıl bu kollarıma durma sana

Gülümsüyorsun gizli gizli naz yapma bana

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

İzin ver az gönlünde kiracın olayım

Beğenmezsen eğer gül gibi solayım

Eğer yine sevmiyorum dersen yok olayım

Bu dünya da sevenim yokmuş diyeyim

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Kul Mehmet’im gönlüme kurşun sıkma

Sana yakışır sevmek gönlümü yakma

Karşıma geç ne olur benden kaçma

Yakışmaz sana beni zor duruma sokma

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Mehmet Aluç © -Kul Mehmet-

Onunla gülsün

Yaz gönlüm istediğin kadar yaz

Karşıdan bakan sana kaz

Yaz yaz az da nazları yaz

Yazarken elinde düşmesin saz

Sevda yolunda aşkı yaz

Sevda yolunda kaybettirdi işte naz

Ne çalınır saz nede alınır haz

Yazarken elinde düşmesin saz

Yaz dediğim iki kaşık olsun

Maksat muhabbet olsun

Gülümseyenler odaya dolsun

Yazarken elinde düşmesin saz

Düşlerinde gezen kimdir

Yabancımı bizden birimidir

Gelen mi yoksa giden midir?

Yazarken elinde düşmesin saz

Saz ile kalem yazarken söyle

Az daha yaz hayat geçsin böyle

Arada sırada al söyle neyle

Yazarken elinde düşmesin saz

Yaz söyle yolla gitsin

Kim alırsa onunla gülsün

Yazar söylerken sen sensin

Alan aldıktan sonra kimsin

Yazarken elinde düşmesin saz

Yazdıkların değil mi bir posta

Gidip kavuşur mu acep dosta

Var peşinde biraz koşta

Yazarken elinde düşmesin saz

Kul Mehmet’im yazarken aşk ateşini söndür

Dün bugünün yaşatılan günüdür

Yaşarken kolunda gezen ölümdür

Yazarken elinde düştü kalem ile saz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bugün günlerden pazar

 Bugün günlerden pazar

Herkes okuryazar

Lakin ne okuyan var biraz

Ne de yazılana itibar eden az

Sen istediğin kadar yaz

Okuyan yok herkes göz ucu ile bakar

Okumaktan bilmeme niye kaçar

Al sana bol beğeni ey yazar

Yazar istemez bol beğeni okunsun ister az biraz

Okuyan olmayınca yazar solar

Sen istediğin kadar yaz

Ne okuyan var olsa da az

Herkesin elinde yok saz çaldığım der hala saz

Tavuk yer der yediğim kaz

Sen istediğin gibi emek ver yaz

Okuyan yok olsa da dersin biraz

Herkeste var inanılmaz naz

Hala eli boş der çaldığım saz

Elinde yok saz işte elin boş anlamaz

Yazar bembeyaz düşleri ile yazar

Okuyucularıdır gönlü bembeyaz

Yazarda olmaz imtiyaz

Okuyucu anlar biraz

Olamamak gerek birazda bağnaz

Yazar ile okuyucu olmaz hiç kurnaz

Yazılanları az okusa biraz

Yazardır dil saz yani gönül yapan

Yazdıkları olamaz saçma sapan

Okuyucudur yazarı seçkin yapan

Okuyucudur yazar için candan okuyan

Yazar ile okuyan elinde geleni yapan

Şartlar çok zordur bilir okuyan yazan

Okuyucudur yazar ile birlik beraberlik yapan

İyilikleri gönüllere beraber yayan

Ah okuyucu olarak az daha okusak

Haksızlık karşısında susmasak

Yüreğimizde olsa az yumuşak

Nefreti olan yumuşak gönlü eder istismar

Nefret kusanları ellerimizle yakalasak

Nefretinin içine merhamet katsak

Neyse çok uzun oldu

Sanki yazar yazdı da dünyamı değişti biraz

Olan yine vatandaşa oldu her yaz

Yine günlerden pazar

Kul Mehmet'im

Sen yine yaz okuyan çıkar biraz

Dünya güzelliklerle değişir

Okuyan gönüllerce biraz

Okuyanlara verdim selam

Dertlere olalım el ele derman

Dilde çıkmasında yalan

Okuyuculara olalım hayran

Mutlu okuyucu ile devam etsin devran

Çok eyledik kelam

Haydi, yazmaya okumaya devam

Herkese bol bol gönülden selam

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sev beni sende biraz

Dalda sallanır kiraz

Haydi, bana gül biraz

Gönlünü bana yaz

Sev beni sende biraz

Yaklaş bana az biraz

Yanağından bir buse ver olsun az

Seninle olur kışlar yaz

Aşkımı kalbine kaz

Elimde kırık saz

Ne olur etme naz

Severken al haz

Küsmek alınmaz ki baz

Evin önünde geçer kaz

Gönül sazın eline al sende çal biraz

Yanakların sanki kiraz

Ne olur yapma bana naz

Ne olur olma sakın kurnaz

Sevgime etme sen itiraz

Aşkınla sev beni çapraz

Yönün çevirme biraz

Kul Mehmet sevmez az

Elimde kırık bir saz

Çalayım dinle biraz

Sende söyle olsa da az

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Demedin

Nakış nakış seni gönlüme işledim

Gece düşümde gündüz hayalimde düşledim

Seni seviyorum ben her an dedim

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Gizli gizli bana gülümsedin

Uzakta gördün seni seviyorum demedin

Naz yaparsın bana ben hemen bildim

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Sevgi aşk ile yıkılmaz bir devdir

Haydi, gel onunla gönülleri sevindir

Mutlu yuvayı kuran o evdir

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Nefret aşkı taşıyamadı

Aşk nefreti taşıdı merhametle tanıştırdı

Cümle âlemi barış ile yaşattırdı

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Demedin yar demedin gülümseyerek öpmedin

Haydi gel aşk yuvamızda birlikte olalım demedin

Demedin yar demedin gel sarılalım demedin

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Şiirimde seni beni cümlemizi yazarım

Cümle gönüllere sevgiyi dağıtmaya hazırım

Nefret kini gönüllerde iman ile kazımaya gelirim

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Kul Mehmet’im sevgi aşk gönüllere yetti

Aşk geldi merhametle nefret kin gitti

Sanmayın bu şiirim burada bitti

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yeter sevgilim

Kışı yaşamayan yaşar mı hiç yazı

Elimde çaldığım benim gönül sazı

Sevgi taptazedir tüm yolları aşar

Yeter sevgilim yapma kul Mehmet’e naz

Severim bağırırım ben avaz avaz

Kışı yaşadım gelir işte güzel yaz

Aşk gönülde açar sayfalar bembeyaz

Yeter sevgilim yapma kul Mehmet’e naz

Gönlümdeki aşkın parıldar süruru

Tebessümler solmaz gönülde dupduru

Sevgilim sensin benim gözümün nuru

Yeter sevgilim yapma kul Mehmet’e naz

Mehmet Aluç

İmanla Al Yol

İmandır ömre rota

İmanda olmaz hata

Herkes imanla yata

İmanla sende al haz

İmanla ömür hep yaz

İmanda olmaz garez

Haydi yapma sende naz

İmanla sende al haz

İmanda olmaz mihnet

İman dünyada servet

İmanla bulunur cennet

İmanla sende al haz

Kul Mehmet imanla ol

Ya da imansız ol sol

İmanla yaşayan kul

İmanla sende al haz

Mehmet Aluç

Yüzün Yere Eğdin

Bu şiiri ben sana yazdım

Seni mısra mısra yüreğime kazıdım

Gece gündüz hep adını andım

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Elimde çaldığım eski kırık bir saz

Yeter sevdiğim bu kadar naz

Bir kış bir geçti bak geldi yaz

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Söyle yok mu benim canım

Damarlarımda aşkım için akar kanım

Senden ayrı yerde yata yata ağrıyor yanım

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Duymaz mısın gönlümün ahu zarını

Bilmem çıkartır mıyım sensiz yarını

Söndüremedin yanan gönlümün harını

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Gece gündüz san aşkımı söylerim

Yüreğimi aşkımız için köz eylerim

Kul Mehmet’im sensiz nereye giderim

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Mehmet Aluç