Yıkıldığını Bir An Gözüyle Görsün

Yorgun yıllarım için oturmuş ben ağlarım

Kanar bu yaram bilmem ben ne ile bağlarım

Bırak kanasın yaran böylede iyileşir

Bağlamaktan uzakta kırılmış bu ellerim

Yorgun yılların için oturup sen ağlama

Bırak kanasın yaran elbette iyileşir

Bırak ayrılan gitsin bir gün buda değişir

Bir gün pişman olurda döner gönül birleşir

Seven ayrılmaz belki sevdayı paklar hasret

Yorgun yılların için oturup sen ağlama

Bırak gidişi ayı yılları bir bir bulsun

Mutluluk dolu günler istasyonda bir dursun

Gidişindeki ahı pişmanlığı bir bulsun

Gerçek olan hakikat ona tokadı vursun

Silkelensin çarpılsın ahın onu bir sarsın

Yorgun yılların için oturup sen ağlama

Hicran kapında bırak içeriye o girsin

Sen bu hicranınla kal ancak bilirsen hürsün

Bırak yıkıldığını bir an gözüyle görsün

Giderken hicran vuslat sana bir gülümsesin

Yıkılan için gelir vuslat başka nedir ki

Yorgun yılların için oturup sen ağlama

Bırak yılların kalsın yorgun yıkılmış halde

Yeter ki sen hiç kalma acınacak bir halde

Hayat bunu yaşarsın ya öyle ya sen böyle

Yıkılıp ta kalanlar için değil bu hayat

Kalkanlar için hasta içindir ameliyat

Yorgun yılların için oturup sen ağlama

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Sözlerim-3-

    

Keşmekeşlik

Öylesine keşmekeş’lerin içindeyiz ki ve farkında da değiliz ki, sevsek sevdiğimizi üzüyoruz kalbiniz kırıyoruz, farkına varmıyoruz sevmeyi bilmiyor diyoruz! Hatamızı bilsek özür dilemeyi bilsek gideceğiz de, birde acaba aynısını yaşar mıyım kuşkusu sarıyor bedeni ruhu düşünceyi! Kaldık mı sap gibi ortada, uçuruma düşmemek için geri adım atarken insan şüpheye düşer mi tabi ki hayır! Hatta biz uçuruma kendi gayretimizle düşsek acaba arkadan iten mi vardı diye, uçurumdan uçarken dönülmez ama biz gayretle döner iteleyen kimdi diye bakarız!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vakti Olmalı İnsanın

İnsanın, ağlama kendini dinleme farkına varma pişmanlığını fark edip düşünme insanlığın derdine çare olma adına, bir saati anı vakti olmalı diyorum ama inanın o anlar saatlerde boşa televizyon karşısında, evlenme programında ki sahte olan kavga ve çekişmeleri seyrederek bitirirdik.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Anlamsızlık Ve Huzur

İnsan doğarken her şey vücuduna Allah c.c. eksiksiz yüklenmiştir. Doğduğumuz da bizim için olan bir dünya var ama bizim yaşamamız için müsait değil, hatta hiç birimiz için müsait değil. Aslında bu dünya yaratılırken de içine eksiksiz her şey huzur güzellik vs. yüklenmişti ama onu biz insanlar, acımasızlıkla kendi doymazlığımızla öylesine değiştirdik ve parçaladık ki içinde huzurla yaşamaya imkân yok, hatta huzurun “h” harfi bile yok. Anlamlı olanı anlamsızlıkla değiştirince, insanda haliyle anlamsız değersiz oluyor. Bir süre sonra anlamsızlıklar da insanı boğuyor lakin bu defa anlamsızlığı yıkacak bir değer ortada yok ki onunla anlamsızlığı yıksın ve huzura erişsin!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Elhamdülillah

 

Geldik bu âleme bir ağlama ile ne güzel

Ağlayanın halini bilelim diye ağlattı Yüce Rahman eyvallah

Âlemden âleme geçtik Âlemi görmek için Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Can olurken hazırladı Yüce Rahman bizi kıbleye

Can olduk geldik âleme Elhamdülillah

Yüce Rahmanın izniyle Kâbe’ye döndük Elhamdülillah

Can olurken ağladık canları bildik Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Varlığımız Yüce Rahmana varmakmış söyledi Yüce Rahman bildik

 Âlemi yaratanın huzuruna vardık secde ile Elhamdülillah

Yollarda beni arayın dedi aradık bulduk Yüce Rahmanı Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Her zerrede izim vardık bakın görün dedi gördük Elhamdülillah

Her gönlün kapısını açın zerre incitmeyin dedi bildik Elhamdülillah

Bu dünya iki kapılı bir handır imanla bilin dedi bildik Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Âleme Nurdan Kur’an’ı Nur Resulle indirdi inandık Elhamdülillah

Nurdan Kur’an Nurdan Resul peşinde gidin dedi gitmeye çalıştık Elhamdülillah

Nefreti kini silin merhametli olun dedi anladık Elhamdülillah

Nefret kini olanı yolundan yıllarca uğraşla döndüremedik eyvah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Anlamayana anlatın gerisine karışmayın dedi yaptık

Yolda dönmeyeni zorlamayın dedi Yüce Rahman anladık Elhamdülillah

Yıkmayın inşa edin gönülleri dedi Yüce Rahman anladık Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Gelen gider dedi her canlı ölümü tadacak dedi Yüce Rahman anladık Elhamdülillah

Gelirken imanla merhametle Salih amelle gelin dedi anladık Elhamdülillah

Günahlarımız çoktu Tövbe kapıma gelin dedi koştuk bir nefeste Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Kul Mehmet’im işte geldik gidiyoruz Elhamdülillah

Yüce Rahmanın yardımıyla bir şeyler yaptık Elhamdülillah

Her anımızda yardımıyla bizimle oldu Yüce Rahman bildik Elhamdülillah

Gönderdiği Nur Resul Nur Kur’an ile mutlu olduk çok şükür Elhamdülillah

Yüce Allah ile olan neyi kaybeder onsuz olan neyi bulmuş dedik

Yüce Rahmanın yardımıyla onunla olduk Elhamdülillah

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Not: Asumani kardeşimin-Âh ile –elhamdülillâh- güzel şiirinden ilham ve esinlenerek yazılmıştır, kendisine böylesi güzel şiiri ile ilham olduğu için teşekkürler ederim.

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Sen Ağlama Hep Gülümse

Şafağın alnıma düşmüş kızıllığında baktım kendime

Ülkemin her tarafı boyandı şafaktan kızıla

Kuşlar uyanırken mahmur mahmur kanatlarındaki şafakla sabaha

Bir ben sana uyanamadım şafak bakışlım

Saçlarına tutundum uzattım şafağa sessizce

Gezdik şafağın kanadında sen kucağımda

İşte ufukta ben yitik yüreğinde ağlıyorum

Sen yoksun yanımda yine uykudasın

Ben ise yalnızlığımla başındayım ağlıyorum

Gözlerimde yaş damlarken yanağına

Uyanıyorsun telaşla yüzüme bakarken masum

Titrek hüzünlü mahcup

Titrek ellerinle silerken gözyaşlarımı

Bir buse bir cennet kokusu yanaklarıma kondururken

İşte ben gülüyorum yine seninle beraber

Senin yüreğin benim avcumda

Benim yüreğim senin yüreğinin içinde

Alıp koyuyorum göğsünün içine

Yüreğimdeki deprem durdu o an gülüşünle

Usulca açıldı gönül kapım içinde yine sen vardın bende yanında

Utangaçlığının saflığı yüzünde bir bahar çiçeği gibi açmış

Kokusu gönlümü sarmış

Öpüyorum anlından

Sana hasret sana tutkun bir sevdayla gönlümü öpücük diye konduruyorum

Öpücüklerim kelebek oluyor konuyor gönlüne

Yüreğimiz tatlı bir serinlikle sallanıyor

Yalçın kayaların üzerinde uçarken

Kartalların kanat sesi güneşli ufka doğru kanat çırparken

Yuvasındaki anlamsız sıcaklık çarpıyor yüzümüze

Bir o kadar soğuk sıcaklık

Ürkek paramparça

Sarılıyorum sıcaklığına beni saran

Göğsündeki pamuk tarlasına yaslanıyorum

Uyuyorum dizlerinde

Uyurken gözlerim az hafif açık

Bana bakarken gülümsüyorsun

Bir bahar gibi

Bir düş hayal gibi

Merhameti  ile alemi kaplamış bir dünya gibi

Bir çocuk gibi

Yakalıyorum onları avuçlarımla

Saklıyorum göğsümdeki avucumda

Kefenlenir mezara konulurken

Açacağım göğsümdeki avcumu

Bu gülümsemelerinle

O karanlık mezarımı aydınlatacağım

Seni anlatacağım toprağa

Sen olacak toprak yine

Künyemi seni seven aşık diye okuyacaklar

Sendeki güzelliği sevgiyi aşkı görünce yaklaşacaklar ışığına

Gülümsemelerin susmasın hep gülümse diye sana göz kapağımın altında bakıyorum

Uyanmıyorum hep bakıyorum

Ayaklarımın ucunda ta başıma kadar sarıyor beni sımsıcak gülüşünün sıcaklığı

Sarıyor beni bir zırh gibi

Uyanmak isterken

Uyanamıyorum

Üzerimde bembeyaz kefenim

Toprak altında üzerimde toprak

Gülümsemen bir ışık içeriyi kaplamış

Anlıyorum

Senden önce ben girmişim mezara

Ama sen ağlama ne olursun sana demiştim ya

Sen ağlama hep gülümse

Bir ömür boyu yaşattın beni gülücüklerle

Sen daha fazla yaşamalısın

Yaşatmalısın etrafındakileri

Seni görenleri sevenleri

Eşini dostunu tüm gülücüklerinle

Ben bekliyorum seni

Sen acele etme

Gönlümün avucunda

Gülüşlerin vardı

Onları açtım koklayarak

Gülüşlerine bakarak

Seni yaşıyorum hala kollarında dizlerinde göğsünde

Zaman seni ellerimden alırken

Çekip senden gittiğimi düşünme

Aç gönül kapının kapısını ben oradayım

Bir yanımı içine sakladım

Senin gülüşlerinin gölgesine sakladım

Aç bak ben oradayım seninleyim

Elini uzat saçlarına ellerimin sımsıcak izleri hala duruyor

Dokun hisset beni

Dokundun saçlarına

Gülümsemelerinin sıcaklığı ta buraya kadar geldi

Bir güneş gibi doğdu

İşte hep böyle gülümse

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-