Serseri Bir Sloganla Yaşamaktan

Vurun bu arsız gönlümü artık

Gidiyor serseri aşkların diyarına

Sevmeyecek hiç kimseyi biliyorum

Dayanamam ben artık ağlıyorum

Vurun bu arsız gönlüme bir pranga

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Bu yürekle yaşayamam yırtık yırtık

Aramayın artık bu yüreğimde mantık

Serseri diyarlarda aşksız diyarda çamurla battım

Dayanamam ben artık ağlıyorum

Vurun bu arsız gönlüme bir pranga

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Ölüyorum yavaş yavaş tutun beni

Uzatın aşk diyarına usul usul

Örtün üstüme ölü toprağı

Mesul değilim bu aşksız hayatı yaşamaktan

Vurun bu arsız gönlüme artık pranga dedim artık

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Ar etmeyin vurun artık

Bakmayın akan gözyaşlarıma

Bakın bana koşmayan yarınlarıma

Bahanelerim ile gömün beni artık

Zavallı aklıma gönlümü ister yakın artık

Dayanamam ben artık ağlıyorum

Vurun bu arsız gönlüme bir pranga

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Dilsiz dillerimi bir dinleseniz

Ağlarsınız feryat ile gece gündüz

Hicran ateşiyle yaktım bu gönlümü

Alev alev yanıyor gezindiğim onca kaldırım

Bitirin beni yetsin bunca keder

Dayanamam ben artık ağlıyorum

Vurun bu arsız gönlüme bir pranga

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ezgi Dolu Bakışınla

Beni sana sürükleyen ruhumu okşayan rüzgâr mıydı

Yoksa benim gönlümün güzelliği miydi bilinmez

Buzdan kafesimde ömrümü tamamlar iken çıktın karşıma

Ufukta kuşların kanadını okşarken sen yüreğimi ısıttın

Aramızda oturan beni esir eden buzdan kafesimin kilitlerini açan

Buz tutmuş ejderha gözü ile bana bakan yarınıma ışık olan sen ne güzel geldin

Beklentilerim

Zaman yerine geçen asırlar

Hamile ve doğuran bir kadın feryadı düşlerim

Karamsarlığımın imgesi

Lezgin olmayan adımlarım

Ürkütücü'lüğümün anlamsızlığı

Bir anda gelişinle yok oldu

Kuşkum ile yanına sokuldum

Tutkum akrep gibi sokar iken bedenimi

Tümülüs gibi yüksek Toroslar gibi gönlüme girdin

Anadolu oldum Trakya orta Asya oldum gönlünde

Tek düze doğal yapısının güzelliği ile süsleyen, 

Anadolu gibi ömrümü süsledin bakışınla

Kendimi bir anda holde gözlerine bakarak buldum

Arsız şehirlerim sokaklarım yok oldu

Lirik kaderimin kalem seslerini duydum o anda

Saçlarının Lüle’sinden tutundum

Dağlar sisli ovalar bahar çiçekleri ile açtı

Sevgi kırlangıçları başımızda uçarken

Öptüm dudaklarında asırlık bir öpüşle

Meteor hissizliğimi gökyüzüne fırlattım

Bir seyyah gibi damarlarında dolaştım

Sende bir Leyla misali damarlarımda coştun

Aştık tüm sarp yokuşları bir solukta

Sıcak iklimlerin sıcaklığı ile tenimiz sevgiye doyunca

Kelebek kanatlarımızla usulca yeryüzüne indik

Ezgi dolu bakışınla el ele yenidünyamıza doğru yürüdük

Mehmet Aluç

Çok Arsız Çıktın

kalemimin cızırtıları ile seni yazarken

hıçkırıklar ile gözyaşım kağıda damlıyordu

sevgimin pınarı olan sen

ben gözlerinde sanki sönmüştüm

çok arsız çıktın sen sevgilim

dertleri beraber paylaşacaktık

seninle mutlu günleri yaşayacaktık

çocuklarımız olacak beraber büyütecektik

ben gözlerinde sanki sönmüştüm

çok arsız çıktın sen sevgilim

sevgimi ben aşın içine kattım

sen rahat uyumadan ben hiç yatmadım

senden sonra yatakta hiç kalkmadım

ben gözlerinde sanki sönmüştüm

çok arsız çıktın sen sevgilim

seven gönlümü bir kenara attın

söyleneler yalan dedim beni duymadın

tası tarağı toplayıp uzaklara kaçtın

ben gözlerinde sanki sönmüştüm

çok arsız çıktın sen sevgilim

beni değersiz sözler kervanına kattın sattın

bir veda etmeden gittin yüreğimde kor alevi yaktın

bir derdim içine binlerce dert kattın

ben gözlerinde sanki sönmüştüm

çok arsız çıktın sen sevgilim

yüreğimde bıraktın dinmeyen ince sızı

sendin dünyalar kadar beni seven ey zalimin kızı

sensiz nasıl geçiririm yazı kışı

ben gözlerinde sanki sönmüştüm

çok arsız çıktın sen sevgilim

bıraktım sensiz hasretle yaşamayı

hasret yolunda seni düşünerek koşmayı

vefasızlar için değmezmiş göz yaşı içinde yaşamayı

ben gözlerinde sanki sönmüştüm

çok arsız çıktın sen sevgilim

kul Mehmet'im gönlün hüzünle yatar

insanı bir söz ile satan sanma mutluluğu tadar

demekki bu aşk buraya kadarmış Rahman böyle yazar

ben gözlerinde sanki sönmüştüm

çok arsız çıktın sen sevgilim

Mehmet Aluç

Hüsran Fırtınası

Susmak

Susmamak

Konuşmak

Konuşmamak

Dil susmasa konuşsa haksızlığa

Dil bağlı kalmasa suskunluğa

Acıların feryadına koşsa

Menfaatin zıkkım deryasına dil olmazsa dilim

Hakkın hakikati için konuşsa

Yoktur ya sonunda ölüm

Varsa da sonunda ölüm o ne güzel ölümdür ah dilim

Konuşmamak arsızlıktır ah ki acılarla ölüm

Filizlenen çiçekler gibi açmak olsa halin dilim

Solup kalma menfaatin içinde olma haysiyetsiz, serme yere fersiz kilim

Dil ki yaratan Rahman hak için konuşmak için yarattı yoksa konuşmazsa olur zülüm

Zülüm olduktan sonra elem sarınca lal olursun dilim

İhlâsı da tefekkürü de acizlik içinde bulamadan yok olursun

İraden elinde iken konuş hakkı dilim

Vaaz geçme dönmesin hakkın yolunda sözlerin

Zülüm yağar sabır yok olur ağlar gülen gözlerin

Baharlarda kasırgalar eser

Suskun yarınlar tüketir hayatı biter

Hüsran fırtınası estirme güllerin bülbülleri yok olur gider

Mehmet Aluç

Şimdi yalnız kaldın

Ey yarınları olmayan bakışlarım

Bir sevgiliye yürümeyen adımlarım

İrem bağlarına uzanmayan elim

Bütün güzellikleri yıktın

Şimdi yalnız kaldın

Ey kelebekler gibi hassas yüreğim

Ey sessizliğe ses olmayan hislerim

Ey yüreğimdeki güzellikleri sömüren benliğim

Pare pare yok olan düşlerimi yıktın

Şimdi yalnız kaldın

Ey kelebekler gibi hassas yüreğim

Uçurumdaki yağmurlarla uçurumlara yağan yenilgim

Attın kendini ey nefsimle beraber uçurumlara

Söz geçiremedim bu gönlüme

Tutamadım bu arsız dilimi

Şimdi yalnız kaldın

Ey kelebekler gibi hassas yüreğim

Mehmet Aluç