Sen Ne Zaman ki Astın Duvara Yıkıldın

 

Nedir bu insanlığın ilacı

Çeker yaşar böyle acı acı

Ara bul sun onlara ilacı

Yıkılıyor baksana gönül mihrabı

İnsanlığın İlacı Nur Kur’an

Sanki yok bunu duyan

İçinde neler var okunmaz inan

Duvarda asılı bir resim gibi duran

Eline alınca sanki yakan

Yaklaşınca sanki çarpan

Bir anlamsız anlamsızlıkla duvarda kalan

Nedir bu vurdum duymaz’sızlık inan

Kim asın dedi duvara

Hala asılı kaldı

Çekerken narayla yaşarken biz acıyı

Uzat bana elini ver derken

Aç içimde sen varsın

Senin için çareyim ilacım derken

Yoksa vaktimi gelmedi erken

Ölüm anında okunmaya mı indi

Bizler okuyup yaşamadan giderken

Başucu kitabı şifa kitabı

Nur gönüllere hitap kitabı

Duyan var mı bu hitabı

Bekleriz duvarda asılıyken sevabı

Duvarda asılı kaldı bir duvak gibi

Bir hatıra eşya gibi

Bir süs gibi

Yaşarız cehennem azabı

Zalim zalim değil insan kasabı

Budur insanın işte yasası

Duvarda asılı çare ilaç

Dünya ahiretin hesabı

İnsanın insanlığın kurtuluşu adabı

İnsanlık nura

İnsanlık insanlığa

İnsanlık merhamete

İnsanlık gülüşe

İnsanlık ve gönüller huzura aç

Nimetle doymaz insanlık gönüller

Nurdan Kur’an’ı aç

İçindeki huzuru

Merhameti

İnsanlığı

Gülüşü

Şifayı

Dermanı kâinata saç

Nefis şeytandan diyor kaç

İnsan yasa yapamaz

Yapanların hali meydanda çoğu mezarda diyor uzaklaş

Rahman diyor bana Resule Kitabınıza koş

Al uygula saç bunlarla coş

Bunlarla yanıma gel cennetim senin ol hoş

Hala anlayan yok

Anlayan uygulamaz olmaz gönüller hoş

İstenilmez insan ulaşsın

Ama dokunma duvarda kalsın

Çarpar

Ölülere okunur böyle yarar

Bu ne biçim bir karar

Böyle insanlık neyi anlar

Zulümle yaşamayı anlar

Ondan sonra döner ağlar

Uzat elini duvara

Al gönlüne as kapansın tüm yara

Bak insanlığın bağrı kara

Atar çığlıkla acıdan nara

Dünyada zalimle yasası etmez beş para

Uyan Müslüman

Silkelen beni de silkele

Yetsin bitsin zalimdeki saltanat

Kur’an ile tak bir kanat

Hatta binlerce kanat

Bekliyor binlerce gönül kim dedi uyu da yat

Al Kur’an’ı imanı âleme gönüller kat

Kim dedi insan insanlığını sat

Al kat yat

Bu nasıl paralel bir hat

Bu kime dine imana neden bu inat

Zalimde olur mu hayat

Nur Kur’an’da Resulde var rahat hayat

Bu yaşadığımız değil hayat inanın afat

Kim gönülleri etti böylesine ameliyat

Kim izin verdi neden ne için bu feryat

Herkeste yok surat maske asık surat

Herkes olmuş hoca avukat

Duyulmaz mı ey hoca olan olmayan hoca

Avukat olmayan avukat baksana açsana dava

İnsan uçuruma düşüyor yaya yaya

Kim izin verdi bu burjuvaya

Her gün yenilmez ki helva

Ah bu nasıl bir hava

Hani nerede asıl iman davası

Bu neyin kıvrak havası

Ölen için çekilmez halay havası

Kim çeker sırıtarak yüzümüze bakarak

Yıkılsın duvarlar

İnsin duvarda asılı Kur’an

Al Nuru gönlüne al o an

Yıkılsın durmuş zaman

Bitsin zalim ondan istenilmez aman

Zalim değil doyuran

Rahmandır doyuran

Aman bu inanç yanlıştır

Kalk ayağa ey

Yatan

Oturan

Uyuşuk bakan

Kaçarken kaçamayan

Uçuruma koşan

Al gönlüne as Nur’dur bu Kur’an

İnsana indi

Duvara

Ölüye inmedi

Yaşayan İnsana indi bu Kur’an

Nur Resul ashabı yaşadı yaşattı

Ecdat yaşadı yaşattı

Sen ne zaman ki astın duvara

Yıkıldın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet   

Anlaşılır Her Şey O An

kudret kalemiyle yazılır her bir yazı
bir türlü çalamam kırıldı çalmaz bu sazım
kudret makamı çeker göze yaşarken perde
varılınca kudret makamına ecelle kul
anlaşılır her şey o an  açılır o perde varılan yerde

 

hak bin bir alemden süzdü halk etti gönderdi
alına yazdı kaderi insana kul ol dedi
bilinmez imtihan için kul gider hangi derde
varılır gelinen yere dönülür yine nerede
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

hak İslam kulların gönlü için indi
içindeki nurdan imanı alın sizler dedi
kudret kalemiyle yazıldı Nurdan Kur'an
Nurdan Resulümle gönderdim size dedi
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

yaratıldı bu mülk bu insan kul için
hakkı batılı görün kendiniz seçin
nefis şeytanı görürseniz vazgeçin
imanla hakkın şerbetini ecelle için
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

aslımız topraktan sabırla yoğruldu
kudret nefesiyle ruhla nura boğuldu
şeytan sevindi dedi ben üstünüm 
ateşten yaratıldım diye sevince boğulurken
benlik günahıyla cennetten kovuldu
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

Kudret kaleminin yazdığı imanla ummana karış
salih amel için sen var insanlarla yarış
bir gün belli olur gidilecek varış
yapta yapacaksan yap iyilik bir karış
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

kul mehmet'im kul kaç dert denizinde yüzer bilinmez
hak kudretin kapısına kul varmadan önünü göremez
bulanık suda bulanık kalsan da sabırla olmazsan dert bitmez
sabır deryasına varmayan dert denizinde yüzemez
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ara Leyla’nı Yalnızlık Uçuruma Çeker

Ara Leyla’nı Yalnızlık Uçuruma Çeker

Leyla’yı arayan o gözlerimiz yok artık

Leyla yerine biz hasreti gönül’e sardık

Yolların başında ortasında yalnız kaldık

Ara Leyla’nı yalnızlık uçuruma çeker

Divane gezme aşkla gezen yazıktır cana

Bak il il hasretle geziyorsun yana yana

Derdini sen anlat sana can olacak cana

Ara Leyla’nı yalnızlık uçuruma çeker

Leyla’n yanında olmayınca sabah hiç olmaz

Serap seni bak aldatır kimse seni sormaz

Aşk la sevdiğini aramayan adam olmaz

Ara Leyla’nı yalnızlık uçuruma çeker

Sevk etme sen kendini derinden o kedere

Yaşadığını sabırla yor sen bu kadere

Aramazsan Leyla’yı söyle sana kim vere

Ara Leyla’nı yalnızlık uçuruma çeker

Kul Mehmet’im sevmeyen gönüller aşka küser

Aşk ile sevmeyen kulun tüm neşesi biter

Gönül aşk ile sevince rahatlar genişler

Ara Leyla’nı yalnızlık uçuruma çeker

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Her Kul Bu Dünyada Yaptıklarını Çeker

Nefretin yıkar cümle gönülleri

Nefretinle sensin âlemin acizleri

Merhametle söylenmez türkülerin

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Avucumda merhamet parçaladın geceleri

Dilinde zalimin şeytanın çıkar sözleri

İslam’ı kabul etmez senin gibi edepsizin birileri

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Damarındaki kana karıştı nefretin

Kaçışınız yok gelin İslam’ı kabullenin

Yoksa günah ile dürülecek siyah defterin

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Yaptıkların yaraşır bak gör düşmana

Eline geçmez yolun düşmezse pişmanlığa

Ne gerek var İslam var iken düşmanlığa

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Senin gibi Ebu cehiller taptı şeytana

Şeytan aldı kaptı çaresiz düştüler boş meydana

Herkes kendi kendisine yapar zulmü ermez muradına

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Nefret ile gezdiğin dağlara eyle elveda

İslam yoluna de sen canım olsun feda

Bu âlemde merhamet iyiliklerdir kalan hoş bir seda

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Gönüllere merhametle İslam dini yazılsın

Nefret ile kin yok olsun güzellikler kazılsın

Merhametli olanların kadri kıymeti bilinsin

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Merhametsizlikle sanki gurur duyarsın

Feryadın duyulmaz soluksuz o an kalırsın

Doğru dediklerin yalan çıkar yanılırsın

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Ateş düşer gönlüne diline

Çare bulunmaz bu derdine

Sahip çıkmadın sen İslam dinine

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Yaptıkların mezarda belini büker

Her kul bu dünyada yaptıklarını çeker

Sanma hayatın yolu uzun bu yol hiç bitmez devam eder

Ciğerleri parçalar edepsiz sözlerin

Ne güzel mutluluk İslam’ı baş tacı edenler

Gülümseyerek peşinden koşarak gidenler

Merhametle kulları saran o bedenler

Gönülleri sarar o güzel İslam ile kolların

Ne güzel nurludur nurdan Ahmed can Muhammed

Nur Muhammed ile İslam’ı yaşayanlar kurtulur elbet

Nur Ahmed ile olmayanların sonu ne olur bilinmez akıbet

Nur Kuran Nur Sünnet çarpısına sen dünyada et icabet

Kul Mehmet’im der ki nefret kin ile kim güldü

Dünya ve âlem benim diyen akılsızlar öldü

Yığdığı mallar boşa gitti ateş oldu mezarına düştü

Ömrün hayatın boşa geçti hüsrana uğramak yine sana düştü

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sökerim bu aşkı yüreğimden

Seni yüreğimden hasret söker alırsa

Seni giderken ellerim tutmaz olursa

Sözlerim gitmene engel olmazsa

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Gözlerimde kalbim aşkım okunmuyor mu?

Dilimde sevgimi haykıran sözler çıkmıyor mu?

Sana koşarken yüreğimin sesi duyulmuyor mu?

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Adımlarım sen sen diye koşarken

Dilim ismini kokan güller kokusunda söylerken

Hislerim seninle darmadağın olup sana akarken

Eğer sen bunları görmüyorsan bilmiyorsan

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Hasrete koşarken gitme demiyorsan

Ağlar iken gözyaşımı silmiyorsan

Feryadım dağları yıkar iken duymuyorsan

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Bu aşkı seninle yaşarken hayat terletirse

Ardında densizliğimle adımlarım geri giderse

Gece gündüz sensiz boş hayaller kurarsam

Senden başka gönüllere bu gözüm bakarsa

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Bu bedenim sensiz aşkı yüreğinde taşırsa

Seni anlamdan dinlemeden nedensiz neden ararsa

Ümitsizlik rüzgârına düşerek senden umudu koparırsa

Teselliyi gönlünden başka yerde ararsa

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Dünyayı aşk güzellikle sarmış

Sensiz bu yüreğim başkalarına bakmış

Pembe hayallerine karalar çalmış

Ayrılık dağlarını alnına şiirlerine yazmış derlerse

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Aşk verilmiş gönlü sev diye

Merhamet verilmiş merhamet et diye

Baharlar açılmış nazlı yârin gönül çiçeklerini kokla diye

Bu yârin bahar dallarını koparır ise

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Yeşil dağların yeşilini

Mor yaylaların temiz kokusunu

Baharda öten kuşların ötüşünü

Baharda kokan çiçeklerin kokusunu sensiz yaşarsam

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Adımlarım ayrılıkla çürümeye yürümüş ise

Hasret kara yüzüyle gönlüme girmiş ise kara elbise ise

Gönlüm sevgi yolundan ayrılmış nefretle gülümsüyor ise

Niyetim edepsizce sevgini yerden yere sessizce vuruyor ise

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Gönlümü senden başkasına açarsam

Seni her gördüğümde kaçarsam

Merhameti bırakıp nefret saçarsam

Aşkın deryasında kin denizine batarsam

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Senin isminden başka çıkarsa başka isimle kelamım

Senden soğur da başkasına olursa selamım

Yalan dolan ile aldatırsa bu lisanım

Senden başkasına yazarsa şiirler kalemim

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Ya Allah bismillah diye seninle aşka adım atmıyorsa

Seninle aynı yolda yürürken başka yöne adım atıyorsa

Yanında iken adımlarına kördüğümler atıyorsam

Ayaklarım yerinden sökülsün adım ’sız kalayım

Seninle gülmek yerine cehennemlerde yanayım

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

 Kul Mehmet’im alnını bahar çiçekleriyle donatırım

Gönlünü gönlümdeki aşk ile canlandırırım

Seni yanıma almadan sanma bir an olsun yola yalnız çıkarım

Bu gönlümü gülüşün var iken sanma karaları bağlatarak yakarım

Sökerim bu aşkı yüreğimden yüreğimle beraber

Kapatırım kapılarımı çeker giderim

Senli kokan sokaklar da şehirde

Mehmet Aluç © (Kul Mehmet)

İman İle Mümin Güzel Olur

Baksana arkanda seninle gelene

Tokat vurmak ister ensene

Nefis şeytandır onu bilsene

Haydi, kaç gel imana gelsene

Birazda yap hasene

Adımlarına az dikkat etsene

İman ile dolsun kafan içi

Yoksa boş gider kafan içi

Deme namaz değil genç işi

Rahman ecel ile çekerse fişi

Anlarsın o zaman gerçek işi

Tövbe Rahmanın kuluna ihsanıdır

Rahman ile olanın yaşadığı bahardır

İman eden kul olan insandır

Ölüm gelince geriye ne kalandır

İyilik ve Salih amel ile kul mezarda yatandır

Allah ile olana ölüm hayat kolay olur

Allah ile olmayan ölüm hayat zor gelir

Kul her ne yaparsa kendine yapar bilir

Rahman ecel ile fişi çekince yaptığı ile gider

Rahman ile olmayan mezarda ne eder

Secde ile rahmana boyun eğmezsin

Allah azap verir bilmez zulüm edersin görmezsin

Gece gündüz nefis şeytan ile olur gülersin

Fakir gözü yaşlı görünce kaçar fayda vermezsin

Kaçınca kurtuldum sanırsın

Şeytan koşturur köleliği kurtuluş sanırsın yanılırsın

Nefsinle zulüm edersin dersin ne hoş

Mezara girersin için boş yanarsın hoş hoş

Az ne olur merhametle iman ile koş

Gönüllere dokun sende gül sende coş

Sanma insan bu dünyaya geldi başıboş

Kul Mehmet’im nefsinle kalma sarhoş

Nefis ile yapılan işler boş

İman merhametle olursan çok hoş

İyilik Salih amelden gerisi boş

İman ile mümin en güzel olur ne hoş

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Eller Çeker Nefreti Kini

Bakarım dünyaya sanki kalmamış merhametten eser

Nefret kim sevgiyi böylemi ortadan ikiye nasıl keser

Nedir bu nefret kin üç günlük dünyaya tapmış gider

Eller çeker nefreti kini elinde kana bulaşmış bıçak keder

Bu yaşanılan hıncı nefreti yaşamak değildir ki kader

Batmış insanlık kan denilen çamura bilmem nereye gider

Bir avuç dolara insanlık edepsizce edilir hunharca heder

Eller çeker nefreti kini elinde kana bulaşmış bıçak keder

Kul Mehmet der ki halimiz hal değil hayvanlıktan beter

Yeter artık birkaç dolar için yapılan bunca zulüm artık yeter

Rahman merhamet ile olun der bilmem ki kimler dinler

Eller çeker nefreti kini elinde kana bulaşmış bıçak keder

Mehmet Aluç