Kendin Ruhumla Aklınla Ör

Ölü bir ırmak gibi sözlerin

hançerler paslı ucu ile gülüşleri

savaş çağrıları estirir bakışların

yatakta öpüşme ile bitmeyen bitmeyen

ölü sarılmalara benzer savaşların

duraksayan hedeflerin bozguna uğramış

ışığı sönmüş gündüzlerin aydınlığında

kötüye aç kapını kendisini görsün karanlığında

düşüncelerini kendin ruhumla aklınla ör

başka düşüncelerle kendini yenileme köle olma gör

Mehmet Aluç

Bir Bilsen

Dön gitmeden önce son bir n’olur kez bana bak

Vefasız gönlünü bıraktın gel onu al tak

Vardım seninle uçuruma sen kendini yak

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Bana uzaklarda gelsin o sitemkâr sesin

Vefasız gönlünü dağda kurtlar kuşlar yesin

Senden hayır yok bana ben söylüyorum peşin

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Sana gece gündüz aşk ile koştum yalvardım

Gelmeyince gece gündüz sessizce ağladım

Gurbet illere artık ben belim bağladım

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Kul Mehmet’im yar sanma artık sensiz dardayım

Seni unuttum çoktan bahar aylarındayım

Senden ayrı sanki ben on sekiz yaşındayım

Bir bilsen deli akan ırmak gibi değilim

Mehmet Aluç

Karaca oğlan Gibi Seveyim Dedim

Sen yazan kalemimle yâr yanına geldim

Beni sensiz yazmayan mısralarım ağladı

Karaca oğlan gibi çok diyarlar gezmedim

Karaca oğlan gibi canın içinde can olamadım

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Uzak yollarda Karaca oğlan izini sürdüm

Sürdüm de tüm illerde kokusunu buldum

Yâre yanık gönül ile tatlı dilini duydum

Tüm dünyaya aşkını söylerken gördüm

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Kul Mehmet ne şaşkın şaşkın bakarsın

Karaca oğlan gönülleri aşk’ın ırmaklarında yıkadığına mı şaşarsın

Kömür gözlü yârini aşk ile ararken gönüllerde bulursun

Karaca oğlan gibi seveyim dedim yolum şaşırdım

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Mehmet Aluç

Ne Varsa

Deli ırmak gibi çağlama gönül
Elbet sende bir gün yorulacaksın
Laf sözden anlamayan gençliğim
Bir gün sende durulacaksın

Kaybolup gideceksin bu âlemden
Toprağın karışır dağlara
Viran girer güvendiğin bağlara
Güvenme gençliğine ey deli gönül

Biter bir anda dünyalık hevesin
Gençliğin gelmez ki gülesin
Kendinden bir sen olmadan göçer gidersin
Tükenir biter solarsın be gönül

Ne varsa beklenen gelmez
Gelirse de vaktinde gelmez
Geçmişin içinde karaladığın sayfan dolacak
Dokunduğunda incitemediğin tenin solacak

Yaşandı bitti demeye fırsat olmayacak
Açan güllerin aniden solacak
İlk kopan fırtınanın içinde ömür dolacak
Deli ırmak gibi çağlama gönül
Mehmet Aluç

Gönül Ve Aşk

Gönüldür bu aşkı dağdan dağa yolları aşar gelir
Aramaya gerek yok kendisi gelir
Tahtını bulur oturur kendi dili ile aşk
Gönül olur bez mi aşk
Damarda akan kan gibi akar gönle gerçek aşk
Gururlu Vecd ’siz coşmayan gönlü dize getirir saf aşk
Mehtaplarda oynaşan çocuklar gibi gönülle oynaşır hüsn-ü aşk
Sevdiğinin gönlüne dillere destan sevgiyle oturur karşılıklı aşk
Aşk ile sevmesini öğretir aşk dolu sözlerle ilanı aşk
Değişik renklerdeki güzelliğin duyguların dile gelmesi Aşkı iksiri iledir
Damla damla aşkın gönülde ırmak olarak akması aşkın büyüsü iledir
Huzur ve huşu ile sevdiğine sarılması aşk iledir bakması
Lakin aşk ağlatır dert söyletir
Aşığın maşukuna aşk ile ağlaması
Aşk ile coşması bildiğimiz ağlamaya benzemez
Aşkın büyüsüdür tatlı nağmesidir
Önce mutlak sessizlik
Ardında mısralarla coşması
Gönüle huzurun dolması
Gönül’ün gönlü izlemesi
İzlediği gönülde kendini bulması
Koşturur peşinde soluğun kesilene kadar
Bir an önce kavuşmanın tadı hazzı bambaşkadır
Kanatlandırır uçturur coşturur aşk
Aşkın ilhamı ile yıkanmış gönül
Tüm sevgisizlikten arınır içinde sadece aşk kalır
Lezzeti bambaşkadır
Var oluşun sırrıdır aşk bahardır
İnsanı aşikâr eyleyen aşk gönül bekleyendir
İnsan güzelliğini ortaya çıkaran aşk gönlü canlandırır
Derinden muhabbettir aşk deryasına salandır
Gönlün alev alev yanması bambaşkalıktır
Başa ağır gerek kulağa sağır olmak gerekir
Baş aşağıya gitmek gerekir hem fikir
Aşkı anlamak değil yaşamak gerekir
Olunmaz mütefekkir
Başlanır aşkı yârin gönlünde dinleyiş
Yârin gönlüne girmek için dilimleniş
Tatlı tatlı gülümseyiş
Daha sonra hafifleyiş
Aşkı yârin gözünde gözleyiş
Aşkı yârin dilinde nağmelerini ezberleyiş
Aşkın engin güzelliğini gönüle döşeyiş
Aşkı gönlünde gözyaşları ile çimleniş
Her şeyi anlayarak çözümleyiş
Başlar yâri gönlündeki yeşerişle büyüleyiş
Yârin gönlünü bezeyiş
Ondan sonra yâre bakarak aşkı dinleyiş
Gül aşka vurgun
Aşk güle vurgun
Bülbül ise her ikisine vurgun
Gönül sevdiğinin gönlünde üçünü görünce vurgun yer
Gül kokusu
Aşkın kokusu
Bülbülün nağmelerle bezenmiş sesi
Gönül ise hepsine vurgun
Gönlün bülbülün gülün şenlik içinde yâre ötmesi
Yârin bu sevgi ile gönüle girmesi
Terleyen gönlün ellerin yâre uzanması
Kollarını açarak yâre sarılması
Sen ben
Ben sen
Biz
Aşk olması
Gönlün arzu dolu meyvesi
Aşka düşünce bülbül olur âşık
Bülbül gibi yâre öter durur âşık
Mehmet Aluç

Bez mi Aşk: Gönül Meclisi
Hüsn ü aşk: Güzellik ve muhabbet
Mütefekkir: Düşünür
Bezeyiş: Süsleme