Ben Unutulanlardan Değilim

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

Bir ömür boyu seni güldürmeye çalıştım buydu emelim

Sen bana gülmezsen ben sana bir ömür gülenlerdendim

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Benden ne kadar uzağa gidersen sen git ben hep seninleyim

Gece rüyanda gündüz yanında bir hayal gibi senin peşindeyim

Sen ne kadar vefasız gönülsüz seversen sev beni ben seveceğim

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Yıllar geçince aradan tam unuttum derken beni hatırlayacaksın

Seni ne kadar mutlu mesut ettiğimi sende o gün anlayacaksın

Geçmişe dönmek beni bulmak için dağları yolları aşacaksın

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Bu kadar gönülden aşkla seni severken belki mutsuz olacağım

Kendi kendime o güzel günleri hatırlayarak ben güleceğim

Sen geri dönmek için bir yol ararken dönüş yolunu bulmayacaksın

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Bıraktım ben seni sana aşkım benim yerime kulaklarını çınlatsın

Mutsuzluk seni çepeçevre sararken seni gülümseten sözlerim aratsın

Yıkılıp yere düştüğün anda seni sımsıkı saran aşkım kolunda tutsun

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Gözlerimde şimdi iki damla oldun yerlere aktın

Terk edip giderken bana değil sen önüne baktın

Ayrılığı kendi değil aldın benim koluma taktın

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

Şimdi anladım gönlümdeki senle aşkımla unutulanlardan oldum

Yeşeren bir ağaç iken sana olan umutlarım söndü işte bende soldum

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

Yaralı Geldim Neşeli Dönmenin Peşindeyim

 Aramızda yükselerek hasreti sıralayan dağlar yol verin yâre gideyim, yârim beni bekler ağlar…

Öyle hasretim ki yârin gül yüzüne, sana anlatsam ey dağlar yıkılırsınız paramparça olursunuz, viran olur cümle bağlar…

Karanlık gece gibi üstüme çökmeyin ey yollar dağlar, mühürlenmiş kalpler gibi aramıza girmeyin ey ayrılık, yârim'in ayrılıktan çığlık feryadı kulağımı dünyamı parçalar yol verin gideyim ey dağlar ey yollar ey ayrılık…

Sanki doğumum hüsran ülkesinde olmuş gibi hala hüsran içindeyim, aramıza kim koydu bu dağları, yolları ben bilmiyorum soruyorum bilende yok! Muamma!

Bir lokma ekmek peşinde koşarken kendimi buldum gurbette, yârim yanımda götüremedim yolum izim yoktu önümde, hala aynı kısır döngü içindeyim, ama çok şükür bir lokma ekmek bularak gurbette ben ve geride kalan yârim ile bölüşüyoruz hepsi bu vuslat ne zaman nerede olur bilemiyorum…

Yaralı geldim neşeli dönmenin peşindeyim ey dağlar ey yollar ey ayrılık, çekilin yolumdan varayım yârime… Sakın kızmayın gücenmeyin bana dağlar ey yollar ayrılık, bilirim sizin suçunuz yok sizinle hasbihal ederim, ama bilirim ki ve beni diri tutanda budur biçare gelen Allah’ın izni ve yardımı ile neşeli sevinçli döner, sabırla beklerim.

Sabır değil mi dertleri hasreti ayrılığı eriten yok eden, uzun yolları kısaltan yürekte yanan kor alevleri söndüren vuslat visal ile buluşturan, sende bekle nur yüzlüm sabırla sığın Rahman’a gerisi çorap söküğü gibi çözülür biter yok olur ayrılık, hasret, üzüntüler bir bir yüce Allah’ın izni ve yardımı ile biter…

Mehmet Aluç