Şiirlerin Konuşan Dili

zaman: Mart 21, 2017

Yanlış yolda yanlış fikirle yolunda gideni doğru yola çıkarmak için yapılan uğraşıya çoğu insan angarya ne gereği vardı aklını kulansaydı saçmalığı ile yaklaşır. Hiç düşündünüz mü acaba bundaki mana ve sır nedir? Hem onu yanlış yolunda çıkarmak için onun yanlış yolunda gitmeye gerek yok, az nasihat ile insanı yolda alı koymazlar, yoldan çıkarmazlar. İşte buradaki sır ve manaya geldik onlar sizin yollara gönül güzellinizi sermeniz, gönlünüzdeki gülleri sermeniz için Yüce Allah'ın önünüze çıkardığı fırsatlardır, derim bence yani, bu sayede gönlümüze neler var neleri taşıyoruz diye imtihan edilirken o an imtihanı kazanmaktır ben buna derim, gerçi imtihan için önümüzde uzun yolda olsa, bir tanesini geçmekte büyük başarıdır. Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç

Uyuz olma her ana olma kara kıl

Eski yeni yılda olsa insana lazım akıl

Eski yıl biterken yeni yılda seninle olsun

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

Sen iyi olursan iyilikler seninle olur

İyi gönüllü olan her daim iyilik bulur

Güzelliği ile güzel kul karşısında durur

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

Çirkin olanı güzellikle sakla âlem nurlansın

Sen kulsun çirkinliği yok ederek güzelliği bulmalısın

Nerede varsa bir zalim karşısına yıkılmadan çıkmalısın

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

İşte geliyor yeni bir yıl daha değişir mi dünya

Yeni olan insan olmalıdır gönüldeki sevgiyle anlaya

Yılbaşı kutlaması ziyandır zarardır hoplaya zıplaya

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

Yılbaşı diye utanmadan çatlayana kadar yeme

Yılbaşı masrafı kula ziyandır masraftır bilmiyorum deme

Binlerce aç muhtaç varken bir gecede binlerce insanın hakkını yeme

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

Kul Mehmet’im ne kadar söylesen de yazsan da boşuna

Yılbaşı gecesi harcanacak boşuna para emek boşu boşuna

Oturalım düşünelim diyen yok bunu enine boyuna

Üst akılı yıkalım gece yarısı secdede olalım hakla bu canla

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için olsun sende akıl

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

zaman: Mart 27, 2016

İnsan bunca hınca hınç nefreti savaşı ölümleri görünce okuyunca sormuyor acaba biz insan mıyız yoksa nefret dolu bir insan görüntüsüne bürünmüş bir vahşi bir varlık mıyız diye? Bizler dünyayı güzelleştirmek süslemek el ele gönül Gönül’e yaşamak için dünyaya gelen fani kullarız ve bu üç günlük dünya hanında bir nefes alarak ahirete yanımızda dünyada kazandığımız güzellikler iyiliklerle gidenlerden değil miyiz? Evet, aynen böyleyiz lakin yaşarken bunları unutan, sadece kendi çıkarı için yaşayan akıl ve duygusu ile hareket etmeyen vahşilere döndük, ne kadar korkunç ve ürkütücü değil mi? Acaba hangi hainlik nefretle dolu bir tesadüf bunları yolumuza çıkardı diye soranlarımız vardır ama yanlış sorudur bu! Doğrusu bizler hangi elimizle bu hainlik ve nefreti gönlümüze nasıl aldık şeklinde olması gerekirken, suçu başkalarında aramanın edepsizliği ile kendimizi aklayarak hala boş işler ve düşünceler içinde çırpınarak yaşamaya çalışıyoruz, pes doğrusu!

Aramızda yakınlaşmanın bir sonu yok ki sevgi saygı gülümseme ile birbirimize yaklaşmamız gerekirken her nedense umman umman bir birimizden kaçıyoruz! Kendimizi kendi suçumuzla aldatarak suçumuzu makul görerek tüm güzellikleri bir hiçlik uğruna feda ederek yaşamayı seçtik adeta! Her şey bitti mi acaba? Geri dönüşü mümkün değil mi acaba? O güzellikleri mutlulukları sevgiyi tekrar gönül gönül’e yaşamak içim? Elbette ki her şey bitmedi, geri dönüş yolumuz hala açık. Bir birimize sımsıkı sarılmanın acı dolu şiddetini yaşamadan, dönelim yanlış yolumuzdan sarılalım sımsıkı birbirimizi, kendimiz için değil hepimiz için çalışalım dost olalım gönülden dertlerimize çare olalım.

Zaten birbirimize vermek için fazla bir şeye de gerek yok, gülümseme sevgi saygı birbirimizin haklarımıza gasp etmeden yaşamak ve gasp edenlerinde dersini haddini el ele vermek den fazla bir beklentimiz de yok. Hiç birimiz, birimiz için saraylar kurmamıza zaten gerek yok zaten gönüllerimiz birer saray sadece kapısını bir birimize açalım yeter. Yoksa bu ayrılık nefret benlik sevdası bizi diri diri mezara gömecektir bundan da emin olalım. Muhabbeti yok ettik bilmeden gerek yok dedik, söylenecek birbirimize güzel bir söz ve yarın yok dedik kabuğumuza yalnızlığın karanlığına gömüldük, karanlık gibi karanlık olduk, ışıkları da kapattık karanlıkta sağa sola çarparak yıkarak yürümeye çalışıyoruz pes doğrusu! Nasıl düştük böyle yıkımla dolu bir zaafa anlaşılır gibi değil, insanlara insana nasıl utanmadan edepsizce iftira atılır hayret doğrusu! Nasıl yıktık bu gönlümüzü gönüllerimizi ellerimizde hala gezer birer adet kürek. Bırakalım elimizdeki kor alev yakan kürekleri, çıkaralım diri diri gönlümüzde yaşattığımız benlik kokan iğrençliğin leş kokan rehberini yol haritasını… Baksanıza iğrençlik leş kokuyor hala burunlarımızda mı koku almıyor? Haydi, sevmeye sevilmeye inanın bundan daha güzel bir adım ve gülümseme bulamayız bu dünyada.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dünyanın cefası çoktur, cefasız kulun uğraşı yoktur

Derman ararsan boldur, insan dersen Allah'a kuldur

İyilik güzellikten başka yol arama, sonu uçuruma gider

Cefası olan kul çoktur, nefret kapısını kapat onu soldur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bencil olanın gönlünde yara, bulunur mu ona çare

Kul dünyada düşer dara, dünyada boş gezme sen avare

Deli gönül güzel görünce âşık olur düşer onun peşine

Aşk ile sev yüzün olmaz kara, aşk yüzünde çoğu oldu divane

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aşk ile sevki muradın olsun, aşksız yollar gidersen çoktur

Aç gönül kapını merhamet dolsun, aşk ile cümle gönüller toktur

Gönlüne bul bir sultan sen gönül tahtına oturt sende gül

Nefreti bırak at uçuruma solsun, merhametle haydi gönlünü coştur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ölüm işte sana nasihat, gülümse neşeyi tat

Gez dünyayı işte hüsnühat, ister gez istersen yat

sinende açan gülü sev istersen sevdiğine ver

Ömür geçiyor heyhat, ister sev yaşa ya da kin kat

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Terki diyar ettin ’de gittin neden

Nefretin döner sana tam bumerang

Kalmadı bildim sende ahde vefa

Kal yalnızlıkla haydi bu mu sefa

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Aradın buldun neden sen inceden

Kör olmuş gözün dünden alay eden

Sen açık kapıları açtın mı hiç

İyilik yapmazdın sen bilmedin hiç

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Baktım uzakta sana ağlıyorsun

Nefsine şeytana hep uyuyorsun

İyilik nedir sende bilmiyorsun

Güldüğün sanıyorsun ağlıyorsun

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Dağlar gibi yüksek de sen bakarsın

Mezar taşı gibisin soğuk hissiz

Katı kalbinle yaşa kal nefessiz

Dert görünce olursun anlayışsız

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

İnsan yaprak gibidir hep sararır

Kaldığın nefrete bak ecel çağrır

Son nefesin verirde kul kararır

Hesap zor verilir kul hep sararır

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Yaktığın kor ateşler hiç söner mi?

Geçen o zaman geri hiç gelir mi?

Bugün açtın yarında açsın yine

Bekle bakalım sevgi bu gelir mi?

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Artık değilim sana bende muhtaç

Hayat bir adımlık yol yürürüm ben

Zamanın sermayesi harcadın sen

Sendin esip gürleyen gidendin sen

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Kul Mehmet’im sanma ki ömründe bol

Hayat bir nefeslik yol ister gül sol

Mutluluk bu âlem de inan ki bol

Aç gönlün kapısını içeri bak

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Mursi kardeşim sen haktan yanasın

Sana ölüme perde açamazlar

Hak razı gelmedikçe

İhanetler ayyuka çıktı

İhanet edenler ihanetlerini çekecekler

Şaşkın kalıp soluksuz gidecekler

Nefret ile gelen nefreti ile gider boğulur

Sanılmasın nefret büyür çoğalır

İyilik görünmese de gizli gelir bilinir

İhanet edenler ihanetlerini çekecekler

Şaşkın kalıp soluksuz gidecekler

Hakta yana olan mazlum sanma

Rahman yanında, sen zalime kanma

Haktan yana olan zalime boğun eğer sanma

Zalim zalimliğinde boğulur sen zalimle olma

İhanet edenler ihanetlerini çekecekler

Şaşkın kalıp soluksuz gidecekler

Kul Mehmet’im der ki Mursi kardeşim

Âlem sana hayran kalır

Zalim olan anlaşılır

Zalimle mümin yolu ayrılır

Zalim kolay dağılır

Mümin Rahman yardımıyla ona bağlanır

İhanet edenler ihanetlerini çekecekler

Şaşkın kalıp soluksuz gidecekler

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Haydi, durma biraz iyilik et

Dert gelirse de az sabır et

Gönlünde olsun merhamet