Yoldaki terazi adımları Ölçer hassastır...

Alıp veremediğimiz nedir

Hayatla insanlarla

Düşlerle

Niyetlerle

 Adımlarla

Bize diken gibi batan mıdır?

Kör adımlarla hissiz yarınlara yürürken

Neden doğru adımları

Bizim yanlış adımlarımızın

Yoluna çevirmek için baskı yaparız

Zorlarız

Kolunu koparırcasına çekeriz

Peki, bizim düşüncemizin

Değeri var mı onda hayır

Onun fikrinin

Değeri var mı bizde hayır

Öyle ise neden bu zorbalık

Herkes gitsin kendi yoluna

Yoldaki terazi adımları

Ölçer hassastır

Yanlışlığını doğruluğunu

Bir kaç adım sonra

Nedir bu duyarsızlık

Kimden yana olduğunu söyler

Tarafta tutmaz öyle

Yoktur onda fırıldak gözler

Şak diye yüzüne karşı söyler

Boyun ölçüsünü milimine ölçer

Aldığın nefesi

Niyetini

Sığınma kendi korkun arkasına

Bu kadarda saldırgan olma

Hücren olmasın

Zindanları kurma gönlünde

Güvercinleri yaralama bırak uçsunlar

Kırma kanatlarını yazıktır

Özgürlüğün etrafına

Neden telden çit çekersin

San kim bu hakkı verdi

Sırıtma

Yaptığın resmen

Zorbalık

Seni fikrin senin

Benim fikrim benim

Nedir bu baskı

Az sonra yoldaki terazi ölçecek

Nedir bu korkun

Yanlış çıkarsa et kabul

Nerende anlarsın

Solursun böyle

Etrafı aldı pis koku

Hem korkma yoldaki terazi ile

Zamanın hassas kolları da ölçüyor

Telaşa gerek yok

Relaks

Sakin ol

Allah var telaş yok

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Batmasın Bana Batan Güneş Sana Gülümsesin

Ufukta benimle batarken güneş

Bana olamadın gülümseyen bir eş

Bana küserek ufukta batan güneş

Umarım senin için ufukta doğan olur o güneş

Umarım başkalarına olursun gülümseyen bir eş

Batmasın bana batan güneş sana gülümsesin o güneş

Ağlayan sensiz gözlerim gülümsemezken

Günahlarınla akmasın sende gözyaşların

Ben değerimi bitirirken sensiz kaldı bakışlarım yalvarışlarım

Umarım sen değerini bulursun sessiz kalmaz bakışların yalvarışların

Batmasın bana batan güneş sana gülümsesin o güneş

Köksüz bir çınar gibi devrildim gidişinle içten içe çürüyen

Hayat yolunda tek başına kaldım yalnız yürüyen

Umarım sen laleler gibi açarsın hep gülümseyen

Bana bozulan zamanın çarkı gibi hasret uçurumuna düşmezsin

Batmasın bana batan güneş sana gülümsesin o güneş

Yaz aylarım bana oldu kışın üşüten zemheri ayı

Hasretlikle bana geride kalan pişmanlığımın payı

Sensiz kaç gece kaç sabah gelirsin diye duvarlara yazdım binlerce sayı

Umarım her kış yaşarsın cıvıl cıvıl bahardan ayı

Batmasın bana batan güneş sana gülümsesin o güneş

Hasretinle belim büküldü kaldım büklüm büklüm

Senin gidişinle sanma yaşıyorum ben zaten öldüm

Sendin benim hem bahar hem kışın açan solmayan gülüm

Gidişinle bana senden kalan sadece zulüm

Umarım sen hasreti yaşamazsın belin olmaz iki büklüm

Batmasın bana batan güneş sana gülümsesin o güneş

Gülüşlerin beni gökyüzüne uçuran kanattı

Bilmem gülümsemenin için kim neden zehri kattı

Aşk ile gülümseyen gözlerin beni bir anda yalnız bıraktı

Bilmem o yumuşacık merhamet dolu ellerin yüreğimi nasıl kanattı

Gidişinle umarım gülüşüne güller eklenir zehri tatmazsın

Batmasın bana batan güneş sana gülümsesin o güneş

Kul Mehmet'im konmaz artık gönlüm başka bir gönle kanatları kırıldı

Sanma terk edip gittin de bu gönlüm sana darıldı

Biliyorum kavuşmamız için hasretin çoğu gitti azı kaldı

Hasretin kapımı çalması ile vuslat senden önce yola çıktı

Umarım hasretliğimi anlarsın benim gibi yanmadan yola çıkarsın

Yola çıkmasan da batmasın bana batan güneş sana gülümsesin o güneş

Mehmet Aluç