Bu Blogda Ara

kokulu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kokulu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Mayıs 2016 Cumartesi

Cennet Kokulu Annem

Artık bana anne demek yasak Annem
Yüreğimdeki yasla yatıyorsun Annem
Cennet mekân nur mezarında bana bakıyorsun Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Yürek parça parça olurmuş şimdi bildim Annem
Gideren arkanda gitme diyemedim Annem
Belki de seni senden çok sevemedim Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Dilim koptu artık anne diyemiyorum sevinçle Annem
Uçtun gittin cennetine sana gülümseyen melekle Annem
Artık yaşıyorum düğmeleri olmayan yırtık gömlekle Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Ah anneciğim bilirim giden bir daha gelmezmiş Annem
Senin gibi kimse bir daha beni sevmez Annem
Gülmek istesem de artık gönlüm yüzüm gülmez Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Kim dokunur sımsıcak öpücükle geceleri yanağıma Annem
Kim alır bir çocuk gibi beni artık kucağına Annem
Ararım bulamam artık o senin cennet sıcaklığını Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Gittin beni yalnız bıraktın Annem
Ben böyle ağlamayı bilmezdim öğrettin ağlattın Annem
Giderken gönlümde koca dağlarım yıkıldı Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Gönlümdeki sensizlik dikeni büyürken kanatıyor Annem
Mis kokunu gülüşünü mevsimler aratıyor Annem
Gelmek istesem de yanına ecelim izin vermiyor Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Artık yurdum yuvam sensiz kaldı bucaksız Annem
Sensiz ömrüm hayatım bak sensiz oldu anlayışsız Annem
Senin kokunu sesini ararım durmam aralıksız bulamam Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Gökyüzünde binlerce yıldız gibiydin Annem
Her an gönlüme doğardın Annem
Şimdi gönlümde gündüzlerimde karanlık oldu Annem
Artık bana anne demek yasak Annem
                                                                  
Bana uzak değilsin her an kalbimdesin Annem
Harap olmuş gönlümde cennet çiçeğisin Annem
Uçsuz bucaksız viran gönlüme yayla ovasın Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Gittin sanma kaldım öksüz gülüşünle birlikteyim Annem
Gülüşün her zaman gönlümde saklamıştın kapısın açtım Annem
Senin gülüşünle çocuklarımı eşimi sevdim ben Annem
Artık bana anne demek yasak Annem

Kul Mehmet’im gülücüklerin gönlümde tomurcuk çiçek açtı Annem
Cennet mekânında mis kokuların bu dünyama saçıldı Annem
Kuruyan gönül pınarımda gülüşünle pınarlarım fışkırdı aktı coştu Annem
Artık bana anne demek yasak değil Annem
Artık dediğin gibi bütün Anneler benim artık Annem
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-
                                                                                     

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

21 Haziran 2015 Pazar

Sendin Gül Kokulu Muhammed


                    
Hak cemalin nurunu taşıyan
Âlemlere rahmet olan
Güneşler nuruyla sönen
Cümle âlem peşinde dönen
Zulümler seninle söndü
Sendin Gül kokulu Muhammed
Âlemlere Rahmet olarak geldin
Gönüllere Rahmet sensin
Nur Muhammed

Nurunla âlemi kapladın
Âlemde bir anda yetim kaldın
Rahman seninleydi değildin yetim
Âlem seninleydi Rahman seninleydi
Nasıl derim yetim Ya Muhammed
Sendin Gül kokulu Muhammed
Âlemlere Rahmet olarak geldin
Gönüllere Rahmet sensin
Nur Muhammed


 Şirkin Tağut'un ocağı söndü
Cümle gönüller sana döndü
Ebu cehil gelişinle öldü
Cümle müminler âlem seninle güldü
Kur’an gelişinle gönüllere indi
Sendin Gül kokulu Muhammed
Âlemlere Rahmet olarak geldin
Gönüllere Rahmet sensin
Nur Muhammed

Gelişinle âlem yeniden kurulurken
Zalimler yanında bir bir savrulurken
Şirk ocağı gelişinle bir bir sönerken
Müminler Kâbe’nin etrafında dönerken
Sen geldi tam âlemde ahlak biterken
Sendin Gül kokulu Muhammed
Âlemlere Rahmet olarak geldin
Gönüllere Rahmet sensin
Nur Muhammed
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)




18 Haziran 2015 Perşembe

Ramazanda Kul



Mümin Ramazanla Rahmana koşarsın
Rahman teslimiyetle secde ile yaşarsın
Nurlu Ramazanda Merhametle kalırsın
Fakir kulların halinden ey kul anlarsın

Gül kokulu nebi gönüllerimizin efendisidir
İnsan iyiliğe merhamete koşan kendisidir
Rahmandır kâinatta her şeye muktedir
Ramazanda kul Rahmana Resule koşarsın

Amelsiz imansız ömür ahiret olur boş
Boş işlerin sonu olmaz hiç mümin hoş
Geldi Ramazan kul Rahmana haydi koş
Ramazanda kul Rahmana Resule koşarsın

İmandır müminin işinin başı
İmansız kalma akmasın gözün yaşı
Ramazanda gönlü oruçla Resule taşı
Ramazanda kul Rahmana Resule koşarsın

Kul Mehmet iyilikle çöz hayatın bilmecesini
Rahman iman ile oruçla güldürdü cümlesini
Haydi, Ramazanda merhameti yazalım gülümsemesini
Ramazanda kul Rahmana Resule koşarsın

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

11 Şubat 2015 Çarşamba

Gül Kokulu Resul Sen Olmasaydın




Gül Kokulu Resulüm sensizlik gönlümüzde yara
Nefis şeytana uyunca yüzümüz olur kapkara
Hemen sarılırız Kuran ile sünnetine kapanır yara
Gül Kokulu Resul sen olmasaydın yaratılmazdı âlem ile âdem

Gül Kokulu Resulüm sana uyan doğru yolu bulur
Sana uymayan yolun şaşırır zalim ile şeytan ile olur
Nefis şeytan ile olan halin perişan olur kendin bilmez olur
Gül Kokulu Resul sen olmasaydın yaratılmazdı âlem ile âdem

Gül Resulüm Kuran ve sana tabi olan gönül yıkmaz
Müslümanım diyen masum insana zulüm etmez kan akıtmaz
Göz göre göre nefis ile şeytan ile zalim ile yan yana olmaz
Gül Kokulu Resul sen olmasaydın yaratılmazdı âlem ile âdem

Kuran ve sen Rahmanın Lütfü keremi ile can iklimimize hayatsın
Gülüşün Kurandan gönülleri sarışın Hak Kurandan gönüllere cansın
Kul Mehmet bu dünyada kavuşmadı sana Rahman nasip eder İnşallah o dem
Gül Kokulu Resul sen olmasaydın yaratılmazdı âlem ile âdem

Mehmet Aluç

23 Mayıs 2014 Cuma

Gül kokulu Peygamberim




Gül kokulu Peygamberim

Sana sonsuz salat ve selamlarımı arz ediyorum
Canlara can kâinata nur saçan peygamberim
Susmuş gönüllere gönül olan peygamberim
Zulmü aydınlığı ile parlatan yıkan peygamberim

Sen rahmet peygamberi 
Sen hayâ ve edep peygamberi
Sen güzel ahlak ve medeniyet peygamberi
Sen düzen ve disiplin ile yaşayan bir peygamber

Allah’ın övdüğü Nebisin Resul'sün
Sen faaliyet ve aksiyon peygamberi
Sen adalet ve hukuk peygamberi
Sen zarafet ve nezaket peygamberi

Sen ilim ve fazilet peygamberi
Sen barış ve kardeşliğin kâinata getiren peygamber
Sen düzen ve disiplin âlemlere getiren peygamber 
Sen kâinata gönüllere aksiyon getiren peygambersin

Rabbim elbette ki her şeye kerim
Rabbim senin ile kâinata gönderdi Kuran-ı kerim
Ahir zaman peygamberisin sen ya nebi
Kâinat senin ile varlık sebebi

Gelişin ile karanlık nura gark oldu
Bulanık gönüller nurun ile haşr oldu
Gönüllerin sisi dağıldı yok oldu
Gönlü olmayanlarda sisin içinde kayboldu

Gönüller ki sana vurulan
Sen ki gönüllerde güven duyulan
Gönüllerde telden örülmüş diken
Sen daha yetim iken

Seni korudu Rahman sen kâinata gülümser iken
Kâinat zulüm ile kıvranır gönüllere batar iken diken 
Gönderdi seni insanlık ölmek üzere iken
Gelişin ile yasakları cahiliyeyi sendin gülüşü ile yok eden

Dudaklar gönüller gibi param parça
Hiç çıkmazdı milletin sesi
Uzaktakini yakın
Yakını iyice ettin yakın akın akın

Sen kendin için değil biz ümmetin için yaşadın
Uzaktaki feryadın yürekteki sesi idin
Her ağlayan gönüllere koştun hiç usanmadın
Sen âlemlere rahmet olarak geldin
Gönlümüze iman ile saraylar kurdunda gittin

Zalimler gelişin ile kudurdu
Koltukları yerinden sallandı durdu
Mutluluk senin ile gönüllere yürüdü
Seni görenlerin yüreği el pençe sevgiye büründü

Seni görmedi ne yazı ki gözüm
Seni yazmaya anlatmaya yetmez ki sözüm
Seni sevmeyenlerde görmez olur neşeyi 
Rabbim eksik eylemesin Ahirette yokluğunu gülmeyi
Mehmet Aluç©

12 Nisan 2014 Cumartesi

Kutlu doğum haftasın da gül kokulu resul-2-



                         Gül kokulu Resul sana muhtacız  
Gül kokuna muhtacız kaldık amaçsız
Sen ki kötü söz söylemezsin sen değilsin anlayışsız
Bizler olduk anlayışsız kör nankör anlamsız
Sen her zaman ağır başlıydın
Her zaman apaydın
Bizler yolundan ayrıldık olamadık aydın
Gül kokulu Resul
Sen umanı ümitsizliğe düşürmedin
Yanına her gelene yardım ettin
Her şeye dikkat ettin
Zulüm altında inleyenlerin yanında oldun
Hiç kimsenin kusurunu aramadın
Seninle olanlar hiç kalmadı yapayalnız
Af edici idin hiç almadın intikam
Sana taş atanlara taifliler etmedin beddua
Keşke Taif'te olsaydık o an
Keşke o gün, orada bir dev olsaydık
Sana değecek taşlara bir siper olsaydık
Senin yerine taşları bizler yeseydik
Bizim anlımıza o taşlar değse İdi
Gül kokulu Resul
Ellere yapışan bir taş olsaydık
Ellerden hiç ayrılmasaydık
Ayaklarının altında bastığın taş olsaydık
Olamadık
Yetişemedik 
Af et bizleri
Rahmet peygamberi idin 
Mekke sanki bir dikenden çember olmuştu
Seni ve ashabını her taraftan daraltıyordu parçalıyordu
Sıcacık kumlara yatırılmış Hz. Bilal inim inlim inliyordu
işkence yapmaktan zevk alıyordu zalimler
Hz. Ammar'ın, Hz. Zinnire'nin ve Hz. Fukayha'nın iniltileri 
Geceyi yırtan bu çığlıklar iniltiler mekkeyi bir deprem gibi sallıyordu
Putperestler sessizce içlerinde sevinç duyuyorlardı utanmadan uyuyorlardı
Hz. Bilal'le beraber Mekke'nin çocukları da
Allah bir, Allah bir diyorlardı
Hoşlarına gidiyordu bu söz, anlamını anlamasalar bile
Sen geceleri uyumuyordun
Kucakladın herkesi etrafına topladın şefkatinle güzelliğinle gülüşünle
Gerçeğe aykırı övgüyü kabul etmezdin
Sade kıyafet giyer gösterişten hoşlanmazdın
Bizlerse gel de gör tanıyamazsın
Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz ve bağırmazdın
Oysa bizler her şeye bağırıyor çağırıyoruz
Konuşurken adeta çevresindekileri kuşatırdın
Bizlerse çevremizdekini bırak şehrimizdekileri kaçırıyoruz
Kin ve nefret dolu sözlerle bakışlarla
Kimseye hakkında hayırlı olmayan bir söz söylemezdin
Oysa bizler zan ve içinde yüzüyoruz
Kendi şahsın için asla öfkelenmezdin öç almazdın
Senden bir şey istendiğinde asla hayır demezdin
Kelimelerin tane tane ve inci gibi idi hiç küsmezdin
Oysa bizler küsmek için yarışıyoruz
Yanında en son konuşanı ilk önce konuşan gibi dinlerdin
Halkın kullandığı hiçbir kötü sözü kullanmamıştın
Her zaman hüzünlü ve mütebessim bir halde dururdun
Fakirlerle beraber yerdin öyle ki onlardan ayırt edilmezdin kendini
Oysa bizler insanların fakir olması için gece gündüz çalışıyoruz
Sıradan değildin ama sıradan insanlar gibi yaşardın
Oysa şimdi bizler krallar gibi yaşıyoruz ama zindanlardayız
Hiç kimseyi ne yüzüne nede arkasından kınardın
Oysa bizler her anımızda herkesi kınıyor kendimizi devleştiriyoruz
Düşmanlarını affetmekle kalmaz onlara değer verirdin
Bizler kardeşimize değer vermeyen
Kalbini kıran malında gözü olanlar olduk
Gereksiz yere konuşmaz konuştuğunda da ne eksik nede fazla söz kullanırdın
Oysa bizler şimdi papağan gibi boş sözler konuşur
Boş işlerin peşinde koşuyoruz
Sana muhtacız gül kokulu Resul
Yürürken beraberindekilerin gerisinde yürürdün
İki yalına salınmaz adımlarını geniş atardın
Yüksek bir yerden iner gibi öne doğru eğilerek vakar ve sükûnetle yürürdün
Oysa biz hep önde bizden büyüklere saygısı olmayan
Kendini sadece düşünen zavallılar olduk
Çok konuşmazdın öz ve hikmetli konuşurdun
Düşünceliydin boş şeylerden yüz çevirirdin
Sana muhtacız yolumuz yönümüzü şaşırdık
Göklerden gelen kutlu daveti Kuranı unuttuk
Sadece ölülere okuyoruz
Dünyaya Gönül Vermedin
Biz sadece dünya için çalışıyoruz
Dünya sana sunuldu
Sen kabul etmedin bile gül kokulu Resul
Kutlu doğum haftanla yine seninleyiz
Yine seninle doğmuş gibiyiz
Seni yeni tanımış çocuklar gibi sevinçliyiz
Sana koşmak için hazırız
Seninle soluk alıyoruz
Hep seninleyiz
Kutlu doğum haftana vesile olan kardeşlerimiz
Bizden önce sana ulaştı
Sendeki tüm güzelliği bizden önce gördüler
Senin gönderdiğin selamı ulaştırmak için bu günü tertip ettiler
Onları komşun kabul et
Bizleri de onların bu güzelliğinden dolayı komşu kabul et
O heyecanla bu günü tertip ettiler
Gördükleri güzelliklerini bize anlatmak için
Sen cümlemizi Ümmetin olarak kabul et gül Kokulu Resul
Mehmet Aluç

Yayınlarım

Bugünü Elinden Alına Adam Geleceği İçin Ne Yapabilir?

  Bugünü Elinden Alına Adam, Geleceği İçin Ne Yapabilir? Cevaplarınızı bekliyorum. Mehmet Aluç