Şiirlerin Konuşan Dili

Hasretinden nasıl yaşanır ölüm gibidir geçen zamanlar

Gözlerimde kanlı yaşlar akar şimdi onlardı bir zamanlar güzel anı yaşayanlar

Ha ölüm ha hasret ikisi de yokluğundan çıldırmak

Ben ağlarım senle âlem güler bana ne matemimi gören yok

Bir kez gülemedim seninle ömrümde

Bir aşk kokusu aradım zülfün tellerinde

Kendimi bir an bile göremedim gönlünde gözlerinde

Ben ağlarım senle âlem güler bana ne matemimi gören yok

Kul Mehmet'im sevdiğinde aşk olmayınca neylersin

Terk eder gezindiği şehirleri terk eder gidersin

Viran ellerde yatar kalkar bir gün ölür gidersin

Ben ağlarım senle âlem güler bana ne matemimi gören yok

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kızlar uzakta bakar bakarda yüreğim yakar

Bu zamane kızları yere bakar yürekleri yakar

Elinde düşmez aynası gece gündüz bakar

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Arayın beni bulun siz kızlar bu sözümü kim tutar

Yaralı yüreğim sizsiz sızlar aramıza kim koydu dağlar

Aramaya yok niyetiniz bu gönlüm sizsiz ağlar

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Sevda izi hiç yok mu sizde ne hoş olurdu gülüşünüzde

Güzelliğiniz gören feyz alır sonra yollarda kalır küstüğünüzde

Özleminiz yakar kızlar gülüşünüzle az bakın pencerenizde

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Aşk sizdedir gönlünüzdedir bu âşık ne yapar

O güzel bakışınızla bu gönlümü anında kapar

Aşk ile inip kalkan sineniz aşığı fena çarpar

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Gezdir beni bakışınla aşk âlemine gaflet içinde bırakma

Gülüşün cennetten çiçek hasret iline beni salma

Gör halimi inkâr eyleme sevdiğimi bil geriye kaçma

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Yaklaş az ne olur yanıma tenin değsin canıma

Yüreğim yanar har kaçan bakışınla başıma kar yağdırma

Aşk adındır senin bu gönlünde bu aşığı aşk aşk diye arattırma

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Sevdiğini inkâr etme ne olur hasret ile öldürtme

Hasretinden çorak çöllere susuz gül ektirtme

Fazla naz ederek bu garip aşığa zulümle bitirtme

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Güzel bakan gönül göz güzel olanı görür

Güzel olanı gören göz gönüldende sever

İmanı gören gönül gözler tefekkür eder

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Nur Kura'nla sünnetle hakkın eserini gör

Önüne çıkarır tüm yolları der Rahman gör

Bakmazsa görmezse ne yapsın Rahman o körü

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Bilmem ne görür görmek istemeyen bakar kör

İçindeki hiçlikle nasıl sürer o ömür

Gönlü paslanmış işte sanki yanarda kömür

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Kul Mehmet'im imanın gözüyle sen bakta gör

İmanla sen Rahmanın nurunu gönlüne ör

Terk etmeden bu ömür ruh ol sen gönlü bonkör

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hayat mı bir sahne

Sahne de yaşanan mı hayat

Verilmiş rolü oynamak mı oyunculuk

Kendi rolünü oynayan mı sanatçı

En önemlisi içinde misin oyunun

Dışında mısın ona yön veren

Görünmez tehlikeyi gören

Tehlike ile çorap mı ören

Ver cevabını al yerini

Gör o zaman geleceğini

Ya da gelmeyeceğini

Sürünerek öleceğini

İnsan gibi öğreneceğini

Aslında cevabı çok basit

Bazen dökersin üstüne asit

Yanarsın görmezsin olmazsın müsait

Görürsün dökmeden önce almazsın eline

Yanmazsın kapılırsın gönül seline

Sahip çık az diline sahip çıkmazsan

O zamanda kapılırsın nefret seline

Seline beline diline dikkat et eline

Birde dikkat et şerefine nefsine

Kim olduğuna ver karar

Verdiğin güzel karar ülkeye yarar

Yoksa gelecekte geçmişte görür zarar

Sonra pişmanlık neye yarar

Zarardan sonra ağlasan da neye yarar

Ağlamasan da neye yarar bu karar

Eylesen de ülkeden firar

Ne kalır namus ar

Önemli değilse senin için ar namus kar

Ölene kadar başına yağar kar

Dünya sana olur her an dar

Ara bul kendini o gönüllere kar

O zamanda birisi olur sana yar

İşte bundan sonra gel de yaraları sar

Yazında bahar

Kışında bahar

Başına yağsa da kar bahar kokar

Namus ar dediğin gönülde yaşar

İster gel insan ol başar

Yâda tostlara ol kaşar

Düzgün yolda araban şaşar

İnsan değil âlemde nefretin yaşar

Senide alır götürür uçuruma arkandan bakar

Hem seni hem bizi yakar

İnsan olmadıktan sonra kim yüzüne bakar

Bakan olsa da çıkarı için yanında yatar

Sonra bir kenara atarda kaçar

Nefretini seninle ülkeye saçar

O zaman güzellikler kaçar

Yaşayacak ülken olmaz kalırsın naçar

Naçara ne yazsın yazar

Yazar yazar seni nefreti ile görür şaşar

Ne yapsın anlamazsın oda kalır naçar

Yüce Rahmana koşar yazar

Dua ile bunları yazar azar azar

Bana müsaade artık yeter

Bu yazar şimdilik kaçar

Uykusu gelince yatar

Uykusuz kalınca hep yazar

İnsanlar gülümseyince kalmaz naçar

Yazar

Gönüllere güller saçar

Kuşlar gibi gönüllere uçar

Atalım bir adım el ele adımlar çağ açar

Merhametle gönüllere bizimle akar

Merhametsizi kim koluna takar

Yola çıkmadan yoldan atar

Koluna da takarsa beraber çamura leşe batar

İnsanları utanmadan satar

Ölünce de cehennemin dibinde yanarak yatar

Bir batar bir yatar yanarak cehennemin dibine batar

Merhametli olursan Cennet seni kucaklar

Kul Mehmet'im yeter artık anlamayanla uğraşma

Ahirette olur en güzel açık duruşma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Adını hep andığım andıkça ağladığım

Gelir diye yoluna gönlümü bağladığım

Kanayan o yaramı sensiz ben dağladığım

Dokunmayın yarama çok doluyum doluyum

Ölüm gelir bana bak yar sensiz adım adım

Gören gözümsün tutan candan gönül elimsin

Nerdesin sevdiceğim sensiz ben öleceğim

Oldukça ağır sevgin

Sanki değildim dengin

Soldu sensiz bak rengim

Yetmedi sana sevgim

Güzel gözünde damla damlayıp eridiğim

Yüreğime kör düğüm kör düğüm bağladığım

Sensiz soluklanmasın yok olmasın hayatım

Koluma doya doya saramadığım canım

Hasreti ile gece gündüz kordan yandığım

Gören gözümsün tutan candan gönül elimsin

Nerdesin sevdiceğim sensiz ben öleceğim

Oldukça ağır sevgin

Sanki değildim dengin

Soldu sensiz bak rengim

Yetmedi sana sevgim

Unutmamak için hep sevdayla beklediğim

Derdime derman diye hasretle özlediğim

Darağacım şahidim vuslatla beklediğim

Sen gelmezsen ben sensiz yalnız mı öleceğim

Gören gözümsün tutan candan gönül elimsin

Nerdesin sevdiceğim sensiz ben öleceğim

Oldukça ağır sevgin

Sanki değildim dengin

Soldu sensiz bak rengim

Yetmedi sana sevgim

Ölsem sensiz ne çıkar Azrail bana bakar

Gözlerimde yaşlarım sensiz akarda akar

Sen yoksan yar gönlüne bu ölümü kim takar

Gören gözümsün tutan candan gönül elimsin

Nerdesin sevdiceğim sensiz ben öleceğim

Oldukça ağır sevgin

Sanki değildim dengin

Soldu sensiz bak rengim

Yetmedi sana sevgim

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Nedir soran var mı diye çilen

Uygun mudur her gün yüze gülen

Sanma sana da gelmez dertli çile

İşte sana da geldi çile git artık güle güle

Bir daha gülmezsin artık bile bile

Kalmadı mı halden bilen

Kalmadı mı gönülden seven

Ses edince yok mu duyan gören

Halden bilmez sanda gelir halsizlik

İşte sana da geldi halsizlik duyan gören yok

Bir daha sağır kör olmazsın bile bile

Yok, mu yârin yolunu sevgiyle bekleyen

Gözlerinde seller akıtıp yol gözleyen

Mutluluk gülünü yok mu gönlünde yetiştiren

İşte kaldın gurbette yârsiz yol gözle artık

Soldu mutluluk gülleri kal gülsüz

Bir daha vefasız sevgisiz kalmazsın birle bile

Gülmeyi kendine sakın ola saklama

Kul Mehmet’im der ki nefret kin ile sakın yatma

Gözlerinde akan yaşları saklama

Dert var iken derman aramadan kaçma

Gönül sevmek var iken yolda kalma

Mutluluğu sevgiyi sırf kendin koklama

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Nedir bu zulüm doğu Türkistan'da

Zalimler girmiş gönül bağına bostanına

Gören duyan yardım eden yok mu Allah aşkına