Okuyacak Okuyucuları Göremiyorum

Şiirlerin içinde geziyorum

Gönüllere yazarken gülümsüyorum

Heceleri art arda yazarken seviniyorum

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Okuyanların hepsi şair şiirleri

Şairlerden başka yorum yazan yok göremiyorum kimseleri

Şiiri şair yazar okuyucu okur biliyorum

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Kimler okuyucuları sakladı

Şiirsiz bırakarak tek başına ağlattı

Gönlü sevindiren okşayan şiirleri okuyucular neden yalnız bıraktı

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Tanınmış şairin şiiri okunur yeni şair okunmaz

Onlarca şair var okuyanlar hep şairlerdir yazar bedavaya

Bedava yazan okunmaz hepsi uçar havaya

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Şairleri arayan soran yok hep yalnızdırlar

Oysa yazarlar şair gönüllere akarlar

Gönül kapıları kilitli çaresiz bakarlar

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Şair olmaz çok zordur çilesi çoktur

Gönülden ağlayanı yazarsın herkesin karnı toktur

Gönüle güzelliği haksızlığı yazacak şiirden güzeli yoktur

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Gönüllere yazarız

Yalanları yazar haksızlığa koşarız

Canların canına elimize güllerle varırız

Ne gören var ne duyan tek başımıza kalırız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Biz bu mekân da gönüllerde gezen gezginiz

Haddimizi hakkımız biliriz sınırı aşmayız

Haddini aşan olursa hakkını veriri geride kalmayız

Mekân bizim gönüller bizim bakar yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

                                                                                    

Hakkı yarattığı gönülleri severiz

Hakkın yarattığı gönüllerde gezeriz

Şiir yazmaz isek mutlu olmayız

Şiirsiz kalmaz gönüller okur diye yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Aşk ile yazdık meydana geldik koşarız

Gönüllere varır yazarız gönüllerle coşarız

Okuyan az olsa da hiç olmazsa da yazarız

Mekân bizim gönüller bizim bakar yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Pazarda insan satmayız

Aşkı yazar aşkı unutmayız

Aşksız hiç yazamayız

Uykusuz kalır yazmadan yatmayız

Zalimleri can sıkanları yazarız unutmayız

Mekân bizim gönüller bizim bakar yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Ne okuyan var ne duyan mutlu kalmayız

Olsun be şairim sen yaz hak biliyor yalnız kalmayız

Okuyucu çıkarsa okur olmazsa da zaman tarih okur

Şiirin boşa yazıldı diye kuşkuda kalmayız

Mekân bizim gönüller bizim bakar yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Zalim Gurbet

Hasretinden gönlümü gurbette alev alev tutuştu

Vuslat ile kavuşalım dedim hasret yüreğime yapıştı

Benimle gurbete gidenler geldi sevdiğine kavuştu

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Giderken gönlümü senin gönlüne bağladım

Hayalin gözüm önüne gelince ben ağladım

Üç kuruş kazanmak için hiç durmadım çalıştım

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Zalim gurbet hep sustu gelmedi dile

Halimi az anlatsaydım merhametle acırdı bile

Açardı vuslat kapısını koşardım sana ben güle güle

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Gece gündüz perişan halimi söylerim kendime

Vatanımda güzel bir iş bulamadım düşemedim dengime

Gurbet ilde hasretlik çok zor sarılamadım sevgilime

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Gurbette gönlüm döndü mezar taşına

Yüzün dönüp kimse bakmaz gözyaşıma

Bilmezdim gurbetliği ah neler geldi garip başıma

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Uzun uzun akan nehirlere baktım

Dedim kendimi atayım yârime akayım

Yolda takılırsam kimden yardım alayım

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Her gün beklerim kimse çalmaz kapımı

Ben aşk ile kurmuştum bu gönül yapımı

Hasretlik yıktı viran etti aşk ile atan canımı

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Kul Mehmet artık daha ne söylesin

Halimi bilen gören merhametle dillensin

Elinde bir çaresi olan bu gönlüme sürsün yolum göstersin

Zalim gurbet beni de hasretinle gece gündüz ağlattı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-