Ne Olduysa Yavaş Yavaş Oldu

 

Varoş toprakların tozunu yuttum

Yaşadığım yerdi varoş mahallesi

Aradığım tüm burada güzelliği buldum

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

 Gelen gideni çok olurdu

Kapılar gönüller açık dururdu

Gelip gidenden hal hatır sorulurdu

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

Varoş mahallemiz canların canı

Hiç unutulmaz ki yaşayan insanı

Hala içimde o günlerin heyecanı

Arasan şimdi bulunmazsın o insanı

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

Neşeler sevinçler kulaklarımızda çınlardı

Yolda gülümseyen insanlarımızdı

Ağlayan olursa koşanlarımızdı

Yolda kalanlarımıza koşanlarımızdı

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

Konuşulurdu Mevlana’dan Yunus’tan

Hemen tanırdık onları duyduklarımızdan

Gönlümüz sarayında yaşardı o anlarımızda

Battalgazi Köroğlu Dadaloğlu hep yanımızda

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

Sabahları güneşi kaldırırdık

Sofraları ortaya kurardık

Kuru soğanla pilavı kaşıklardır

Tandır ekmeğiyle açlığımızı yatıştırırdık

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

 Gazlı gece lambasında otururduk

Türlü türlü sohbetle doyardık

Masallar hikâyeler anlatırdık

Her gece bir eve dolar taşardık

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

Bir gün dediler elektrik gelmiş

Tek tek söndü gaz lambaları

Arkasında televizyon girdi evler

Bozuldu sohbetlerin ayarları

Bozuldu komşuluk anları

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

Artık herkes evinde televizyon başında

Komşuluk sohbet dersen dağın başında

Kimin umurunda akan gözyaşında

Herkes bireysel oldu kalmadı bedensel uğraş

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

 Bütünselliğimiz yok oldu kardaş

Aksa da böyle oldu kardaş yaş

Aksamasa da dağıldı her şey yavaş yavaş

Ne olduysa yavaş yavaş oldu yoldaş

Anlaşılmadı nasıl ne zaman oldu pirdaş

Şimdi sen yalnız ben yalnız bitti savaş

Anılarda kaldı anı oldu her şey

Yaşarcasına koşarcasına koştum

Coşarcasına coştum büyüdüm

Şimdi o yılları ararım bulamam üzülürüm

Ara sıra hatırlar gözyaşı döker düşler görürüm 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hazır Kapında

Rabbim kapına gelen kalmaz ki dışarıda
Rahmetin merhametin hep durur karşımızda
Kapın hep son nefesten önce açık kuluna
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Kul varmak istemez ki nefis şeytanla gezer
Pişmanlık deryasında gezer son anda sezer
Sezdirten sensin Rabbim kul koşar sensiz neder
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Kulun nereye nasıl gider sen ki bilirsin
Gözetir korur sevap kazansın kul istersin
Kulun istemezsede sen yine gözetirsin
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Seni bilen kulun ne güzeldir o gülüşü
İman merhamet güzel o kalbe hoş örüşü
Hele birde imanla ne güzeldir görüşü
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Kul Mehmet'im kuluna her zaman sensin gerek
Sen günahkar kulunu af etmezsen ne eder
Rabbimiz sensin bizim af için kime gidek
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Korkuyla Gelen Perişanlık

Seyredeyim dedim âlemi gönülleri kendi halimce

Görürüm dedim kendimi halkın gönlünde gönlümce

Arar bulurum dedim kendimdeki yalnızlığın sebebini

Her yer karanlık yoksa ben miyim karanlık anlayamadım nedenini

Her yer benim gibi sessiz ve ıssızdı

Her sokak ıssızdı ve kimse yoktu korkudan galiba adamsızdı

Evlerde tüm pencerelerle bir bir kapkara tüller çekilmiş

Herkes evinde yalnızlığını bir asırlık biriktirmiş

Dillerde sesiz galiba bağırdım kimse yok mu diye sokaklarda kendimi yalnız sandım

Sokağa çıkan hiç olmadı perdeler oynaşırken sessizce içeriden gizlice biraz canlandım

Dedim neden sessisiniz benim gibi gelin ses olalım dedim

Duyan yine olmadı çıldırdım galiba dedim kendi kendime gülümsedim

Korku esir almıştı sokakları gönülleri dün benim gibi sanki

O korkuyu yenmiştim ben korkunun ecele faydası yok diyerek bu sokaklar bizimdi korkunun değildi ki

Dedim korkunun arkasında baharlar mı gelir çiçekler mi açar

Bizdeki birlik beraberlikle korkular kaçar baharlar rengârenk çiçeklerle kokular saçar

Kıyamet koparsa kopsun değil mi en sonunda kopacak

Nur peygamberin dediği gibi kıyamet kopsa da dikelim bir ağaç sanki ölüm gelsin ne olacak

Bitsin korkunun matemi yok olsun gönüllerde sokaklarda yıkamazlar bizi

İman varken sinemizde Çanakkale de kim yıktı ki bizi yıkıldı düşman dizi dizi

Korku bak gözlerinde korkuyla kurmak ister zalimlikle saltanat

Bizde olmaz imanla kurulmaz korkuyla saltanat, yıkarız, âleme insanlara sunarız hayat

Açıldı karanlık bir evde bir kapı çıktı bir delikanlı kanatlanmış imanıyla geldi yanıma

Yanıldık dünya malına aldandık korkuya olduk esir artık yeter ölüm değmez korkuyla bu canıma

Bitsin dedi korkuyla gelen bu perişanlık

Göğsüme imanı aldım ya ömrü değil ki bir anlık

Af et ya Rabbim beni bizleri gül kokan Nebin karşına çıkamayız bağışla bizi

Haydi, kimse gelmezse de ikimiz yürüyelim yıkalım korkuyu dizi dizi

Açıldı cümle kapılar dizi dizi söküldü pencerelerde kara perde

Sizinleyiz dedi halk yıkalım korkuyu düşürmezsin artık bizi bin bir derde

Geceye sanki tutuldu bir projektör her yer aydınlık oldu

Korku ile olanların kamaştı gözleri dilleri o an yürekleri ile oldu lal hepsi bir bir soldu

Kaçanlar yakalandı bir bir, sinesinde imanı birlik kardeşliği taşıyan halkın elleri ile

Gülümsedi insanlar sokaklar suskun bülbüller, açan güller ile geldi bir anda dile

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gelin Gelin Edalı Gelin

Bakın karşıdan gelen geline

Şekerlerde katmış o tatlı diline

Kınaları da yakmış o nur eline

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Mutlulukla varasın gelin koca evine

Denginiz olsun da hep dengi dengine

Nurdan çocukların olsun katasın sevgine

Sevginle bükülmesin kuvvet gelsin kocanın bileğine

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Gülüşünle gelin çilelere çare olasın

Aradığın mutluluğu hep bulasın

Kuruyan çiçekleri ellerinle sulayasın

Yarin gönlünde senden başka çiçek açmasın

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Hasreti yok etsin gülüşünle sevgin

Gönlün dağlar denizler kadar olsun engin

Hiç tükenmesin hep aksın sevgin

Gönlün hiçbir zaman olmasın gergin

Karşılıklı sevginizle zaten ikinizsiniz zengin

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Şimdi sizin tam sevilme çağınız

Hiçbir zaman çıkmasın ağıdınız

Bin bir çiçeklerle açsın gönül bağınız

Aşk coşkusu ile aşk sizin şimdi canınız

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Esirgeme kocandan bir buse

Siz değil kalbi kin tutanlar size küse

Hasret acısı değmesin nurdan göğüse

Mutluluğunuza değmesin hiç kimse

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Kul Mehmet’im der ki eviniz olmasın dört duvar

Arı soksa da acımaz sonuçta bal yapar

Kurumuş toprağı yağan yağmurlar kuraklığı sular

Candan seven gönüller yakan hasreti elleriyle kovalar

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Anadolu'nun Toprağı Gibi, Emek Helal Alın Teri Samimiyet Kokan...

   Yağmur yağar dünyaya rahmet rahmet, insanlar doğar dünyaya gelir yağan yağmur gibi, rahmet gibi, ağlarken dünyaya gelen insan, gülümsetmenin muhteşem güzelliğini anlamak yaşatmak için ağlamadığı ne malum! Merhametli olmaz isen yüreğinde taşımaz isen ey insan ağlamaya mahkûmsun, Allah c.c. yaratırken eksik yaratmaz, canı alırken de eksik almaz, yüreğinde ne taşımış ise ona göre muamele eder. Birde yağan yağmur gibi dünyayı terk ederken cenneti güldürenler, rahmet olarak geride merhametin rahmetini bırakanlar var, bazılarının da felaket fırtınası gibi nefretin ile giderken nefretini bırakarak beddua ile gidenler ve cehennemi sevindirenler var.

   Merhameti ile olanlar terk ederken dünyayı merhametinin kokusu ve daha sonra eksikliğinin kokusu belli olur gönüllerde, aynı kokuyu merhameti duymak için takip edilir peşin sıra, imanı aldığı gibi alırsın imanı gönlüne, alın teri ile helal kazanarak harcayarak, gece teheccüd ile sabah namazına gönlünü kurarak kıyamda beklemenin nurdan onuru ile sarılmak, Âlemlere Rahmet peygamber efendimize layık ümmet olmanın sevdası ile gönlündeki alarm zilleri hep merhametle çalar.

   Merhamet ile iman ile olanlar öyle kimsenin kazancında gözü olmaz, bir lokma ekmek arasına kuru soğan veya iki zeytin ile karnını doyururken yarısını da ihtiyacı olan vererek, merhameti ile merhametin kokusu ile dünyayı terk ederek gideninkokusunu dünyada yok olmasın, herkes koklasın diye uğraşır... Kafasına sıcak geçmesin haram gölgesi çarpmasın diye markası önemlide değil bir şapka papak geçirir mutlu mesut yaşar. Kafasında Paris moda evinde milyarlar vererek gezen gönlünde her zaman dert sıkıntı mutsuzluk ile gezen, hakkı olanın hakkını alarak onların kazancına dolanmış şapka ile gezmez. 

   Sen halay çekersin Anadolu'nun toprağı gibi, emek helal alın teri SAMİMİYET kokan müzik eşliğinde, o vals ile yabancısı olduğu ne anlam ifade ettiğini bilmediği yabancı müzik eşliğinde sahte gülüşlerin gölgesinde dans eder. İşte ülkemde yağmur gibi rahmet olan insanlar, yağmur gibi rahmet olmayı hak etmeyen karanlık düşüncelerin sahilinde gezerken nefes alamayan insan manzarası.

   Kartvizite de gerek yok. Yağmur gibi rahmet gönüllü olanlar için, onların merhameti zaten hem dünyada hem ahirette kartvizittir, iman kokan mürekkep matbaasının kokusu ile.Selam ve dua ile.
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sıkı Poyraz Yel İle Gelen

Sonu olan dünyada sonu yokmuş gibi yürüyoruz

Menzilde mutluluk bekleyenlere varmamak için bekliyoruz

İki dünya arasında yaşan biz kullar bu dünya için yaşıyoruz

Şimdi sen söyle sen duy kimse duymaz şaşırmıyorum yaşıyoruz

Sıkı poyraz yel ile gelen eceli hiç düşünmeden keyif çatıyoruz

Ölüm geçidi her an ayağımızın altında kaymak için bekler

Kullar düşmüş nefis şeytan peşine ölümü kim önemser

Ölüm geçidini atlayınca geçecek sanan kul aptalca gülümser

Desen köylü perişan işçi memur çalışan perişan duyulmaz kavga ediyoruz

Sıkı poyraz yel ile gelen eceli hiç düşünmeden keyif çatıyoruz

Gönül dallarını kırarız arsızca birer birer düşünmeden

Vicdan satılmış beş paraya bilen yok yaşar izan etmeden

Fecrin alevi gibi yakılır ömürler kimse görmez keyif sürmekten

Sıkı poyraz yel ile gelen eceli hiç düşünmeden keyif çatıyoruz

Kul Mehmet’im şehrin en mutlu yeri şehrin kentin kenar mahalleleri evleri

Satılmamış vicdan onur dimdik ayakta gönülde yaşar hep birileri

Uğrayan olmasa da çamur olsa da sokakları gönüller uğrar gönüllere niyetler temizdir

Ömür kervanında sona koşanlar feryat ile giderken, burada gülümser gider

 İşte bu mahallede evlerde sıkı poyraz yel ile gelen eceli,

Gülümseyerek karşılama onu düşünerek ahiret için, gönüller için yaşanılır

Mehmet Aluç